Mateus 18
Melɛ̌ Mékɔ̄ɔ̄lē (BSSNT) vs NAA
1 Éebemɛɛ́ áte ámbīd e nɛ̂, bembapɛɛ ábe Yesuɛ bêmpɛ̌ áwē, bésɛ̄dēd mɔ́ bánken, “Nzɛ́-módɛ́-ʼɛ atómtɛ́né mod ambáá abɛ́ á nkamlɛn ḿ mín?”
1 Naquela hora, os discípulos se aproximaram de Jesus e perguntaram: — Quem é o maior no Reino dos Céus?
2 Hɛ̂ dɔ́ɔ Yesuɛ áchɛ́nlé mwěndem nhɔ́g, átīīdē mɔ́ áwab tîntê,
2 E Jesus, chamando uma criança, colocou-a no meio deles
3 boŋ áhɔ̄b aá, “Ne mbále nlâŋge nyé nɛ́n mɛɛ́ ésebán mod ahə̌ŋlɛ́né ádē aloŋgé boŋ abɛ́ nɛ̂ŋgáne anɛ́n mwǎn, eéhɛ̄lɛ̄ɛ̄-sɛ asɔ́l á nkamlɛn ḿ mín.
3 e disse:
4 Né-ɔɔ́, kénzɛ́ɛ́ awě asǔdté yə̌l nɛ̂ŋgáne anɛ́n mwǎn né mɔ́ɔ atómtɛ́né mod ambáá abɛ́ átîntê e bad ábe bédé ásē e nkamlɛn ḿ mín.
4 Portanto, aquele que se humilhar como esta criança, esse é o maior no Reino dos Céus.
5 Kénzɛ́ɛ́ awě akobé enɛ́n ndín e mwǎn á dǐn ádêm, né akobé mɛ.
5 E quem receber uma criança, tal como esta, em meu nome, é a mim que recebe.
6 Boŋ kénzɛ́ɛ́ awě abɛ̌lté enɛ́n ndín e mwěndem awě adúbpé mɛ mbéb, émbɛ̄ mboŋ né bêntəə́ ene ndín e mod sáŋkalaa a aláá á nkə́ŋ, boŋ béhúnéd-tɛ mɔ́ wɛ́ɛ edíb é nkwɛ̌ étómtɛ́né achab ásē.
6 — E, se alguém fizer tropeçar um destes pequeninos que creem em mim, seria melhor para esse que uma grande pedra de moinho fosse pendurada ao seu pescoço e fosse afogado na profundeza do mar.
7 Eʼbéb éʼ yə̌l áte ne nkǒŋsé áyə̄le mekəgsɛn ḿme mébɛlte bad mbéb. Mekəgsɛn métə́ŋgɛ́né apɛ, boŋ eʼbéb éʼ yə̌l áte ne mod awě abɛ̌lté mod ampée mbéb.
7 — Ai do mundo por causa das pedras de tropeço! Porque é inevitável que elas existam, mas ai de quem é responsável por elas!
8 Nzé échoŋ ekáá kéʼɛ ekuu ébɛlte wɛ mbéb, esɛ́l chɔ́, épim. Édé mboŋ wɛ âkud aloŋgé ne epɛd é yə̌l tómaa wɛ âwóŋ mekáá mébɛ kéʼɛ mekuu mébɛ boŋ bébwém wɛ á muú ḿme méēdīmēʼ.
8 — Se a sua mão ou o seu pé leva você a tropeçar, corte-o e jogue fora; pois é melhor você entrar na vida manco ou aleijado do que, tendo duas mãos ou dois pés, ser lançado no fogo eterno.
9 Melemlem nzé ádoŋ dǐd ábɛlte wɛ mbéb, ehúd dɔ́, épim. Édé mboŋ wɛ âkud aloŋgé ne dǐd ahɔ́g tómaa wɛ âwóŋ mǐd mébɛ boŋ bébwém wɛ á dǔ-á-muú.
9 E, se um dos seus olhos leva você a tropeçar, arranque-o e jogue fora; pois é melhor você entrar na vida com um só dos seus olhos do que, tendo os dois, ser lançado no inferno de fogo.
10 “Nyényîn nɛ́n bán nyéetédɛɛ́ ḿmɛ́n mpín ḿ bǎn ké nhɔ́g nkóŋtéd, bán méesaá etógnɛ́n. Nlâŋge nyé nɛ́n mɛɛ́ ángɛl éche énɔneʼ bɔ́ ébâg áʼsō ábe echem Sáŋ awě adé ámīn âhɔ́be bɔ́.
10 — Fiquem atentos, para não desprezarem nenhum destes pequeninos! Porque eu afirmo a vocês que os anjos deles, lá nos céus, veem incessantemente a face de meu Pai celeste.
11 — ausente —
11 Porque o Filho do Homem veio salvar o que estava perdido.
12 Chán nyényíné ádɛ́n dyam? Nzé mod awóó mbwɔ́kɛl é ńdyɔŋ ḿ mbód, boŋ nhɔ́g ḿbɔ́ɔ́, ngɔ́mē ǎtɛdé ḿmíníí móom mé ńdyɔŋ ḿ mbód abog ne abog wɛ́ɛ bédyákē medyɛ́ á ekone mîn âkɛ dé ahɛd ḿmê nhɔ́g ḿme ḿbɔ́ɔ́?
12 — O que vocês acham? Se um homem tiver cem ovelhas, e uma delas se desgarrar, não deixará ele nos montes as noventa e nove, indo procurar a que se desgarrou?
13 Ne mbále nlâŋge nyé nɛ́n mɛɛ́, nzé adǐbté-ʼɛ mɔ́ abɛlé awógɛ́n mɔ́ menyiŋge tómaa ḿmíníí móom abog ne abog ḿme ménkêmbɔ́ɔ.
13 E, se consegue encontrá-la, em verdade lhes digo que ficará mais alegre por causa desta do que pelas noventa e nove que não se desgarraram.
14 Melemlem nɛ̂ dɔ́ɔ echɛn Sáŋ awě adé ámīn éehɛdɛ́ɛ́ aá ké mpín ḿ mwěndem nɛ́ɛ ḿmɛ́n ḿbɔ́ɔ.
14 Assim, não é da vontade do Pai de vocês, que está nos céus, que se perca um só destes pequeninos.
15 “Nzé mwǎnyoŋ abɛ̌nlé wɛ awusé, tán mɔ́ wɛ́ɛ nyúmɔ̄ bad bébɛ běnpɛn nyédíí, échu mɔ́ dɔ́ aláa. Nzé achemé ádē awusé, né nyé mwǎnyoŋ nyêtimé ásē.
15 — Se o seu irmão pecar contra você, vá e repreenda-o em particular. Se ele ouvir, você ganhou o seu irmão.
16 Boŋ nzé eékwɛntɛne aá mɔ́pǎnné wɛ, etéd mod ampée nhɔ́g kéʼɛ bébɛ ékɛ̄ɛ̄n áwē, âbɛl nɛ́n, ‘Mbéb ké ńhéé ḿme éhɔ́bé wɛɛ́ abɛlé wɛ ḿbyɛ̂n ne mbóŋ ébɛ kéʼɛ éláán.’
16 Mas, se não ouvir, leve ainda com você uma ou duas pessoas, para que, pelo depoimento de duas ou três testemunhas, toda questão seja decidida.
17 Nzé eékobe kə́ə́ŋne chǒm-ɛ́ɛ échê mboŋ éhɔ́bé, épɛ̄ɛ̄n mɔ́ á mwembé. Nzé eékwɛntɛne ké bɔ́ awóglɛn, etéd mɔ́ nɛ́ɛ mod awě eedúbpe áyə̄l e ḿme nsôŋtɛn káa nɛ̂ŋgáne nsaad-a-táásɛ.
17 E, se ele se recusar a ouvir essas pessoas, exponha o assunto à igreja; e, se ele se recusar a ouvir também a igreja, considere-o como gentio e publicano.
18 “Ne mbále, nlâŋge nyé nɛ́n mɛɛ́, kéchéé éche nyébéné á nkǒŋsé ébénnédé ámīn. Kéchéé-ʼɛ éche nyébágé kunze á nkǒŋsé, ébágnédé kunze ámīn.
18 — Em verdade lhes digo que tudo o que ligarem na terra terá sido ligado nos céus, e tudo o que desligarem na terra terá sido desligado nos céus.
19 Nlâŋge nyé ámpē nɛ́n mɛɛ́, nzé nyé bad bébɛ nyêchěmtɛ́né áyə̄le kéchéé boŋ nyêhɛdé chɔ́ á mekáne-tê, echem Sáŋ awě adé ámīn ǎbɛ̌ nyé chɔ́.
19 Em verdade também lhes digo que, se dois de vocês, sobre a terra, concordarem a respeito de qualquer coisa que vierem a pedir, isso lhes será concedido por meu Pai, que está nos céus.
20 Áyə̄le wɛ́ɛ bad bébɛ kéʼɛ béláán béládné áwêm dǐn, mɛ́mpē ndé áwab tîntê.”
20 Porque, onde estiverem dois ou três reunidos em meu nome, ali estou no meio deles.
21 Hɛ̂ dɔ́ɔ Petro ápédé wɛ́ɛ Yesuɛ, boŋ ásɛdté mɔ́ aá “A-Sáŋ, nzé mwǎnned abɛnle mɛ awusé póndé tɛ́ɛ́, ngen étə́ŋ ńtə́ŋgɛ́né mɔ́ alagsɛn? Kə́ə́ŋse ngen saámbé-yɛ?”
21 Então Pedro, aproximando-se, perguntou a Jesus: — Senhor, até quantas vezes meu irmão pecará contra mim, que eu lhe perdoe? Até sete vezes?
22 Dɔ́ɔ Yesuɛ átimtanné mɔ́ aá, “Nlâŋge nyé nɛ́n mɛɛ́, saké ngen saámbé, boŋ móom mé ngen saámbé ne saámbé.
22 Jesus respondeu:
23 Nɛ̂ dɔ́ɔ édíí á nkamlɛn ḿ mín. Dyǒb ákamlanné nɛ̂ŋgáne kə̂ŋ pɔ́g echě echɛ́nlé bad ábe bébɛle nsɔ́n ásē echê, ânɔn mɔné ḿme bɔ́ ké ahéé béwánlé mɔ́.
23 — Por isso, o Reino dos Céus é semelhante a um rei que resolveu ajustar contas com os seus servos.
24 Abooted áde ábóótédé ânɔn mɔné ḿme ábê bad béwánlé mɔ́, dɔ́ɔ bad bépɛ́ɛ́nédé mɔ́ mod nhɔ́g awě anwálé mɔ́ nkúú ḿ mɔné.
24 E, passando a fazê-lo, trouxeram-lhe um que lhe devia dez mil talentos.
25 Ane mod enkênhɛnlé ádē alúm atwɛ, né-ɔɔ́ kə̂ŋ enhɔ́b aá bésôm mɔ́ nchoo ne mwaád ne bǎn nɛ̂ŋgáne betâŋ, bésôm-mɛ bwěm éʼsyə̄ə̄l ábe áwóó. Ḿmê mɔné mɛ́bē âsábe áde alúm.
25 Não tendo ele, porém, com que pagar, o senhor desse servo ordenou que fossem vendidos ele, a mulher, os filhos e tudo o que possuía e que, assim, a dívida fosse paga.
26 Ane mod ankwɛ̌ kə̂ŋ á mekuu, áchāā mɔ́ aá, ‘Bɛɛ́ mɛ póndé, mɛ̌twɛ̌ ádoŋ alúm ásyə̄ə̄l.’
26 Então o servo, caindo aos pés dele, implorava: “Tenha paciência comigo, e pagarei tudo ao senhor.”
27 Kə̂ŋ enwóg mɔ́ ngɔl, anchené mɔ́ aá ákag, álagsɛ́n-nɛ ádê alúm.
27 E o senhor daquele servo, compadecendo-se, mandou-o embora e perdoou-lhe a dívida.
28 Nɛ́ɛ ane mod áhídté hɛ̂, ambomɛ́n waáb awě mɔ́mpē abɛléʼáá nsɔ́n ásē e kə̂ŋ. Waáb ne anwálé mɔ́ mwǎ mɔné awě énkêmbuú áte. Dɔ́ɔ átɔ́lé waáb á mengɔgíd, aá ásábe mɔ́ ḿmê mɔné.
28 — Saindo, porém, aquele servo, encontrou um dos seus conservos que lhe devia cem denários. Agarrando-o, começou a sufocá-lo, dizendo: “Pague-me o que você me deve.”
29 Waáb ankwɛ mɔ́ á mekuu, áchāā mɔ́ aá, ábɛ mɔ́ póndé aá, mɔ́ɔ̄sābē mɔ́ ádē alúm.
29 Então o seu conservo, caindo aos pés dele, pedia: “Tenha paciência comigo, e pagarei tudo a você.”
30 Ane mod enkênlagsɛ́nné waáb, anhɛ́ mɔ́ á mbwɔg aá kə́ə́ŋ né asábpé áde alúm boŋ bɛ́bīdēd mɔ́.
30 Ele, porém, não quis. Pelo contrário, foi e o lançou na prisão, até que saldasse a dívida.
31 Áde bad ábe bébédé áhed ábe bɔ́mpē bébɛ́léʼáá nsɔ́n ásē e kə̂ŋ bényíné dyam áde ábɛ́nlédé, bénlǐŋ bwâmbwam. Bênkɛ̌ kə̂ŋ dyam ásyə̄ə̄l áde ábɛ́nlédé aláa.
31 — Vendo os seus companheiros o que havia acontecido, ficaram muito tristes e foram relatar ao seu senhor tudo o que havia acontecido.
32 Né-ɔɔ́, kə̂ŋ enchɛ́lé ane mod, álāŋgē mɔ́ aá, ‘Ekúkú é ləə nɛ́n! Menlagsɛ́n wɛ alúm áde wénwālɛ̄ɛ̄ mɛ áyə̄le wɛncháŋ mɛ.
32 Então o senhor, chamando aquele servo, lhe disse: “Servo malvado, eu lhe perdoei aquela dívida toda porque você me implorou.
33 Cheé ékə́ə́ boŋ weewóge wɛ̌n ngɔl melemlem nɛ̂ŋgáne mɛ-ʼɛ ménwōgkē wɛ ngɔl?’
33 Será que você também não devia ter compaixão do seu conservo, assim como eu tive compaixão de você?”
34 Kə̂ŋ ênlǐŋ bwâmbwam, né-ɔɔ́ anlóm ane mod á mbwɔg aá béwóged mɔ́ ndutul. Aá ábɛ́-ʼɛ á mbwɔg kə́ə́ŋ né asábpé áde alúm ásyə̄ə̄l.”
34 E, indignando-se, o senhor entregou aquele servo aos carrascos, até que lhe pagasse toda a dívida.
35 Né-ɔɔ́, Yesuɛ ansógtɛ́n nɛ́n aá, “Nɛ̂ dɔ́ɔ Titɛ́ɛ Dyǒbɛ awě adé ámīn ábɛnlé. Nzé weélagsɛne mwǎnyoŋ ne ḿmôŋ nlém ńsyə̄ə̄l, né Dyǒb dɛ́kɔ̄gsɛ̄n wɛ ngáne ene kə̂ŋ énkɔ̄gsɛ̄nnē ane mod.”
35 Assim também o meu Pai, que está no céu, fará com vocês, se do íntimo não perdoarem cada um a seu irmão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.