Mateus 17

Melɛ̌ Mékɔ̄ɔ̄lē (BSSNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Ámbīd e epun ntóób Yesuɛ ankɛɛ́n Petro ne Jemsɛ bɔ́ mwǎnyaŋ Jɔnɛ á mbɔɔd echě echabé ámīn. Běnpɛn-ɛɛ́ bémbɛ̄ áhed.
1 Seis dias depois, tomou Jesus consigo a Pedro e aos irmãos Tiago e João e os levou, em particular, a um alto monte.
2 Dɔ́ɔ ábê bembapɛɛ bényíné nɛ́ɛ áhə́ŋlɛ́né, eʼsó éʼpɛné mɔ́ á nló nɛ̂ŋgáne enyɛn. Mbɔ́té chɔ́-ʼɛ épūbē mɔ́ féréd émwaá-ʼɛ áte.
2 E foi transfigurado diante deles; o seu rosto resplandecia como o sol, e as suas vestes tornaram-se brancas como a luz.
3 Ábwɔ̄g-ábwɔ̄g, ábê bembapɛɛ bényīn nɛ́ɛ Mosɛɛ ne Elaijaa bébídé təléd, bɔ́ɔbɛ Yesuɛ békaleʼ.
3 E eis que lhes apareceram Moisés e Elias, falando com ele.
4 Dɔ́ɔ Petro álâŋgɛɛ́ Yesuɛ aá, “A-Sáŋ, ébóó ngáne syáā dédíí hɛ́n. Nzé edəə́, mɛ̌lōŋ eʼbem éʼláán, échōŋ, éche Mosɛɛ ne éche Elaijaa.”
4 Então, disse Pedro a Jesus: Senhor, bom é estarmos aqui; se queres, farei aqui três tendas; uma será tua, outra para Moisés, outra para Elias.
5 Eépedɛɛ́ ké amad á nsəl boŋ mbag echě ekine áte ékūtān bɔ́. Hɛ́ɛ béwógɛɛ́ ehɔ́b ébíde á mbag-tê nɛ́n, “Awem Mwǎn a nlém nɛ́n, awógte mɛ menyiŋge. Nyéwógne mɔ́.”
5 Falava ele ainda, quando uma nuvem luminosa os envolveu; e eis, vindo da nuvem, uma voz que dizia: Este é o meu Filho amado, em quem me comprazo; a ele ouvi.
6 Áde ábē bembapɛɛ béwógé échê ehɔ́b, bémbwɔ̄g mebóbóŋ, bésōŋ-ʼɛ eʼsó ásē ne mbwɔ́g ń ngíne.
6 Ouvindo-a os discípulos, caíram de bruços, tomados de grande medo.
7 Dɔ́ɔ Yesuɛ ápédé wɛ́ɛ bémbɛ̄ɛ̄ boŋ ábānē bɔ́ ekáá á yə̌l, áhɔ̄bē aá, “Nyéhide ásē, nyéebááʼ.”
7 Aproximando-se deles, tocou-lhes Jesus, dizendo: Erguei-vos e não temais!
8 Áde bényéné nló ámīn, bényīn Yesuɛ mwěnpɛn.
8 Então, eles, levantando os olhos, a ninguém viram, senão Jesus.
9 Áde bɔ́bɔ̄ɔ bésudɛɛ́ á mbɔɔd mîn nɛ̂, dɔ́ɔ Yesuɛ ásímɛɛ́ bɔ́ etúu áte áhɔ́beʼ aá, “Nyéeláŋgé modmod dyamdyam áde nyényíné kə́ə́ŋ ne á póndé echě Dyǒb dɛ́puúdté Mwǎn-a-Moonyoŋ á kwééd.”
9 E, descendo eles do monte, ordenou-lhes Jesus: A ninguém conteis a visão, até que o Filho do Homem ressuscite dentre os mortos.
10 Hɛ́ɛ ábē bembapɛɛ bésɛdtɛɛ́ mɔ́ bánken, “Cheé ekə́ə́ boŋ bemeléede bé mbéndé béhɔ́bé nɛ́n bán Elaijaa atə́ŋgɛ́né asébe dé apɛ boŋ Ane-awě-Béwɔ́gté ǎpɛ̌?”
10 Mas os discípulos o interrogaram: Por que dizem, pois, os escribas ser necessário que Elias venha primeiro?
11 Yesuɛ antimtɛ́n bɔ́ aá, “Ne mbále, Elaijaa atə́ŋgɛ́né asébe dé apɛ, atíí-ʼɛ mam mésyə̄ə̄l.
11 Então, Jesus respondeu: De fato, Elias virá e restaurará todas as coisas.
12 Boŋ nlâŋge nyé nɛ́n mɛɛ́ Elaijaa ammǎd apɛ, boŋ bad bénkênchemmé mɔ́, bêmbɛ̌l-lɛ mɔ́ ngáne bêndəŋgé. Melemlem né-ʼaá Mwǎn-a-Moonyoŋ átagké áwab mekáá.”
12 Eu, porém, vos declaro que Elias já veio, e não o reconheceram; antes, fizeram com ele tudo quanto quiseram. Assim também o Filho do Homem há de padecer nas mãos deles.
13 Enɛ́n póndé dɔ́ɔ ábē bembapɛɛ bɛ́sōŋtɛ̄nnē nɛ́n bán Jɔnɛ, Ndusɛnɛ mɔ́ɔ áhɔ́bɛɛ́.
13 Então, os discípulos entenderam que lhes falara a respeito de João Batista.
14 Áde Yesuɛ ne ábê bembapɛɛ bétímé ámbīd ámpē boŋ bétán ndun e mod, mod nhɔ́g ampɛ̌ áwē, akɔ́g mebóbóŋ, boŋ áhɔ̄bē nɛ́n aá,
14 E, quando chegaram para junto da multidão, aproximou-se dele um homem, que se ajoelhou e disse:
15 “A-Sáŋ sôn, wóg awem mwǎn ngɔl. Awem mwǎn a mwɛnchóm akonle nkole mé ekikíd, atage bwâmbwam. Ayɔ̌gké ahún kə́ə́ŋ ne á muú-te ne á mendíb-te.
15 Senhor, compadece-te de meu filho, porque é lunático e sofre muito; pois muitas vezes cai no fogo e outras muitas, na água.
16 Mempɛɛ́n mɔ́ wɛ́ɛ ábōŋ bembapɛɛ, boŋ béehɛlɛɛ́ mɔ́ achood.”
16 Apresentei-o a teus discípulos, mas eles não puderam curá-lo.
17 Dɔ́ɔ Yesuɛ átimtanné aá, “Wáā! Nyé bad béʼ chii, mbɛltéd ḿmɛ̄n méētyéemɛɛ́, nyéewóo-ʼáa adúbe. Chán mɛ́pɛɛ́ nyé adyɛn hɛ́n-ēē? Chán mɛ́pɛɛ́ nyé awɛsɛn-ē? Hyɛnáád mɛ mwǎn awed hɛ́n.”
17 Jesus exclamou: Ó geração incrédula e perversa! Até quando estarei convosco? Até quando vos sofrerei? Trazei-me aqui o menino.
18 Dɔ́ɔ Yesuɛ ákamlanné edəə́dəŋ é mbéb éche étágtéʼáá ane mwǎn aá ébîd, boŋ ébíd-tɛ. Ábwɔ̄g-ábwɔ̄g ane mwǎn áchōŋ-ʼɛ.
18 E Jesus repreendeu o demônio, e este saiu do menino; e, desde aquela hora, ficou o menino curado.
19 Ámbīd e póndé bembapɛɛ ábe Yesuɛ béntān mɔ́, boŋ bésɛdté mɔ́ á kun-tê nɛ́n bánken, “Cheé ênkə̌ŋ boŋ sênkênhɛ̌l échê edəə́dəŋ é mbéb abíded?”
19 Então, os discípulos, aproximando-se de Jesus, perguntaram em particular: Por que motivo não pudemos nós expulsá-lo?
20 Dɔ́ɔ Yesuɛ átimtanné bɔ́ aá, “Áyə̄le adúbe ádé nyé mwǎmpīn. Ne mbále nlâŋge nyé nɛ́n mɛɛ́, nzé nyêwóó adúbe áde ádé mwǎmpīn nɛ̂ŋgáne mbə́l-e-bǔ, né nyɛ́ɛ̄kamlɛ́n échɛ́n ekone bán éhide hɛ́n, étim híníí, étīm-mɛ nɛ̂ děn. Dyam ké ahɔ́g déetómmé nyé áte.
20 E ele lhes respondeu: Por causa da pequenez da vossa fé. Pois em verdade vos digo que, se tiverdes fé como um grão de mostarda, direis a este monte: Passa daqui para acolá, e ele passará. Nada vos será impossível.
21 Nyêhɛle-sɛ nyêbídéd enɛ́n ndín e edəə́dəŋ é mbéb nzé nyêkânne, nyédidé-ʼɛ yə̌l nzaa á mekáne-tê.”
21 [Mas esta casta não se expele senão por meio de oração e jejum.]
22 Yesuɛ ne ábē bembapɛɛ bénladɛ́n áte hǒm ahɔ́g á mbwɔ́g e Galilia. Hɛ́ɛ álâŋgɛɛ́ bɔ́ aá, “Bɛ́bɛɛ́ Mwǎn-a-Moonyoŋ á mekáá mé baányoŋ. Bɔ́-ʼaá bɛ́wūū mɔ́.
22 Reunidos eles na Galileia, disse-lhes Jesus: O Filho do Homem está para ser entregue nas mãos dos homens;
23 Boŋ Dyǒb dɛ́puúd mɔ́ ámbīd e eʼpun éʼláán.” Áde bembapɛɛ béwógé nɛ̂, bénwōg ndutul bwâmbwam.
23 e estes o matarão; mas, ao terceiro dia, ressuscitará. Então, os discípulos se entristeceram grandemente.
24 Yesuɛ ne ábē bembapɛɛ bêmpɛ̌ á dyad á Kapenahum. Áhed dɔ́ɔ bad ábe bésáŋtéʼáá táásɛ e Ndáb-e-Dyǒb bétáné Petro boŋ bésɛdté mɔ́ bánken, “Kíné awɛn meléede eésaŋgɛ́ɛ́ táásɛ e Ndáb-e-Dyǒb-e?”
24 Tendo eles chegado a Cafarnaum, dirigiram-se a Pedro os que cobravam o imposto das duas dracmas e perguntaram: Não paga o vosso Mestre as duas dracmas?
25 Petro antimtɛ́n bɔ́ aá, “Asaŋgeʼ.” Áde Petro ásɔ́lé á ndáb sɔ́lɛ́n, eépedɛɛ́ dyam ahɔ́b boŋ Yesuɛ ásɛdté mɔ́ aá, “A-Simɔn, chán ényíné ádɛ́n akan? Benzébádé kə̂ŋ é nkǒŋsé ésaŋtɛɛ́ eʼsaŋgé kéʼɛ táásɛ? Bǎn bé aloŋ-ɛ, ngé beken?”
25 Sim, respondeu ele. Ao entrar Pedro em casa, Jesus se lhe antecipou, dizendo: Simão, que te parece? De quem cobram os reis da terra impostos ou tributo: dos seus filhos ou dos estranhos?
26 Petro ákwɛntɛ́n aá, “Beken.” Yesuɛ aá, “Nɛ̂ álûmte nɛ́n bán, bǎn bé aloŋ béetə̂ŋgɛnɛɛ́ asaa.
26 Respondendo Pedro: Dos estranhos, Jesus lhe disse: Logo, estão isentos os filhos.
27 Boŋ ké nɛ̂, âbɛl nɛ́n deéliŋsé ábê bad ábe bésaŋte táásɛ, kɛ̌ ébwêm eʼchɔ̂b á edib-é-nzab-tê. Súu eche wɛ́sēbɛ̄ɛ̄ akób, énede chɔ́ nsəl áte, wɛ̌tān mɔné ḿme mɛ́kwog sóo táásɛ asaŋned áwēd-te. Téd mɔ́, ésaŋned sóo.”
27 Mas, para que não os escandalizemos, vai ao mar, lança o anzol, e o primeiro peixe que fisgar, tira-o; e, abrindo-lhe a boca, acharás um estáter. Toma-o e entrega-lhes por mim e por ti.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.