Romanos 14
Melɛ̌ Mékɔ̄ɔ̄lē (BSSNT) vs NVI
1 Nyékobe bad ábe ádab adúbe déewúuʼɛ́ áte. Nyéēpēntān-nɛ tə̂ŋgɛne mam ḿme béwémtɛ́né nɛ́n bán bétə́ŋgɛ́né abɛl, kéʼɛ béetə̂ŋgɛnɛɛ́ abɛl.
1 Aceitem o que é fraco na fé, sem discutir assuntos controvertidos.
2 Adúbe áde doŋge á bad ábágé bɔ́ etə́l âdyɛ́ kéchéé boŋ bad ábe adúbe déewúuʼɛ́ áte, béēdyākē doŋge á bwěm.
2 Um crê que pode comer de tudo; já outro, cuja fé é fraca, come apenas alimentos vegetais.
3 Bad ábe bédyâg kéchéé béēnyīnē bad ábe béēdyāg doŋge á bwěm nkóŋtéd. Bad ábe bɔ́-ʼɛ béēdyāg doŋge á bwěm béēkāādtē bad ábe bédyâg kéchéé áyə̄le bɔ́ moosyəə́l békóbnédé ne Dyǒb.
3 Aquele que come de tudo não deve desprezar o que não come, e aquele que não come de tudo não deve condenar aquele que come, pois Deus o aceitou.
4 Nzɛ́-módɛ́ édíí âkáad mbəledɛ a mod ampée? Eche Sáŋ chěn chɔ́ɔ etə́ŋgɛ́né ahɔ́b aá dyam áde ábɛ́lé ádé bwâm kéʼɛ déesaá bwâm. Boŋ Sáŋgwɛ́ɛ́ eche ngíne ěwōŋgɛ̄n ane mbəledɛ âbɛl dyam á bwâm.
4 Quem é você para julgar o servo alheio? É para o seu senhor que ele está de pé ou cai. E ficará de pé, pois o Senhor é capaz de o sustentar.
5 Bad behɔ́g bétédé doŋge dé eʼpun bán ádé etógnɛ́n tómaa ábíníí eʼpun. Bad behɔ́g-kɛ bétédé nɛ́n bán eʼpun éʼsyə̄ə̄l éʼdíi nyaa pɔ́g. Mod-tɛ́ átêd nɛ́n aá kéchéé éche mɔ́wémtɛ́né, étə́ŋgɛ́né ne mɔ́.
5 Há quem considere um dia mais sagrado que outro; há quem considere iguais todos os dias. Cada um deve estar plenamente convicto em sua própria mente.
6 Bad ábe bétédé bán epun ehɔ́g édé etógnɛ́n tómaa ábíníí eʼpun, bébɛle nɛ̂ âbɛ Sáŋgwɛ́ɛ́ edúbé. Bad ábe bɔ́-ʼɛ ámpē bédyâg kéchéé, bɔ́mpē bébɛle nɛ̂ âbɛ Sáŋgwɛ́ɛ́ edúbé áyə̄le béságnan Dyǒb áyə̄l e ene ndyééd. Bad ábe bɔ́-ʼɛ béēdyāg doŋge á bwěm, bɔ́mpē bébɛle nɛ̂ âbɛ Sáŋgwɛ́ɛ́ edúbé, béságnan-nɛ Dyǒb.
6 Aquele que considera um dia como especial, para o Senhor assim o faz. Aquele que come carne, come para o Senhor, pois dá graças a Deus; e aquele que se abstém, para o Senhor se abstém, e dá graças a Deus.
7 Syánē modmod eésaá á aloŋgé ne mɔ́ mwěn, modmod eewág-kaá ne mɔ́ mwěn.
7 Pois nenhum de nós vive apenas para si, e nenhum de nós morre apenas para si.
8 Nzé dedé á aloŋgé, né dedé á aloŋgé âbɛl ngáne Sáŋgwɛ́ɛ́ áhɛdɛɛ́. Nzé dewédé-ʼɛ né dewédé âwóged Sáŋgwɛ́ɛ́ menyiŋge. Né-ɔɔ́, ken dedé á aloŋgé, kéʼɛ dewédé, á mekáá ḿme Sáŋgwɛ́ɛ́ dɔ́ɔ dédíí.
8 Se vivemos, vivemos para o Senhor; e, se morremos, morremos para o Senhor. Assim, quer vivamos, quer morramos, pertencemos ao Senhor.
9 Nzɔm echě ekəə́ boŋ Krǐstəə awɛ́, ápūū-ʼɛ, abɛ́ á aloŋgé, edíi âbɛl boŋ ábɛ̂ Sáŋgwɛ́ɛ́ awě bad ábe béwédé ne ábe bédé á aloŋgé.
9 Por esta razão Cristo morreu e voltou a viver, para ser Senhor de vivos e de mortos.
10 Cheé-ɔ̄ ékə́ə́ boŋ ékāādtē mwǎnyoŋ? Kéʼɛ, cheé ékə́ə́ boŋ ényīnēʼ mwǎnyoŋ nkóŋtéd? Ébíi nɛ́n wɛɛ́ syánē moosyəə́l dɛɛ́tyēēm á nkáásé áʼsō éʼ Dyǒb.
10 Portanto, você, por que julga seu irmão? E por que despreza seu irmão? Pois todos compareceremos diante do tribunal de Deus.
11 Éténlédé á kálag e Dyǒb bán,
11 Porque está escrito: " ‘Por mim mesmo jurei’, diz o Senhor, ‘diante de mim todo joelho se dobrará e toda língua confessará que sou Deus’ ".
12 Né-ɔɔ́, syánē mod tɛ́ɛ́ dɛɛ́tyēēm áʼsō éʼ Dyǒb, âláa mɔ́ chǒm tɛ́ eche débɛ́lé.
12 Assim, cada um de nós prestará contas de si mesmo a Deus.
13 Né-ɔɔ́, syánē modmod eekáádté waáb, boŋ pɛn mod tɛ́ɛ́ ámad áwē nlém-tê aá mɔ́ɔtə̂ŋgɛnɛɛ́ dyam abɛl mbêd áde dɛ́bɛ̌l boŋ mwǎnyaŋ ákɔ̄d ekuu káa ahún á mbéb-te.
13 Portanto, deixemos de julgar uns aos outros. Em vez disso, façamos o propósito de não colocar pedra de tropeço ou obstáculo no caminho do irmão.
14 Abɛ́ áde ńdíí mod nhɔ́g ne Sáŋgú Yesuɛ, ábɛ́lé nkoó abíi nɛ́n mɛɛ́ ndyééd ké pɔ́g eésaá echě eesáa áʼsō éʼ Dyǒb. Boŋ nzé mod adúbpé aá ndyééd edé echě eesáa áʼsō éʼ Dyǒb, eedyág chɔ́.
14 Como alguém que está no Senhor Jesus, tenho plena convicção de que nenhum alimento é por si mesmo impuro, a não ser para quem assim o considere; para ele é impuro.
15 Nzé edyâg chǒm ké éhéé boŋ nɛ̂ ábɛleʼ mwǎnyoŋ aníníí ebébtéd, né weewânlɛnɛɛ́ mwǎnyoŋ edəŋge. Weémwāg-sɛ chǒm éche édyāgkē ébébéd aloŋgé áde mod awě Krǐstəə áwédé áwě nló.
15 Se o seu irmão se entristece devido ao que você come, você já não está agindo por amor. Por causa da sua comida, não destrua seu irmão, por quem Cristo morreu.
16 Weémwāg-sɛ kunze eche éwóó nɛ́ɛ mod awe adúbe áwúú áte, ébɛ̄l mod ábɛl mbéb, âbɛl boŋ bad béhɔ̄bēʼ wɛ mekan mé mbéb áyə̄l.
16 Aquilo que é bom para vocês não se torne objeto de maledicência.
17 Saké adyɛ́ á ndyééd ne amwɛ́ á mǐm dɔ́ɔ ádé etógnɛ́n á nkamlɛn ń Dyǒb. Mekan ḿme médé etógnɛ́n médíi âwóŋ abɛ́ áde átə́ŋgɛ́né áʼsō éʼ Dyǒb, âbɛ́ nsaŋ ne âbɛ́ menyiŋge ḿme ńhúú ne Edəə́dəŋ éche Ésáá.
17 Pois o Reino de Deus não é comida nem bebida, mas justiça, paz e alegria no Espírito Santo;
18 Kénzɛ́ɛ́ awě abɛnle Krǐstəə nɛ̂, akobnad áʼsō éʼ Dyǒb, bad ámpē bébɛlé béhɔ́b bán abɛle dyam á bwâm.
18 aquele que assim serve a Cristo é agradável a Deus e aprovado pelos homens.
19 Né-ɔɔ́ syánē déwêd yə̌l áte débɛle mekan ḿme mépɛɛne nsaŋ, ne ḿme méwôŋgan syánē áwêd nhɔ́g ne aníníí áte.
19 Por isso, esforcemo-nos em promover tudo quanto conduz à paz e à edificação mútua.
20 Ehɔ́b é ndyééd éebɛlé-sɛ nyêbébéd nsɔ́n ḿme Dyǒb ábɛ́lé. Ndyééd ésyə̄ə̄l ésáá áʼsō éʼ Dyǒb. Boŋ édé awusé âdyɛ́ kéchéé eche ébɛ̌l boŋ mod ampée ákwɛ.
20 Não destrua a obra de Deus por causa da comida. Todo alimento é puro, mas é errado comer qualquer coisa que faça os outros tropeçarem.
21 Ébóó mod eébɛ̄lēʼ chǒm éche éhɛle-sɛ ébɛ̄l boŋ mwǎnyaŋ ákɔ̄d ekuu. Ken âdyɛ́ nyam-ɛ, kéʼɛ âmwɛ́ mǐm, kéʼɛ âdyɛ́ kéchéé émpēe.
21 É melhor não comer carne nem beber vinho, nem fazer qualquer outra coisa que leve seu irmão a cair.
22 Kéchéé éche édúbpé tə̂ŋgɛne ḿmɛ́n mekan, édíi átîntê e nyé Dyǒb. Nnam ne mod awě abíí aá mɔ́ɔbɛlɛɛ́ dyam áde ádé mbéb tə̂ŋgɛne dyam áde ámáá alúmed aá ábóó.
22 Assim, seja qual for o seu modo de crer a respeito destas coisas, que isso permaneça entre você e Deus. Feliz é o homem que não se condena naquilo que aprova.
23 Boŋ kénzɛ́ɛ́ awě nlém ńkɔgladté á abum nɛ́n aá mɔ́ɔtə̂ŋgɛnɛɛ́ nyaa e ndyééd pɔ́g adyɛ́ boŋ átim chɔ́ adyɛ́, né Dyǒb dɛ́hɔ̄b aá abɛlé mbéb áyə̄le eébɛnledɛɛ́ áde adúbe âbɛl chǒm éche átə́ŋgɛ́né abɛl. Nzé mod abɛlé dyam áde nlém ńkɔgladté mɔ́ á abum aá átə́ŋgɛ́né káa déetə̂ŋgɛnɛɛ́, né abɛlé mbéb.
23 Mas aquele que tem dúvida é condenado se comer, porque não come com fé; e tudo o que não provém da fé é pecado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.