Mateus 25

Melɛ̌ Mékɔ̄ɔ̄lē (BSSNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Yesuɛ ambɛnléd ngan empée, áhɔ̄bē nɛ́n aá, “Póndé eche Mwǎn-a-Moonyoŋ ápɛɛ́, nkamlɛn ḿ mín mɛ́bɛ̄ɛ̄ nɛ̂ŋgáne ngɔndérɛ dyôm éche éntēd ábab eʼtrúkáŋ âkɛ dé asin mod awě akude sɔ́mbé âkɛ dɛ́lyə́ged mɔ́.
1 Então, o reino dos céus será semelhante a dez virgens que, tomando as suas lâmpadas, saíram a encontrar-se com o noivo.
2 Átîntê échê ngɔndérɛ dyôm, étáan émbɛ̄ eyɔ́kɛ́l, étáan-nɛ énwōŋ debyɛ́ɛ́.
2 Cinco dentre elas eram néscias, e cinco, prudentes.
3 Ábe bémbɛ̄ eyɔ́kɛ́l bénwālē eʼtrúkáŋ boŋ bénkênwálɛ́ɛ́ dyɔ̌g dé etrúkáŋ áde ákwógnédé.
3 As néscias, ao tomarem as suas lâmpadas, não levaram azeite consigo;
4 Boŋ ábe bénwōŋ debyɛ́ɛ́ bénwalé ábab eʼtrúkáŋ ne dyɔ̌g démpēe á eʼpíd te.
4 no entanto, as prudentes, além das lâmpadas, levaram azeite nas vasilhas.
5 Mod awě akudéʼáá sɔ́mbé enkênkobɛ́ɛ́ apɛ, né-ɔɔ́ eʼchə́ éʼtágtéʼáá bɔ́, békún-nɛ.
5 E, tardando o noivo, foram todas tomadas de sono e adormeceram.
6 Melúde mé nkuu dɔ́ɔ esaád ébídé bán, ‘Mod awě akude sɔ́mbé mɔ́ ahúɛʼ nɛ́n! Nyéhyag-kɔɔ́ nyétân mɔ́.’
6 Mas, à meia-noite, ouviu-se um grito: Eis o noivo! Saí ao seu encontro!
7 Dɔ́ɔ échê ngɔndérɛ dyôm ésyə́ŋgé ásē, échə́géd ábab eʼtrúkáŋ.
7 Então, se levantaram todas aquelas virgens e prepararam as suas lâmpadas.
8 Hɛ́ɛ éche ébédé eyɔ́kɛ́l élâŋgɛɛ́ éche énwōŋ debyɛ́ɛ́ bán, ‘Nyéwôŋgɛn se ádɛ̄n dyɔ̌g dé etrúkáŋ áyə̄le eʼtrúkáŋ ábɛ̄d éʼdímmɛʼ.’
8 E as néscias disseram às prudentes: Dai-nos do vosso azeite, porque as nossas lâmpadas estão-se apagando.
9 Ngɔndérɛ éche énwōŋ debyɛ́ɛ́ entimtɛ́n bɔ́ nɛ́n bán, ‘Aáy! Dyɔ̌g áde séwóó déekwogké syánē moosyəə́l. Nyékɛ nyéchan ádɛ̄n wɛ́ɛ bésómɛɛ́.’
9 Mas as prudentes responderam: Não, para que não nos falte a nós e a vós outras! Ide, antes, aos que o vendem e comprai-o.
10 Né-ɔɔ́, ngɔndérɛ chê énkɛ̌ dyɔ̌g dé etrúkáŋ achan. Áde békíí nɛ̂, dɔ́ɔ mod awě akude sɔ́mbé ápédé. Échê ngɔndérɛ é debyɛ́ɛ́ étáan éche émbɛ̄ mboŋsɛ́n bɔ́ɔ̄bɔ̄ɔ bênkɛ̌ bésɔ́l á ndáb e ngande e eʼwóŋgé bédīb-pɛ ekob.
10 E, saindo elas para comprar, chegou o noivo, e as que estavam apercebidas entraram com ele para as bodas; e fechou-se a porta.
11 Ámbīd e póndé dɔ́ɔ échíníí ngɔndérɛ épédé boŋ bélébpé bán, ‘A-Sáŋ dibnéd sé ekob!’
11 Mais tarde, chegaram as virgens néscias, clamando: Senhor, senhor, abre-nos a porta!
12 Dɔ́ɔ mod awě akude sɔ́mbé átimtanné bɔ́ aá, ‘Ne mbále, nlâŋge nyé nɛ́n mɛɛ́ meebíiʼɛ́ nyé.’ ”
12 Mas ele respondeu: Em verdade vos digo que não vos conheço.
13 Hɛ́ɛ Yesuɛ ásógtɛɛ́ ene ngan nɛ́n aá, “Nyétêd póndé áyə̄le nyéebíiʼɛ́ póndé eche Mwǎn-a-Moonyoŋ ápɛɛ́.”
13 Vigiai, pois, porque não sabeis o dia nem a hora.
14 Yesuɛ ambád ámpē aá, “Ene póndé nkamlɛn ḿmīn mɛ́bɛ̄ nɛ̂ŋgáne mod nhɔ́g awě anlédé ekɛ akɛ, boŋ achɛ́lé ábē bembəledɛ alyə́g eche ngáb áwāb mekáá.
14 Pois será como um homem que, ausentando-se do país, chamou os seus servos e lhes confiou os seus bens.
15 Ambɛ bɔ́ mod tɛ́ tə̂ŋgɛne echě ngude. Ambɛ nhɔ́g eʼkə́lé éʼ kábpe éʼtáan, ábɛ aníníí eʼkə́lé éʼbɛ, ábɛ-ʼɛ aníníí ekə́lé ehɔ́g. Amaá-ʼaá bɔ́ abɛ boŋ ákag.
15 A um deu cinco talentos, a outro, dois e a outro, um, a cada um segundo a sua própria capacidade; e, então, partiu.
16 Mbəledɛ awě ankǔd eʼkə́lé éʼtáan antéd ḿmē melemlem mé póndé ákɛ akábɛ́n nyoŋgé, ákudéʼ eʼkə́lé éʼtáan bémpēe nɛ́ɛ nsyə́ŋ.
16 O que recebera cinco talentos saiu imediatamente a negociar com eles e ganhou outros cinco.
17 Awě mɔ́mpē ankǔd eʼkə́lé éʼbɛ ambɛ̌l melemlem ákūd-tɛ eʼkə́lé bémpēe éʼbɛ nɛ́ɛ nsyə́ŋ.
17 Do mesmo modo, o que recebera dois ganhou outros dois.
18 Boŋ mbəledɛ awě ankǔd ekə́lé ehɔ́g ankɛ̌ echóg alím, atéd ḿmē mɔné ḿme awě sáŋgwɛ́ɛ́ ámbɛɛ́ mɔ́, ákóó mɔ́ áwēd-te.
18 Mas o que recebera um, saindo, abriu uma cova e escondeu o dinheiro do seu senhor.
19 “Etûn é póndé ámbīd enɛ̂, sáŋgwɛ́ɛ́ awě ábê bembəledɛ anhúu, bɔ́ɔ̄bɔ̄ɔ bélúmtɛ́n áte ngáne bɔ́ mod tɛ́ɛ́ ábɛ́nlédé ḿmē mɔné.
19 Depois de muito tempo, voltou o senhor daqueles servos e ajustou contas com eles.
20 Mbəledɛ awě âmbɛɛ́ eʼkə́lé éʼ kábpe éʼtáan ampɛ̌ wɛ́ɛ eche sáŋ, áhɔ̄bē nɛ́n aá, ‘A-Sáŋ, wembɛ̌ mɛ eʼkə́lé éʼtáan ábe ménkābɛ̄nnē nyoŋgé boŋ ńkud eʼkə́lé éʼtáan bémpēe nɛ́ɛ nsyə́ŋ, mɔ́ɔmɛ́n.’
20 Então, aproximando-se o que recebera cinco talentos, entregou outros cinco, dizendo: Senhor, confiaste-me cinco talentos; eis aqui outros cinco talentos que ganhei.
21 Dɔ́ɔ eche sáŋ élâŋgɛɛ́ mɔ́ aá, ‘Nɛ̂ ábóó, edíī mbəledɛ a bwâm, edé mod a mbále, ebɛlé bwâm. Ngáne éhɛ́lé nsoŋgé ńsad alyə́ged, mɛ̌bɛ̌ wɛ nsoŋgé ḿbáá âlyə́ged. Hyǎg-kɔ́, déwôg menyiŋge.’
21 Disse-lhe o senhor: Muito bem, servo bom e fiel; foste fiel no pouco, sobre o muito te colocarei; entra no gozo do teu senhor.
22 “Mbəledɛ awě bêmbɛɛ́ eʼkə́lé éʼ kábpe éʼbɛ mɔ́-ʼɛ ampɛ̌, áhɔ̄bē nɛ́n aá, ‘A-Sáŋ, wembɛ̌ mɛ eʼkə́lé éʼbɛ ábē ménkābɛ̄nnē nyoŋgé boŋ ńkud eʼkə́lé éʼbɛ bémpēe nɛ́ɛ nsyə́ŋ, mɔ̂mɛ́n.’
22 E, aproximando-se também o que recebera dois talentos, disse: Senhor, dois talentos me confiaste; aqui tens outros dois que ganhei.
23 Dɔ́ɔ echab sáŋ álâŋgɛɛ́ mɔ́mpē aá, ‘Ebɛlé dyam áde ábóó, edíi mbəledɛ a bwâm. Ngáne éhɛ́lé nsoŋgé ńsad alyə́ged, mɛ̌bɛ̌ wɛ nsoŋgé ḿbáá âlyə́ged. Hyǎg-kɔ́, déwôg menyiŋge.’
23 Disse-lhe o senhor: Muito bem, servo bom e fiel; foste fiel no pouco, sobre o muito te colocarei; entra no gozo do teu senhor.
24 Dɔ́ɔ ane-ʼɛ awě bêmbɛɛ́ ekə́lé é kábpe ehɔ́g ápédé boŋ áhɔ̄bē nɛ́n aá, ‘A-Sáŋ, mbíí mɛɛ́ edíi mod awě alɛlé áte. Ehúdeʼ wɛ́ɛ wéēwénɛɛ́, épādē-ʼɛ wɛ́ɛ wéesobɛɛ́.
24 Chegando, por fim, o que recebera um talento, disse: Senhor, sabendo que és homem severo, que ceifas onde não semeaste e ajuntas onde não espalhaste,
25 Menwóg mbwɔ́g, né-ɔɔ́, menkɛ̌ ḿmōŋ mɔné alíme á ndɔɔb-tê. Ḿmōŋ mɔné mɔ́ɔ ńdé, mɔ́-ʼɛ wɛ mɛ́n.’
25 receoso, escondi na terra o teu talento; aqui tens o que é teu.
26 “Hɛ́ɛ echab sáŋ álâŋgɛɛ́ mɔ́ aá ‘A-ebébtéd ne ewɔmwɔm é mbəledɛ! Wembíi wɛɛ́ ndíi mod awě ahúdeʼ wɛ́ɛ éewénɛɛ́, wɛɛ́ mpáde-ʼɛ wɛ́ɛ méesobɛɛ́.
26 Respondeu-lhe, porém, o senhor: Servo mau e negligente, sabias que ceifo onde não semeei e ajunto onde não espalhei?
27 Cheé-ɔ̄ ênkə̌ŋ boŋ weehéde ḿmêm mɔné á ndáb eche békoŋgɛɛ́ mɔné âbɛl nɛ́n á ehúu échêm ńtân nɛ́ɛ ńchyáá mɔné mémpēe ámīn?’
27 Cumpria, portanto, que entregasses o meu dinheiro aos banqueiros, e eu, ao voltar, receberia com juros o que é meu.
28 Dɔ́ɔ ane mod álâŋgɛɛ́ bembəledɛ bémpēe aá, ‘Nyékobɛn mɔ́ ḿmê mɔné nyébɛ wɛ́ɛ mod awě awóó eʼkə́lé éʼ kábpe dyôm.
28 Tirai-lhe, pois, o talento e dai-o ao que tem dez.
29 Kénzɛ́ɛ́ awě awóó, Dyǒb dɛ́bād mɔ́ abɛ, ǎbǔd-tɛ awóŋ bwâmbwam. Boŋ ane awě mɔ́-ʼɛ eewóo, Dyǒb dɛ́kobɛ́n mɔ́ kə́ə́ŋne mwǎmpīn awě awóó.
29 Porque a todo o que tem se lhe dará, e terá em abundância; mas ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
30 Né-ɔɔ́ anɛ́n mbəledɛ awě eésɛ̌ dyam dé abɛnled, bébwêm mɔ́ á ebwɔ́g-te, á ehíntɛ́n-tê. Áhed-taá áchyɛɛ́ʼɛ́, ádyāg-kɛ mesoŋ á nsəl.’ ”
30 E o servo inútil, lançai-o para fora, nas trevas. Ali haverá choro e ranger de dentes.
31 Yesuɛ ambád ahɔ́b ámpē aá, “Á póndé echě Mwǎn-a-Moonyoŋ ápɛɛ́ nɛ́ɛ kə̂ŋ ne ángɛl é Dyǒb ésyə̄ə̄l ǎdyɛɛ́ á atii dé nkamlɛn âkáad bad.
31 Quando vier o Filho do Homem na sua majestade e todos os anjos com ele, então, se assentará no trono da sua glória;
32 Bad bésyə̄ə̄l a nkǒŋsé bɛ́ladɛ́n áte áwē eʼsó. Ene póndé ǎkab bɔ́ áte moŋge mébɛ melemlem nɛ̂ŋgáne nnɔn-a-mbód ákabɛɛ́ éche mbód áte, ábānē ńdyɔŋ ḿ mbód pɛd pɔ́g, ábānē-ʼɛ tón é mbód échíníí epɛd.
32 e todas as nações serão reunidas em sua presença, e ele separará uns dos outros, como o pastor separa dos cabritos as ovelhas;
33 Nɛ̂ dɔ́ɔ ene kə̂ŋ ébanɛ́ɛ́ bad ábe bésáá á ekáá émbáá, ábānē-ʼɛ bad ábe béesaá á ekáá é emwɛd.
33 e porá as ovelhas à sua direita, mas os cabritos, à esquerda;
34 Áde nɛ́n dɛ́bɛnlédté, ǎlāā bad ábe bédé mɔ́ á ekáá émbáá aá, ‘Nyéhyag, nyé bad ábe echem Sáŋ ánámté! Nyéhyɛ nyékob nnam mé nkamlɛn ń Dyǒb ḿme ábóŋsɛ́né nyé bootya póndé eche áhə́gé nkǒŋsé.
34 então, dirá o Rei aos que estiverem à sua direita: Vinde, benditos de meu Pai! Entrai na posse do reino que vos está preparado desde a fundação do mundo.
35 Nyɛ́ɛ̄kǔd ḿmɛ́n nnam áyə̄le áde nzaa ékóbé mɛ, nyêmbɛɛ́ mɛ chǒm éche méndyɛ̄ɛ̄. Áde píd ékóbé mɛ nyênhɛ́ mɛ mendíb mɛ́mwɛ̄. Áde mpédé-ʼɛ nken, nyênkǒb mɛ bwâm.
35 Porque tive fome, e me destes de comer; tive sede, e me destes de beber; era forasteiro, e me hospedastes;
36 Áde ménkênwóŋʼɛ́ chǒm éche ńwáaʼɛ́, nyêmbɛ̌ mɛ mbɔ́té. Áde ménkêndyɛ̌ʼɛ́ bwâm, nyêntɔgɛ́n mɛ. Áde ḿbédé-ʼɛ á mbwɔg, nyênhyɛ̌ mɛ anɔn.’
36 estava nu, e me vestistes; enfermo, e me visitastes; preso, e fostes ver-me.
37 Hɛ́ɛ bad ábe bésáá bɛ́kwɛntɛ́nné mɔ́ bán, ‘A-Sáŋ póndé ehéé sénnyīnnē wɛ ne nzaa boŋ sébɛ̄ wɛ ndyééd, káa áde píd ékóbé wɛ boŋ sébɛ̄ wɛ mendíb?
37 Então, perguntarão os justos: Senhor, quando foi que te vimos com fome e te demos de comer? Ou com sede e te demos de beber?
38 Póndé ehéé-ʼaá sénnyīnnē wɛ boŋ sɛ́kōb wɛ nken áwɛd mendáb, kéʼɛ sébɛ̄ wɛ mbɔ́té ádě wéēwóoʼɛ́ chǒm éche éhāgkē?
38 E quando te vimos forasteiro e te hospedamos? Ou nu e te vestimos?
39 Póndé ehéé wénkêndyɛɛ́ʼɛ́ bwâm, boŋ sétɔ̄gɛ̄n wɛ, ké-ʼɛ séhyɛ̄ sénɔ̄n wɛ ádě édíí á mbwɔg?’
39 E quando te vimos enfermo ou preso e te fomos visitar?
40 Hɛ́ɛ ene kə̂ŋ étimtanné bɔ́ aá, ‘Ne mbále, nlâŋge nyé mɛɛ́, póndé ké ehéé echě nyêmbɛnlé nɛ̂ ne mwǎnned ké ahéé, ké awě eésɛ̌ etógnɛ́n, né mɛɛ́ nyêmbɛlɛ́ɛ́.’
40 O Rei, respondendo, lhes dirá: Em verdade vos afirmo que, sempre que o fizestes a um destes meus pequeninos irmãos, a mim o fizestes.
41 “Hɛ́-ʼaá álāāʼɛ́ bad ábe bédé mɔ́ á ekáá é emwɛd aá, ‘Nyésyəə mɛ á dǐd-te, nyé ábe nyékudé nkɔ́gsɛn ń Dyǒb. Nyékag á dǔ-á-muú ḿme méēdīmēʼ, ḿme Dyǒb ábóŋsɛ́né áyə̄l e Devəlɛ ne éche ángɛl.
41 Então, o Rei dirá também aos que estiverem à sua esquerda: Apartai-vos de mim, malditos, para o fogo eterno, preparado para o diabo e seus anjos.
42 Nzaa ewagéʼáá mɛ boŋ nyênkêmbaá mɛ chǒm éche ńdyágkē. Áde píd énkōbpē mɛ, nyênkêháá mɛ mendíb.
42 Porque tive fome, e não me destes de comer; tive sede, e não me destes de beber;
43 Mbédé nken, boŋ nyênkênkobpé mɛ áwɛn mendáb. Áde ménkênwóŋgé chǒm éche ńwáaʼɛ́, nyênkêmbaá mɛ mbɔ́té. Áde ménkêndyɛɛ́ʼɛ́ bwâm, mbɛ́-ʼɛ á mbwɔg nyéētɔgneʼaá mɛ.’
43 sendo forasteiro, não me hospedastes; estando nu, não me vestistes; achando-me enfermo e preso, não fostes ver-me.
44 Hɛ̂ dɔ́ɔ bɛ́kwɛntɛ́nné mɔ́ bán, ‘A-Sáŋ, póndé ehéé sénnyīnnē nɛ́ɛ nzaa, kéʼɛ píd ékóbé wɛ, kéʼɛ nɛ́ɛ édíí nken, kéʼɛ áde wéēwóoʼɛ́ chǒm éche éwáaʼɛ́, kéʼɛ ádě ékonlɛɛ́, kéʼɛ édíí á mbwɔg boŋ séewôŋgɛne wɛ?’
44 E eles lhe perguntarão: Senhor, quando foi que te vimos com fome, com sede, forasteiro, nu, enfermo ou preso e não te assistimos?
45 Hɛ́ɛ ene kə̂ŋ étimtanné bɔ́ aá, ‘Ne mbále, nlâŋge nyé mɛɛ́, póndé ké ehéé echě nyênkênwóŋgɛ́nné ábɛ́n bad ké ahéé awě eebéde etógnɛ́n, mɛ-ɛɛ́ nyénkênwóŋgɛ́nné.’
45 Então, lhes responderá: Em verdade vos digo que, sempre que o deixastes de fazer a um destes mais pequeninos, a mim o deixastes de fazer.
46 Ábɛ́n bɔ́-aá bɛ́kɛ̌ âkud nkɔ́gsɛn ḿme méemaáʼ. Bad ábe bésáá-ʼɛ bɛ́kɛ̌ á aloŋgé ádě déemaáʼ.”
46 E irão estes para o castigo eterno, porém os justos, para a vida eterna.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.