Tiago 5

Melɛ̌ Mékɔ̄ɔ̄lē (BSSNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Nyé behɔn bé bad, nyéwóglan mɛ! Nyéchyɛʼ, nyéhágke eʼsaád áyə̄l e metake ḿme mɛ́pií nyé.
1 E agora, vós ricos, chorai e pranteai, por causa das desgraças que vos sobrevirão.
2 Ḿmɛ́n nhɔn ḿme nyékúmé ḿmáá abɔɔ, síi-ʼɛ émáá nyé asaŋ adyɛ́.
2 As vossas riquezas estão apodrecidas, e as vossas vestes estão roídas pela traça.
3 Échɛn gôl ne sílva éche nyélímmé ásē, émáá ngag akób. Ene ngag eche ekóbé ábɛ̂ bwěm, chɔ́ɔ ěbɛ̌l boŋ Dyǒb ákɔ́gsɛ́n nyé, ěmǎd-tɛ nyé ásē nɛ́ɛ muú. Nyêkúmmé yə̌l nhɔn enɛ́n póndé echě edé bɛnbɛn ne eʼpun bé asóg.
3 O vosso ouro e a vossa prata estão enferrujados; e a sua ferrugem dará testemunho contra vós, e devorará as vossas carnes como fogo. Entesourastes para os últimos dias.
4 Nɔnéʼ, weesábpɛɛ́ bad ábe bébɛ́nlé wɛ nsɔ́n á nzag-tê. Etimé edogé bɔ́ dogɛ́n. Nɛ́n ábɛ́lé ábɛ̂ bad ábe wéēsābpɛɛ́ ádab awɛ́ áwógnad áʼsō wɛ́ɛ Titɛ́ɛ, Dyǒb á Ngum.
4 Eis que o salário que fraudulentamente retivestes aos trabalhadores que ceifaram os vossos campos clama, e os clamores dos ceifeiros têm chegado aos ouvidos do Senhor dos exércitos.
5 Abɛ́ áde nyédíí á nkǒŋsé hɛ́n ádíi âchog aloŋgé, nyêbɛle-ʼɛ kéchéé éche nyédə́ə́. Nyêkódte ḿmɛn mewêmtɛn, kénɛ́ɛ nyébíí bán epun éche Dyǒb dɛ́kɔ̄gsɛ̄nnē ábē bad bé ekɔyí ékwɔ́gé apɛ.
5 Deliciosamente vivestes sobre a terra, e vos deleitastes; cevastes os vossos corações no dia da matança.
6 Nyêhɔ́bé bán bad ábe bébɛle mekan ḿme métə́ŋgɛ́né áʼsō éʼ Dyǒb bédé bad bé mbéb, nyêwúú-ʼɛ bɔ́. Béehɛlɛɛ́ nyé atyéemɛn.
6 Condenastes e matastes o justo; ele não vos resiste.
7 Né-ɔɔ́ a-baányaŋ, nyéwɛsɛn kə́ə́ŋ Sáŋgwɛ́ɛ́ ápɛ. Nyétêd eláŋsɛ́n ne mod awě abɛle nzag. Abɛlé ásin kə́ə́ŋ ne póndé echě ápādtē mbote é bwâm. Awɛsan kə́ə́ŋ ne á póndé eche mbúú eʼsó ébootadté achó, ne áde édimtanné achó.
7 Portanto, irmãos, sede pacientes até a vinda do Senhor. Eis que o lavrador espera o precioso fruto da terra, aguardando-o com paciência, até que receba as primeiras e as últimas chuvas.
8 Nyémpē nyéwɛsɛn, nyéwéd-tɛ nlém á abum, nyésineʼ epɛ éche Sáŋgwɛ́ɛ́, édé bɛnbɛn.
8 Sede vós também pacientes; fortalecei os vossos corações, porque a vinda do Senhor está próxima.
9 A-baányaŋ, nyéēnyoŋgé áte tə̂ŋgɛne nhɔ́g ne aníníí âbɛl boŋ Dyǒb déēhɔ̄bē aá nyêdé bad bé mbéb. Nyébíi nɛ́n bán mod awě akáadteʼ adé nyé bɛnbɛn.
9 Não vos queixeis, irmãos, uns dos outros, para que não sejais julgados. Eis que o juiz está à porta.
10 A-baányaŋ, nyétêde eʼchemléd ne bekal béʼdəə́dəŋ. Békáléʼáá nkalaŋ á dǐn áde Sáŋgwɛ́ɛ́, békudé metake, béwɛsán-nɛ ḿmê metake.
10 Irmãos, tomai como exemplo de sofrimento e paciência os profetas que falaram em nome do Senhor.
11 Ne mbále, syáā dechəge bad ábe béwɛ́sɛ́né bán bad ábe békúdé nnam. Nyêwógé ngáne Jobɛ ânwɛsɛ́nné áde ákúdé metake, nyênyín-nɛ ngáne Dyǒb dêmbɛnlé mɔ́ bwâm á asóg. Sáŋgwɛ́ɛ́ aboó nlém bwâmbwam awóó-ʼɛ nlém ń ngɔl.
11 Eis que chamamos bem-aventurados os que suportaram aflições. Ouvistes da paciência de Jó, e vistes o fim que o Senhor lhe deu, porque o Senhor é cheio de misericórdia e compaixão.
12 Ámīn e ḿmɛ́n mésyə̄ə̄l, a-baányaŋ, nyéēbɛnlád dǐn dé nkoŋ ḿmín, kéʼɛ dé nkǒŋ ńsé, kéʼɛ chǒm émpēe âmwɛ́ melɛ̌. Boŋ pɛn, nzé ehɔ́bé“Ɛɛ” abɛ́ ɛɛ, nzé ehɔ́bé-ʼɛ “Aáy” abɛ́ aáy. Nzé nyêbɛlé nɛ́n, né Dyǒb déekɔ́gsɛ́nné nyé.
12 Mas, sobretudo, meus irmãos, não jureis, nem pelo céu, nem pela terra, nem façais qualquer outro juramento; seja, porém, o vosso sim, sim, e o vosso não, não, para não cairdes em condenação.
13 Kénzɛ́ɛ́ awě adé á metake tê, ákânne. Kénzɛ́ɛ́ awě awóge menyiŋge, ákɔ́ne ákɛné-ʼɛ Dyǒb.
13 Está aflito alguém entre vós? Ore. Está alguém contente? Cante louvores.
14 Kénzɛ́ɛ́ awě eédyɛɛ bwâm, áchəg belyə́ged bé mwembé, békânned mɔ́. Nzé békânnad mɔ́ béwɔ̄gtē mɔ́ dyɔ̌g á dǐn áde Sáŋgwɛ́ɛ́.
14 Está doente algum de vós? Chame os anciãos da igreja, e estes orem sobre ele, ungido-o com óleo em nome do Senhor;
15 Nzé édé bán békánnédé mɔ́ ne nlém nhɔ́g, né Dyǒb dɛ́wōg bɔ́ mekáne, nê dɛ́bɛ̌l-lɛ mod a nkole ádyɛ̄ɛ̄ bwâm. Sáŋgwɛ́ɛ́ ǎbɛ̌l áhīdē á anoŋ dé nkole, ádyɛ̄ɛ̄ bwâm, ké mbéb-pɛ mɔ́ɔ âmbɛnlé Dyǒb dɛ́lagsɛ́n mɔ́.
15 e a oração da fé salvará o doente, e o Senhor o levantará; e, se houver cometido pecados, ser-lhe-ão perdoados.
16 Né-ɔɔ́, nyépale mbéb áte wɛ́ɛ nhɔ́g ne aníníí, mod tɛ́ɛ́ ákânned-tɛ mwǎnyaŋ, âbɛl boŋ nyédyɛɛ bwâm. Mekáne ḿme mod awě abɛle mam ḿme métə́ŋgɛ́né áʼsō eʼ Dyǒb, médé ngíne bwâmbwam, mébɛle-ʼɛ nsɔ́n.
16 Confessai, portanto, os vossos pecados uns aos outros, e orai uns pelos outros, para serdes curados. A súplica de um justo pode muito na sua atuação.
17 Elaijaa abédɛ́ɛ moonyoŋ melemlem ngáne syánē. Póndé pɔ́g ankáné bwâmbwam aá mbúú eechɔ́g, mbúú enkênchó-ʼaá á etûn é mwɛ̌ ńláán ne epɛd.
17 Elias era homem sujeito às mesmas paixões que nós, e orou com fervor para que não chovesse, e por três anos e seis meses não choveu sobre a terra.
18 Ámbīd enɛ̂ ankáné ámpē, Dyǒb ábɛ̄l mbúú echó, bwěm éʼbootéd-tɛ akwog.
18 E orou outra vez e o céu deu chuva, e a terra produziu o seu fruto.
19 A-baányaŋ, nzé nyé ké ahéé atɛ̌dté âhíd nzii e mbále e Dyǒb, boŋ mod ampée abɛlé atǐmné mbíd,
19 Meus irmãos, se alguém dentre vós se desviar da verdade e alguém o converter,
20 ábíi nɛ́n aá, kénzɛ́ɛ́ awě abɛlé boŋ mod awě abɛlé mbéb asóg mbéb abɛl, né asoó aloŋgé áde mod awě abɛlé mbéb. Nɛ́n dɛ́bɛ̌l-lɛ mbéb híin ḿme ane mod ákɛ́bɛnlé, Dyǒb déenɔnné mɔ́ á dǐd.
20 sabei que aquele que fizer converter um pecador do erro do seu caminho salvará da morte uma alma, e cobrirá uma multidão de pecados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Tiago 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.