Romanos 15

Melɛ̌ Mékɔ̄ɔ̄lē (BSSNT) vs BKJ

Sair da comparação
1 Syánē awe adúbe áwúú áte, detə́ŋgɛ́né nɛ́ɛ déwóŋgɛ́né bad ábe adúbe déewúuʼɛ́ áte. Deébɛ̄lē mekan dásɔ̄ nyaa echě ebǒŋnédé syánē běn.
1 Assim que nós, os fortes, devemos suportar as fraquezas dos fracos e não agradar a nós mesmos.
2 Syánē mod tɛ́ɛ́ atə́ŋgɛ́né nɛ́ɛ ábɛlɛɛ́ mam nyaa echě ewógte mwǎnyaŋ menyiŋge, âwéd mɔ́ adúbe áte.
2 Cada um de nós agrade ao seu próximo para o seu bem e edificação.
3 Ké Krǐstəə mwěn eébɛleʼaá mam dásɔ̄ nyaa echě ewógteʼ mwěn menyiŋge. Boŋ abɛléʼáá ngáne éténlédé á kálag e Dyǒb nɛ́n bán “Nzyə́ŋ ésyə̄ə̄l éche bad bésyə́ə́ʼáá wɛ, étímnédé mɛ.”
3 Porque também Cristo não agradou a si mesmo, mas, como está escrito: Os insultos dos que te insultavam caíram sobre mim.
4 Mam mésyə̄ə̄l ḿme bêntenlé á kálag e Dyǒb seʼ bɔɔ́d, bêntel mɔ́ âyə́ged syánē. Nɛ̂ démbɛ̄ âbɛl déwôŋ eʼlyə́g bé nlém ábe éʼhúú ne eyale é Dyǒb éche ébɛle boŋ déwɛsán, éwēdē-ʼɛ syánē nlém á abum.
4 Porque todas as coisas que foram escritas anteriormente, para nosso ensino foram escritas, para que, pela paciência e consolação das escrituras, tenhamos esperança.
5 Nkânne nɛ́n mɛɛ́ Dyǒb áde ábɛle boŋ déwɛsán, áde áwéde-ʼɛ syánē nlém á abum, ábɛl nyébɛ̂ á nchemtɛn ne nhɔ́g ne aníníí ngáne nyéhídɛɛ́ Yesu Krǐstəə,
5 Ora, o Deus da paciência e da consolação vos conceda o mesmo sentimento uns para com os outros, segundo Jesus Cristo.
6 âbɛl boŋ nlatɛ́n ḿme nyédíí ḿbɛl nyébɛ̂ nsəl nhɔ́g âkɛn Dyǒb, Sáá awě awɛd Sáŋgú Yesu Krǐstəə.
6 Para que, com uma só mente e uma só boca, glorifiqueis ao Deus e Pai de nosso Senhor Jesus Cristo.
7 Né-ɔɔ́ nyékob nhɔ́g ne aníníí melemlem ngáne Krǐstəə ákóbé nyé âbɛl boŋ bad békɛne Dyǒb.
7 Portanto, recebei-vos uns aos outros, como também Cristo nos recebeu para glória de Deus.
8 Nlâŋge nyé nɛ́n mɛɛ́ Krǐstəə atimé mbəledɛ a bad bé Israɛl, âbɛl boŋ álóned akag áde Dyǒb dêmbɛɛ́ betaa. Nɛ̂ dénlūmēd-tɛ nɛ́n bán Dyǒb ákale mbále.
8 Porque eu vos digo que Jesus Cristo foi ministro da circuncisão, por causa da verdade de Deus, para que confirmasse as promessas feitas aos pais.
9 Ampɛ̌-ʼɛ âbɛl boŋ bad ábe béesɛ̌ bad bé Israɛl, bébɛ Dyǒb mekɛnag áyə̄le ngɔl eche awógé bɔ́. Né-ʼaá éténlédé á kálag e Dyǒb nɛ́n bán,
9 E para que os gentios glorifiquem a Deus por sua misericórdia, como está escrito: Por isto, eu te confessarei entre os gentios e cantarei ao teu nome.
10 Éténlédé ámpē nɛ́n bán,
10 E outra vez ele diz: Alegrai-vos, gentios, com seu povo.
11 Éténlédé-ʼɛ ámpē bán,
11 E outra vez: Louvai ao Senhor, todos os gentios, e exaltai-o todos os povos.
12 Nkal éʼdəə́dəŋ Yesayaa mɔ́mpē ahɔ́bé ngáne éténlédé bán,
12 E outra vez diz Isaías: Haverá uma raiz em Jessé, e aquele que se levantar para reger os gentios; nele os gentios confiarão.
13 Nkânne nɛ́n mɛɛ́, Dyǒb áde ábageʼ eʼlyə́g bé nlém ábɛl nyélôn ne menyiŋge mésyə̄ə̄l nyébɛ́-ʼɛ nsaŋ áyə̄le adúbe áde nyédúbpé. Nɛ̂ dɛ́bɛ̌l ngíne e Edəə́dəŋ éche Ésáá ěbɛ̌l ádɛn adúbe dɛ́kwogéʼ akwog ne akwog.
13 Ora, o Deus de esperança vos encha de toda a alegria e paz em crer, para que abundeis em esperança por meio do poder do Espírito Santo.
14 A-baányaŋ, mměn mbíí bwâm nɛ́n mɛɛ́ nyé běn nyêwóó nlém ḿ bwâm âbɛl mam ḿme Dyǒb áhɛdɛɛ́ aá nyébɛl, nyêsóŋtɛ́né-ʼɛ mam bwâm, nyékwognéd-tɛ âyə́ged nhɔ́g ne aníníí.
14 E eu mesmo, meus irmãos, tenho sido convencido a respeito de vós, de que também vós estais cheios de bondade, cheios de todo o conhecimento, capazes também para admoestar-vos uns aos outros.
15 Boŋ kénɛ̂, doŋge á mekan ádé áde ńténlé nyé á kálag-tê wɛ́n. Ntelé mɔ́, âkamtɛn nyé ḿmɛ́n mekan mésyə̄ə̄l ésebán mbáaʼ dyamdyam. Nsimé ḿme Dyǒb ábágé mɛ mɔ́ɔ ḿbɛ́lé boŋ ńtelé ḿmɛ́n mekan.
15 Porém, irmãos, eu vos escrevi em alguns pontos ousadamente, para lembrá-los, por meio da graça que me foi dada por Deus,
16 Dyǒb ábágé mɛ ḿmê nsimé âbɛ́ mbəledɛ awe Yesu Krǐstəə, âkale bad ábe béesɛ̌ bad bé Israɛl nkalaŋ ḿ bwâm. Mbɛle ḿmɛ́n nsɔ́n nɛ́ɛ prisɛ âkal nkalaŋ ḿ bwâm ḿme ńhúú ne Dyǒb, âbɛl nɛ́n bad ábe béesɛ̌ bad bé Israɛl bébɛ̂ mendɛ ḿme ḿbágé boŋ mékobnéd áʼsō éʼ Dyǒb. Dyǒb dɛ́kob bɔ́ áyə̄le Edəə́dəŋ éche Ésáá ébɛ́lé bésáá áʼsō éʼ Dyǒb.
16 que eu seja ministro de Jesus Cristo aos gentios, ministrando o evangelho de Deus, para que a oferta dos gentios seja aceitável, santificada pelo Espírito Santo.
17 Né-ɔɔ́, ngáne ńdíí ne Yesu Krǐstəə, nwóó nzɔm âkum ekáá á tə̂l áyə̄le nsɔ́n ḿme ḿbɛnlɛɛ́ Dyǒb.
17 Por isso, eu tenho que me gloriar em Jesus Cristo, nas coisas pertencentes a Deus.
18 Méēhɛ̄lɛ̄ɛ̄-sɛ nhɔ́b dyamdyam démpēe éetómɛɛ́ âhɔ́b tə̂ŋgɛne nsɔ́n ḿme Krǐstəə ábɛ́lé boŋ ńhɛl abɛl, âbɛl bad ábe béesɛ̌ bad bé Israɛl bébɛle ngáne Dyǒb áhɛdɛɛ́ aá bébɛl. Mekan ḿme ńhɔ́bé ne ḿme ḿbɛ́lé mɔ́ɔ̄ médé mekan ḿme bétə́ŋgɛ́né ahɔ́b ḿme bétə́ŋgɛ́né-ʼɛ abɛl.
18 Porque eu não ousaria falar alguma coisa que Cristo não tenha feito por mim, para fazer dos gentios obedientes, por palavras e por obras,
19 Membɛ̌l ḿmê mam á ngíne e eʼchemléd ne menyáké, ne á ngíne e Edəə́dəŋ é Dyǒb. Nɛ́n dêmbɛ̌l menkǎl Nkalaŋ ḿ Bwâm ḿme Krǐstəə bwâm ngáne ńkágéʼáá bootya á Jerusalɛm âpɛ á mbwɔ́g e Ilirikum.
19 pelo poder dos sinais e maravilhas, através do poder do Espírito de Deus; de maneira que, desde Jerusalém e arredores até o Ilírico, eu tenho pregado plenamente o evangelho de Cristo.
20 Nkénwōŋ nlém âkal Nkalaŋ ḿ Bwâm mebwɔ́g ḿme modmod éēpēdɛ̄ɛ̄ mbêd âtúb dǐn áde Krǐstəə. Membɛl nɛ̂ âbɛl boŋ meékāg wɛ́ɛ mod ampée ámaa nsɔ́n abooted.
20 E desta maneira me esforcei para pregar o evangelho, não onde Cristo houvera sido nomeado, para não edificar sobre fundamento de outro homem,
21 Nɛ́n áde ngáne éténlédé á kálag e Dyǒb nɛ́n bán,
21 antes, como está escrito: Aqueles a quem ele não foi anunciado o verão, e os que não ouviram o entenderão.
22 Ḿmɛ́n mekɛ ḿme ńkágéʼáá mɔ́ɔ mékə́ə́ boŋ meéhɛ̄lē apɛ áwɛ̄n.
22 Razão pela qual também muitas vezes tenho sido impedido de ir até vós.
23 Boŋ bɔɔb, ngáne ḿmádé nsɔ́n échɛ́n pɛd é mbwɔ́g, nwóó nlém áte bwâmbwam âpɛ áwɛ̄n, ngáne ńkénwōŋgē mwɛ̌ ne mwɛ̌.
23 Mas agora, não tendo mais lugar nestas regiões, e tendo um grande desejo, há muitos anos, de chegar até vós,
24 Mɛ̌bwɛ̌ áwɛ̄n nzé nkag á aloŋ á Spen. Nwóó mewêmtɛn mɛɛ́ mɛ̌nyīn nyé nzé nkag, mɛɛ́ nyɛ́ɛ̄wōŋgɛ̄n-nɛ mɛ âkɛ áwed. Boŋ pɛn, mɛ̌dyɛɛ́ ne nyé mwǎmpīn, dehɔ́déd nhɔ́g ne aníníí nlém, boŋ ńkag.
24 quando eu viajar para a Espanha, irei até vós. Porque eu espero ver-vos na minha viagem, e para lá ser conduzido por vós pelo caminho, após ter primeiro desfrutado um pouco da vossa companhia.
25 Boŋ bɔɔb, ndé á nzii âkɛ á Jerusalɛm âkɛ dɛ́wôŋgɛn bad bé Dyǒb ábe bédé áwed.
25 Mas agora eu vou para Jerusalém para ministrar aos santos.
26 Bad bé Krǐsto ábe bédé á mbwɔ́g e Masɛdonia ne á mbwɔ́g e Akaya bényíné nɛ́n bán ébǒŋ bán bélad mɔné bélóme betóótōkɛ̄ bé bad ábe bédé átîntê e bad bé Dyǒb ábe bédé á Jerusalɛm.
26 Porque agradou aos da Macedônia e Acaia fazerem uma certa contribuição para os pobres dentre os santos que estão em Jerusalém.
27 Bényíné nɛ́n bán ébóó bébɛl nɛ̂, bán bétə́ŋgɛ́né bɔ́ áwôŋgɛn. Ngáne édíí bán nnam ḿme Dyǒb ábágé bad bé Israɛl, bébɛnlad mɔ́ ne bad ábe béesɛ̌ bad bé Israɛl, ébóó bán bad ábe béesɛ̌ bad bé Israɛl bɔ́mpē béwôŋgɛn bad bé Israɛl bwěm nɛ̂ŋgáne medyɛ́, mɔné ne mbɔ́té.
27 Isto lhes agradou de fato, e eles são seus devedores. Porque, se os gentios foram feitos participantes das suas coisas espirituais, também é seu dever ministrar-lhes as coisas carnais.
28 Nzé ḿmadé ḿmɛ́n nsɔ́n á Jerusalɛm, áde ḿmáá bɔ́ mɔné abɛ ḿme béládté bɔ́, mɛ̌hidé âkɛ á aloŋ á Spen. Ene póndé dɔ́-ʼaá mɛ́tyēēmmē ânyín nyé.
28 Portanto, quando eu tiver completado isto, e lhes tiver selado este fruto, passando por vós, irei para a Espanha.
29 Ḿbíí-ʼɛ mɛɛ́ nzé mpedé, échêm epɛ ébɛ̌l nyɛ́ɛ̄kǔd nnam ḿme Krǐstəə ḿme ńlóné mbon.
29 E sei que quando eu for até vós, chegarei com a plenitude da bênção do evangelho de Cristo.
30 A-bǎnned, á dǐn ádɛ Sáŋgú Yesu Krǐstəə, ne áyə̄le edəŋge éche éhúú ne échē Edəə́dəŋ, ncháa nyé nɛ́n mɛɛ́ syánē délad mekáá déwêd mɛ akânned nɛ́n bán Dyǒb áwôŋgɛn mɛ.
30 E agora eu suplico-vos, irmãos, por nosso Senhor Jesus Cristo e pelo amor do Espírito, que luteis juntos comigo nas vossas orações a Deus por mim,
31 Nyékânne nɛ́n bán Dyǒb ánɔn mɛ âbɛl nɛ́n bad ábe béēdúbpe Krǐstəə béebɛlé mɛ dyam dé mbéb ké ahɔ́g nzé ndé á Judeya. Nyékânne-ʼɛ nɛ́n bán mɔné ḿme mɛ́kiinédté betóótōkɛ̄ bé bad átîntê e bad bé Dyǒb á Jerusalɛm, bɛ́kob mɔ́.
31 para que eu seja livrado dos incrédulos que estão na Judeia, e que meu serviço em Jerusalém seja aceito pelos santos,
32 Ámbīd enɛ̂ dɔ́ɔ mɛ́pɛɛ́ áwɛ̄n ne menyiŋge, nzé Dyǒb áhɛde aá ébɛ̂ áned, âbɛl boŋ ńkɔ́me áte nzé ndé ne nyé.
32 para que eu chegue até vós com alegria pela vontade de Deus, e possa revigorar-me convosco.
33 Dyǒb dé nsaŋ ábɛ̂ ne nyé moosyəə́l. Ébɛ̂ nɛ̂.
33 E o Deus da paz seja com todos vós. Amém!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.