Atos 12
bswl (BSWL) vs NVT
1 Usu geesii wono Herodoosa kookkoo min kawaakokki maganaal horooraanna c'annak'isaa gire;
1 Por essa época, o rei Herodes Agripa começou a perseguir violentamente algumas pessoas da igreja.
2 Abbi kayaannisa Yayik'ooba shiifayi lagadississe.
2 Mandou matar à espada Tiago, irmão de João.
3 Hinɂa feloɂoottessana Ayihuudi geggelaayisano kakkodiyaare goorata, P'et'iroosa ade absise; hikkina kakkoleera Ayihuudi babo aamaa kakkabajjare baalaye.
3 Quando Herodes viu quanto isso agradava os judeus, também prendeu Pedro durante a celebração da Festa dos Pães sem Fermento.
4 P'et'iroosa minkashaano kakkotabisareen goorata wotaadaral afar afar liireen goggoɂoorrawun jigi afarruun kakkaamero wotaadaralun sise; hikkana kakkoonyelera kafaasikkaa baala kakkoroorare goorata gosa horee beesire murtteesiin hedereya.
4 Depois, lançou-o na cadeia, sob a guarda de quatro escoltas, cada uma com quatro soldados. A intenção de Herodes era apresentar Pedro aos judeus para julgamento público depois da Páscoa.
5 P'et'iroosana usumalee minkashaano tabe; amaniil ade usu maraan aaloo Waa tos ebaataa gire.
5 Enquanto Pedro estava no cárcere, a igreja orava fervorosamente a Deus por ele.
6 Herodoosa P'et'iroosa gosa horee aalliisin hede giraan, p'et'iroosa ese hemeen sanssalata lamaa shaamere wotaadara lama t'eɂe huddure gire; minkashaano oɂooraran minkashaanokki gooc'aa aalleen gireen.
6 Na noite antes de Pedro ser levado a julgamento, ele dormia, preso com duas correntes entre dois soldados, e outros montavam guarda na porta da prisão.
7 Kagootta erggichchati derɂa isoon mute, kifilii orroonna ifa hank'k'aye; erggichchatina tap'et'iroosa aaranjja dine nabbaadisere, «Saami ki!» ame; usu goorata sanssalataal genetteessakko furame iyye.
7 De repente, uma luz intensa brilhou na cela, e um anjo do Senhor apareceu. Tocou no lado de Pedro para acordá-lo e disse: “Depressa! Levante-se!”, e as correntes caíram dos pulsos de Pedro.
8 Erggichchana, «Sarssikkaa sarssa; keferroɂoottana tabssa» ame. P'et'iroosana usuun goggosegame yele. Erggichchatina horeddeere, «Sarssi gutii kootii sarssadde indebee sessee» ame.
8 Então o anjo lhe disse: “Vista-se e calce as sandálias”, e Pedro obedeceu. “Agora vista a capa e siga-me”, ordenou o anjo.
9 P'et'iroosana debee sesseetaa min kashaanokko bee; ayesuun goɂameen usuun raaga kadiyaaro aani laare kuwaarre erggichcha kafelare ayees rummi laano lakkoɂaddeesere.
9 Pedro deixou a cela, seguindo o anjo. O tempo todo, porém, pensava que era uma visão, sem entender que era real o que ocorria.
10 Kahoreenna kallami minkashaano kaɂoorare ibaaddokko roorere katamaa tos kageesaro raadine kagiro kamarc'c'oo ufa tos gee. Ufa issii isoon baname; isona been seeteen; t'urrekki raa koonne goggorooreni goorsewa erggichcha usukko kale bee.
10 Passaram o primeiro e o segundo postos de guarda e, quando chegaram ao portão de ferro que dava para a cidade, o portão se abriu sozinho para eles. Os dois passaram e foram caminhando ao longo da rua até que, subitamente, o anjo o deixou.
11 P'et'iroosaan wodana kakkoɂabbaabatte goorata, «Gootta erggichcha faregure gene taherodoosakkona Ayihuudi usu gutii kahedeeren dubbakko in beesano gidda ani hedatano kallayi addeesera» ame.
11 Por fim, Pedro caiu em si. “É verdade mesmo!”, disse ele. “O Senhor enviou seu anjo para me salvar daquilo que Herodes e os judeus planejavam me fazer!”
12 Hikka addeese abbaabatere, ibaaddo kamooggan kukkuɂamere raattoo Waa mankkoɂebaataree, Mark'oosa kaɂamamare Yaannisakotti Aaye kamayiraame min seette.
12 Quando Pedro se deu conta disso, foi à casa de Maria, mãe de João Marcos, onde muitos estavam reunidos para orar.
13 Eserraanna geegure kasaree karra kakkobabbasare goorata, Roodda taɂamamatte too minii tafelatte maayyoyo addeesin ufa tos seette.
13 Ele bateu à porta da frente, e uma serva chamada Rode foi atender.
14 Tap'et'iroosa yaaye laano kakkoɂaddeesatte goorata, aaloo geggelaatanokko kakkeeyi ufa habanooni tiite abbaabattedde, «P'et'iroosa ufa dollee aalli girano segiite.»
14 Ao reconhecer a voz de Pedro, ficou tão contente que, em vez de abrir a porta, correu de volta para dentro dizendo a todos: “Pedro está à porta!”.
15 Ibaaddona, «Te k'olanttetta!» ameen, ese adde hikka abbaabitte abbaabitte kakkosegaatte goorata, «Goortta hikki erggichchakkeessaya» ameen.
15 Eles, porém, disseram: “Você está fora de si!”. Diante da insistência dela, concluíram: “Deve ser o anjo dele”.
16 P'et'iroosa ade ufa babbasano horeddee, iso adeen ufa baneen deengureen mameen.
16 Enquanto isso, Pedro continuava a bater. Quando, por fim, abriram a porta e o viram, ficaram admirados.
17 Usuna iso c'alɂi goggoɂaminaawun genee malaata tusere, Goottanna usu min kashaanokko misii usu beesero isoon segee, «Kalleero ayeeskkokki garana Yayik'oobana kakkalee amaniluun segaa» ame; esekkona banɂettakkalee iise seete.
17 Ele fez um sinal para se acalmarem e lhes contou como o Senhor o havia tirado da prisão. “Contem a Tiago e aos outros irmãos o que aconteceu”, disse ele. Então foi para outro lugar.
18 Tallami arri bari watadaraal, «P'et'iroosa hagge tabe?» amaa hittarraa hasserraa tiittaano haggaɂabe.
18 Ao amanhecer, houve grande alvoroço entre os soldados a respeito do que tinha acontecido a Pedro.
19 Herodoosana P'et'iroosa dootise kakkowaatare goorata minkashaano oɂooraneen aaloo k'ok'k'ore abbaabatere iso goggogoorawun ajajee. Esekkona Herodoosa Yihuudakko K'isaariya tos dagere esee hamas's'ee.
19 Herodes ordenou que fosse feita uma busca completa por ele. Não conseguindo encontrá-lo, interrogou os guardas e mandou executá-los. Depois disso, Herodes partiu da Judeia e foi passar algum tempo em Cesareia.
20 Herodoosa kat'iroosina kasidoona ibaaddone wota iinsseɂinggaame gire; ulkkisona babo kakkohelatareen k'alaada kawonokko mankkollee maraan, wonoon kahandaare kabilasit'oosa gargaarssa kakkohelatareen goorata raattoo leereen wononne wota wogarin hoosaten.
20 O rei Herodes estava muito irado com o povo de Tiro e Sidom. Assim, as duas cidades se uniram na tentativa de se reconciliar com o rei, pois dependiam de suas terras para obter alimento. Então, tendo conquistado o apoio de Blasto, assistente pessoal do rei,
21 Tak'at'aroo arrii Herodoosa kawono sarssi sarssate korffinjje gutii hamas's'eere gosaan ayeese.
21 conseguiram uma audiência. No dia marcado, Herodes, vestindo seus trajes reais, sentou-se em seu trono e fez um discurso para eles.
22 Gosana, «Hitti yaaye tahedotta kuwaarre taɂibaaddo lakkotto!» ame okkee.
22 O povo o ovacionava, gritando: “É a voz de um deus, e não de um homem!”.
23 Herodoosana Waawun kabaja sisana mankkowaatemaraan kagootta erggichcha goorsewa hawɂaami kameellan usuun lugude; hiskkiinna aamame goye.
23 No mesmo instante, um anjo do Senhor feriu Herodes com uma enfermidade, pois ele não ofereceu a glória a Deus. Foi comido por vermes e morreu.
24 Haafura kawaa ade jiinataanna balɂaataa seete.
24 Enquanto isso, a palavra de Deus continuava a se espalhar, e havia muitos novos convertidos.
25 Barnnabaasina Saawula handdaakkisoo gussateereen Iyyerusaalemikko abbaabataa giraan Mark'oosa kaɂamamare Yaannisa isone wota aateen emeeten.
25 Quando Barnabé e Saulo terminaram sua missão em Jerusalém, voltaram levando consigo João Marcos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.