Marcos 8
Melɛ̌ Mékɔ̄ɔ̄lē (BSSNT) vs NTLH
1 Ḿmê mesú měn ndun e mod empée empɛ̌ wɛ́ɛ Yesuɛ. Ngáne bénkênwóŋgé chǒm-ɛ́ɛ bédyágkē, Yesuɛ anchɛ́lé ábē bembapɛɛ, álāŋgē bɔ́ aá,
1 Pouco tempo depois, ajuntou-se outra vez uma grande multidão. Como eles não tinham nada para comer, Jesus chamou os discípulos e disse:
2 “Ndé enɛ́n ndun e mod ngɔl áyə̄le békébɛ̄ ne mɛ eʼpun éʼláán, béēwóo-ʼáa chǒm éche bédyákē bɔɔb.
2 — Estou com pena dessa gente porque já faz três dias que eles estão comigo e não têm nada para comer.
3 Nzé nsúútɛ́né bɔ́ nzaa bɔɔb, né bɛ́hūn ásē á nzii áyə̄le bɔ́ doŋge á bad béchábé abíd.”
3 Se eu os mandar para casa com fome, eles vão cair de fraqueza pelo caminho, pois alguns vieram de longe.
4 Hɛ́ɛ ábē bembapɛɛ bétimtanné mɔ́ bánken, “Héé mod áhɛle ákud ndyééd á ehyáŋge-tê hɛ́n echě ěkwǒg ábɛ̄n bad adyɛ́-yɛ?”
4 Os discípulos perguntaram: — Como vamos encontrar, neste lugar deserto, comida que dê para toda essa gente?
5 Yesuɛ ansɛdéd bɔ́ aáken, “Eʼwɛle éʼtə́ŋ nyéwóó?” Bênkwɛntɛ́n bán, “Eʼwɛle saámbé.”
5 — Quantos pães vocês têm? — perguntou Jesus. — Sete! — responderam eles.
6 Dɔ́ɔ álâŋgɛɛ́ ene ndun e mod aá bédyɛɛ ásē á ndɔɔb-tê. Hɛ́ɛ átédé ábɛ̂ eʼwɛle saámbé, ásāgnān Dyǒb, ákabtád bɔ́ áte, ábagé ábē bembapɛɛ, bɔ́-ʼɛ békabpé ene ndun e mod.
6 Aí Jesus mandou o povo sentar-se no chão. Depois pegou os sete pães e deu graças a Deus. Então os partiu e os entregou aos discípulos, e eles os distribuíram ao povo.
7 Bénwōŋ-ʼɛ baá nguse bé súu ésad. Yesuɛ annaméd chɔ́mpē. Amaá-ʼaá chɔ́ anamed, ábagé bembapɛɛ aá békabe bad.
7 Eles tinham também alguns peixinhos. Jesus deu graças a Deus por eles e mandou que os discípulos os distribuíssem.
8 Bad béndyɛ̄ ene ndyééd, békód-tɛ, kə́ə́ŋ élyə̄g-kɛ ásē. Echě enlyə̌g ásē enlón eʼlóŋ saámbé.
8 Todos comeram e ficaram satisfeitos; e os discípulos ainda encheram sete cestos com os pedaços que sobraram.
9 Mesoŋgé mé bad ḿme méndyɛ̄ ene ndyééd mébédé dyam eʼkə́lé éʼniin. Yesuɛ ansúúd ábê bad áwab mendáb.
9 As pessoas que comeram eram mais ou menos quatro mil. Jesus mandou o povo embora,
10 Asúúté-ʼaá bɔ́ súútɛ́n, asɔ́l-lɛ mɔ́ á bɔ̌lɛ-tê ne ábē bembapɛɛ, békɛ̄-ʼɛ á mbwɔ́g e Dalmanuta.
10 e, logo depois, subiu no barco com os seus discípulos, e foi para a região de Dalmanuta.
11 Befarisia bêmpɛ̌ wɛ́ɛ Yesuɛ bébootéd mɔ́ apentɛn, béhɛdné mɔ́ eʼchemléd ábe éʼhúú ádyōb. Bébɛ́léʼáá nɛ̂ âkəg mɔ́.
11 Alguns fariseus chegaram e começaram a falar com Jesus. Eles queriam conseguir alguma prova contra ele e por isso pediram que ele fizesse um milagre para mostrar que o seu poder vinha mesmo de Deus.
12 Hɛ́ɛ Yesuɛ áhéémédé áte, boŋ áhɔ̄bē aáken, “Cheé ékə́ə́ boŋ nyoŋgɛl eʼchii éhɛdé eʼchemléd? Ne mbále, nlâŋge nyé nɛ́n mɛɛ́, nyoŋgɛl eʼchii éekudté eʼchemléd kéʼ ehɔ́g.”
12 Jesus deu um grande suspiro e disse:
13 Hɛ́ɛ áchénné bɔ́, boŋ ásɔ̄lē á bɔ̌lɛ-tê, átimé á pɛd e edib eníníí.
13 Então Jesus foi embora. Ele subiu no barco e voltou para o lado leste do lago.
14 Bɔɔb-pɔɔ́, áde bembapɛɛ ábe Yesuɛ bésɔ́lé á bɔ̌lɛ-tê, bênchatɛ́n eʼwɛle awále áyə̄l. Ewɛle ehɔ́g chěmpɛn chɔ́ɔ bênlyəgnédté á bɔ̌lɛ-tê.
14 Os discípulos haviam esquecido de levar pão e só tinham um pão no barco.
15 Hɛ́ɛ Yesuɛ álâŋgɛɛ́ bɔ́ aá, “Nyétêd póndé ne esultɛn é Befarisia ne éche Hɛrɔdɛ.”
15 Jesus chamou a atenção deles, dizendo:
16 Dɔ́ɔ békalɛɛ́ běn ne běn bán, “Ahɔ́bé nɛ̂ áyə̄le deewânlɛɛ́ eʼwɛle áyə̄l.”
16 Aí os discípulos começaram a dizer uns aos outros: — Ele está dizendo isso porque não temos pão.
17 Yesuɛ ambíi chǒm éche béhɔ́bɛɛ́, hɛ́ɛ ásɛdtɛɛ́ bɔ́ aáken, “Cheé nyéhɔ́bɛɛ́ áyə̄le eʼwɛle ábe nyéēwōoʼɛ́? Kə́ə́ŋ neʼ bɔɔb nyéebíiʼɛ́ kéʼɛ nyéesôŋtɛnɛɛ́-yɛ? Chán nyélɛ́lé nlém á abum nɛ́n?
17 Jesus ouviu o que eles estavam dizendo e perguntou:
18 Nyêwóó mǐd, nyéenyínnɛ́ɛ́-yɛ? Nyêwóó-ʼɛ metúu nyéewógnɛ́ɛ́-yɛ? Kə́ə́ŋne bɔɔb nyéēkamtánné-yɛ?
18 Vocês têm olhos e não enxergam? Têm ouvidos e não escutam? Não lembram
19 Áde mênkabpé eʼwɛle éʼtáan âdíde eʼkə́lé éʼ bad éʼtáan, eʼlóŋ éʼtə́ŋ eʼwɛle ábe bênlyəg ásē ábe nyênladté bénlōnnē?” Bênkwɛntɛ́n mɔ́ bán, “Dyôm ne éʼbɛ.”
19 dos cinco pães que eu parti para cinco mil pessoas? Quantos cestos cheios de pedaços vocês recolheram? Eles responderam: — Doze.
20 Ambád bɔ́ asɛded ámpē aá, “Áde mênkabpé-ʼɛ ewɛle saámbé âdíde eʼkə́lé éʼ bad éʼniin, eʼlóŋ éʼtə́ŋ eʼwɛle ábe bênlyəg ásē ábe nyênladté bénlōnnē?” Bênkwɛntɛ́n mɔ́ bán, “Eʼlóŋ saámbé.”
20 Jesus perguntou outra vez: Eles responderam: — Sete.
21 Ambád bɔ́ asɛded aáken, “Boŋ ké nɛ̂ nyéesôŋtɛnɛɛ́-yɛ?”
21 Então Jesus perguntou:
22 Yesuɛ ne ábē bembapɛɛ bêmpɛ̌ á Betsaida. Áhed dɔ́ɔ bad behɔ́g bépɛ́ɛ́né mod awě akwedé ndím áwē, boŋ béchāā mɔ́ bán ábân mɔ́ ekáá á yə̌l.
22 Depois Jesus e os discípulos chegaram ao povoado de Betsaida. Algumas pessoas trouxeram um cego e pediram a Jesus que tocasse nele.
23 Yesuɛ anchə́ə́ ane mod á ekáá, áhidnéd mɔ́ á dyad-tê wɛ̂. Ansob mɔ́ meléed á mǐd, abán mɔ́ mekáá á yə̌l, boŋ ásɛdté mɔ́ aáken, “Enyíne chǒmchǒm-ɛ?” Yesuɛ achǒŋté mod awě akwedé ndím|src="Cn01739C.tif" size="col" ref="8.23"
23 Ele pegou o cego pela mão e o levou para fora do povoado. Então cuspiu, passou a saliva nos olhos do homem, pôs a mão sobre ele e perguntou:
24 Hɛ́ɛ ane mod ánɔ́né ámīn boŋ áhɔ̄bē aá, “Nnyíne bad boŋ bényînnad nɛ̂ŋgáne mɛl ḿme mékag.”
24 O homem olhou e disse: — Vejo pessoas; elas parecem árvores, mas estão andando.
25 Hɛ́ɛ Yesuɛ ábáné mɔ́ mekáá á mǐd ámpē. Dɔ́ɔ ane mod ákídté anɔn, mǐd mêndibnéd mɔ́, ábootéd-tɛ anyínɛn bwâm.
25 Jesus pôs outra vez as mãos sobre os olhos dele. Dessa vez o cego olhou firme e ficou curado; aí começou a ver tudo muito bem.
26 Yesuɛ ansúúd mɔ́ á ndáb, áhɔ̄bē aá, “Wɛ̌tɔgné-ʼɛ asɔ́l ádyad-tê ámpē.”
26 Em seguida, Jesus mandou o homem para casa e ordenou:
27 Yesuɛ ne ábē bembapɛɛ békágéʼáá á myad ḿme médé á mbwɔ́g e Kaisaria Filipi. Bépédé-ʼaá á nzii wê, dɔ́ɔ ásɛdtɛɛ́ bɔ́ aáken, “Nzɛ́-módɛ́ bad bɔ́ béhɔ́bɛɛ́ bán ndé?”
27 Depois Jesus e os seus discípulos foram para os povoados que ficam perto de Cesareia de Filipe. No caminho, ele lhes perguntou:
28 Hɛ́ɛ békwɛntanné bán, “Doŋge á bad béhɔ́be bán edíi Jɔnɛ Ndusɛnɛ, bémpēe bán Elaijaa, ábíníí-ʼɛ bán nkal éʼdəə́dəŋ nhɔ́g.”
28 Os discípulos responderam: — Alguns dizem que o senhor é João Batista; outros, que é Elias; e outros, que é um dos
29 Dɔ́ɔ ásɛdtɛɛ́ bɔ́ ámpē aáken, “Boŋ nyéběn-nɛ nzɛ́-módɛ́ nyéhɔ́bɛɛ́ bán ndé?” Hɛ́ɛ Petro ákwɛntanné mɔ́ aá, “Wɛɛ́ edé Ane-awě-Béwɔ́gté.”
29 — E vocês? Quem vocês dizem que eu sou? — perguntou Jesus. — O senhor é o
30 Áde Petro amaá-ʼaá ahɔ́b nɛ̂, Yesuɛ ansím bɔ́ etúu áte aá béēlāŋgē modmod nyaa e mod echě mɔ́díí.
30 Então Jesus proibiu os discípulos de contarem isso a qualquer pessoa.
31 Yesuɛ ambootéd ábē bembapɛɛ ayə́ged, áhɔ̄bē aá, “Mwǎn-a-Moonyoŋ atə́ŋgɛ́né ákūd metake híin. Bad bémbáá bé dyad, beprisɛ bémbáá ne bemeléede bé mbéndé bɛ́bāŋ-ʼɛ mɔ́ á yə̌l. Bɛ́wūū mɔ́, boŋ eʼpun ábe éʼlóntɛ́né éʼláán, ǎpuú.”
31 Jesus começou a ensinar os discípulos, dizendo: — O
32 Yesuɛ anhɔ́b ádɛ́n dyam nyaa echě énkênkoŋnédtɛ́ bɔ́ mbále ké pɔ́g. Hɛ́ɛ Petro átímné Yesuɛ á nkəg, boŋ ákəgé âtimed mɔ́ áte.
32 Jesus dizia isso com toda a clareza. Então Pedro o levou para um lado e começou a repreendê-lo.
33 Boŋ Yesuɛ ankuné, ánɔ̄n ábē bembapɛɛ. Dɔ́ɔ ákánné Petro áte aá, “Hidé mɛ áʼsō-te, a-Satan! Ḿmoŋ mewêmtɛn méesaá mewêmtɛn mé Dyǒb, médíi mewêmtɛn mé moonyoŋ.”
33 Jesus virou-se, olhou para os discípulos e repreendeu Pedro, dizendo:
34 Dɔ́ɔ Yesuɛ áchɛ́nlé ene ndun e mod ne ábē bembapɛɛ, boŋ álāŋgē bɔ́ aá, “Kénzɛ́ɛ́ awě adəə́ mɛ ahíd, ásob yə̌l mendíb, ápêm-mɛ ádē awɔg áhíde mɛ.
34 Aí Jesus chamou a multidão e os discípulos e disse:
35 Áyə̄le kénzɛ́ɛ́ awě ahɛde ádē aloŋgé asoŋ ǎbɔ̄d dɔ́. Kénzɛ́ɛ́-ʼɛ awě abɔ́dé ádē aloŋgé áyə̄le echêm ne áyə̄le ḿmɛ́n nkalaŋ ḿ bwâm né ǎkud aloŋgé áde déemaáʼ.
35 Pois quem põe os seus próprios interesses em primeiro lugar nunca terá a vida verdadeira; mas quem esquece a si mesmo por minha causa e por causa do
36 Nsyə́ə́ŋ ńhéé mod ákudté nzé akudé nkǒŋsé ńsyə̄ə̄l boŋ abɔ́dé ádē aloŋgé.
36 O que adianta alguém ganhar o mundo inteiro, mas perder a vida verdadeira?
37 Cheé mod áhɛlɛsɛ ábɛ âkɔde ádē aloŋgé?
37 Pois não há nada que poderá pagar para ter de volta essa vida.
38 Kénzɛ́ɛ́ awě ǎkwāgɛ̄n mɛ ne ábêm eʼyale á nyoŋgɛl eʼchii echě ehídne Dyǒb nlém ḿbɛ, abɛ́-ʼɛ ebébtéd, Mwǎn-a-Moonyoŋ mɔ́ ámpē ǎkwāgɛ̄n mɔ́ á póndé echě ápɛɛ́ ne ángɛl échě ésáá ne ehúmé éche Sáá.”
38 Portanto, se nesta época de incredulidade e maldade alguém tiver vergonha de mim e dos meus ensinamentos, então o Filho do Homem, quando vier na
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.