Romanos 10
Melɛ̌ Mékɔ̄ɔ̄lē (BSSNT) vs ARA
1 A-baányaŋ, ndəə́ ne ḿmêm nlém ńsyə̄ə̄l nɛ́n mɛɛ́ ábêm bad bé Israɛl békud eʼsoósoŋ, nkânnad-tɛ bɔ́ mɛɛ́ nɛ̂ abɛnled.
1 Irmãos, a boa vontade do meu coração e a minha súplica a Deus a favor deles são para que sejam salvos.
2 Mbíde bɔ́ mbóŋ nɛ́n mɛɛ́ bédə́ə́ Dyǒb abɛle ne nlém ńsyə̄ə̄l. Boŋ béekooʼɛ́ asôŋtɛn ngáne bétə́ŋgɛ́né mɔ́ abɛle.
2 Porque lhes dou testemunho de que eles têm zelo por Deus, porém não com entendimento.
3 Béēsōŋtɛ̄nɛ̄ɛ̄ ngáne Dyǒb ábɛlɛɛ́ boŋ bad békobnéd áwe eʼsó. Bétímé béhɛde nzii echâb chěn echě ěbɛ̌l boŋ békobnéd áʼsō éʼ Dyǒb. Né-ɔɔ́, béesudtɛɛ́ yə̌l âhíd nzii echě Dyǒb átíídé âbɛl bad békobned áwē eʼsó.
3 Porquanto, desconhecendo a justiça de Deus e procurando estabelecer a sua própria, não se sujeitaram à que vem de Deus.
4 Krǐstəə abɛlé nsɔ́n ḿme mbéndé éntə̄ŋgɛ̄nnē abɛl, né-ɔɔ́, kénzɛ́ɛ́ awě adúbpé mɔ́, akobnad áʼsō éʼ Dyǒb.
4 Porque o fim da lei é Cristo, para justiça de todo aquele que crê.
5 Seʼ bɔɔ́d, Mosɛɛ antěl tə̂ŋgɛne akobned áde mod ákobnadté áʼsō eʼ Dyǒb áyə̄le áhídɛɛ́ mbéndé. Anhɔ́b aá, “Kénzɛ́ɛ́ awě abɛle chǒm ésyə̄ə̄l éche mbéndé éhɔ́bɛɛ́, ǎkǔd aloŋgé áde déemaáʼ.”
5 Ora, Moisés escreveu que o homem que praticar a justiça decorrente da lei viverá por ela.
6 Boŋ éténlédé á kálag e Dyǒb bán nyaa eche adúbe ábɛlɛɛ́ boŋ mod ákobnéd áʼsō éʼ Dyǒb edíi, “Weehɔ́bé áwoŋ nlém-tê nɛ́n wɛɛ́, nzɛ́-módɛ́ ǎkɛ̌ ámīn, ádyōb.” (Nɛ́dē, âhúd Krǐstəə ámīn, âsuded mɔ́ ásē.)
6 Mas a justiça decorrente da fé assim diz: Não perguntes em teu coração: Quem subirá ao céu?, isto é, para trazer do alto a Cristo;
7 Ké-ʼɛ “Nzɛ́-módɛ́ ǎkɛ̌ ásē á echóg éche éewóo asóg?” (Nɛ́dē âhúd Krǐstəə á echóg éche éewóo asóg âpɛɛn mɔ́ ámbīd á aloŋgé.)
7 ou: Quem descerá ao abismo?, isto é, para levantar Cristo dentre os mortos.
8 Chǒm-ɛ́ɛ kálag e Dyǒb éhɔ́bé édíi nɛ́n aá “Eyale é Dyǒb édé wɛ bɛnbɛn. Edé ekale chɔ́, édé-ʼɛ wɛ á nlém-tê.” Ḿmê nkalaŋ ńdíi nkalaŋ ḿme sékalɛɛ́ nɛ́n bán nyêtə́ŋgɛ́né adúbe awóŋ.
8 Porém que se diz? A palavra está perto de ti, na tua boca e no teu coração; isto é, a palavra da fé que pregamos.
9 Nzé ehɔ́bné nsəl nɛ́n wɛɛ́, Yesuɛ adíi Sáŋgwɛ́ɛ́, edúbpé-ʼɛ awôŋ nlém-tê nɛ́n wɛ̌ Dyǒb dêmpuúd mɔ́, né wɛ̌kǔd eʼsoósoŋ.
9 Se, com a tua boca, confessares Jesus como Senhor e, em teu coração, creres que Deus o ressuscitou dentre os mortos, serás salvo.
10 Áyə̄le nɛ́n nzé edúbpé á nlém-tê, Dyǒb ábɛleʼ ékobnéd áwe éʼsō. Nzé ehɔ́bné nsəl ne wɛɛ́ mɔ́dūbpē, ebɛlé ékūd eʼsoósoŋ.
10 Porque com o coração se crê para justiça e com a boca se confessa a respeito da salvação.
11 Kálag e Dyǒb ehɔ́bé nɛ́n aá “Kénzɛ́ɛ́ awě adúbpé mɔ́, éehúúʼɛ́ ne mekáá mé ngɛ̂n.”
11 Porquanto a Escritura diz: Todo aquele que nele crê não será confundido.
12 Nɛ́n ádé ne moosyəə́l, ken mod adé mod a Israɛl, ken mod eésaá mod a Israɛl. Dyǒb ádíi Sáŋgwɛ́ɛ́ a moosyəə́l nyaa pɔ́g, abude-ʼɛ kénzɛ́ɛ́ anamed awě ahɛ̌dné mɔ́ nwôŋgɛn.
12 Pois não há distinção entre judeu e grego, uma vez que o mesmo é o Senhor de todos, rico para com todos os que o invocam.
13 Kálag e Dyǒb ehɔ́be aá, “Kénzɛ́ɛ́ awě achəgé dǐn áde Sáŋgwɛ́ɛ́ aá ásoŋ mɔ́, ǎkǔd eʼsoósoŋ.”
13 Porque: Todo aquele que invocar o nome do Senhor será salvo.
14 Boŋ chán béhɛle béchəg mɔ́ bán ásoŋ ádāb aloŋgé áde béedúbpɛɛ́ mɔ́? Chán-nɛ béhɛle bédúbé mɔ́, nzé béewóge ḿmē nkalaŋ? Chán-nɔ̄ béhɛle béwóg ḿmē nkalaŋ nzé bad béekanle bɔ́ mɔ́?
14 Como, porém, invocarão aquele em quem não creram? E como crerão naquele de quem nada ouviram? E como ouvirão, se não há quem pregue?
15 Chán-nɛ bad béhɛle békɛ békanlé bad ḿmē nkalaŋ áde mod éelómɛɛ́ bɔ́? Éténlédé á kálag e Dyǒb nɛ́n bán, “Nzé mod apɛɛ́né nkalaŋ ḿ bwâm, ébɛlé épɛ̄ɛ̄n enyiŋge.”
15 E como pregarão, se não forem enviados? Como está escrito: Quão formosos são os pés dos que anunciam coisas boas!
16 Boŋ saké moosyəə́l akobé nkalaŋ ḿ bwâm. Nkal éʼdəə́dəŋ Yesayaa mwěn anhɔ́b tə̂ŋgɛne nɛ̂ aá, “A-Sáŋ, bɔ́ ahéé adúbpé nkalaŋ ḿme sékálé?”
16 Mas nem todos obedeceram ao evangelho; pois Isaías diz: Senhor, quem acreditou na nossa pregação?
17 Né-ɔɔ́, adúbe ápag ne awóg áde mod áwógé nkalaŋ, bad bétə́ŋgɛ́né-ʼɛ nkalaŋ ḿme Krǐstəə akal boŋ bad bɛ́dūbē mɔ́.
17 E, assim, a fé vem pela pregação, e a pregação, pela palavra de Cristo.
18 Boŋ ndəə́ asɛded nɛ́n mɛɛ́ ken, édé mbále nɛ́n bán bénkênwógké ḿmê nkalaŋ-ɛ? Bénwōg mɔ́ bwâm. Éténlédé á kálag e Dyǒb nɛ́n bán,
18 Mas pergunto: Porventura, não ouviram? Sim, por certo: Por toda a terra se fez ouvir a sua voz, e as suas palavras, até aos confins do mundo.
19 Ndəə́ asɛded nɛ́n mɛɛ́ ken, bad bé Israɛl bénkênsóŋtɛ́nné ḿmê nkalaŋ-ɛ? Mosɛɛ mɔ́ɔ asébpé ahɔ́b nɛ́n aá Dyǒb áhɔ́bé aá,
19 Pergunto mais: Porventura, não terá chegado isso ao conhecimento de Israel? Moisés já dizia: Eu vos porei em ciúmes com um povo que não é nação, com gente insensata eu vos provocarei à ira.
20 Nkal éʼdəə́dəŋ Yesayaa mɔ́mpē ankwɛntɛ́n ahɔ́b ngáne Dyǒb dénhɔ̄bpē. Anhɔ́b á tə̂l e ékwɛ́ɛ aá,
20 E Isaías a mais se atreve e diz: Fui achado pelos que não me procuravam, revelei-me aos que não perguntavam por mim.
21 Boŋ Yesayaa anhɔ́b tə̂ŋgɛne bad bé Israɛl aá Dyǒb áhɔ́bé aá, “Bootya mbwɛmbwɛ kə́ə́ŋ ne ngukɛ́l, nlyə́gé mekáá mɛɛ́ ábêm bad bétim ámbīd áwêm, boŋ béwúú nló áte, béēwógné-ʼaá mɛ.”
21 Quanto a Israel, porém, diz: Todo o dia estendi as mãos a um povo rebelde e contradizente.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.