Romanos 15
Melɛ̌ Mékɔ̄ɔ̄lē (BSSNT) vs ARIB
1 Syánē awe adúbe áwúú áte, detə́ŋgɛ́né nɛ́ɛ déwóŋgɛ́né bad ábe adúbe déewúuʼɛ́ áte. Deébɛ̄lē mekan dásɔ̄ nyaa echě ebǒŋnédé syánē běn.
1 Ora nós, que somos fortes, devemos suportar as fraquezas dos fracos, e não agradar a nós mesmos.
2 Syánē mod tɛ́ɛ́ atə́ŋgɛ́né nɛ́ɛ ábɛlɛɛ́ mam nyaa echě ewógte mwǎnyaŋ menyiŋge, âwéd mɔ́ adúbe áte.
2 Portanto cada um de nós agrade ao seu próximo, visando o que é bom para edificação.
3 Ké Krǐstəə mwěn eébɛleʼaá mam dásɔ̄ nyaa echě ewógteʼ mwěn menyiŋge. Boŋ abɛléʼáá ngáne éténlédé á kálag e Dyǒb nɛ́n bán “Nzyə́ŋ ésyə̄ə̄l éche bad bésyə́ə́ʼáá wɛ, étímnédé mɛ.”
3 Porque também Cristo não se agradou a si mesmo, mas como está escrito: Sobre mim caíram as injúrias dos que te injuriavam.
4 Mam mésyə̄ə̄l ḿme bêntenlé á kálag e Dyǒb seʼ bɔɔ́d, bêntel mɔ́ âyə́ged syánē. Nɛ̂ démbɛ̄ âbɛl déwôŋ eʼlyə́g bé nlém ábe éʼhúú ne eyale é Dyǒb éche ébɛle boŋ déwɛsán, éwēdē-ʼɛ syánē nlém á abum.
4 Porquanto, tudo que dantes foi escrito, para nosso ensino foi escrito, para que, pela constância e pela consolação provenientes das Escrituras, tenhamos esperança.
5 Nkânne nɛ́n mɛɛ́ Dyǒb áde ábɛle boŋ déwɛsán, áde áwéde-ʼɛ syánē nlém á abum, ábɛl nyébɛ̂ á nchemtɛn ne nhɔ́g ne aníníí ngáne nyéhídɛɛ́ Yesu Krǐstəə,
5 Ora, o Deus de constância e de consolação vos dê o mesmo sentimento uns para com os outros, segundo Cristo Jesus.
6 âbɛl boŋ nlatɛ́n ḿme nyédíí ḿbɛl nyébɛ̂ nsəl nhɔ́g âkɛn Dyǒb, Sáá awě awɛd Sáŋgú Yesu Krǐstəə.
6 Para que unânimes, e a uma boca, glorifiqueis ao Deus e Pai de nosso Senhor Jesus Cristo.
7 Né-ɔɔ́ nyékob nhɔ́g ne aníníí melemlem ngáne Krǐstəə ákóbé nyé âbɛl boŋ bad békɛne Dyǒb.
7 Portanto recebei-vos uns aos outros, como também Cristo nos recebeu, para glória de Deus.
8 Nlâŋge nyé nɛ́n mɛɛ́ Krǐstəə atimé mbəledɛ a bad bé Israɛl, âbɛl boŋ álóned akag áde Dyǒb dêmbɛɛ́ betaa. Nɛ̂ dénlūmēd-tɛ nɛ́n bán Dyǒb ákale mbále.
8 Digo pois que Cristo foi feito ministro da circuncisão, por causa da verdade de Deus, para confirmar as promessas feitas aos pais;
9 Ampɛ̌-ʼɛ âbɛl boŋ bad ábe béesɛ̌ bad bé Israɛl, bébɛ Dyǒb mekɛnag áyə̄le ngɔl eche awógé bɔ́. Né-ʼaá éténlédé á kálag e Dyǒb nɛ́n bán,
9 e para que os gentios glorifiquem a Deus pela sua misericórdia, como está escrito: Portanto eu te louvarei entre os gentios, e cantarei ao teu nome.
10 Éténlédé ámpē nɛ́n bán,
10 E outra vez diz: Alegrai-vos, gentios, juntamente com o povo.
11 Éténlédé-ʼɛ ámpē bán,
11 E ainda: Louvai ao Senhor, todos os gentios, e louvem-no, todos os povos.
12 Nkal éʼdəə́dəŋ Yesayaa mɔ́mpē ahɔ́bé ngáne éténlédé bán,
12 E outra vez, diz também Isaías: Haverá a raiz de Jessé, aquele que se levanta para reger os gentios; nele os gentios esperarão.
13 Nkânne nɛ́n mɛɛ́, Dyǒb áde ábageʼ eʼlyə́g bé nlém ábɛl nyélôn ne menyiŋge mésyə̄ə̄l nyébɛ́-ʼɛ nsaŋ áyə̄le adúbe áde nyédúbpé. Nɛ̂ dɛ́bɛ̌l ngíne e Edəə́dəŋ éche Ésáá ěbɛ̌l ádɛn adúbe dɛ́kwogéʼ akwog ne akwog.
13 Ora, o Deus de esperança vos encha de todo o gozo e paz na vossa fé, para que abundeis na esperança pelo poder do Espírito Santo.
14 A-baányaŋ, mměn mbíí bwâm nɛ́n mɛɛ́ nyé běn nyêwóó nlém ḿ bwâm âbɛl mam ḿme Dyǒb áhɛdɛɛ́ aá nyébɛl, nyêsóŋtɛ́né-ʼɛ mam bwâm, nyékwognéd-tɛ âyə́ged nhɔ́g ne aníníí.
14 Eu, da minha parte, irmãos meus, estou persuadido a vosso respeito, que vós já estais cheios de bondade, cheios de todo o conhecimento e capazes, vós mesmos, de admoestar-vos uns aos outros.
15 Boŋ kénɛ̂, doŋge á mekan ádé áde ńténlé nyé á kálag-tê wɛ́n. Ntelé mɔ́, âkamtɛn nyé ḿmɛ́n mekan mésyə̄ə̄l ésebán mbáaʼ dyamdyam. Nsimé ḿme Dyǒb ábágé mɛ mɔ́ɔ ḿbɛ́lé boŋ ńtelé ḿmɛ́n mekan.
15 Mas em parte vos escrevo mais ousadamente, como para vos trazer outra vez isto à memória, por causa da graça que por Deus me foi dada,
16 Dyǒb ábágé mɛ ḿmê nsimé âbɛ́ mbəledɛ awe Yesu Krǐstəə, âkale bad ábe béesɛ̌ bad bé Israɛl nkalaŋ ḿ bwâm. Mbɛle ḿmɛ́n nsɔ́n nɛ́ɛ prisɛ âkal nkalaŋ ḿ bwâm ḿme ńhúú ne Dyǒb, âbɛl nɛ́n bad ábe béesɛ̌ bad bé Israɛl bébɛ̂ mendɛ ḿme ḿbágé boŋ mékobnéd áʼsō éʼ Dyǒb. Dyǒb dɛ́kob bɔ́ áyə̄le Edəə́dəŋ éche Ésáá ébɛ́lé bésáá áʼsō éʼ Dyǒb.
16 para ser ministro de Cristo Jesus entre os gentios, ministrando o evangelho de Deus, para que sejam aceitáveis os gentios como oferta, santificada pelo Espírito Santo.
17 Né-ɔɔ́, ngáne ńdíí ne Yesu Krǐstəə, nwóó nzɔm âkum ekáá á tə̂l áyə̄le nsɔ́n ḿme ḿbɛnlɛɛ́ Dyǒb.
17 Tenho, portanto, motivo para me gloriar em Cristo Jesus, nas coisas concernentes a Deus;
18 Méēhɛ̄lɛ̄ɛ̄-sɛ nhɔ́b dyamdyam démpēe éetómɛɛ́ âhɔ́b tə̂ŋgɛne nsɔ́n ḿme Krǐstəə ábɛ́lé boŋ ńhɛl abɛl, âbɛl bad ábe béesɛ̌ bad bé Israɛl bébɛle ngáne Dyǒb áhɛdɛɛ́ aá bébɛl. Mekan ḿme ńhɔ́bé ne ḿme ḿbɛ́lé mɔ́ɔ̄ médé mekan ḿme bétə́ŋgɛ́né ahɔ́b ḿme bétə́ŋgɛ́né-ʼɛ abɛl.
18 porque não ousarei falar de coisa alguma senão daquilo que Cristo por meu intermédio tem feito, para obediência da parte dos gentios, por palavra e por obras,
19 Membɛ̌l ḿmê mam á ngíne e eʼchemléd ne menyáké, ne á ngíne e Edəə́dəŋ é Dyǒb. Nɛ́n dêmbɛ̌l menkǎl Nkalaŋ ḿ Bwâm ḿme Krǐstəə bwâm ngáne ńkágéʼáá bootya á Jerusalɛm âpɛ á mbwɔ́g e Ilirikum.
19 pelo poder de sinais e prodígios, no poder do Espírito Santo; de modo que desde Jerusalém e arredores, até a Ilíria, tenho divulgado o evangelho de Cristo;
20 Nkénwōŋ nlém âkal Nkalaŋ ḿ Bwâm mebwɔ́g ḿme modmod éēpēdɛ̄ɛ̄ mbêd âtúb dǐn áde Krǐstəə. Membɛl nɛ̂ âbɛl boŋ meékāg wɛ́ɛ mod ampée ámaa nsɔ́n abooted.
20 deste modo esforçando-me por anunciar o evangelho, não onde Cristo houvera sido nomeado, para não edificar sobre fundamento alheio;
21 Nɛ́n áde ngáne éténlédé á kálag e Dyǒb nɛ́n bán,
21 antes, como está escrito: Aqueles a quem não foi anunciado, o verão; e os que não ouviram, entenderão.
22 Ḿmɛ́n mekɛ ḿme ńkágéʼáá mɔ́ɔ mékə́ə́ boŋ meéhɛ̄lē apɛ áwɛ̄n.
22 Pelo que também muitas vezes tenho sido impedido de ir ter convosco;
23 Boŋ bɔɔb, ngáne ḿmádé nsɔ́n échɛ́n pɛd é mbwɔ́g, nwóó nlém áte bwâmbwam âpɛ áwɛ̄n, ngáne ńkénwōŋgē mwɛ̌ ne mwɛ̌.
23 mas agora, não tendo mais o que me detenha nestas regiões, e tendo já há muitos anos grande desejo de ir visitar-vos,
24 Mɛ̌bwɛ̌ áwɛ̄n nzé nkag á aloŋ á Spen. Nwóó mewêmtɛn mɛɛ́ mɛ̌nyīn nyé nzé nkag, mɛɛ́ nyɛ́ɛ̄wōŋgɛ̄n-nɛ mɛ âkɛ áwed. Boŋ pɛn, mɛ̌dyɛɛ́ ne nyé mwǎmpīn, dehɔ́déd nhɔ́g ne aníníí nlém, boŋ ńkag.
24 eu o farei quando for à Espanha; pois espero ver-vos de passagem e por vós ser encaminhado para lá, depois de ter gozado um pouco da vossa companhia.
25 Boŋ bɔɔb, ndé á nzii âkɛ á Jerusalɛm âkɛ dɛ́wôŋgɛn bad bé Dyǒb ábe bédé áwed.
25 Mas agora vou a Jerusalém para ministrar aos santos.
26 Bad bé Krǐsto ábe bédé á mbwɔ́g e Masɛdonia ne á mbwɔ́g e Akaya bényíné nɛ́n bán ébǒŋ bán bélad mɔné bélóme betóótōkɛ̄ bé bad ábe bédé átîntê e bad bé Dyǒb ábe bédé á Jerusalɛm.
26 Porque pareceu bem à Macedônia e à Acaia levantar uma oferta fraternal para os pobres dentre os santos que estão em Jerusalém.
27 Bényíné nɛ́n bán ébóó bébɛl nɛ̂, bán bétə́ŋgɛ́né bɔ́ áwôŋgɛn. Ngáne édíí bán nnam ḿme Dyǒb ábágé bad bé Israɛl, bébɛnlad mɔ́ ne bad ábe béesɛ̌ bad bé Israɛl, ébóó bán bad ábe béesɛ̌ bad bé Israɛl bɔ́mpē béwôŋgɛn bad bé Israɛl bwěm nɛ̂ŋgáne medyɛ́, mɔné ne mbɔ́té.
27 Isto pois lhes pareceu bem, como devedores que são para com eles. Porque, se os gentios foram participantes das bênçãos espirituais dos judeus, devem também servir a estes com as materiais.
28 Nzé ḿmadé ḿmɛ́n nsɔ́n á Jerusalɛm, áde ḿmáá bɔ́ mɔné abɛ ḿme béládté bɔ́, mɛ̌hidé âkɛ á aloŋ á Spen. Ene póndé dɔ́-ʼaá mɛ́tyēēmmē ânyín nyé.
28 Tendo, pois, concluído isto, e havendo-lhes consignado este fruto, de lá, passando por vós, irei à Espanha.
29 Ḿbíí-ʼɛ mɛɛ́ nzé mpedé, échêm epɛ ébɛ̌l nyɛ́ɛ̄kǔd nnam ḿme Krǐstəə ḿme ńlóné mbon.
29 E bem sei que, quando for visitar-vos, chegarei na plenitude da bênção de Cristo.
30 A-bǎnned, á dǐn ádɛ Sáŋgú Yesu Krǐstəə, ne áyə̄le edəŋge éche éhúú ne échē Edəə́dəŋ, ncháa nyé nɛ́n mɛɛ́ syánē délad mekáá déwêd mɛ akânned nɛ́n bán Dyǒb áwôŋgɛn mɛ.
30 Rogo-vos, irmãos, por nosso Senhor Jesus Cristo e pelo amor do Espírito, que luteis juntamente comigo nas vossas orações por mim a Deus,
31 Nyékânne nɛ́n bán Dyǒb ánɔn mɛ âbɛl nɛ́n bad ábe béēdúbpe Krǐstəə béebɛlé mɛ dyam dé mbéb ké ahɔ́g nzé ndé á Judeya. Nyékânne-ʼɛ nɛ́n bán mɔné ḿme mɛ́kiinédté betóótōkɛ̄ bé bad átîntê e bad bé Dyǒb á Jerusalɛm, bɛ́kob mɔ́.
31 para que eu seja livre dos rebeldes que estão na Judéia, e que este meu ministério em Jerusalém seja aceitável aos santos;
32 Ámbīd enɛ̂ dɔ́ɔ mɛ́pɛɛ́ áwɛ̄n ne menyiŋge, nzé Dyǒb áhɛde aá ébɛ̂ áned, âbɛl boŋ ńkɔ́me áte nzé ndé ne nyé.
32 a fim de que, pela vontade de Deus, eu chegue até vós com alegria, e possa entre vós recobrar as forças.
33 Dyǒb dé nsaŋ ábɛ̂ ne nyé moosyəə́l. Ébɛ̂ nɛ̂.
33 E o Deus de paz seja com todos vós. Amém.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.