Mateus 26

Melɛ̌ Mékɔ̄ɔ̄lē (BSSNT) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Áde Yesuɛ ámáá ḿmê mam mésyə̄ə̄l ayə́ged, dɔ́ɔ álâŋgɛɛ́ ábē bembapɛɛ aá,
1 E aconteceu que, quando Jesus concluiu todos estes discursos, disse aos seus discípulos:
2 “Nyêbíí nɛ́n bán, ámbīd e eʼpun éʼbɛ Ngande e Nnyíme-ámīn ěbɛ̄. Échê epun dɔ́ɔ bɛ́bɛɛ́ Mwǎn-a-Moonyoŋ á mekáá mé bad ábe bɛ́bomé mɔ́ á awɔg.”
2 Bem sabeis que daqui a dois dias é a páscoa; e o Filho do homem será entregue para ser crucificado.
3 Beprisɛ bémbáá ne bad bémbáá bé dyad bêmbǒm á ndáb wɛ́ɛ Kaifasɛ, prisɛ ambáámbáa.
3 Depois os príncipes dos sacerdotes, e os escribas, e os anciãos do povo reuniram-se na sala do sumo sacerdote, o qual se chamava Caifás.
4 Áhed dɔ́ɔ bébɛ́léʼáá ntíi âkób Yesuɛ á mesɔɔm-tê, âwúu mɔ́.
4 E consultaram-se mutuamente para prenderem Jesus com dolo e o matarem.
5 Boŋ bénhɔ̄b bán, “Deébɛ̄lē nɛ̂ á mbwɛ ń ngande, áyə̄le nɛ́n bad bɛ́pɛɛ́n epuutéd.”
5 Mas diziam: Não durante a festa, para que não haja alvoroço entre o povo.
6 Yesuɛ ambɛ́ á Bɛtani á ndáb wɛ́ɛ Simɔnɛ awě akɛ́kolé nkole mé meləŋ.
6 E, estando Jesus em Betânia, em casa de Simão, o leproso,
7 Áde ádyágkɛ̄ ndyééd nɛ̂, dɔ́ɔ mmwaád nhɔ́g ápédé áwē ne apom á dyɔ̌g dé elod é bwâm áde dênlɛ̌l nkun, ásyɔg mɔ́ dɔ́ á nló.
7 Aproximou-se dele uma mulher com um vaso de alabastro, com ungüento de grande valor, e derramou-lho sobre a cabeça, quando ele estava assentado à mesa.
8 Nɛ́ɛ ábē bembapɛɛ bényíné nɛ̂, bénlǐŋ, bésɛdté-ʼɛ bánken, “Cheé ékə́ə́ boŋ anɛ́n mmwaád ábēbtē, enɛ́n nyaa e dyɔ̌g?
8 E os seus discípulos, vendo isto, indignaram-se, dizendo: Por que é este desperdício?
9 Béhɛ́léʼáá se bésóm ádɛ́n dyɔ̌g nkun mbáá, béwóŋgɛ́n betóótōkɛ̄ bé bad.”
9 Pois este ungüento podia vender-se por grande preço, e dar-se o dinheiro aos pobres.
10 Yesuɛ ambíí mam ḿme ábê bembapɛɛ béhɔ́béʼáá. Né-ɔɔ́ anláá bɔ́ aá, “Cheé nyétagtɛɛ́ anɛ́n mmwaád? Dyam ádě ábɛ́nlé mɛ átómtɛ́né aboŋ.
10 Jesus, porém, conhecendo isto, disse-lhes: Por que afligis esta mulher? pois praticou uma boa ação para comigo.
11 Betóótōkɛ̄ bé bad bɛ́bē ne nyé póndé ésyə̄ə̄l, boŋ mɛ pɛn méebáá ne nyé póndé ésyə̄ə̄l.
11 Porquanto sempre tendes convosco os pobres, mas a mim não me haveis de ter sempre.
12 Asyɔgé mɛ ádɛ́n dyɔ̌g á nló âboŋsɛn mɛ áyə̄le nlíme ḿmêm.
12 Ora, derramando ela este ungüento sobre o meu corpo, fê-lo preparando-me para o meu sepultamento.
13 Ne mbále, nlâŋge nyé nɛ́n mɛɛ́ kéhéé ádě ḿmɛ́n nkalaŋ ḿ bwâm mɛ́kanlédté nkǒŋsé áte ńsyə̄ə̄l, bɛ́hɔ̄b dyam ádě anɛ́n mmwaád ábɛ́lé, âkamtɛn mɔ́.”
13 Em verdade vos digo que, onde quer que este evangelho for pregado em todo o mundo, também será referido o que ela fez, para memória sua.
14 Ámbīd e nɛ̂, mbapɛɛ nhɔ́g átîntê e dyôm ne bébɛ ábe Yesuɛ, awě béchə́géʼáá bán, Judas Iskariɔdɛ ankɛ̌ beprisɛ bémbáá atán.
14 Então um dos doze, chamado Judas Iscariotes, foi ter com os príncipes dos sacerdotes,
15 Hɛ́ɛ ásɛdtɛɛ́ bɔ́ aá, “Cheé nyɛ́bɛɛ́ mɛ nzé mbagé Yesuɛ áwɛn mekáá âbɛl nyékób mɔ́?” Dɔ́ɔ bétóó móom mé kábpe méláán boŋ bébagé mɔ́.
15 E disse: Que me quereis dar, e eu vo-lo entregarei? E eles lhe pesaram trinta moedas de prata,
16 Bootya ene póndé dɔ́ɔ ábóótédé nzii ahɛd âsóm mɔ́ áwāb.
16 E desde então buscava oportunidade para o entregar.
17 Bɔɔb-pɔɔ́, póndé e Ngande e Ewɛle-é-Ngɛ̂n empɛ̌. Á epun éʼsō é ngande, bembapɛɛ ábē Yesuɛ béntān mɔ́, bésɛdté mɔ́ bánken, “Héé wɛ́dəŋgé wɛɛ́ séboŋsɛn wɛ ndyééd e Nnyíme-ámīn?”
17 E, no primeiro dia da festa dos pães ázimos, chegaram os discípulos junto de Jesus, dizendo: Onde queres que façamos os preparativos para comeres a páscoa?
18 Dɔ́ɔ Yesuɛ álómɛɛ́ bɔ́ á dyad-tê wɛ́ɛ mod nhɔ́g aá, béláa mɔ́ bán meléede ahɔ́bé nɛ́n aá, “Echem póndé emaá apɛ. Áwôŋ ndáb dɔ́ɔ syáābe ábêm bembapɛɛ sɛ́dyɛ̄ɛ̄ ndyééd e ngande e Nnyíme-ámīn.”
18 E ele disse: Ide à cidade, a um certo homem, e dizei-lhe: O Mestre diz: O meu tempo está próximo; em tua casa celebrarei a páscoa com os meus discípulos.
19 Né-ɔɔ́ bembapɛɛ bêmbɛ̌l ngáne Yesuɛ ánlāāʼɛ́ bɔ́, bêmboŋsɛ́n-nɛ ndyééd e Ngande e Nnyíme-ámīn.
19 E os discípulos fizeram como Jesus lhes ordenara, e prepararam a páscoa.
20 Ene ngukɛ́l Yesuɛ ne ábē bembapɛɛ bêndyɛɛ́ ásē, bédyāg ene ndyééd.
20 E, chegada a tarde, assentou-se à mesa com os doze.
21 Á ndyééd mîn wɛ̂, dɔ́ɔ Yesuɛ álâŋgɛɛ́ bɔ́ aá, “Ne mbále, nlâŋge nyé nɛ́n mɛɛ́ nyé mod nhɔ́g ǎbɛ̌ mɛ á mekáá mé bad bé ekɔyí.”
21 E, comendo eles, disse: Em verdade vos digo que um de vós me há de trair.
22 Nɛ́n dénwōgēd bembapɛɛ ndutul bwâmbwam. Bêmbootéd mɔ́ asɛded nhɔ́g ámbīd aníníí, bán, “A-Sáŋ, ndúbpé mɛɛ́ saké mɛ.”
22 E eles, entristecendo-se muito, começaram cada um a dizer-lhe: Porventura sou eu, Senhor?
23 Dɔ́ɔ Yesuɛ átimtanné bɔ́ aá, “Mod awě súmɔ̄ sɛ́ɛ̄tɔdé ewɛle á dǐsɛ-tê atɔde ahɔ́g mɔ́ɔ̄sōm mɛ.
23 E ele, respondendo, disse: O que põe comigo a mão no prato, esse me há de trair.
24 Mwǎn-a-Moonyoŋ ǎwɛ̄ ngáne éténlédé, boŋ medim ne ane mod awě ǎsōm mɔ́. Ébágéʼáá bwâm ne ane mod nzé bénkêntɔgɛn mɔ́ achyáa.”
24 Em verdade o Filho do homem vai, como acerca dele está escrito, mas ai daquele homem por quem o Filho do homem é traído! Bom seria para esse homem se não houvera nascido.
25 Hɛ́ɛ Judasɛ awě ankwɛntɛ́n Yesuɛ asóm ásɛdtɛɛ́ mɔ́ aá, “A-meléed, mɛ-yɛ?” Hɛ́ɛ Yesuɛ átimtanné mɔ́ aá, “Ngáne éhɔ́bé.”
25 E, respondendo Judas, o que o traía, disse: Porventura sou eu, Rabi? Ele disse: Tu o disseste.
26 Áde bédyákē ndyééd nɛ̂, dɔ́ɔ Yesuɛ átédé ewɛle, ásāgnān Dyǒb, boŋ ákabtáád áte, ábagé ábē bembapɛɛ áhɔ̄bē nɛ́n aá, “Nyékob, nyédyɛ̂, echem yə̌l nɛ́n.”
26 E, quando comiam, Jesus tomou o pão, e abençoando-o, o partiu, e o deu aos discípulos, e disse: Tomai, comei, isto é o meu corpo.
27 Ámbīd e nɛ̂, antéd mbwendé ḿ mǐm, ásāgnān Dyǒb, ábagé bɔ́, boŋ áhɔ̄bē nɛ́n aá, “Nyé moosyəə́l nyémwɛ̂.
27 E, tomando o cálice, e dando graças, deu-lho, dizendo: Bebei dele todos;
28 Ḿmêm mekií mɔ̂mɛ́n. Ḿmɛ́n mekií médíi melɛ̌ mékɔ̄ɔ̄lē. Ḿmɛ́n mekií mésyɔ́gké á nló ḿ bad híin, âbɛl nɛ́n Dyǒb álagsɛn bɔ́ mbéb.
28 Porque isto é o meu sangue, o sangue do novo testamento, que é derramado por muitos, para remissão dos pecados.
29 Nlâŋge nyé nɛ́n mɛɛ́, méemwáá ḿmɛ́n mǐm ámpē kə́ə́ŋ ne epun éche mɛ́mwɛ̄ɛ̄ mɔ́ ekɔ́ɔ́lé ne nyé á nkamlɛn ḿmē echem Sáŋ.”
29 E digo-vos que, desde agora, não beberei deste fruto da vide, até aquele dia em que o beba novo convosco no reino de meu Pai.
30 Bénkɔ̄n nkə́ŋgé mé nságnɛn. Nɛ́ɛ bémáá akɔ́n, bênkɛ̌ á Ekone é menzab.
30 E, tendo cantado o hino, saíram para o Monte das Oliveiras.
31 Áde bépédé á ekone mîn, dɔ́ɔ Yesuɛ álâŋgɛɛ́ ábē bembapɛɛ aá, “Nkuu nɛ́n děn, nyé baásyə̄ə̄l nyɛ́ɛ̄nyəgéd, nyétɛ̄dē mɛ. Nyɛ́ɛ̄nyəgéd, áyə̄le dyam áde dɛ́bɛnléd ne mɛ. Éténlédé nɛ́n bán, ‘Mɛ̌wūū nnɔn-a-mbód, éche mbód ésyə̄ə̄l épáŋtéd áte.
31 Então Jesus lhes disse: Todos vós esta noite vos escandalizareis em mim; porque está escrito: Ferirei o pastor, e as ovelhas do rebanho se dispersarão.
32 Boŋ ádě echem Sáŋ ápuúdté mɛ, mɛ̌kɛ̌ áʼsō á Galilia, áwed-taá nyɛ́tānnē mɛ.’ ”
32 Mas, depois de eu ressuscitar, irei adiante de vós para a Galiléia.
33 Áde Yesuɛ ámáá ahɔ́b nɛ̂, dɔ́ɔ Petro áhɔ́bɛɛ́ aá, “Ké moosyəə́l ambáŋ wɛ áyə̄l, mɛ pɛn méetɛdɛ́ɛ́ wɛ mbêd.”
33 Mas Pedro, respondendo, disse-lhe: Ainda que todos se escandalizem em ti, eu nunca me escandalizarei.
34 Dɔ́ɔ Yesuɛ átimtanné mɔ́ aá, “A-Petro, ńláa wɛ mɛɛ́, nchóm-a-kúb adɛ̂hɔ́b aá mɔ́tōoʼ nkuu nɛ́n, wɛ̌bāŋ mɛ áyə̄l ngen éláán.”
34 Disse-lhe Jesus: Em verdade te digo que, nesta mesma noite, antes que o galo cante, três vezes me negarás.
35 Dɔ́ɔ Petro ábádtɛɛ́ mɔ́ áte aá, “Ké nkə́ŋ mɔ́ɔ bésɛ̄lɛ̄ɛ̄ mɛ, méebáŋgé wɛ áyə̄l mbêd.” Ábíníí bembapɛɛ bésyə̄ə̄l bɔ́mpē bénhɔ̄b melemlem.
35 Disse-lhe Pedro: Ainda que me seja mister morrer contigo, não te negarei. E todos os discípulos disseram o mesmo.
36 Ámbīd e nɛ̂, Yesuɛ ne ábē bembapɛɛ bênkɛ̌ á abwɔ́g á hǒm áde béchə́géʼáá bán Getsɛmani. Áde bépédé, Yesuɛ anláá bɔ́ aá bédyɛɛ áhed, aá mɔ́-ʼɛ mɔ́sīdteʼ áʼsō, âkáne.
36 Então chegou Jesus com eles a um lugar chamado Getsêmani, e disse a seus discípulos: Assentai-vos aqui, enquanto vou além orar.
37 Áde ákagké, ankɛɛ́n Petro ne bǎn ábe Zɛbɛdiɛ bébɛ. Ndəŋge ne metake híin bébédé mɔ́ á nlém-tê.
37 E, levando consigo Pedro e os dois filhos de Zebedeu, começou a entristecer-se e a angustiar-se muito.
38 Dɔ́ɔ álâŋgɛɛ́ bɔ́ aá, “Ndəŋge echě edé mɛ á nlém ehɛle-sɛ ewúú mɛ. Nyélyəg hɛ́n, nyédyɛɛn mɛ epin.”
38 Então lhes disse: A minha alma está cheia de tristeza até a morte; ficai aqui, e velai comigo.
39 Dɔ́ɔ Yesuɛ ásídté áʼsō ámpē boŋ ábwēmē yə̌l ásē. Ankúdɛ́n ásē, ákānnē aá, “A-Tɛ̂, nzé ébóŋnédé wɛ, ékóbɛ́n mɛ ḿmɛ́n metuné. Boŋ ké nɛ̂, bɛ̌l ngáne ébóŋnédé wɛ, saké ngáne ébóŋnédé mɛ.”
39 E, indo um pouco mais para diante, prostrou-se sobre o seu rosto, orando e dizendo: Meu Pai, se é possível, passe de mim este cálice; todavia, não seja como eu quero, mas como tu queres.
40 Áde ámáá akáne, antǐm ámbīd wɛ́ɛ ábê bembapɛɛ béláán. Antán nɛ́ɛ békúnɛɛ́, boŋ álāŋgē Petro aá, “Cheé ékə́ə́ boŋ nyéēhɛle awɛsɛn âdyɛɛn mɛ epin ké háwa pɔ́g?
40 E, voltando para os seus discípulos, achou-os adormecidos; e disse a Pedro: Então nem uma hora pudeste velar comigo?
41 Nyédyɛɛ epin, nyékânne âbɛl nɛ́n Dyǒb déemwǎg-sɛ mekəgsɛn mépiinéd nyé. Nlém ńdə́ə́, boŋ ekob é yə̌l édé mbwɔ́g.”
41 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação; na verdade, o espírito está pronto, mas a carne é fraca.
42 Yesuɛ ankɛ akáne ámpē, áhɔ̄bē nɛ́n, aá, “A-Tɛ̂, nzé édé nɛ́n bán, weéhɛ̄lɛ̄ɛ̄-sɛ ékōbɛ̄n mɛ ḿmɛ́n nted mé metuné, ésebán mpémé mɔ́, ébɛl ngáne ébóŋnédé wɛ.”
42 E, indo segunda vez, orou, dizendo: Pai meu, se este cálice não pode passar de mim sem eu o beber, faça-se a tua vontade.
43 Nɛ́ɛ átímé ámbīd ámpē, antán nɛ́ɛ ábê bembapɛɛ bédíi békúnɛɛ́ áyə̄le eʼchə́ bémbɛ̄ bɔ́ á dǐd bwâmbwam.
43 E, voltando, achou-os outra vez adormecidos; porque os seus olhos estavam pesados.
44 Yesuɛ antǐm ámbīd á mekáne ámpē ngen éche élóntɛ́ne éláán, áhɔ̄bē melemlem mé eʼyale.
44 E, deixando-os de novo, foi orar pela terceira vez, dizendo as mesmas palavras.
45 Hɛ̂ dɔ́ɔ Yesuɛ átímé ámbīd ámpē wɛ́ɛ ábê bembapɛɛ, boŋ álāŋgē bɔ́ aá, “Nyêlyəgé nyêkúneʼ, nyêkɔ́mme-ʼɛ nyé áte-yɛ? Nyénɔneʼ, póndé-ʼaá epedé nɛ́n eche bɛ́bɛɛ́ Mwǎn-a-Moonyoŋ á mekáá mé bad bé mbéb.
45 Então chegou junto dos seus discípulos, e disse-lhes: Dormi agora, e repousai; eis que é chegada a hora, e o Filho do homem será entregue nas mãos dos pecadores.
46 Nyépáde ásē dékag. Nyénɔneʼ, mod awě akií mɛ ntúrɛ́ mɔ́ ahúɛʼ nɛ́n.”
46 Levantai-vos, partamos; eis que é chegado o que me trai.
47 Ehɔ́b éepedɛɛ́ Yesuɛ amaa á nsəl boŋ Judasɛ ápag. Judasɛ, mbapɛɛ nhɔ́g átîntê e bembapɛɛ dyôm-ne-bébɛ ábe Yesuɛ, ampɛ̌ ne amute ádě dénwālē nkwáté ne mbid. Beprisɛ bémbáá ne bad bémbáá bé Israɛl bɔ́ɔ bénlōm ábê bad.
47 E, estando ele ainda a falar, eis que chegou Judas, um dos doze, e com ele grande multidão com espadas e varapaus, enviada pelos príncipes dos sacerdotes e pelos anciãos do povo.
48 Ntúrɛ́ awě Yesuɛ amad bɔ́ eʼchemléd abɛ aá, “Kénzɛ́ɛ́ awě mɛ́hɛ̄ɛ̄ tə̂l, né mod awě nyéhɛdɛɛ́ mɔ̂ne, nyékôb mɔ́.”
48 E o que o traía tinha-lhes dado um sinal, dizendo: O que eu beijar é esse; prendei-o.
49 Nɛ́ɛ Judasɛ ápédé pɛɛ́n, atóm-mɛ wɛ́ɛ Yesuɛ, álɛ̄lēd mɔ́ aá, “A-meléed, nsaŋ ḿbɛ̂ ne wɛ.” Ahɛ́-ʼɛ mɔ́ tə̂l.
49 E logo, aproximando-se de Jesus, disse: Eu te saúdo, Rabi; e beijou-o.
50 Yesuɛ antimtɛ́n mɔ́ aá, “Amúɛ̄, wéebɛlɛ́ɛ́ chǒm éche éhyédé abɛl-ɛ?” Hɛ̂ dɔ́ɔ ábê bad bésídté áʼsō, boŋ békōbēʼ Yesuɛ, béwéd-tɛ mɔ́ achə́ə.
50 Jesus, porém, lhe disse: Amigo, a que vieste? Então, aproximando-se eles, lançaram mão de Jesus, e o prenderam.
51 Hɛ̂ dɔ́ɔ mod nhɔ́g átîntê e bad ábe bémbɛ̄ ne Yesuɛ ádólé nkwáté á abám, nɛ́ɛ átómté mɔ́ boŋ asɛ́l-lɛ ntâŋ awě prisɛ ambáámbáa etúu.
51 E eis que um dos que estavam com Jesus, estendendo a mão, puxou da espada e, ferindo o servo do sumo sacerdote, cortou-lhe uma orelha.
52 Dɔ́ɔ Yesuɛ álâŋgɛɛ́ ane mod aá, “Timéd ḿmoŋ nkwáté á abám. Kénzɛ́ɛ́ awě awanne nkwáté, nkwáté mɔ́ɔ bɛ́wūɛ̄nnē mɔ́.
52 Então Jesus disse-lhe: Embainha a tua espada; porque todos os que lançarem mão da espada, à espada morrerão.
53 Weebíiʼɛ́ nɛ́n wɛɛ́ nzé nhɛ̌dné echem Sáŋ nwôŋgɛn, wɛɛ́ né ábwɔ̄g-ábwɔ̄g, ǎlōmē mɛ eʼchoŋ ne eʼchoŋ é ángɛl âwóŋgɛn mɛ-yɛ?
53 Ou pensas tu que eu não poderia agora orar a meu Pai, e que ele não me daria mais de doze legiões de anjos?
54 Boŋ nzé mbɛlé nɛ̂, né chán-nɔ̄ kálag e Dyǒb echě ehɔ́bé nɛ́n aá, nɛ́n átə́ŋgɛ́né abɛnled élōnnē?”
54 Como, pois, se cumpririam as Escrituras, que dizem que assim convém que aconteça?
55 Hɛ́ɛ Yesuɛ álâŋgɛɛ́ ádê amute aá, “Nchîb mɔ́ɔ ńdíí awě nyéhyédé akób ne mbid ne nkwáté-yɛ? Epun tɛ́ɛ́ mbédé á Ndáb-e-Dyǒb, ń'yə̄gtē bad, boŋ nyéekóbe mɛ.
55 Então disse Jesus à multidão: Saístes, como para um salteador, com espadas e varapaus para me prender? Todos os dias me assentava junto de vós, ensinando no templo, e não me prendestes.
56 Boŋ ḿmɛ́n mésyə̄ə̄l mébɛ́nlédé âlóned mam ḿme bekal béʼdəə́dəŋ bétélé á kálag e Dyǒb.” Hɛ̂ dɔ́ɔ bembapɛɛ bésyə̄ə̄l bétɛ́dté mɔ́, boŋ bétómé mehélé.
56 Mas tudo isto aconteceu para que se cumpram as escrituras dos profetas. Então, todos os discípulos, deixando-o, fugiram.
57 Hɛ̂ dɔ́ɔ bad ábe bénkōb Yesuɛ békɛ́ɛ́né mɔ́ á ndáb wɛ́ɛ Kaifasɛ awě ambɛ́ Prisɛ Ambáámbáa. Áhed dɔ́ɔ bemeléede bé mbéndé ne bad bémbáá bé Israɛl bémpēe bênladɛ́nné áte.
57 E os que prenderam a Jesus o conduziram à casa do sumo sacerdote Caifás, onde os escribas e os anciãos estavam reunidos.
58 Áde békɛɛnɛɛ́ Yesuɛ nɛ̂, Petro ahídéʼáá mɔ́ ámbīd mwǎ etûn kə́ə́ŋ bépɛ nchiitɛn ne eyáde éche Kaifasɛ. Nɛ́ɛ ápédé áhed ansɔ́l á eyáde-tê, ádyɛ̄ ásē ne benɔn bé Ndáb-e-Dyǒb, âbɛl nɛ́n ányîn ngáne nkáásé ḿme Yesuɛ mɛ́sōgkē.
58 E Pedro o seguiu de longe, até ao pátio do sumo sacerdote e, entrando, assentou-se entre os criados, para ver o fim.
59 Bɔɔb-pɔɔ́, beprisɛ bémbáá ne bad bé káánsɛl bésyə̄ə̄l béhɛ́déʼáá bad ábe bɛ́bīd mbóŋ é metóm á nló wɛ́ɛ Yesuɛ âbɛl nɛ́n béwúu mɔ́.
59 Ora, os príncipes dos sacerdotes, e os anciãos, e todo o conselho, buscavam falso testemunho contra Jesus, para poderem dar-lhe a morte;
60 Ké nɛ̂ŋgáne ekud é bad ênhyɛ̌ mbóŋ é metóm abíd áwe nló, bénkênkóbɛ́nné mɔ́ awusé ké ahɔ́g. Kə́ə́ŋ ne á asóg, dɔ́ɔ mbóŋ ébɛ ébídé, éhɔ̄bē nɛ́n bán,
60 E não o achavam; apesar de se apresentarem muitas testemunhas falsas, nào o achavam. Mas, por fim chegaram duas testemunhas falsas,
61 “Anɛ́n mod anhɔ́b aá, mɔ́hɛle mɔ́bōōtēd Ndáb-e-Dyǒb aá mɔ́lōŋ-ʼɛ chɔ́ ámbīd ámpē átîntê e eʼpun éʼláán.”
61 E disseram: Este disse: Eu posso derrubar o templo de Deus, e reedificá-lo em três dias.
62 Áde Prisɛ Ambáámbáa éwógé nɛ̂, dɔ́ɔ átyéémé ámīn boŋ ásɛdté Yesuɛ aáken, “Weewóoʼɛ́ dyamdyam âhɔ́b tə̂ŋgɛne dyam ádě ábén bad béhɔ́bé wɛ á yə̌l-ɛ?”
62 E, levantando-se o sumo sacerdote, disse-lhe: Não respondes coisa alguma ao que estes depõem contra ti?
63 Boŋ Yesuɛ enkênkədɛ́nné mɔ́. Hɛ̂ dɔ́ɔ Prisɛ Ambáámbáa álâŋgɛɛ́ mɔ́ ámpē aá, “Ne melɛ̌ á dǐn á Dyǒb áde ádé á aloŋgé, láá sé mbále, wɛ-ɛɛ́ edé Ane-awě-Béwɔ́gté, Mwǎn a Dyǒb-ɛ?”
63 Jesus, porém, guardava silêncio. E, insistindo o sumo sacerdote, disse-lhe: Conjuro-te pelo Deus vivo que nos digas se tu és o Cristo, o Filho de Deus.
64 Hɛ̂ dɔ́ɔ Yesuɛ ákwɛntanné mɔ́ aá, “Ngáne éhɔ́bé.” Yesuɛ ambád-tɛ ámpē aá, “Á mbále, nlâŋge nyé nɛ́n mɛɛ́ bootya enɛ́n póndé, nyɛ́ɛ̄nyīn nɛ́ɛ Mwǎn-a-Moonyoŋ ádyɛ́ɛ́ á ekáá émbáá é Dyǒb a Ngum. Nyɛ́ɛ̄nyīn-nɛ nɛ́ɛ ádyɛ́ɛ́ á mbag mîn, ásudɛɛ́ á nkǒŋsé.”
64 Disse-lhe Jesus: Tu o disseste; digo-vos, porém, que vereis em breve o Filho do homem assentado à direita do Poder, e vindo sobre as nuvens do céu.
65 Dɔ́ɔ Prisɛ Ambáámbáa ányábé mbɔ́té âlúmed nɛ́n aá mɔ́lií, boŋ álāŋgē bad bé kóte aá, “Asyə́ə́ Dyǒb! Mbóŋ éhéé émpēe déhɛdɛɛ́? Nyé baásyə̄ə̄l nyêwógé bɔɔb ngáne ásyə́ə́ Dyǒb!”
65 Então o sumo sacerdote rasgou as suas vestes, dizendo: Blasfemou; para que precisamos ainda de testemunhas? Eis que bem ouvistes agora a sua blasfêmia.
66 Dɔ́ɔ ásɛdtɛɛ́ bɔ́ aáken, “Chán nyéwémtɛ́né?” Hɛ́ɛ békwɛ́ntɛ́né bán, “Akwedé nkáá, atə́ŋgɛ́né-ʼɛ awɛ́.”
66 Que vos parece? E eles, respondendo, disseram: É réu de morte.
67 Dɔ́ɔ doŋge á bad bébóótédé mɔ́ meléed asobted áʼsō, bébɔmé-ʼɛ mɔ́. Ábíníí-ʼɛ bébɔmé mɔ́ mebɛ́n,
67 Então cuspiram-lhe no rosto e lhe davam punhadas, e outros o esbofeteavam,
68 béhɔ́bé-ʼɛ bán, “Á-mod awě ahɔ́bé aá mɔ́ɔ mɔ́dē Krǐstəə, láá-ʼɛ sé mod awě abɔmé wɛ.”
68 Dizendo: Profetiza-nos, Cristo, quem é o que te bateu?
69 Ene póndé Petro andyɛɛ́ ásē á eyáde é kóte-tê. Hɛ̂ dɔ́ɔ ngɔndérɛ e mbəledɛ pɔ́g épédé áwē, boŋ éhɔ̄bē aá, “Wɛ nɛ́n, edé nhɔ́g awě awǒŋnéʼáá Yesuɛ, ane mod awě abídé á mbwɔ́g e Galilia.”
69 Ora, Pedro estava assentado fora, no pátio; e, aproximando-se dele uma criada, disse: Tu também estavas com Jesus, o galileu.
70 Boŋ Petro antáŋ áʼsō wɛ́ɛ ábê bad bésyə̄ə̄l, ákwɛntɛ́n aá, “Meebíiʼɛ́ dyam áde éhɔ́bɛɛ́.”
70 Mas ele negou diante de todos, dizendo: Não sei o que dizes.
71 Áde ámáá ahɔ́b nɛ̂, antǐm á mmwɛ mé eyáde é kóte. Áhed dɔ́ɔ mbəledɛ a ngɔndérɛ ampée ányíné mɔ́, boŋ álāŋgē bad ábe bébédé áhed aá, “Anɛ́n mod abédé ne Yesuɛ, mod a dyad á Nazarɛt.”
71 E, saindo para o vestíbulo, outra criada o viu, e disse aos que ali estavam: Este também estava com Jesus, o Nazareno.
72 Boŋ Petro antáŋ ámpē, áhɔ̄bē nɛ́n aá, “Mmwâg melɛ̌ nɛ́n mɛɛ́ meebíiʼɛ́ mɛ ane mod.”
72 E ele negou outra vez com juramento: Não conheço tal homem.
73 Éebemɛɛ́ áte, bad ábe béntyēēm áhed bêmpɛ̌ wɛ́ɛ Petro, boŋ béhɔ̄bē nɛ́n bán, “Etáa ngɛ̂n, edé nhɔ́g awě ahídéʼáá ane mod. Mbwɛ́d e ehɔ́b echôŋ epanle wɛ áte, nɛ́n ebídé á mbwɔ́g e Galilia.”
73 E, daí a pouco, aproximando-se os que ali estavam, disseram a Pedro: Verdadeiramente também tu és deles, pois a tua fala te denuncia.
74 Dɔ́ɔ Petro ámwākē melɛ̌ aá, “Dyǒb ákɔ́gsɛn mɛ nzé nkale metóm! Meebíiʼɛ́ ane mod!” Áde ámáá ahɔ́b nɛ̂ hɔ́bɛ́n, nchóm-a-kúb antóŋ.
74 Então começou ele a praguejar e a jurar, dizendo: Não conheço esse homem. E imediatamente o galo cantou.
75 Dɔ́ɔ Petro ákámtɛ́né ehɔ́b éche Yesuɛ ánlāāʼɛ́ mɔ́ aá, “Nchóm-a-kúb adɛ̂hɔ́b aá mɔ́tōoʼ, wɛ̌bāŋ mɛ áyə̄l ngen éláán.” Dɔ́ɔ Petro ábídé á ebwɔ́g-te, boŋ ábə̄nlē awé. Anchií bwâmbwam.
75 E lembrou-se Pedro das palavras de Jesus, que lhe dissera: Antes que o galo cante, três vezes me negarás. E, saindo dali, chorou amargamente.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.