Mateus 17
Melɛ̌ Mékɔ̄ɔ̄lē (BSSNT) vs ARIB
1 Ámbīd e epun ntóób Yesuɛ ankɛɛ́n Petro ne Jemsɛ bɔ́ mwǎnyaŋ Jɔnɛ á mbɔɔd echě echabé ámīn. Běnpɛn-ɛɛ́ bémbɛ̄ áhed.
1 Seis dias depois, tomou Jesus consigo a Pedro, a Tiago e a João, irmão deste, e os conduziu à parte a um alto monte;
2 Dɔ́ɔ ábê bembapɛɛ bényíné nɛ́ɛ áhə́ŋlɛ́né, eʼsó éʼpɛné mɔ́ á nló nɛ̂ŋgáne enyɛn. Mbɔ́té chɔ́-ʼɛ épūbē mɔ́ féréd émwaá-ʼɛ áte.
2 e foi transfigurado diante deles; o seu rosto resplandeceu como o sol, e as suas vestes tornaram-se brancas como a luz.
3 Ábwɔ̄g-ábwɔ̄g, ábê bembapɛɛ bényīn nɛ́ɛ Mosɛɛ ne Elaijaa bébídé təléd, bɔ́ɔbɛ Yesuɛ békaleʼ.
3 E eis que lhes apareceram Moisés e Elias, falando com ele.
4 Dɔ́ɔ Petro álâŋgɛɛ́ Yesuɛ aá, “A-Sáŋ, ébóó ngáne syáā dédíí hɛ́n. Nzé edəə́, mɛ̌lōŋ eʼbem éʼláán, échōŋ, éche Mosɛɛ ne éche Elaijaa.”
4 Pedro, tomando a palavra, disse a Jesus: Senhor, bom é estarmos aqui; se queres, farei aqui três cabanas, uma para ti, outra para Moisés, e outra para Elias.
5 Eépedɛɛ́ ké amad á nsəl boŋ mbag echě ekine áte ékūtān bɔ́. Hɛ́ɛ béwógɛɛ́ ehɔ́b ébíde á mbag-tê nɛ́n, “Awem Mwǎn a nlém nɛ́n, awógte mɛ menyiŋge. Nyéwógne mɔ́.”
5 Estando ele ainda a falar, eis que uma nuvem luminosa os cobriu; e dela saiu uma voz que dizia: Este é o meu Filho amado, em quem me comprazo; a ele ouvi.
6 Áde ábē bembapɛɛ béwógé échê ehɔ́b, bémbwɔ̄g mebóbóŋ, bésōŋ-ʼɛ eʼsó ásē ne mbwɔ́g ń ngíne.
6 Os discípulos, ouvindo isso, caíram com o rosto em terra, e ficaram grandemente atemorizados.
7 Dɔ́ɔ Yesuɛ ápédé wɛ́ɛ bémbɛ̄ɛ̄ boŋ ábānē bɔ́ ekáá á yə̌l, áhɔ̄bē aá, “Nyéhide ásē, nyéebááʼ.”
7 Chegou-se, pois, Jesus e, tocando-os, disse: Levantai-vos e não temais.
8 Áde bényéné nló ámīn, bényīn Yesuɛ mwěnpɛn.
8 E, erguendo eles os olhos, não viram a ninguém senão a Jesus somente.
9 Áde bɔ́bɔ̄ɔ bésudɛɛ́ á mbɔɔd mîn nɛ̂, dɔ́ɔ Yesuɛ ásímɛɛ́ bɔ́ etúu áte áhɔ́beʼ aá, “Nyéeláŋgé modmod dyamdyam áde nyényíné kə́ə́ŋ ne á póndé echě Dyǒb dɛ́puúdté Mwǎn-a-Moonyoŋ á kwééd.”
9 Enquanto desciam do monte, Jesus lhes ordenou: A ninguém conteis a visão, até que o Filho do homem seja levantado dentre os mortos.
10 Hɛ́ɛ ábē bembapɛɛ bésɛdtɛɛ́ mɔ́ bánken, “Cheé ekə́ə́ boŋ bemeléede bé mbéndé béhɔ́bé nɛ́n bán Elaijaa atə́ŋgɛ́né asébe dé apɛ boŋ Ane-awě-Béwɔ́gté ǎpɛ̌?”
10 Perguntaram-lhe os discípulos: Por que dizem então os escribas que é necessário que Elias venha primeiro?
11 Yesuɛ antimtɛ́n bɔ́ aá, “Ne mbále, Elaijaa atə́ŋgɛ́né asébe dé apɛ, atíí-ʼɛ mam mésyə̄ə̄l.
11 Respondeu ele: Na verdade Elias havia de vir e restaurar todas as coisas;
12 Boŋ nlâŋge nyé nɛ́n mɛɛ́ Elaijaa ammǎd apɛ, boŋ bad bénkênchemmé mɔ́, bêmbɛ̌l-lɛ mɔ́ ngáne bêndəŋgé. Melemlem né-ʼaá Mwǎn-a-Moonyoŋ átagké áwab mekáá.”
12 digo-vos, porém, que Elias já veio, e não o reconheceram; mas fizeram-lhe tudo o que quiseram. Assim também o Filho do homem há de padecer às mãos deles.
13 Enɛ́n póndé dɔ́ɔ ábē bembapɛɛ bɛ́sōŋtɛ̄nnē nɛ́n bán Jɔnɛ, Ndusɛnɛ mɔ́ɔ áhɔ́bɛɛ́.
13 Então entenderam os discípulos que lhes falava a respeito de João, o Batista.
14 Áde Yesuɛ ne ábê bembapɛɛ bétímé ámbīd ámpē boŋ bétán ndun e mod, mod nhɔ́g ampɛ̌ áwē, akɔ́g mebóbóŋ, boŋ áhɔ̄bē nɛ́n aá,
14 Quando chegaram à multidão, aproximou-se de Jesus um homem que, ajoelhando-se diante dele, disse:
15 “A-Sáŋ sôn, wóg awem mwǎn ngɔl. Awem mwǎn a mwɛnchóm akonle nkole mé ekikíd, atage bwâmbwam. Ayɔ̌gké ahún kə́ə́ŋ ne á muú-te ne á mendíb-te.
15 Senhor, tem compaixão de meu filho, porque é epiléptico e sofre muito; pois muitas vezes cai no fogo, e muitas vezes na água.
16 Mempɛɛ́n mɔ́ wɛ́ɛ ábōŋ bembapɛɛ, boŋ béehɛlɛɛ́ mɔ́ achood.”
16 Eu o trouxe aos teus discípulos, e não o puderam curar.
17 Dɔ́ɔ Yesuɛ átimtanné aá, “Wáā! Nyé bad béʼ chii, mbɛltéd ḿmɛ̄n méētyéemɛɛ́, nyéewóo-ʼáa adúbe. Chán mɛ́pɛɛ́ nyé adyɛn hɛ́n-ēē? Chán mɛ́pɛɛ́ nyé awɛsɛn-ē? Hyɛnáád mɛ mwǎn awed hɛ́n.”
17 E Jesus, respondendo, disse: ó geração incrédula e perversa! até quando estarei convosco? até quando vos sofrerei? Trazei-mo aqui.
18 Dɔ́ɔ Yesuɛ ákamlanné edəə́dəŋ é mbéb éche étágtéʼáá ane mwǎn aá ébîd, boŋ ébíd-tɛ. Ábwɔ̄g-ábwɔ̄g ane mwǎn áchōŋ-ʼɛ.
18 Então Jesus repreendeu ao demônio, o qual saiu de menino, que desde aquela hora ficou curado.
19 Ámbīd e póndé bembapɛɛ ábe Yesuɛ béntān mɔ́, boŋ bésɛdté mɔ́ á kun-tê nɛ́n bánken, “Cheé ênkə̌ŋ boŋ sênkênhɛ̌l échê edəə́dəŋ é mbéb abíded?”
19 Depois os discípulos, aproximando-se de Jesus em particular, perguntaram-lhe: Por que não pudemos nós expulsá-lo?
20 Dɔ́ɔ Yesuɛ átimtanné bɔ́ aá, “Áyə̄le adúbe ádé nyé mwǎmpīn. Ne mbále nlâŋge nyé nɛ́n mɛɛ́, nzé nyêwóó adúbe áde ádé mwǎmpīn nɛ̂ŋgáne mbə́l-e-bǔ, né nyɛ́ɛ̄kamlɛ́n échɛ́n ekone bán éhide hɛ́n, étim híníí, étīm-mɛ nɛ̂ děn. Dyam ké ahɔ́g déetómmé nyé áte.
20 Disse-lhes ele: Por causa da vossa pouca fé; pois em verdade vos digo que, se tiverdes fé como um grão de mostarda direis a este monte: Passa daqui para acolá, e ele há de passar; e nada vos será impossível.
21 Nyêhɛle-sɛ nyêbídéd enɛ́n ndín e edəə́dəŋ é mbéb nzé nyêkânne, nyédidé-ʼɛ yə̌l nzaa á mekáne-tê.”
21 {mas esta casta de demônios não se expulsa senão à força de oração e de jejum.}
22 Yesuɛ ne ábē bembapɛɛ bénladɛ́n áte hǒm ahɔ́g á mbwɔ́g e Galilia. Hɛ́ɛ álâŋgɛɛ́ bɔ́ aá, “Bɛ́bɛɛ́ Mwǎn-a-Moonyoŋ á mekáá mé baányoŋ. Bɔ́-ʼaá bɛ́wūū mɔ́.
22 Ora, achando-se eles na Galiléia, disse-lhes Jesus: O Filho do homem está para ser entregue nas mãos dos homens;
23 Boŋ Dyǒb dɛ́puúd mɔ́ ámbīd e eʼpun éʼláán.” Áde bembapɛɛ béwógé nɛ̂, bénwōg ndutul bwâmbwam.
23 e matá-lo-ão, e ao terceiro dia ressurgirá. E eles se entristeceram grandemente.
24 Yesuɛ ne ábē bembapɛɛ bêmpɛ̌ á dyad á Kapenahum. Áhed dɔ́ɔ bad ábe bésáŋtéʼáá táásɛ e Ndáb-e-Dyǒb bétáné Petro boŋ bésɛdté mɔ́ bánken, “Kíné awɛn meléede eésaŋgɛ́ɛ́ táásɛ e Ndáb-e-Dyǒb-e?”
24 Tendo eles chegado a Cafarnaum, aproximaram-se de Pedro os que cobravam as didracmas, e lhe perguntaram: O vosso mestre não paga as didracmas?
25 Petro antimtɛ́n bɔ́ aá, “Asaŋgeʼ.” Áde Petro ásɔ́lé á ndáb sɔ́lɛ́n, eépedɛɛ́ dyam ahɔ́b boŋ Yesuɛ ásɛdté mɔ́ aá, “A-Simɔn, chán ényíné ádɛ́n akan? Benzébádé kə̂ŋ é nkǒŋsé ésaŋtɛɛ́ eʼsaŋgé kéʼɛ táásɛ? Bǎn bé aloŋ-ɛ, ngé beken?”
25 Disse ele: Sim. Ao entrar Pedro em casa, Jesus se lhe antecipou, perguntando: Que te parece, Simão? De quem cobram os reis da terra imposto ou tributo? dos seus filhos, ou dos alheios?
26 Petro ákwɛntɛ́n aá, “Beken.” Yesuɛ aá, “Nɛ̂ álûmte nɛ́n bán, bǎn bé aloŋ béetə̂ŋgɛnɛɛ́ asaa.
26 Quando ele respondeu: Dos alheios, disse-lhe Jesus: Logo, são isentos os filhos.
27 Boŋ ké nɛ̂, âbɛl nɛ́n deéliŋsé ábê bad ábe bésaŋte táásɛ, kɛ̌ ébwêm eʼchɔ̂b á edib-é-nzab-tê. Súu eche wɛ́sēbɛ̄ɛ̄ akób, énede chɔ́ nsəl áte, wɛ̌tān mɔné ḿme mɛ́kwog sóo táásɛ asaŋned áwēd-te. Téd mɔ́, ésaŋned sóo.”
27 Mas, para que não os escandalizemos, vai ao mar, lança o anzol, tira o primeiro peixe que subir e, abrindo-lhe a boca, encontrarás um estáter; toma-o, e dá-lho por mim e por ti.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.