Marcos 8
Melɛ̌ Mékɔ̄ɔ̄lē (BSSNT) vs ARA
1 Ḿmê mesú měn ndun e mod empée empɛ̌ wɛ́ɛ Yesuɛ. Ngáne bénkênwóŋgé chǒm-ɛ́ɛ bédyágkē, Yesuɛ anchɛ́lé ábē bembapɛɛ, álāŋgē bɔ́ aá,
1 Naqueles dias, quando outra vez se reuniu grande multidão, e não tendo eles o que comer, chamou Jesus os discípulos e lhes disse:
2 “Ndé enɛ́n ndun e mod ngɔl áyə̄le békébɛ̄ ne mɛ eʼpun éʼláán, béēwóo-ʼáa chǒm éche bédyákē bɔɔb.
2 Tenho compaixão desta gente, porque há três dias que permanecem comigo e não têm o que comer.
3 Nzé nsúútɛ́né bɔ́ nzaa bɔɔb, né bɛ́hūn ásē á nzii áyə̄le bɔ́ doŋge á bad béchábé abíd.”
3 Se eu os despedir para suas casas, em jejum, desfalecerão pelo caminho; e alguns deles vieram de longe.
4 Hɛ́ɛ ábē bembapɛɛ bétimtanné mɔ́ bánken, “Héé mod áhɛle ákud ndyééd á ehyáŋge-tê hɛ́n echě ěkwǒg ábɛ̄n bad adyɛ́-yɛ?”
4 Mas os seus discípulos lhe responderam: Donde poderá alguém fartá-los de pão neste deserto?
5 Yesuɛ ansɛdéd bɔ́ aáken, “Eʼwɛle éʼtə́ŋ nyéwóó?” Bênkwɛntɛ́n bán, “Eʼwɛle saámbé.”
5 E Jesus lhes perguntou: Quantos pães tendes? Responderam eles: Sete.
6 Dɔ́ɔ álâŋgɛɛ́ ene ndun e mod aá bédyɛɛ ásē á ndɔɔb-tê. Hɛ́ɛ átédé ábɛ̂ eʼwɛle saámbé, ásāgnān Dyǒb, ákabtád bɔ́ áte, ábagé ábē bembapɛɛ, bɔ́-ʼɛ békabpé ene ndun e mod.
6 Ordenou ao povo que se assentasse no chão. E, tomando os sete pães, partiu-os, após ter dado graças, e os deu a seus discípulos, para que estes os distribuíssem, repartindo entre o povo.
7 Bénwōŋ-ʼɛ baá nguse bé súu ésad. Yesuɛ annaméd chɔ́mpē. Amaá-ʼaá chɔ́ anamed, ábagé bembapɛɛ aá békabe bad.
7 Tinham também alguns peixinhos; e, abençoando-os, mandou que estes igualmente fossem distribuídos.
8 Bad béndyɛ̄ ene ndyééd, békód-tɛ, kə́ə́ŋ élyə̄g-kɛ ásē. Echě enlyə̌g ásē enlón eʼlóŋ saámbé.
8 Comeram e se fartaram; e dos pedaços restantes recolheram sete cestos.
9 Mesoŋgé mé bad ḿme méndyɛ̄ ene ndyééd mébédé dyam eʼkə́lé éʼniin. Yesuɛ ansúúd ábê bad áwab mendáb.
9 Eram cerca de quatro mil homens. Então, Jesus os despediu.
10 Asúúté-ʼaá bɔ́ súútɛ́n, asɔ́l-lɛ mɔ́ á bɔ̌lɛ-tê ne ábē bembapɛɛ, békɛ̄-ʼɛ á mbwɔ́g e Dalmanuta.
10 Logo a seguir, tendo embarcado juntamente com seus discípulos, partiu para as regiões de Dalmanuta.
11 Befarisia bêmpɛ̌ wɛ́ɛ Yesuɛ bébootéd mɔ́ apentɛn, béhɛdné mɔ́ eʼchemléd ábe éʼhúú ádyōb. Bébɛ́léʼáá nɛ̂ âkəg mɔ́.
11 E, saindo os fariseus, puseram-se a discutir com ele; e, tentando-o, pediram-lhe um sinal do céu.
12 Hɛ́ɛ Yesuɛ áhéémédé áte, boŋ áhɔ̄bē aáken, “Cheé ékə́ə́ boŋ nyoŋgɛl eʼchii éhɛdé eʼchemléd? Ne mbále, nlâŋge nyé nɛ́n mɛɛ́, nyoŋgɛl eʼchii éekudté eʼchemléd kéʼ ehɔ́g.”
12 Jesus, porém, arrancou do íntimo do seu espírito um gemido e disse: Por que pede esta geração um sinal? Em verdade vos digo que a esta geração não se lhe dará sinal algum.
13 Hɛ́ɛ áchénné bɔ́, boŋ ásɔ̄lē á bɔ̌lɛ-tê, átimé á pɛd e edib eníníí.
13 E, deixando-os, tornou a embarcar e foi para o outro lado.
14 Bɔɔb-pɔɔ́, áde bembapɛɛ ábe Yesuɛ bésɔ́lé á bɔ̌lɛ-tê, bênchatɛ́n eʼwɛle awále áyə̄l. Ewɛle ehɔ́g chěmpɛn chɔ́ɔ bênlyəgnédté á bɔ̌lɛ-tê.
14 Ora, aconteceu que eles se esqueceram de levar pães e, no barco, não tinham consigo senão um só.
15 Hɛ́ɛ Yesuɛ álâŋgɛɛ́ bɔ́ aá, “Nyétêd póndé ne esultɛn é Befarisia ne éche Hɛrɔdɛ.”
15 Preveniu-os Jesus, dizendo: Vede, guardai-vos do fermento dos fariseus e do fermento de Herodes.
16 Dɔ́ɔ békalɛɛ́ běn ne běn bán, “Ahɔ́bé nɛ̂ áyə̄le deewânlɛɛ́ eʼwɛle áyə̄l.”
16 E eles discorriam entre si: É que não temos pão.
17 Yesuɛ ambíi chǒm éche béhɔ́bɛɛ́, hɛ́ɛ ásɛdtɛɛ́ bɔ́ aáken, “Cheé nyéhɔ́bɛɛ́ áyə̄le eʼwɛle ábe nyéēwōoʼɛ́? Kə́ə́ŋ neʼ bɔɔb nyéebíiʼɛ́ kéʼɛ nyéesôŋtɛnɛɛ́-yɛ? Chán nyélɛ́lé nlém á abum nɛ́n?
17 Jesus, percebendo-o, lhes perguntou: Por que discorreis sobre o não terdes pão? Ainda não considerastes, nem compreendestes? Tendes o coração endurecido?
18 Nyêwóó mǐd, nyéenyínnɛ́ɛ́-yɛ? Nyêwóó-ʼɛ metúu nyéewógnɛ́ɛ́-yɛ? Kə́ə́ŋne bɔɔb nyéēkamtánné-yɛ?
18 Tendo olhos, não vedes? E, tendo ouvidos, não ouvis? Não vos lembrais
19 Áde mênkabpé eʼwɛle éʼtáan âdíde eʼkə́lé éʼ bad éʼtáan, eʼlóŋ éʼtə́ŋ eʼwɛle ábe bênlyəg ásē ábe nyênladté bénlōnnē?” Bênkwɛntɛ́n mɔ́ bán, “Dyôm ne éʼbɛ.”
19 de quando parti os cinco pães para os cinco mil, quantos cestos cheios de pedaços recolhestes? Responderam eles: Doze!
20 Ambád bɔ́ asɛded ámpē aá, “Áde mênkabpé-ʼɛ ewɛle saámbé âdíde eʼkə́lé éʼ bad éʼniin, eʼlóŋ éʼtə́ŋ eʼwɛle ábe bênlyəg ásē ábe nyênladté bénlōnnē?” Bênkwɛntɛ́n mɔ́ bán, “Eʼlóŋ saámbé.”
20 E de quando parti os sete pães para os quatro mil, quantos cestos cheios de pedaços recolhestes? Responderam: Sete!
21 Ambád bɔ́ asɛded aáken, “Boŋ ké nɛ̂ nyéesôŋtɛnɛɛ́-yɛ?”
21 Ao que lhes disse Jesus: Não compreendeis ainda?
22 Yesuɛ ne ábē bembapɛɛ bêmpɛ̌ á Betsaida. Áhed dɔ́ɔ bad behɔ́g bépɛ́ɛ́né mod awě akwedé ndím áwē, boŋ béchāā mɔ́ bán ábân mɔ́ ekáá á yə̌l.
22 Então, chegaram a Betsaida; e lhe trouxeram um cego, rogando-lhe que o tocasse.
23 Yesuɛ anchə́ə́ ane mod á ekáá, áhidnéd mɔ́ á dyad-tê wɛ̂. Ansob mɔ́ meléed á mǐd, abán mɔ́ mekáá á yə̌l, boŋ ásɛdté mɔ́ aáken, “Enyíne chǒmchǒm-ɛ?” Yesuɛ achǒŋté mod awě akwedé ndím|src="Cn01739C.tif" size="col" ref="8.23"
23 Jesus, tomando o cego pela mão, levou-o para fora da aldeia e, aplicando-lhe saliva aos olhos e impondo-lhe as mãos, perguntou-lhe: Vês alguma coisa?
24 Hɛ́ɛ ane mod ánɔ́né ámīn boŋ áhɔ̄bē aá, “Nnyíne bad boŋ bényînnad nɛ̂ŋgáne mɛl ḿme mékag.”
24 Este, recobrando a vista, respondeu: Vejo os homens, porque como árvores os vejo, andando.
25 Hɛ́ɛ Yesuɛ ábáné mɔ́ mekáá á mǐd ámpē. Dɔ́ɔ ane mod ákídté anɔn, mǐd mêndibnéd mɔ́, ábootéd-tɛ anyínɛn bwâm.
25 Então, novamente lhe pôs as mãos nos olhos, e ele, passando a ver claramente, ficou restabelecido; e tudo distinguia de modo perfeito.
26 Yesuɛ ansúúd mɔ́ á ndáb, áhɔ̄bē aá, “Wɛ̌tɔgné-ʼɛ asɔ́l ádyad-tê ámpē.”
26 E mandou-o Jesus embora para casa, recomendando-lhe: Não entres na aldeia.
27 Yesuɛ ne ábē bembapɛɛ békágéʼáá á myad ḿme médé á mbwɔ́g e Kaisaria Filipi. Bépédé-ʼaá á nzii wê, dɔ́ɔ ásɛdtɛɛ́ bɔ́ aáken, “Nzɛ́-módɛ́ bad bɔ́ béhɔ́bɛɛ́ bán ndé?”
27 Então, Jesus e os seus discípulos partiram para as aldeias de Cesareia de Filipe; e, no caminho, perguntou-lhes: Quem dizem os homens que sou eu?
28 Hɛ́ɛ békwɛntanné bán, “Doŋge á bad béhɔ́be bán edíi Jɔnɛ Ndusɛnɛ, bémpēe bán Elaijaa, ábíníí-ʼɛ bán nkal éʼdəə́dəŋ nhɔ́g.”
28 E responderam: João Batista; outros: Elias; mas outros: Algum dos profetas.
29 Dɔ́ɔ ásɛdtɛɛ́ bɔ́ ámpē aáken, “Boŋ nyéběn-nɛ nzɛ́-módɛ́ nyéhɔ́bɛɛ́ bán ndé?” Hɛ́ɛ Petro ákwɛntanné mɔ́ aá, “Wɛɛ́ edé Ane-awě-Béwɔ́gté.”
29 Então, lhes perguntou: Mas vós, quem dizeis que eu sou? Respondendo, Pedro lhe disse: Tu és o Cristo.
30 Áde Petro amaá-ʼaá ahɔ́b nɛ̂, Yesuɛ ansím bɔ́ etúu áte aá béēlāŋgē modmod nyaa e mod echě mɔ́díí.
30 Advertiu-os Jesus de que a ninguém dissessem tal coisa a seu respeito.
31 Yesuɛ ambootéd ábē bembapɛɛ ayə́ged, áhɔ̄bē aá, “Mwǎn-a-Moonyoŋ atə́ŋgɛ́né ákūd metake híin. Bad bémbáá bé dyad, beprisɛ bémbáá ne bemeléede bé mbéndé bɛ́bāŋ-ʼɛ mɔ́ á yə̌l. Bɛ́wūū mɔ́, boŋ eʼpun ábe éʼlóntɛ́né éʼláán, ǎpuú.”
31 Então, começou ele a ensinar-lhes que era necessário que o Filho do Homem sofresse muitas coisas, fosse rejeitado pelos anciãos, pelos principais sacerdotes e pelos escribas, fosse morto e que, depois de três dias, ressuscitasse.
32 Yesuɛ anhɔ́b ádɛ́n dyam nyaa echě énkênkoŋnédtɛ́ bɔ́ mbále ké pɔ́g. Hɛ́ɛ Petro átímné Yesuɛ á nkəg, boŋ ákəgé âtimed mɔ́ áte.
32 E isto ele expunha claramente. Mas Pedro, chamando-o à parte, começou a reprová-lo.
33 Boŋ Yesuɛ ankuné, ánɔ̄n ábē bembapɛɛ. Dɔ́ɔ ákánné Petro áte aá, “Hidé mɛ áʼsō-te, a-Satan! Ḿmoŋ mewêmtɛn méesaá mewêmtɛn mé Dyǒb, médíi mewêmtɛn mé moonyoŋ.”
33 Jesus, porém, voltou-se e, fitando os seus discípulos, repreendeu a Pedro e disse: Arreda, Satanás! Porque não cogitas das coisas de Deus, e sim das dos homens.
34 Dɔ́ɔ Yesuɛ áchɛ́nlé ene ndun e mod ne ábē bembapɛɛ, boŋ álāŋgē bɔ́ aá, “Kénzɛ́ɛ́ awě adəə́ mɛ ahíd, ásob yə̌l mendíb, ápêm-mɛ ádē awɔg áhíde mɛ.
34 Então, convocando a multidão e juntamente os seus discípulos, disse-lhes: Se alguém quer vir após mim, a si mesmo se negue, tome a sua cruz e siga-me.
35 Áyə̄le kénzɛ́ɛ́ awě ahɛde ádē aloŋgé asoŋ ǎbɔ̄d dɔ́. Kénzɛ́ɛ́-ʼɛ awě abɔ́dé ádē aloŋgé áyə̄le echêm ne áyə̄le ḿmɛ́n nkalaŋ ḿ bwâm né ǎkud aloŋgé áde déemaáʼ.
35 Quem quiser, pois, salvar a sua vida perdê-la-á; e quem perder a vida por causa de mim e do evangelho salvá-la-á.
36 Nsyə́ə́ŋ ńhéé mod ákudté nzé akudé nkǒŋsé ńsyə̄ə̄l boŋ abɔ́dé ádē aloŋgé.
36 Que aproveita ao homem ganhar o mundo inteiro e perder a sua alma?
37 Cheé mod áhɛlɛsɛ ábɛ âkɔde ádē aloŋgé?
37 Que daria um homem em troca de sua alma?
38 Kénzɛ́ɛ́ awě ǎkwāgɛ̄n mɛ ne ábêm eʼyale á nyoŋgɛl eʼchii echě ehídne Dyǒb nlém ḿbɛ, abɛ́-ʼɛ ebébtéd, Mwǎn-a-Moonyoŋ mɔ́ ámpē ǎkwāgɛ̄n mɔ́ á póndé echě ápɛɛ́ ne ángɛl échě ésáá ne ehúmé éche Sáá.”
38 Porque qualquer que, nesta geração adúltera e pecadora, se envergonhar de mim e das minhas palavras, também o Filho do Homem se envergonhará dele, quando vier na glória de seu Pai com os santos anjos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.