Mateus 18
Melɛ̌ Mékɔ̄ɔ̄lē (BSSNT) vs NVT
1 Éebemɛɛ́ áte ámbīd e nɛ̂, bembapɛɛ ábe Yesuɛ bêmpɛ̌ áwē, bésɛ̄dēd mɔ́ bánken, “Nzɛ́-módɛ́-ʼɛ atómtɛ́né mod ambáá abɛ́ á nkamlɛn ḿ mín?”
1 Nessa ocasião, os discípulos vieram a Jesus e perguntaram: “Afinal, quem é o maior no reino dos céus?”.
2 Hɛ̂ dɔ́ɔ Yesuɛ áchɛ́nlé mwěndem nhɔ́g, átīīdē mɔ́ áwab tîntê,
2 Então Jesus chamou uma criança pequena e a colocou no meio deles.
3 boŋ áhɔ̄b aá, “Ne mbále nlâŋge nyé nɛ́n mɛɛ́ ésebán mod ahə̌ŋlɛ́né ádē aloŋgé boŋ abɛ́ nɛ̂ŋgáne anɛ́n mwǎn, eéhɛ̄lɛ̄ɛ̄-sɛ asɔ́l á nkamlɛn ḿ mín.
3 Em seguida, disse: “Eu lhes digo a verdade: a menos que vocês se convertam e se tornem como crianças, jamais entrarão no reino dos céus.
4 Né-ɔɔ́, kénzɛ́ɛ́ awě asǔdté yə̌l nɛ̂ŋgáne anɛ́n mwǎn né mɔ́ɔ atómtɛ́né mod ambáá abɛ́ átîntê e bad ábe bédé ásē e nkamlɛn ḿ mín.
4 Quem se torna humilde como esta criança é o maior no reino dos céus,
5 Kénzɛ́ɛ́ awě akobé enɛ́n ndín e mwǎn á dǐn ádêm, né akobé mɛ.
5 e quem recebe uma criança como esta em meu nome recebe a mim.”
6 Boŋ kénzɛ́ɛ́ awě abɛ̌lté enɛ́n ndín e mwěndem awě adúbpé mɛ mbéb, émbɛ̄ mboŋ né bêntəə́ ene ndín e mod sáŋkalaa a aláá á nkə́ŋ, boŋ béhúnéd-tɛ mɔ́ wɛ́ɛ edíb é nkwɛ̌ étómtɛ́né achab ásē.
6 “Mas, se alguém fizer cair em pecado um destes pequeninos que em mim confiam, teria sido melhor ter amarrado uma grande pedra de moinho ao pescoço e se afogado nas profundezas do mar.
7 Eʼbéb éʼ yə̌l áte ne nkǒŋsé áyə̄le mekəgsɛn ḿme mébɛlte bad mbéb. Mekəgsɛn métə́ŋgɛ́né apɛ, boŋ eʼbéb éʼ yə̌l áte ne mod awě abɛ̌lté mod ampée mbéb.
7 “Quanto sofrimento haverá no mundo por causa das tentações para o pecado! Ainda que elas sejam inevitáveis, aquele que as provoca terá sofrimento ainda maior.
8 Nzé échoŋ ekáá kéʼɛ ekuu ébɛlte wɛ mbéb, esɛ́l chɔ́, épim. Édé mboŋ wɛ âkud aloŋgé ne epɛd é yə̌l tómaa wɛ âwóŋ mekáá mébɛ kéʼɛ mekuu mébɛ boŋ bébwém wɛ á muú ḿme méēdīmēʼ.
8 Portanto, se sua mão ou seu pé o faz pecar, corte-o e jogue-o fora. É melhor entrar na vida eterna com apenas uma das mãos ou apenas um dos pés que ser lançado no fogo eterno com as duas mãos e os dois pés.
9 Melemlem nzé ádoŋ dǐd ábɛlte wɛ mbéb, ehúd dɔ́, épim. Édé mboŋ wɛ âkud aloŋgé ne dǐd ahɔ́g tómaa wɛ âwóŋ mǐd mébɛ boŋ bébwém wɛ á dǔ-á-muú.
9 E, se seu olho o faz pecar, arranque-o e jogue-o fora. É melhor entrar na vida eterna com apenas um dos olhos que ser lançado no inferno de fogo com os dois olhos.
10 “Nyényîn nɛ́n bán nyéetédɛɛ́ ḿmɛ́n mpín ḿ bǎn ké nhɔ́g nkóŋtéd, bán méesaá etógnɛ́n. Nlâŋge nyé nɛ́n mɛɛ́ ángɛl éche énɔneʼ bɔ́ ébâg áʼsō ábe echem Sáŋ awě adé ámīn âhɔ́be bɔ́.
10 “Tomem cuidado para não desprezar nenhum destes pequeninos. Pois eu lhes digo que, no céu, os anjos deles estão sempre na presença de meu Pai celestial.
11 — ausente —
11 E o Filho do Homem veio para salvar os que estão perdidos.”
12 Chán nyényíné ádɛ́n dyam? Nzé mod awóó mbwɔ́kɛl é ńdyɔŋ ḿ mbód, boŋ nhɔ́g ḿbɔ́ɔ́, ngɔ́mē ǎtɛdé ḿmíníí móom mé ńdyɔŋ ḿ mbód abog ne abog wɛ́ɛ bédyákē medyɛ́ á ekone mîn âkɛ dé ahɛd ḿmê nhɔ́g ḿme ḿbɔ́ɔ́?
12 “Se um homem tiver cem ovelhas e uma delas se perder, o que vocês acham que ele fará? Não deixará as outras noventa e nove nos montes e sairá à procura da perdida?
13 Ne mbále nlâŋge nyé nɛ́n mɛɛ́, nzé adǐbté-ʼɛ mɔ́ abɛlé awógɛ́n mɔ́ menyiŋge tómaa ḿmíníí móom abog ne abog ḿme ménkêmbɔ́ɔ.
13 E, se a encontrar, eu lhes digo a verdade: ele se alegrará por causa dela mais que pelas noventa e nove que não se perderam.
14 Melemlem nɛ̂ dɔ́ɔ echɛn Sáŋ awě adé ámīn éehɛdɛ́ɛ́ aá ké mpín ḿ mwěndem nɛ́ɛ ḿmɛ́n ḿbɔ́ɔ.
14 Da mesma forma, não é da vontade de meu Pai, no céu, que nenhum destes pequeninos se perca.”
15 “Nzé mwǎnyoŋ abɛ̌nlé wɛ awusé, tán mɔ́ wɛ́ɛ nyúmɔ̄ bad bébɛ běnpɛn nyédíí, échu mɔ́ dɔ́ aláa. Nzé achemé ádē awusé, né nyé mwǎnyoŋ nyêtimé ásē.
15 “Se um irmão pecar contra você, fale com ele em particular e chame-lhe a atenção para o erro. Se ele o ouvir, você terá recuperado seu irmão.
16 Boŋ nzé eékwɛntɛne aá mɔ́pǎnné wɛ, etéd mod ampée nhɔ́g kéʼɛ bébɛ ékɛ̄ɛ̄n áwē, âbɛl nɛ́n, ‘Mbéb ké ńhéé ḿme éhɔ́bé wɛɛ́ abɛlé wɛ ḿbyɛ̂n ne mbóŋ ébɛ kéʼɛ éláán.’
16 Mas, se ele não o ouvir, leve consigo um ou dois outros e fale com ele novamente, para que tudo que você disser seja confirmado por duas ou três testemunhas.
17 Nzé eékobe kə́ə́ŋne chǒm-ɛ́ɛ échê mboŋ éhɔ́bé, épɛ̄ɛ̄n mɔ́ á mwembé. Nzé eékwɛntɛne ké bɔ́ awóglɛn, etéd mɔ́ nɛ́ɛ mod awě eedúbpe áyə̄l e ḿme nsôŋtɛn káa nɛ̂ŋgáne nsaad-a-táásɛ.
17 Se ainda assim ele se recusar a ouvir, apresente o caso à igreja. Então, se ele não aceitar nem mesmo a decisão da igreja, trate-o como gentio ou como cobrador de impostos.
18 “Ne mbále, nlâŋge nyé nɛ́n mɛɛ́, kéchéé éche nyébéné á nkǒŋsé ébénnédé ámīn. Kéchéé-ʼɛ éche nyébágé kunze á nkǒŋsé, ébágnédé kunze ámīn.
18 “Eu lhes digo a verdade: o que vocês ligarem na terra terá sido ligado no céu, e o que desligarem na terra terá sido desligado no céu.
19 Nlâŋge nyé ámpē nɛ́n mɛɛ́, nzé nyé bad bébɛ nyêchěmtɛ́né áyə̄le kéchéé boŋ nyêhɛdé chɔ́ á mekáne-tê, echem Sáŋ awě adé ámīn ǎbɛ̌ nyé chɔ́.
19 “Também lhes digo que, se dois de vocês concordarem aqui na terra a respeito de qualquer coisa que pedirem, meu Pai, no céu, os atenderá.
20 Áyə̄le wɛ́ɛ bad bébɛ kéʼɛ béláán béládné áwêm dǐn, mɛ́mpē ndé áwab tîntê.”
20 Pois, onde dois ou três se reúnem em meu nome, eu estou no meio deles”.
21 Hɛ̂ dɔ́ɔ Petro ápédé wɛ́ɛ Yesuɛ, boŋ ásɛdté mɔ́ aá “A-Sáŋ, nzé mwǎnned abɛnle mɛ awusé póndé tɛ́ɛ́, ngen étə́ŋ ńtə́ŋgɛ́né mɔ́ alagsɛn? Kə́ə́ŋse ngen saámbé-yɛ?”
21 Então Pedro se aproximou de Jesus e perguntou: “Senhor, quantas vezes devo perdoar alguém que peca contra mim? Sete vezes?”.
22 Dɔ́ɔ Yesuɛ átimtanné mɔ́ aá, “Nlâŋge nyé nɛ́n mɛɛ́, saké ngen saámbé, boŋ móom mé ngen saámbé ne saámbé.
22 Jesus respondeu: “Não sete vezes, mas setenta vezes sete.
23 Nɛ̂ dɔ́ɔ édíí á nkamlɛn ḿ mín. Dyǒb ákamlanné nɛ̂ŋgáne kə̂ŋ pɔ́g echě echɛ́nlé bad ábe bébɛle nsɔ́n ásē echê, ânɔn mɔné ḿme bɔ́ ké ahéé béwánlé mɔ́.
23 “Portanto, o reino dos céus pode ser comparado a um senhor que decidiu pôr em dia as contas com os servos que lhe deviam.
24 Abooted áde ábóótédé ânɔn mɔné ḿme ábê bad béwánlé mɔ́, dɔ́ɔ bad bépɛ́ɛ́nédé mɔ́ mod nhɔ́g awě anwálé mɔ́ nkúú ḿ mɔné.
24 No decorrer do processo, trouxeram diante dele um servo que lhe devia sessenta milhões de moedas.
25 Ane mod enkênhɛnlé ádē alúm atwɛ, né-ɔɔ́ kə̂ŋ enhɔ́b aá bésôm mɔ́ nchoo ne mwaád ne bǎn nɛ̂ŋgáne betâŋ, bésôm-mɛ bwěm éʼsyə̄ə̄l ábe áwóó. Ḿmê mɔné mɛ́bē âsábe áde alúm.
25 Uma vez que o homem não tinha como pagar, o senhor ordenou que ele, sua esposa, seus filhos e todos os seus bens fossem vendidos para quitar a dívida.
26 Ane mod ankwɛ̌ kə̂ŋ á mekuu, áchāā mɔ́ aá, ‘Bɛɛ́ mɛ póndé, mɛ̌twɛ̌ ádoŋ alúm ásyə̄ə̄l.’
26 “O homem se curvou diante do senhor e suplicou: ‘Por favor, tenha paciência comigo, e eu pagarei tudo’.
27 Kə̂ŋ enwóg mɔ́ ngɔl, anchené mɔ́ aá ákag, álagsɛ́n-nɛ ádê alúm.
27 O senhor teve compaixão dele, soltou-o e perdoou-lhe a dívida.
28 Nɛ́ɛ ane mod áhídté hɛ̂, ambomɛ́n waáb awě mɔ́mpē abɛléʼáá nsɔ́n ásē e kə̂ŋ. Waáb ne anwálé mɔ́ mwǎ mɔné awě énkêmbuú áte. Dɔ́ɔ átɔ́lé waáb á mengɔgíd, aá ásábe mɔ́ ḿmê mɔné.
28 “No entanto, quando o servo saiu da presença do senhor, foi procurar outro servo que trabalhava com ele e que lhe devia cem moedas de prata. Agarrou-o pelo pescoço e exigiu que ele pagasse de imediato.
29 Waáb ankwɛ mɔ́ á mekuu, áchāā mɔ́ aá, ábɛ mɔ́ póndé aá, mɔ́ɔ̄sābē mɔ́ ádē alúm.
29 “O servo se curvou diante dele e suplicou: ‘Tenha paciência comigo, e eu pagarei tudo’.
30 Ane mod enkênlagsɛ́nné waáb, anhɛ́ mɔ́ á mbwɔg aá kə́ə́ŋ né asábpé áde alúm boŋ bɛ́bīdēd mɔ́.
30 O credor, porém, não estava disposto a esperar. Mandou que o homem fosse lançado na prisão até que tivesse pago toda a dívida.
31 Áde bad ábe bébédé áhed ábe bɔ́mpē bébɛ́léʼáá nsɔ́n ásē e kə̂ŋ bényíné dyam áde ábɛ́nlédé, bénlǐŋ bwâmbwam. Bênkɛ̌ kə̂ŋ dyam ásyə̄ə̄l áde ábɛ́nlédé aláa.
31 “Quando outros servos, companheiros dele, viram isso, ficaram muito tristes. Foram ao senhor e lhe contaram tudo que havia acontecido.
32 Né-ɔɔ́, kə̂ŋ enchɛ́lé ane mod, álāŋgē mɔ́ aá, ‘Ekúkú é ləə nɛ́n! Menlagsɛ́n wɛ alúm áde wénwālɛ̄ɛ̄ mɛ áyə̄le wɛncháŋ mɛ.
32 Então o senhor chamou o homem cuja dívida ele havia perdoado e disse: ‘Servo mau! Eu perdoei sua imensa dívida porque você me implorou.
33 Cheé ékə́ə́ boŋ weewóge wɛ̌n ngɔl melemlem nɛ̂ŋgáne mɛ-ʼɛ ménwōgkē wɛ ngɔl?’
33 Acaso não devia ter misericórdia de seu companheiro, como tive misericórdia de você?’.
34 Kə̂ŋ ênlǐŋ bwâmbwam, né-ɔɔ́ anlóm ane mod á mbwɔg aá béwóged mɔ́ ndutul. Aá ábɛ́-ʼɛ á mbwɔg kə́ə́ŋ né asábpé áde alúm ásyə̄ə̄l.”
34 E, irado, o senhor mandou o homem à prisão para ser torturado até que lhe pagasse toda a dívida.
35 Né-ɔɔ́, Yesuɛ ansógtɛ́n nɛ́n aá, “Nɛ̂ dɔ́ɔ Titɛ́ɛ Dyǒbɛ awě adé ámīn ábɛnlé. Nzé weélagsɛne mwǎnyoŋ ne ḿmôŋ nlém ńsyə̄ə̄l, né Dyǒb dɛ́kɔ̄gsɛ̄n wɛ ngáne ene kə̂ŋ énkɔ̄gsɛ̄nnē ane mod.”
35 “Assim também meu Pai celestial fará com vocês caso se recusem a perdoar de coração a seus irmãos”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.