Romanos 14
Melɛ̌ Mékɔ̄ɔ̄lē (BSSNT) vs ARA
1 Nyékobe bad ábe ádab adúbe déewúuʼɛ́ áte. Nyéēpēntān-nɛ tə̂ŋgɛne mam ḿme béwémtɛ́né nɛ́n bán bétə́ŋgɛ́né abɛl, kéʼɛ béetə̂ŋgɛnɛɛ́ abɛl.
1 Acolhei ao que é débil na fé, não, porém, para discutir opiniões.
2 Adúbe áde doŋge á bad ábágé bɔ́ etə́l âdyɛ́ kéchéé boŋ bad ábe adúbe déewúuʼɛ́ áte, béēdyākē doŋge á bwěm.
2 Um crê que de tudo pode comer, mas o débil come legumes;
3 Bad ábe bédyâg kéchéé béēnyīnē bad ábe béēdyāg doŋge á bwěm nkóŋtéd. Bad ábe bɔ́-ʼɛ béēdyāg doŋge á bwěm béēkāādtē bad ábe bédyâg kéchéé áyə̄le bɔ́ moosyəə́l békóbnédé ne Dyǒb.
3 quem come não despreze o que não come; e o que não come não julgue o que come, porque Deus o acolheu.
4 Nzɛ́-módɛ́ édíí âkáad mbəledɛ a mod ampée? Eche Sáŋ chěn chɔ́ɔ etə́ŋgɛ́né ahɔ́b aá dyam áde ábɛ́lé ádé bwâm kéʼɛ déesaá bwâm. Boŋ Sáŋgwɛ́ɛ́ eche ngíne ěwōŋgɛ̄n ane mbəledɛ âbɛl dyam á bwâm.
4 Quem és tu que julgas o servo alheio? Para o seu próprio senhor está em pé ou cai; mas estará em pé, porque o Senhor é poderoso para o suster.
5 Bad behɔ́g bétédé doŋge dé eʼpun bán ádé etógnɛ́n tómaa ábíníí eʼpun. Bad behɔ́g-kɛ bétédé nɛ́n bán eʼpun éʼsyə̄ə̄l éʼdíi nyaa pɔ́g. Mod-tɛ́ átêd nɛ́n aá kéchéé éche mɔ́wémtɛ́né, étə́ŋgɛ́né ne mɔ́.
5 Um faz diferença entre dia e dia; outro julga iguais todos os dias. Cada um tenha opinião bem-definida em sua própria mente.
6 Bad ábe bétédé bán epun ehɔ́g édé etógnɛ́n tómaa ábíníí eʼpun, bébɛle nɛ̂ âbɛ Sáŋgwɛ́ɛ́ edúbé. Bad ábe bɔ́-ʼɛ ámpē bédyâg kéchéé, bɔ́mpē bébɛle nɛ̂ âbɛ Sáŋgwɛ́ɛ́ edúbé áyə̄le béságnan Dyǒb áyə̄l e ene ndyééd. Bad ábe bɔ́-ʼɛ béēdyāg doŋge á bwěm, bɔ́mpē bébɛle nɛ̂ âbɛ Sáŋgwɛ́ɛ́ edúbé, béságnan-nɛ Dyǒb.
6 Quem distingue entre dia e dia para o Senhor o faz; e quem come para o Senhor come, porque dá graças a Deus; e quem não come para o Senhor não come e dá graças a Deus.
7 Syánē modmod eésaá á aloŋgé ne mɔ́ mwěn, modmod eewág-kaá ne mɔ́ mwěn.
7 Porque nenhum de nós vive para si mesmo, nem morre para si.
8 Nzé dedé á aloŋgé, né dedé á aloŋgé âbɛl ngáne Sáŋgwɛ́ɛ́ áhɛdɛɛ́. Nzé dewédé-ʼɛ né dewédé âwóged Sáŋgwɛ́ɛ́ menyiŋge. Né-ɔɔ́, ken dedé á aloŋgé, kéʼɛ dewédé, á mekáá ḿme Sáŋgwɛ́ɛ́ dɔ́ɔ dédíí.
8 Porque, se vivemos, para o Senhor vivemos; se morremos, para o Senhor morremos. Quer, pois, vivamos ou morramos, somos do Senhor.
9 Nzɔm echě ekəə́ boŋ Krǐstəə awɛ́, ápūū-ʼɛ, abɛ́ á aloŋgé, edíi âbɛl boŋ ábɛ̂ Sáŋgwɛ́ɛ́ awě bad ábe béwédé ne ábe bédé á aloŋgé.
9 Foi precisamente para esse fim que Cristo morreu e ressurgiu: para ser Senhor tanto de mortos como de vivos.
10 Cheé-ɔ̄ ékə́ə́ boŋ ékāādtē mwǎnyoŋ? Kéʼɛ, cheé ékə́ə́ boŋ ényīnēʼ mwǎnyoŋ nkóŋtéd? Ébíi nɛ́n wɛɛ́ syánē moosyəə́l dɛɛ́tyēēm á nkáásé áʼsō éʼ Dyǒb.
10 Tu, porém, por que julgas teu irmão? E tu, por que desprezas o teu? Pois todos compareceremos perante o tribunal de Deus.
11 Éténlédé á kálag e Dyǒb bán,
11 Como está escrito: Por minha vida, diz o Senhor, diante de mim se dobrará todo joelho, e toda língua dará louvores a Deus.
12 Né-ɔɔ́, syánē mod tɛ́ɛ́ dɛɛ́tyēēm áʼsō éʼ Dyǒb, âláa mɔ́ chǒm tɛ́ eche débɛ́lé.
12 Assim, pois, cada um de nós dará contas de si mesmo a Deus.
13 Né-ɔɔ́, syánē modmod eekáádté waáb, boŋ pɛn mod tɛ́ɛ́ ámad áwē nlém-tê aá mɔ́ɔtə̂ŋgɛnɛɛ́ dyam abɛl mbêd áde dɛ́bɛ̌l boŋ mwǎnyaŋ ákɔ̄d ekuu káa ahún á mbéb-te.
13 Não nos julguemos mais uns aos outros; pelo contrário, tomai o propósito de não pordes tropeço ou escândalo ao vosso irmão.
14 Abɛ́ áde ńdíí mod nhɔ́g ne Sáŋgú Yesuɛ, ábɛ́lé nkoó abíi nɛ́n mɛɛ́ ndyééd ké pɔ́g eésaá echě eesáa áʼsō éʼ Dyǒb. Boŋ nzé mod adúbpé aá ndyééd edé echě eesáa áʼsō éʼ Dyǒb, eedyág chɔ́.
14 Eu sei e estou persuadido, no Senhor Jesus, de que nenhuma coisa é de si mesma impura, salvo para aquele que assim a considera; para esse é impura.
15 Nzé edyâg chǒm ké éhéé boŋ nɛ̂ ábɛleʼ mwǎnyoŋ aníníí ebébtéd, né weewânlɛnɛɛ́ mwǎnyoŋ edəŋge. Weémwāg-sɛ chǒm éche édyāgkē ébébéd aloŋgé áde mod awě Krǐstəə áwédé áwě nló.
15 Se, por causa de comida, o teu irmão se entristece, já não andas segundo o amor fraternal. Por causa da tua comida, não faças perecer aquele a favor de quem Cristo morreu.
16 Weémwāg-sɛ kunze eche éwóó nɛ́ɛ mod awe adúbe áwúú áte, ébɛ̄l mod ábɛl mbéb, âbɛl boŋ bad béhɔ̄bēʼ wɛ mekan mé mbéb áyə̄l.
16 Não seja, pois, vituperado o vosso bem.
17 Saké adyɛ́ á ndyééd ne amwɛ́ á mǐm dɔ́ɔ ádé etógnɛ́n á nkamlɛn ń Dyǒb. Mekan ḿme médé etógnɛ́n médíi âwóŋ abɛ́ áde átə́ŋgɛ́né áʼsō éʼ Dyǒb, âbɛ́ nsaŋ ne âbɛ́ menyiŋge ḿme ńhúú ne Edəə́dəŋ éche Ésáá.
17 Porque o reino de Deus não é comida nem bebida, mas justiça, e paz, e alegria no Espírito Santo.
18 Kénzɛ́ɛ́ awě abɛnle Krǐstəə nɛ̂, akobnad áʼsō éʼ Dyǒb, bad ámpē bébɛlé béhɔ́b bán abɛle dyam á bwâm.
18 Aquele que deste modo serve a Cristo é agradável a Deus e aprovado pelos homens.
19 Né-ɔɔ́ syánē déwêd yə̌l áte débɛle mekan ḿme mépɛɛne nsaŋ, ne ḿme méwôŋgan syánē áwêd nhɔ́g ne aníníí áte.
19 Assim, pois, seguimos as coisas da paz e também as da edificação de uns para com os outros.
20 Ehɔ́b é ndyééd éebɛlé-sɛ nyêbébéd nsɔ́n ḿme Dyǒb ábɛ́lé. Ndyééd ésyə̄ə̄l ésáá áʼsō éʼ Dyǒb. Boŋ édé awusé âdyɛ́ kéchéé eche ébɛ̌l boŋ mod ampée ákwɛ.
20 Não destruas a obra de Deus por causa da comida. Todas as coisas, na verdade, são limpas, mas é mau para o homem o comer com escândalo.
21 Ébóó mod eébɛ̄lēʼ chǒm éche éhɛle-sɛ ébɛ̄l boŋ mwǎnyaŋ ákɔ̄d ekuu. Ken âdyɛ́ nyam-ɛ, kéʼɛ âmwɛ́ mǐm, kéʼɛ âdyɛ́ kéchéé émpēe.
21 É bom não comer carne, nem beber vinho, nem fazer qualquer outra coisa com que teu irmão venha a tropeçar [ou se ofender ou se enfraquecer].
22 Kéchéé éche édúbpé tə̂ŋgɛne ḿmɛ́n mekan, édíi átîntê e nyé Dyǒb. Nnam ne mod awě abíí aá mɔ́ɔbɛlɛɛ́ dyam áde ádé mbéb tə̂ŋgɛne dyam áde ámáá alúmed aá ábóó.
22 A fé que tens, tem-na para ti mesmo perante Deus. Bem-aventurado é aquele que não se condena naquilo que aprova.
23 Boŋ kénzɛ́ɛ́ awě nlém ńkɔgladté á abum nɛ́n aá mɔ́ɔtə̂ŋgɛnɛɛ́ nyaa e ndyééd pɔ́g adyɛ́ boŋ átim chɔ́ adyɛ́, né Dyǒb dɛ́hɔ̄b aá abɛlé mbéb áyə̄le eébɛnledɛɛ́ áde adúbe âbɛl chǒm éche átə́ŋgɛ́né abɛl. Nzé mod abɛlé dyam áde nlém ńkɔgladté mɔ́ á abum aá átə́ŋgɛ́né káa déetə̂ŋgɛnɛɛ́, né abɛlé mbéb.
23 Mas aquele que tem dúvidas é condenado se comer, porque o que faz não provém de fé; e tudo o que não provém de fé é pecado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.