Atos 12

bswl (BSWL) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Usu geesii wono Herodoosa kookkoo min kawaakokki maganaal horooraanna c'annak'isaa gire;
1 Por aquele mesmo tempo, o rei Herodes mandou prender alguns membros da Igreja para os maltratar.
2 Abbi kayaannisa Yayik'ooba shiifayi lagadississe.
2 Assim foi que matou à espada Tiago, irmão de João.
3 Hinɂa feloɂoottessana Ayihuudi geggelaayisano kakkodiyaare goorata, P'et'iroosa ade absise; hikkina kakkoleera Ayihuudi babo aamaa kakkabajjare baalaye.
3 Vendo que isto agradava aos judeus, mandou prender Pedro. Eram então os dias dos pães sem fermento.
4 P'et'iroosa minkashaano kakkotabisareen goorata wotaadaral afar afar liireen goggoɂoorrawun jigi afarruun kakkaamero wotaadaralun sise; hikkana kakkoonyelera kafaasikkaa baala kakkoroorare goorata gosa horee beesire murtteesiin hedereya.
4 Mandou prendê-lo e lançou-o no cárcere, entregando-o à guarda de quatro grupos, de quatro soldados cada um, com a intenção de apresentá-lo ao povo depois da Páscoa.
5 P'et'iroosana usumalee minkashaano tabe; amaniil ade usu maraan aaloo Waa tos ebaataa gire.
5 Pedro estava assim encerrado na prisão, mas a Igreja orava sem cessar por ele a Deus.
6 Herodoosa P'et'iroosa gosa horee aalliisin hede giraan, p'et'iroosa ese hemeen sanssalata lamaa shaamere wotaadara lama t'eɂe huddure gire; minkashaano oɂooraran minkashaanokki gooc'aa aalleen gireen.
6 Ora, quando Herodes estava para o apresentar, naquela mesma noite dormia Pedro entre dois soldados, ligado com duas cadeias. Os guardas, à porta, vigiavam o cárcere.
7 Kagootta erggichchati derɂa isoon mute, kifilii orroonna ifa hank'k'aye; erggichchatina tap'et'iroosa aaranjja dine nabbaadisere, «Saami ki!» ame; usu goorata sanssalataal genetteessakko furame iyye.
7 De repente, apresentou-se um anjo do Senhor, e uma luz brilhou no recinto. Tocando no lado de Pedro, o anjo despertou-o: Levanta-te depressa, disse ele. Caíram-lhe as cadeias das mãos.
8 Erggichchana, «Sarssikkaa sarssa; keferroɂoottana tabssa» ame. P'et'iroosana usuun goggosegame yele. Erggichchatina horeddeere, «Sarssi gutii kootii sarssadde indebee sessee» ame.
8 O anjo ordenou: Cinge-te e calça as tuas sandálias. Ele assim o fez. O anjo acrescentou: Cobre-te com a tua capa e segue-me.
9 P'et'iroosana debee sesseetaa min kashaanokko bee; ayesuun goɂameen usuun raaga kadiyaaro aani laare kuwaarre erggichcha kafelare ayees rummi laano lakkoɂaddeesere.
9 Pedro saiu e seguiu-o, sem saber se era real o que se fazia por meio do anjo. Julgava estar sonhando.
10 Kahoreenna kallami minkashaano kaɂoorare ibaaddokko roorere katamaa tos kageesaro raadine kagiro kamarc'c'oo ufa tos gee. Ufa issii isoon baname; isona been seeteen; t'urrekki raa koonne goggorooreni goorsewa erggichcha usukko kale bee.
10 Passaram o primeiro e o segundo postos da guarda. Chegaram ao portão de ferro, que dá para a cidade, o qual se lhes abriu por si mesmo. Saíram e tomaram juntos uma rua. Em seguida, de súbito, o anjo desapareceu.
11 P'et'iroosaan wodana kakkoɂabbaabatte goorata, «Gootta erggichcha faregure gene taherodoosakkona Ayihuudi usu gutii kahedeeren dubbakko in beesano gidda ani hedatano kallayi addeesera» ame.
11 Então Pedro tornou a si e disse: Agora vejo que o Senhor mandou verdadeiramente o seu anjo e me livrou da mão de Herodes e de tudo o que esperava o povo dos judeus.
12 Hikka addeese abbaabatere, ibaaddo kamooggan kukkuɂamere raattoo Waa mankkoɂebaataree, Mark'oosa kaɂamamare Yaannisakotti Aaye kamayiraame min seette.
12 Refletiu um momento e dirigiu-se para a casa de Maria, mãe de João, que tem por sobrenome Marcos, onde muitos se tinham reunido e faziam oração.
13 Eserraanna geegure kasaree karra kakkobabbasare goorata, Roodda taɂamamatte too minii tafelatte maayyoyo addeesin ufa tos seette.
13 Quando bateu à porta de entrada, uma criada, chamada Rode, adiantou-se para escutar.
14 Tap'et'iroosa yaaye laano kakkoɂaddeesatte goorata, aaloo geggelaatanokko kakkeeyi ufa habanooni tiite abbaabattedde, «P'et'iroosa ufa dollee aalli girano segiite.»
14 Mal reconheceu a voz de Pedro, de tanta alegria não abriu a porta, mas, correndo para dentro, foi anunciar que era Pedro que estava à porta.
15 Ibaaddona, «Te k'olanttetta!» ameen, ese adde hikka abbaabitte abbaabitte kakkosegaatte goorata, «Goortta hikki erggichchakkeessaya» ameen.
15 Disseram-lhe: Estás louca! Mas ela persistia em afirmar que era verdade. Diziam eles: Então é o seu anjo.
16 P'et'iroosa ade ufa babbasano horeddee, iso adeen ufa baneen deengureen mameen.
16 Pedro continuava a bater. Afinal abriram a porta, viram-no e ficaram atônitos.
17 Usuna iso c'alɂi goggoɂaminaawun genee malaata tusere, Goottanna usu min kashaanokko misii usu beesero isoon segee, «Kalleero ayeeskkokki garana Yayik'oobana kakkalee amaniluun segaa» ame; esekkona banɂettakkalee iise seete.
17 Ele, acenando-lhes com a mão que se calassem, contou como o Senhor o havia livrado da prisão, e disse: Comunicai-o a Tiago e aos irmãos. Em seguida, saiu dali e retirou-se para outro lugar.
18 Tallami arri bari watadaraal, «P'et'iroosa hagge tabe?» amaa hittarraa hasserraa tiittaano haggaɂabe.
18 Logo que amanheceu, houve um sobressalto pouco comum entre os soldados sobre o que acontecera a Pedro.
19 Herodoosana P'et'iroosa dootise kakkowaatare goorata minkashaano oɂooraneen aaloo k'ok'k'ore abbaabatere iso goggogoorawun ajajee. Esekkona Herodoosa Yihuudakko K'isaariya tos dagere esee hamas's'ee.
19 Herodes, procurando-o e não o achando, instaurou um processo contra os guardas e mandou supliciá-los. Em seguida, desceu da Judéia para Cesaréia, onde permaneceu.
20 Herodoosa kat'iroosina kasidoona ibaaddone wota iinsseɂinggaame gire; ulkkisona babo kakkohelatareen k'alaada kawonokko mankkollee maraan, wonoon kahandaare kabilasit'oosa gargaarssa kakkohelatareen goorata raattoo leereen wononne wota wogarin hoosaten.
20 Estava Herodes em conflito com os habitantes de Tiro e de Sidônia. Estes, porém, de comum acordo, se apresentaram a ele, e, com o favor de Blasto, que era camareiro do rei, pediram a paz. {Porque a sua região era abastecida por ele.}
21 Tak'at'aroo arrii Herodoosa kawono sarssi sarssate korffinjje gutii hamas's'eere gosaan ayeese.
21 No dia marcado, Herodes, vestido em traje real, sentou-se no tribunal e lhes dirigiu uma alocução.
22 Gosana, «Hitti yaaye tahedotta kuwaarre taɂibaaddo lakkotto!» ame okkee.
22 O povo aplaudia: É a voz de um deus, e não de um homem!
23 Herodoosana Waawun kabaja sisana mankkowaatemaraan kagootta erggichcha goorsewa hawɂaami kameellan usuun lugude; hiskkiinna aamame goye.
23 No mesmo instante, o anjo do Senhor o feriu, por ele não haver dado honra a Deus. E, roído de vermes, expirou.
24 Haafura kawaa ade jiinataanna balɂaataa seete.
24 Entretanto, a palavra de Deus crescia e se espalhava sempre mais.
25 Barnnabaasina Saawula handdaakkisoo gussateereen Iyyerusaalemikko abbaabataa giraan Mark'oosa kaɂamamare Yaannisa isone wota aateen emeeten.
25 Tendo Barnabé e Saulo concluído a sua missão, voltaram de Jerusalém {a Antioquia}, levando consigo João, que tem por sobrenome Marcos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.