Mateus 17
Melɛ̌ Mékɔ̄ɔ̄lē (BSSNT) vs ARC
1 Ámbīd e epun ntóób Yesuɛ ankɛɛ́n Petro ne Jemsɛ bɔ́ mwǎnyaŋ Jɔnɛ á mbɔɔd echě echabé ámīn. Běnpɛn-ɛɛ́ bémbɛ̄ áhed.
1 Seis dias depois, tomou Jesus consigo a Pedro, e a Tiago, e a João, seu irmão, e os conduziu em particular a um alto monte.
2 Dɔ́ɔ ábê bembapɛɛ bényíné nɛ́ɛ áhə́ŋlɛ́né, eʼsó éʼpɛné mɔ́ á nló nɛ̂ŋgáne enyɛn. Mbɔ́té chɔ́-ʼɛ épūbē mɔ́ féréd émwaá-ʼɛ áte.
2 E transfigurou-se diante deles; e o seu rosto resplandeceu como o sol, e as suas vestes se tornaram brancas como a luz.
3 Ábwɔ̄g-ábwɔ̄g, ábê bembapɛɛ bényīn nɛ́ɛ Mosɛɛ ne Elaijaa bébídé təléd, bɔ́ɔbɛ Yesuɛ békaleʼ.
3 E eis que lhes apareceram Moisés e Elias, falando com ele.
4 Dɔ́ɔ Petro álâŋgɛɛ́ Yesuɛ aá, “A-Sáŋ, ébóó ngáne syáā dédíí hɛ́n. Nzé edəə́, mɛ̌lōŋ eʼbem éʼláán, échōŋ, éche Mosɛɛ ne éche Elaijaa.”
4 E Pedro, tomando a palavra, disse a Jesus: Senhor, bom é estarmos aqui; se queres, façamos aqui três tabernáculos, um para ti, um para Moisés e um para Elias.
5 Eépedɛɛ́ ké amad á nsəl boŋ mbag echě ekine áte ékūtān bɔ́. Hɛ́ɛ béwógɛɛ́ ehɔ́b ébíde á mbag-tê nɛ́n, “Awem Mwǎn a nlém nɛ́n, awógte mɛ menyiŋge. Nyéwógne mɔ́.”
5 E, estando ele ainda a falar, eis que uma nuvem luminosa os cobriu. E da nuvem saiu uma voz que dizia: Este é o meu Filho amado, em quem me comprazo; escutai-o.
6 Áde ábē bembapɛɛ béwógé échê ehɔ́b, bémbwɔ̄g mebóbóŋ, bésōŋ-ʼɛ eʼsó ásē ne mbwɔ́g ń ngíne.
6 E os discípulos, ouvindo isso, caíram sobre seu rosto e tiveram grande medo.
7 Dɔ́ɔ Yesuɛ ápédé wɛ́ɛ bémbɛ̄ɛ̄ boŋ ábānē bɔ́ ekáá á yə̌l, áhɔ̄bē aá, “Nyéhide ásē, nyéebááʼ.”
7 E, aproximando-se Jesus, tocou-lhes e disse: Levantai-vos e não tenhais medo.
8 Áde bényéné nló ámīn, bényīn Yesuɛ mwěnpɛn.
8 E, erguendo eles os olhos, ninguém viram, senão a Jesus.
9 Áde bɔ́bɔ̄ɔ bésudɛɛ́ á mbɔɔd mîn nɛ̂, dɔ́ɔ Yesuɛ ásímɛɛ́ bɔ́ etúu áte áhɔ́beʼ aá, “Nyéeláŋgé modmod dyamdyam áde nyényíné kə́ə́ŋ ne á póndé echě Dyǒb dɛ́puúdté Mwǎn-a-Moonyoŋ á kwééd.”
9 E, descendo eles do monte, Jesus lhes ordenou, dizendo: A ninguém conteis a visão até que o Filho do Homem seja ressuscitado dos mortos.
10 Hɛ́ɛ ábē bembapɛɛ bésɛdtɛɛ́ mɔ́ bánken, “Cheé ekə́ə́ boŋ bemeléede bé mbéndé béhɔ́bé nɛ́n bán Elaijaa atə́ŋgɛ́né asébe dé apɛ boŋ Ane-awě-Béwɔ́gté ǎpɛ̌?”
10 E os seus discípulos o interrogaram, dizendo: Por que dizem, então, os escribas que é mister que Elias venha primeiro?
11 Yesuɛ antimtɛ́n bɔ́ aá, “Ne mbále, Elaijaa atə́ŋgɛ́né asébe dé apɛ, atíí-ʼɛ mam mésyə̄ə̄l.
11 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Em verdade Elias virá primeiro e restaurará todas
12 Boŋ nlâŋge nyé nɛ́n mɛɛ́ Elaijaa ammǎd apɛ, boŋ bad bénkênchemmé mɔ́, bêmbɛ̌l-lɛ mɔ́ ngáne bêndəŋgé. Melemlem né-ʼaá Mwǎn-a-Moonyoŋ átagké áwab mekáá.”
12 Mas digo-vos que Elias já veio, e não o conheceram, mas fizeram-lhe tudo o que quiseram. Assim farão eles também padecer o Filho do Homem.
13 Enɛ́n póndé dɔ́ɔ ábē bembapɛɛ bɛ́sōŋtɛ̄nnē nɛ́n bán Jɔnɛ, Ndusɛnɛ mɔ́ɔ áhɔ́bɛɛ́.
13 Então, entenderam os discípulos que lhes falara de João Batista.
14 Áde Yesuɛ ne ábê bembapɛɛ bétímé ámbīd ámpē boŋ bétán ndun e mod, mod nhɔ́g ampɛ̌ áwē, akɔ́g mebóbóŋ, boŋ áhɔ̄bē nɛ́n aá,
14 E, quando chegaram à multidão, aproximou-se-lhe um homem, pondo-se de joelhos diante dele e dizendo:
15 “A-Sáŋ sôn, wóg awem mwǎn ngɔl. Awem mwǎn a mwɛnchóm akonle nkole mé ekikíd, atage bwâmbwam. Ayɔ̌gké ahún kə́ə́ŋ ne á muú-te ne á mendíb-te.
15 Senhor, tem misericórdia de meu filho, que é lunático e sofre muito; pois muitas vezes cai no fogo e, muitas vezes, na água;
16 Mempɛɛ́n mɔ́ wɛ́ɛ ábōŋ bembapɛɛ, boŋ béehɛlɛɛ́ mɔ́ achood.”
16 e trouxe-o aos teus discípulos e não puderam curá-lo.
17 Dɔ́ɔ Yesuɛ átimtanné aá, “Wáā! Nyé bad béʼ chii, mbɛltéd ḿmɛ̄n méētyéemɛɛ́, nyéewóo-ʼáa adúbe. Chán mɛ́pɛɛ́ nyé adyɛn hɛ́n-ēē? Chán mɛ́pɛɛ́ nyé awɛsɛn-ē? Hyɛnáád mɛ mwǎn awed hɛ́n.”
17 E Jesus, respondendo, disse: Ó geração incrédula e perversa! Até quando estarei eu convosco e até quando vos sofrerei? Trazei-mo aqui.
18 Dɔ́ɔ Yesuɛ ákamlanné edəə́dəŋ é mbéb éche étágtéʼáá ane mwǎn aá ébîd, boŋ ébíd-tɛ. Ábwɔ̄g-ábwɔ̄g ane mwǎn áchōŋ-ʼɛ.
18 E repreendeu Jesus o demônio, que saiu dele; e, desde aquela hora, o menino sarou.
19 Ámbīd e póndé bembapɛɛ ábe Yesuɛ béntān mɔ́, boŋ bésɛdté mɔ́ á kun-tê nɛ́n bánken, “Cheé ênkə̌ŋ boŋ sênkênhɛ̌l échê edəə́dəŋ é mbéb abíded?”
19 Então, os discípulos, aproximando-se de Jesus em particular, disseram: Porque não pudemos nós expulsá-lo?
20 Dɔ́ɔ Yesuɛ átimtanné bɔ́ aá, “Áyə̄le adúbe ádé nyé mwǎmpīn. Ne mbále nlâŋge nyé nɛ́n mɛɛ́, nzé nyêwóó adúbe áde ádé mwǎmpīn nɛ̂ŋgáne mbə́l-e-bǔ, né nyɛ́ɛ̄kamlɛ́n échɛ́n ekone bán éhide hɛ́n, étim híníí, étīm-mɛ nɛ̂ děn. Dyam ké ahɔ́g déetómmé nyé áte.
20 E Jesus lhes disse: Por causa da vossa pequena fé; porque em verdade vos digo que, se tiverdes fé como um grão de mostarda, direis a este monte: Passa daqui para acolá — e há de passar; e nada vos será impossível.
21 Nyêhɛle-sɛ nyêbídéd enɛ́n ndín e edəə́dəŋ é mbéb nzé nyêkânne, nyédidé-ʼɛ yə̌l nzaa á mekáne-tê.”
21 Mas esta casta
22 Yesuɛ ne ábē bembapɛɛ bénladɛ́n áte hǒm ahɔ́g á mbwɔ́g e Galilia. Hɛ́ɛ álâŋgɛɛ́ bɔ́ aá, “Bɛ́bɛɛ́ Mwǎn-a-Moonyoŋ á mekáá mé baányoŋ. Bɔ́-ʼaá bɛ́wūū mɔ́.
22 Ora, achando-se eles na Galileia, disse-lhes Jesus: O Filho do Homem será entregue nas mãos dos homens,
23 Boŋ Dyǒb dɛ́puúd mɔ́ ámbīd e eʼpun éʼláán.” Áde bembapɛɛ béwógé nɛ̂, bénwōg ndutul bwâmbwam.
23 e matá-lo-ão, e, ao terceiro dia, ressuscitará. E eles se entristeceram muito.
24 Yesuɛ ne ábē bembapɛɛ bêmpɛ̌ á dyad á Kapenahum. Áhed dɔ́ɔ bad ábe bésáŋtéʼáá táásɛ e Ndáb-e-Dyǒb bétáné Petro boŋ bésɛdté mɔ́ bánken, “Kíné awɛn meléede eésaŋgɛ́ɛ́ táásɛ e Ndáb-e-Dyǒb-e?”
24 E, chegando eles a Cafarnaum, aproximaram-se de Pedro os que cobravam as didracmas e disseram: O vosso mestre não paga as didracmas?
25 Petro antimtɛ́n bɔ́ aá, “Asaŋgeʼ.” Áde Petro ásɔ́lé á ndáb sɔ́lɛ́n, eépedɛɛ́ dyam ahɔ́b boŋ Yesuɛ ásɛdté mɔ́ aá, “A-Simɔn, chán ényíné ádɛ́n akan? Benzébádé kə̂ŋ é nkǒŋsé ésaŋtɛɛ́ eʼsaŋgé kéʼɛ táásɛ? Bǎn bé aloŋ-ɛ, ngé beken?”
25 Disse ele: Sim. E, entrando em casa, Jesus se lhe antecipou, dizendo: Que te parece, Simão? De quem cobram os reis da terra os tributos ou os impostos? Dos seus filhos ou dos alheios?
26 Petro ákwɛntɛ́n aá, “Beken.” Yesuɛ aá, “Nɛ̂ álûmte nɛ́n bán, bǎn bé aloŋ béetə̂ŋgɛnɛɛ́ asaa.
26 Disse-lhe Pedro: Dos alheios. Disse-lhe Jesus: Logo, estão livres os filhos.
27 Boŋ ké nɛ̂, âbɛl nɛ́n deéliŋsé ábê bad ábe bésaŋte táásɛ, kɛ̌ ébwêm eʼchɔ̂b á edib-é-nzab-tê. Súu eche wɛ́sēbɛ̄ɛ̄ akób, énede chɔ́ nsəl áte, wɛ̌tān mɔné ḿme mɛ́kwog sóo táásɛ asaŋned áwēd-te. Téd mɔ́, ésaŋned sóo.”
27 Mas, para que os não escandalizemos, vai ao mar, lança o anzol, tira o primeiro peixe que subir e, abrindo-lhe a boca, encontrarás um estáter; toma-o e dá-o por mim e por ti.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.