Atos 4
bswl (BSWL) vs NTLH
1 P'et'iroosana Yaannisana gosaawun ayeesaa giraan tuuk'aamolnna k'ulluukki min kawaa kaɂooraron odonnati kaɂabanaaye usumaleenna ibbaaddo kasodok'aawiil derɂa iso tos emeete.
1 Pedro e João ainda estavam falando ao povo quando chegaram alguns sacerdotes, o chefe da guarda do Templo e alguns saduceus .
2 Ofarameeraan lamana Yesuusakokki goyikko kiyaano gosa agaalssisanoyinna goyikko kiyaano girano iso lallaabaanoyi amaraateen.
2 Eles ficaram muito aborrecidos porque os dois apóstolos estavam ensinando ao povo que Jesus havia ressuscitado e que isso provava que os mortos vão ressuscitar.
3 P'et'iroosana Yaannisana abeen; gooratana hemeen mankkoleere maraan ul taabarirooyi minkashaano bariiseen.
3 Então prenderam os dois e os puseram na cadeia para ficarem lá até o dia seguinte, pois já era muito tarde.
4 Halleewo kuwaarre haafura kamaalero ibaaddo orrokko kamooggan ibaaddo Waa ammane, tooto obabbaarenna kuma ken gitanɂi leen.
4 Porém muitas pessoas que ouviram a mensagem creram, e os homens que creram foram mais ou menos cinco mil.
5 Tallami arri woyichchaalkisona, jaarsoleettiso usumaleenna seera oɂagaalssisareen Iyyerusaalemii kukkuɂameen.
5 No dia seguinte reuniram-se em Jerusalém as autoridades dos judeus, os líderes do povo e os mestres da Lei.
6 Tuuk'aamolun odonnati kaɂabanaaye Haanna, K'eyaafa, Yaannisa, Isikindirosana, katuk'aamool woyichchaatikokki kaminee ibaaddo dubba ese banɂe gire.
6 Nessa reunião estavam também Anás, que era o Grande Sacerdote , Caifás, João, Alexandre e os outros que eram da família do Grande Sacerdote.
7 Isona P'et'iroosana Yaannisana t'eɂe aallisereene, «Hikkana kakkoyelttettaan eeki Hunnaayi goorttun mege kaayyoya?» ameen iso hoosaten.
7 As autoridades puseram os apóstolos em frente deles e perguntaram: — Com que poder ou em nome de quem vocês fizeram isso?
8 Usu goorata P'et'iroosana Ayyaana K'ulluukki ammagamere haa ame; «Isin kagosa woyichchaalna jaarsolee!
8 Então Pedro, cheio do Espírito Santo, respondeu: — Autoridades e líderes do povo!
9 Hittaari hikka naafaleessakki ibaaddotin felo oɂidan mankkofelameraan maraan misimisii fayyeero no kahoosattaan gollee,
9 Os senhores estão nos perguntando hoje sobre o bem que foi feito a este homem e como ele foi curado.
10 hikki ibaaddoti fayyeegure isin horee kaɂalleera kasuyitetteeninna Waa ade goyikko kakkeeseroo kanaazireti Yesuusa Kiristoosakkokki megee laano isin dubbana, kaɂisiraɂeel gosa dubbana kaɂaddeesame halleewo.
10 Pois então os senhores e todo o povo de Israel fiquem sabendo que este homem está aqui completamente curado pelo poder do nome de Jesus Cristo, de Nazaré — aquele que os senhores crucificaram e que Deus ressuscitou.
11 Usuna, « ‹Isin oginbbattan kattuffatteettaan eɂemo mina afarruun mete lee.›
11 Jesus é aquele de quem as Escrituras Sagradas dizem: “A pedra que vocês, os construtores, rejeitaram veio a ser a mais importante de todas.”
12 Haanssun fayyinna usuu kuwaarre kakkalee maayyoonna laagiro; no goggofayyinnon ibaaddon kasisamera hikka megekko kakkalee mege daruurkko hegelle laagiro.»
12 A salvação só pode ser conseguida por meio dele. Pois não há no mundo inteiro nenhum outro que Deus tenha dado aos seres humanos, por meio do qual possamos ser salvos.
13 Ibaaddona P'et'iroosana Yaannisa haa jabuuyi ayeesaa giraan kakkodeyaaren goorata, kaɂagaalssannongiro ibaaddo laano addeeseren saadeen; iso Yesuusane wota girano addeesen.
13 Os membros do Conselho Superior ficaram admirados com a coragem de Pedro e de João, pois sabiam que eram homens simples e sem instrução. E reconheceram que eles tinham sido companheiros de Jesus.
14 Kafayyeera ibaaddotina esee iso wota aallee giranttii mankkodeen maraan kaɂaalaraan waateen.
14 Mas não podiam dizer nada contra os dois, pois o homem que havia sido curado estava ali de pé, junto com eles.
15 Haanssun iso shonggokko sarre bi goggogirraawun ajajeen; esekkona raattoo kukkumeen makkareen.
15 Em seguida mandaram que Pedro e João saíssem da sala do Conselho e começaram a discutir o assunto.
16 «Goortta hinɂa ibaaddojja misi yelnna? Hikki kaɂatii baasa genettisooyi felamano Iyyerusaalemi kagira ibaaddo dubba addeesera; haanssun kakayin lakkodaanddaano.
16 Eles diziam: — O que vamos fazer com estes homens? Pois todos os moradores de Jerusalém sabem que eles fizeram um grande milagre, e nós não podemos negar isso.
17 Halleewo kuwaarre hikki ayees goortta gosa orroo aaloo goggobalɂaannonkko, hinɂi ibaaddojja adi mege kayesuusa uumaa maayyoonna goggoɂayeesonkko seeriinna.»
17 Mas, para não deixar que a notícia se espalhe ainda mais entre o povo, vamos ameaçá-los, a fim de que nunca mais falem com ninguém a respeito de Jesus.
18 Esekko iso uumengurene mege kayesuusa duuddo goggoɂayeesonkkona goggoɂagaalssisonkko ajajeen.
18 Então os chamaram e ordenaram duramente que não falassem nem ensinassem nada a respeito de Jesus.
19 P'et'iroosana Yaannisana addeen abbaabeen isone haa ameen. «Waakko roorinsse isinuun ajajaamano Waayi horee kadootisaro gollee alla isinwa metekkisinuun firddaa.
19 Mas Pedro e João responderam: — Os senhores mesmos julguem diante de Deus: devemos obedecer aos senhores ou a Deus?
20 Noo kaddeenennona kamaalnnenno ayeesanakko haar lakkogalnno.»
20 Pois não podemos deixar de falar daquilo que temos visto e ouvido.
21 Adena manddeen abbaabateenguren gafareen; aalanttina gosa dubba kalleero ayeesi Waa galatataa mankkogire maraan iso murrisin lakkodaanddeene.
21 Aí o Conselho Superior os ameaçou com mais dureza ainda e depois os mandou embora. O Conselho não pôde castigá-los porque todo o povo louvava a Deus por causa do que havia acontecido.
22 Hikka baasa kafayyeera ibaaddoti gees afarttamkko karooreye.
22 O homem que foi curado por esse milagre tinha mais de quarenta anos.
23 P'et'iroosana Yaannisa furameen amaniil tos abbaabateen seetereen tuuk'aamolkokki woyichchaalnna jaarsolee kaɂameeraan dubba segeen.
23 Quando Pedro e João foram soltos, voltaram para o seu grupo e contaram tudo o que os chefes dos sacerdotes e os líderes do povo haviam dito.
24 Isona hikka kakkomaalaren goorata yaayetiso raattoo Waa tos t'ok'k'iserene haa ameen; «Goottakkaani ati daruurnna ul, bekena beke orroo kagiro dubba ati met't'itetta.
24 Assim que eles ouviram isso, adoraram todos juntos a Deus, dizendo: — Senhor, tu és o Criador do céu, da terra, do mar e de tudo o que existe neles!
25 Ayyaana K'ulluukkikokki garane kuun kahandaaro Aabbokkaani Daawutekkotti hiɂii haa antte ati ayeesetta;
25 Tu falaste por meio do Espírito Santo e do nosso antepassado Davi, teu servo , quando ele disse: “Por que as nações pagãs ficaram furiosas? Por que os povos fizeram planos tão tolos?
26 Kaɂulee wonolaal keegure,
26 Os seus reis se prepararam, e os seus governantes se ajuntaram contra o Senhor Deus e contra o
27 «Ogiraan Herodoosana kap'ent't'iyoosa P'ilaat'oosa kaɂayizaabna kaɂisiraɂeel gosane wota hitta katamaayi ati kashigiddetto k'ulluukki kuun kahandaaro Yesuusa gutii c'aafin kukkumeen.
27 — De fato, Herodes e Pôncio Pilatos se juntaram aqui nesta cidade, com os não judeus e com o povo de Israel, contra Jesus, o teu dedicado Servo que escolheste para ser o Messias.
28 Hikkina kakkoonleera ati t'ayite hunnakkaayinna feɂittaayi kahalchchitetto feliinya.
28 Eles se reuniram para fazer tudo o que, pelo teu poder e pela tua vontade, já havias resolvido que ia acontecer.
29 Giddanna Goottakkee! Abssisatto ayeesanokisoo dee; diyyiilkkaa haafura duuddotti jabuuyi ayeesin goggodanddeerawun yeli.
29 Agora, Senhor, olha para a ameaça deles. Dá aos teus servos confiança para anunciarem corajosamente a tua palavra.
30 Fayyiisin genettaa diriirssa, k'ulluukki kuun kahandaaro kayesuusa megee kasaadisirona baasa feli.»
30 Estende a mão para curar, a fim de que, por meio do poder do nome do teu dedicado Servo Jesus, milagres e maravilhas sejam feitos.
31 Ebaaten kakkoɂabbaabatareen goorata iso takkogireen banɂe shalagaantte, dubbana Ayyaana K'ulluukkii ammagameen; haafura kawaanna jabuuyi ayeeseen.
31 Quando terminaram de fazer essa oração, o lugar onde estavam reunidos tremeu. Então todos ficaram cheios do Espírito Santo e começaram a anunciar corajosamente a palavra de Deus.
32 Amaniil dubbana Wodana tooyinna yaada kooyi isiɂaateen gireen; kaɂabanayeen dubba raattokkiye kuwaarre oottessa olleeraan urrawo iskkonɂi aani katootatera maayyona lakkogire.
32 Todos os que creram pensavam e sentiam do mesmo modo. Ninguém dizia que as coisas que possuía eram somente suas, mas todos repartiam uns com os outros tudo o que tinham.
33 Ofarameeraanna Goottaa Yesuusa goyikko keyaanokokki gara kaɂatii hunnaayi atotaano horeddeen; iso dubbaa gutii taɂatii sino tawaa gitte.
33 Com grande poder os apóstolos davam testemunho da ressurreição do Senhor Jesus, e Deus derramava muitas bênçãos sobre todos.
34 Iso orroo rakkataa koonna lakkogire; aalanttina ulnna leere minii kaɂabanayeen dubba daddalereen maragade keenaren;
34 Não havia entre eles nenhum necessitado, pois todos os que tinham terras ou casas as vendiam, traziam o dinheiro
35 Maragade keenereen ofarameeraawun sisaa gireen; isona odo odoo goggodootisarokki jilbba malee hedeedaa gireen.
35 e o entregavam aos apóstolos. E cada pessoa recebia uma parte, de acordo com a sua necessidade.
36 Tak'op'irosa oddolaayi kagire Yoosefa kaɂamamare woyyuuti koo gire; ofarameeraanna usu, «Barnnabaasi» ameen uumeen; fureenna «Kagoggo isaro ere» amanoya.
36 — ausente —
37 Usuna erre daddalere, maragade geese ofarameeraawun sise.
37 — ausente —
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.