Atos 12
bswl (BSWL) vs NAA
1 Usu geesii wono Herodoosa kookkoo min kawaakokki maganaal horooraanna c'annak'isaa gire;
1 Por aquele tempo, o rei Herodes mandou prender alguns da igreja para os maltratar.
2 Abbi kayaannisa Yayik'ooba shiifayi lagadississe.
2 Mandou matar à espada Tiago, irmão de João.
3 Hinɂa feloɂoottessana Ayihuudi geggelaayisano kakkodiyaare goorata, P'et'iroosa ade absise; hikkina kakkoleera Ayihuudi babo aamaa kakkabajjare baalaye.
3 Vendo que isto agradava aos judeus, prosseguiu, mandando prender também Pedro. E eram os dias dos pães sem fermento.
4 P'et'iroosa minkashaano kakkotabisareen goorata wotaadaral afar afar liireen goggoɂoorrawun jigi afarruun kakkaamero wotaadaralun sise; hikkana kakkoonyelera kafaasikkaa baala kakkoroorare goorata gosa horee beesire murtteesiin hedereya.
4 Depois de prendê-lo, lançou-o na prisão, entregando-o a quatro escoltas de quatro soldados cada uma, para o guardarem. A intenção de Herodes era apresentá-lo ao povo depois da Páscoa.
5 P'et'iroosana usumalee minkashaano tabe; amaniil ade usu maraan aaloo Waa tos ebaataa gire.
5 E assim Pedro estava guardado na prisão; mas havia oração incessante a Deus por parte da igreja a favor dele.
6 Herodoosa P'et'iroosa gosa horee aalliisin hede giraan, p'et'iroosa ese hemeen sanssalata lamaa shaamere wotaadara lama t'eɂe huddure gire; minkashaano oɂooraran minkashaanokki gooc'aa aalleen gireen.
6 Na noite anterior ao dia em que Herodes ia apresentá-lo ao povo, Pedro dormia entre dois soldados, preso com duas correntes. Sentinelas, junto à porta, guardavam a prisão.
7 Kagootta erggichchati derɂa isoon mute, kifilii orroonna ifa hank'k'aye; erggichchatina tap'et'iroosa aaranjja dine nabbaadisere, «Saami ki!» ame; usu goorata sanssalataal genetteessakko furame iyye.
7 Eis, porém, que sobreveio um anjo do Senhor, e uma luz iluminou a prisão. O anjo tocou no lado de Pedro e o despertou, dizendo: — Levante-se depressa! Então as correntes caíram das mãos dele.
8 Erggichchana, «Sarssikkaa sarssa; keferroɂoottana tabssa» ame. P'et'iroosana usuun goggosegame yele. Erggichchatina horeddeere, «Sarssi gutii kootii sarssadde indebee sessee» ame.
8 E o anjo continuou: — Coloque o cinto e calce as sandálias. E ele assim o fez. O anjo lhe disse mais: — Ponha a capa e siga-me.
9 P'et'iroosana debee sesseetaa min kashaanokko bee; ayesuun goɂameen usuun raaga kadiyaaro aani laare kuwaarre erggichcha kafelare ayees rummi laano lakkoɂaddeesere.
9 Então, saindo, Pedro o seguia, não sabendo que era real o que estava sendo feito pelo anjo; ele pensava que era uma visão.
10 Kahoreenna kallami minkashaano kaɂoorare ibaaddokko roorere katamaa tos kageesaro raadine kagiro kamarc'c'oo ufa tos gee. Ufa issii isoon baname; isona been seeteen; t'urrekki raa koonne goggorooreni goorsewa erggichcha usukko kale bee.
10 Depois de terem passado a primeira e a segunda sentinela, chegaram ao portão de ferro que dava para a cidade, o qual se abriu automaticamente; e, saindo, enveredaram por uma rua, e logo adiante o anjo se afastou dele.
11 P'et'iroosaan wodana kakkoɂabbaabatte goorata, «Gootta erggichcha faregure gene taherodoosakkona Ayihuudi usu gutii kahedeeren dubbakko in beesano gidda ani hedatano kallayi addeesera» ame.
11 Então Pedro, caindo em si, disse: — Agora sei que, de fato, o Senhor enviou o seu anjo e me livrou da mão de Herodes e de toda a expectativa do povo judeu.
12 Hikka addeese abbaabatere, ibaaddo kamooggan kukkuɂamere raattoo Waa mankkoɂebaataree, Mark'oosa kaɂamamare Yaannisakotti Aaye kamayiraame min seette.
12 Ao se dar conta disso, Pedro resolveu ir à casa de Maria, mãe de João, também chamado Marcos, onde muitas pessoas estavam congregadas e oravam.
13 Eserraanna geegure kasaree karra kakkobabbasare goorata, Roodda taɂamamatte too minii tafelatte maayyoyo addeesin ufa tos seette.
13 Quando ele bateu à porta da frente, uma empregada, chamada Rode, foi ver quem era.
14 Tap'et'iroosa yaaye laano kakkoɂaddeesatte goorata, aaloo geggelaatanokko kakkeeyi ufa habanooni tiite abbaabattedde, «P'et'iroosa ufa dollee aalli girano segiite.»
14 Reconhecendo a voz de Pedro, ficou tão alegre que nem o fez entrar, mas voltou correndo para anunciar que Pedro estava à porta.
15 Ibaaddona, «Te k'olanttetta!» ameen, ese adde hikka abbaabitte abbaabitte kakkosegaatte goorata, «Goortta hikki erggichchakkeessaya» ameen.
15 Então os outros disseram: — Você ficou louca! Ela, porém, persistia em afirmar que era verdade. Então disseram: — É o anjo dele.
16 P'et'iroosa ade ufa babbasano horeddee, iso adeen ufa baneen deengureen mameen.
16 Enquanto isso, Pedro continuava batendo. Quando abriram a porta, viram-no e ficaram admirados.
17 Usuna iso c'alɂi goggoɂaminaawun genee malaata tusere, Goottanna usu min kashaanokko misii usu beesero isoon segee, «Kalleero ayeeskkokki garana Yayik'oobana kakkalee amaniluun segaa» ame; esekkona banɂettakkalee iise seete.
17 Ele, porém, fazendo-lhes sinal com a mão para que se calassem, contou-lhes como o Senhor o tinha tirado da prisão. E acrescentou: — Anunciem isto a Tiago e aos irmãos. E, saindo, foi para outro lugar.
18 Tallami arri bari watadaraal, «P'et'iroosa hagge tabe?» amaa hittarraa hasserraa tiittaano haggaɂabe.
18 Quando amanheceu, houve grande alvoroço entre os soldados sobre o que teria acontecido com Pedro.
19 Herodoosana P'et'iroosa dootise kakkowaatare goorata minkashaano oɂooraneen aaloo k'ok'k'ore abbaabatere iso goggogoorawun ajajee. Esekkona Herodoosa Yihuudakko K'isaariya tos dagere esee hamas's'ee.
19 Herodes, tendo-o procurado e não o achando, submetendo as sentinelas a interrogatório, ordenou que se aplicasse a pena de morte. E, descendo da Judeia para Cesareia, Herodes passou ali algum tempo.
20 Herodoosa kat'iroosina kasidoona ibaaddone wota iinsseɂinggaame gire; ulkkisona babo kakkohelatareen k'alaada kawonokko mankkollee maraan, wonoon kahandaare kabilasit'oosa gargaarssa kakkohelatareen goorata raattoo leereen wononne wota wogarin hoosaten.
20 Havia uma séria divergência entre Herodes e os moradores de Tiro e de Sidom. Estes, porém, de comum acordo, se apresentaram a ele e, depois de obter o apoio de Blasto, que era assessor do rei, pediram paz, porque a terra deles recebia alimentos do país do rei.
21 Tak'at'aroo arrii Herodoosa kawono sarssi sarssate korffinjje gutii hamas's'eere gosaan ayeese.
21 Em dia designado, Herodes, vestido de traje real, assentado no trono, dirigiu-lhes a palavra.
22 Gosana, «Hitti yaaye tahedotta kuwaarre taɂibaaddo lakkotto!» ame okkee.
22 E o povo gritava: — É voz de um deus, e não de um homem!
23 Herodoosana Waawun kabaja sisana mankkowaatemaraan kagootta erggichcha goorsewa hawɂaami kameellan usuun lugude; hiskkiinna aamame goye.
23 No mesmo instante, um anjo do Senhor feriu Herodes, por ele não haver dado glória a Deus; e, comido de vermes, morreu.
24 Haafura kawaa ade jiinataanna balɂaataa seete.
24 Entretanto, a palavra de Deus crescia e se multiplicava.
25 Barnnabaasina Saawula handdaakkisoo gussateereen Iyyerusaalemikko abbaabataa giraan Mark'oosa kaɂamamare Yaannisa isone wota aateen emeeten.
25 Barnabé e Saulo, cumprida a sua missão, voltaram de Jerusalém, trazendo consigo João, também chamado Marcos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.