Marcos 8
Melɛ̌ Mékɔ̄ɔ̄lē (BSSNT) vs ACF
1 Ḿmê mesú měn ndun e mod empée empɛ̌ wɛ́ɛ Yesuɛ. Ngáne bénkênwóŋgé chǒm-ɛ́ɛ bédyágkē, Yesuɛ anchɛ́lé ábē bembapɛɛ, álāŋgē bɔ́ aá,
1 Naqueles dias, havendo uma grande multidão, e não tendo o que comer, Jesus chamou a si os seus discípulos, e disse-lhes:
2 “Ndé enɛ́n ndun e mod ngɔl áyə̄le békébɛ̄ ne mɛ eʼpun éʼláán, béēwóo-ʼáa chǒm éche bédyákē bɔɔb.
2 Tenho compaixão da multidão, porque há já três dias que estão comigo, e não têm o que comer.
3 Nzé nsúútɛ́né bɔ́ nzaa bɔɔb, né bɛ́hūn ásē á nzii áyə̄le bɔ́ doŋge á bad béchábé abíd.”
3 E, se os deixar ir em jejum, para suas casas, desfalecerão no caminho, porque alguns deles vieram de longe.
4 Hɛ́ɛ ábē bembapɛɛ bétimtanné mɔ́ bánken, “Héé mod áhɛle ákud ndyééd á ehyáŋge-tê hɛ́n echě ěkwǒg ábɛ̄n bad adyɛ́-yɛ?”
4 E os seus discípulos responderam-lhe: De onde poderá alguém satisfazê-los de pão aqui no deserto?
5 Yesuɛ ansɛdéd bɔ́ aáken, “Eʼwɛle éʼtə́ŋ nyéwóó?” Bênkwɛntɛ́n bán, “Eʼwɛle saámbé.”
5 E perguntou-lhes: Quantos pães tendes? E disseram-lhe: Sete.
6 Dɔ́ɔ álâŋgɛɛ́ ene ndun e mod aá bédyɛɛ ásē á ndɔɔb-tê. Hɛ́ɛ átédé ábɛ̂ eʼwɛle saámbé, ásāgnān Dyǒb, ákabtád bɔ́ áte, ábagé ábē bembapɛɛ, bɔ́-ʼɛ békabpé ene ndun e mod.
6 E ordenou à multidão que se assentasse no chão. E, tomando os sete pães, e tendo dado graças, partiu-os, e deu-os aos seus discípulos, para que os pusessem diante deles, e puseram-nos diante da multidão.
7 Bénwōŋ-ʼɛ baá nguse bé súu ésad. Yesuɛ annaméd chɔ́mpē. Amaá-ʼaá chɔ́ anamed, ábagé bembapɛɛ aá békabe bad.
7 Tinham também alguns peixinhos; e, tendo dado graças, ordenou que também lhos pusessem diante.
8 Bad béndyɛ̄ ene ndyééd, békód-tɛ, kə́ə́ŋ élyə̄g-kɛ ásē. Echě enlyə̌g ásē enlón eʼlóŋ saámbé.
8 E comeram, e saciaram-se; e dos pedaços que sobejaram levantaram sete cestos.
9 Mesoŋgé mé bad ḿme méndyɛ̄ ene ndyééd mébédé dyam eʼkə́lé éʼniin. Yesuɛ ansúúd ábê bad áwab mendáb.
9 E os que comeram eram quase quatro mil; e despediu-os.
10 Asúúté-ʼaá bɔ́ súútɛ́n, asɔ́l-lɛ mɔ́ á bɔ̌lɛ-tê ne ábē bembapɛɛ, békɛ̄-ʼɛ á mbwɔ́g e Dalmanuta.
10 E, entrando logo no barco, com os seus discípulos, foi para as partes de Dalmanuta.
11 Befarisia bêmpɛ̌ wɛ́ɛ Yesuɛ bébootéd mɔ́ apentɛn, béhɛdné mɔ́ eʼchemléd ábe éʼhúú ádyōb. Bébɛ́léʼáá nɛ̂ âkəg mɔ́.
11 E saíram os fariseus, e começaram a disputar com ele, pedindolhe, para o tentarem, um sinal do céu.
12 Hɛ́ɛ Yesuɛ áhéémédé áte, boŋ áhɔ̄bē aáken, “Cheé ékə́ə́ boŋ nyoŋgɛl eʼchii éhɛdé eʼchemléd? Ne mbále, nlâŋge nyé nɛ́n mɛɛ́, nyoŋgɛl eʼchii éekudté eʼchemléd kéʼ ehɔ́g.”
12 E, suspirando profundamente em seu espírito, disse: Por que pede esta geração um sinal? Em verdade vos digo que a esta geração não se dará sinal algum.
13 Hɛ́ɛ áchénné bɔ́, boŋ ásɔ̄lē á bɔ̌lɛ-tê, átimé á pɛd e edib eníníí.
13 E, deixando-os, tornou a entrar no barco, e foi para o outro lado.
14 Bɔɔb-pɔɔ́, áde bembapɛɛ ábe Yesuɛ bésɔ́lé á bɔ̌lɛ-tê, bênchatɛ́n eʼwɛle awále áyə̄l. Ewɛle ehɔ́g chěmpɛn chɔ́ɔ bênlyəgnédté á bɔ̌lɛ-tê.
14 E eles se esqueceram de levar pão e, no barco, não tinham consigo senão um pão.
15 Hɛ́ɛ Yesuɛ álâŋgɛɛ́ bɔ́ aá, “Nyétêd póndé ne esultɛn é Befarisia ne éche Hɛrɔdɛ.”
15 E ordenou-lhes, dizendo: Olhai, guardai-vos do fermento dos fariseus e do fermento de Herodes.
16 Dɔ́ɔ békalɛɛ́ běn ne běn bán, “Ahɔ́bé nɛ̂ áyə̄le deewânlɛɛ́ eʼwɛle áyə̄l.”
16 E arrazoavam entre si, dizendo: É porque não temos pão.
17 Yesuɛ ambíi chǒm éche béhɔ́bɛɛ́, hɛ́ɛ ásɛdtɛɛ́ bɔ́ aáken, “Cheé nyéhɔ́bɛɛ́ áyə̄le eʼwɛle ábe nyéēwōoʼɛ́? Kə́ə́ŋ neʼ bɔɔb nyéebíiʼɛ́ kéʼɛ nyéesôŋtɛnɛɛ́-yɛ? Chán nyélɛ́lé nlém á abum nɛ́n?
17 E Jesus, conhecendo isto, disse-lhes: Para que arrazoais, que não tendes pão? não considerastes, nem compreendestes ainda? tendes ainda o vosso coração endurecido?
18 Nyêwóó mǐd, nyéenyínnɛ́ɛ́-yɛ? Nyêwóó-ʼɛ metúu nyéewógnɛ́ɛ́-yɛ? Kə́ə́ŋne bɔɔb nyéēkamtánné-yɛ?
18 Tendo olhos, não vedes? e tendo ouvidos, não ouvis? e não vos lembrais,
19 Áde mênkabpé eʼwɛle éʼtáan âdíde eʼkə́lé éʼ bad éʼtáan, eʼlóŋ éʼtə́ŋ eʼwɛle ábe bênlyəg ásē ábe nyênladté bénlōnnē?” Bênkwɛntɛ́n mɔ́ bán, “Dyôm ne éʼbɛ.”
19 Quando parti os cinco pães entre os cinco mil, quantas alcofas cheias de pedaços levantastes? Disseram-lhe: Doze.
20 Ambád bɔ́ asɛded ámpē aá, “Áde mênkabpé-ʼɛ ewɛle saámbé âdíde eʼkə́lé éʼ bad éʼniin, eʼlóŋ éʼtə́ŋ eʼwɛle ábe bênlyəg ásē ábe nyênladté bénlōnnē?” Bênkwɛntɛ́n mɔ́ bán, “Eʼlóŋ saámbé.”
20 E, quando parti os sete entre os quatro mil, quantos cestos cheios de pedaços levantastes? E disseram-lhe: Sete.
21 Ambád bɔ́ asɛded aáken, “Boŋ ké nɛ̂ nyéesôŋtɛnɛɛ́-yɛ?”
21 E ele lhes disse: Como não entendeis ainda?
22 Yesuɛ ne ábē bembapɛɛ bêmpɛ̌ á Betsaida. Áhed dɔ́ɔ bad behɔ́g bépɛ́ɛ́né mod awě akwedé ndím áwē, boŋ béchāā mɔ́ bán ábân mɔ́ ekáá á yə̌l.
22 E chegou a Betsaida; e trouxeram-lhe um cego, e rogaram-lhe que o tocasse.
23 Yesuɛ anchə́ə́ ane mod á ekáá, áhidnéd mɔ́ á dyad-tê wɛ̂. Ansob mɔ́ meléed á mǐd, abán mɔ́ mekáá á yə̌l, boŋ ásɛdté mɔ́ aáken, “Enyíne chǒmchǒm-ɛ?” Yesuɛ achǒŋté mod awě akwedé ndím|src="Cn01739C.tif" size="col" ref="8.23"
23 E, tomando o cego pela mão, levou-o para fora da aldeia; e, cuspindo-lhe nos olhos, e impondo-lhe as mãos, perguntou-lhe se via alguma coisa.
24 Hɛ́ɛ ane mod ánɔ́né ámīn boŋ áhɔ̄bē aá, “Nnyíne bad boŋ bényînnad nɛ̂ŋgáne mɛl ḿme mékag.”
24 E, levantando ele os olhos, disse: Vejo os homens; pois os vejo como árvores que andam.
25 Hɛ́ɛ Yesuɛ ábáné mɔ́ mekáá á mǐd ámpē. Dɔ́ɔ ane mod ákídté anɔn, mǐd mêndibnéd mɔ́, ábootéd-tɛ anyínɛn bwâm.
25 Depois disto, tornou a pôr-lhe as mãos sobre os olhos, e o fez olhar para cima: e ele ficou restaurado, e viu a todos claramente.
26 Yesuɛ ansúúd mɔ́ á ndáb, áhɔ̄bē aá, “Wɛ̌tɔgné-ʼɛ asɔ́l ádyad-tê ámpē.”
26 E mandou-o para sua casa, dizendo: Nem entres na aldeia, nem o digas a ninguém na aldeia.
27 Yesuɛ ne ábē bembapɛɛ békágéʼáá á myad ḿme médé á mbwɔ́g e Kaisaria Filipi. Bépédé-ʼaá á nzii wê, dɔ́ɔ ásɛdtɛɛ́ bɔ́ aáken, “Nzɛ́-módɛ́ bad bɔ́ béhɔ́bɛɛ́ bán ndé?”
27 E saiu Jesus, e os seus discípulos, para as aldeias de Cesaréia de Filipe; e no caminho perguntou aos seus discípulos, dizendo: Quem dizem os homens que eu sou?
28 Hɛ́ɛ békwɛntanné bán, “Doŋge á bad béhɔ́be bán edíi Jɔnɛ Ndusɛnɛ, bémpēe bán Elaijaa, ábíníí-ʼɛ bán nkal éʼdəə́dəŋ nhɔ́g.”
28 E eles responderam: João o Batista; e outros: Elias; mas outros: Um dos profetas.
29 Dɔ́ɔ ásɛdtɛɛ́ bɔ́ ámpē aáken, “Boŋ nyéběn-nɛ nzɛ́-módɛ́ nyéhɔ́bɛɛ́ bán ndé?” Hɛ́ɛ Petro ákwɛntanné mɔ́ aá, “Wɛɛ́ edé Ane-awě-Béwɔ́gté.”
29 E ele lhes disse: Mas vós, quem dizeis que eu sou? E, respondendo Pedro, lhe disse: Tu és o Cristo.
30 Áde Petro amaá-ʼaá ahɔ́b nɛ̂, Yesuɛ ansím bɔ́ etúu áte aá béēlāŋgē modmod nyaa e mod echě mɔ́díí.
30 E admoestou-os, para que a ninguém dissessem aquilo dele.
31 Yesuɛ ambootéd ábē bembapɛɛ ayə́ged, áhɔ̄bē aá, “Mwǎn-a-Moonyoŋ atə́ŋgɛ́né ákūd metake híin. Bad bémbáá bé dyad, beprisɛ bémbáá ne bemeléede bé mbéndé bɛ́bāŋ-ʼɛ mɔ́ á yə̌l. Bɛ́wūū mɔ́, boŋ eʼpun ábe éʼlóntɛ́né éʼláán, ǎpuú.”
31 E começou a ensinar-lhes que importava que o Filho do homem padecesse muito, e que fosse rejeitado pelos anciãos e príncipes dos sacerdotes, e pelos escribas, e que fosse morto, mas que depois de três dias ressuscitaria.
32 Yesuɛ anhɔ́b ádɛ́n dyam nyaa echě énkênkoŋnédtɛ́ bɔ́ mbále ké pɔ́g. Hɛ́ɛ Petro átímné Yesuɛ á nkəg, boŋ ákəgé âtimed mɔ́ áte.
32 E dizia abertamente estas palavras. E Pedro o tomou à parte, e começou a repreendê-lo.
33 Boŋ Yesuɛ ankuné, ánɔ̄n ábē bembapɛɛ. Dɔ́ɔ ákánné Petro áte aá, “Hidé mɛ áʼsō-te, a-Satan! Ḿmoŋ mewêmtɛn méesaá mewêmtɛn mé Dyǒb, médíi mewêmtɛn mé moonyoŋ.”
33 Mas ele, virando-se, e olhando para os seus discípulos, repreendeu a Pedro, dizendo: Retira-te de diante de mim, Satanás; porque não compreendes as coisas que são de Deus, mas as que são dos homens.
34 Dɔ́ɔ Yesuɛ áchɛ́nlé ene ndun e mod ne ábē bembapɛɛ, boŋ álāŋgē bɔ́ aá, “Kénzɛ́ɛ́ awě adəə́ mɛ ahíd, ásob yə̌l mendíb, ápêm-mɛ ádē awɔg áhíde mɛ.
34 E chamando a si a multidão, com os seus discípulos, disse-lhes: Se alguém quiser vir após mim, negue-se a si mesmo, e tome a sua cruz, e siga-me.
35 Áyə̄le kénzɛ́ɛ́ awě ahɛde ádē aloŋgé asoŋ ǎbɔ̄d dɔ́. Kénzɛ́ɛ́-ʼɛ awě abɔ́dé ádē aloŋgé áyə̄le echêm ne áyə̄le ḿmɛ́n nkalaŋ ḿ bwâm né ǎkud aloŋgé áde déemaáʼ.
35 Porque qualquer que quiser salvar a sua vida, perdê-la-á, mas, qualquer que perder a sua vida por amor de mim e do evangelho, esse a salvará.
36 Nsyə́ə́ŋ ńhéé mod ákudté nzé akudé nkǒŋsé ńsyə̄ə̄l boŋ abɔ́dé ádē aloŋgé.
36 Pois, que aproveitaria ao homem ganhar todo o mundo e perder a sua alma?
37 Cheé mod áhɛlɛsɛ ábɛ âkɔde ádē aloŋgé?
37 Ou, que daria o homem pelo resgate da sua alma?
38 Kénzɛ́ɛ́ awě ǎkwāgɛ̄n mɛ ne ábêm eʼyale á nyoŋgɛl eʼchii echě ehídne Dyǒb nlém ḿbɛ, abɛ́-ʼɛ ebébtéd, Mwǎn-a-Moonyoŋ mɔ́ ámpē ǎkwāgɛ̄n mɔ́ á póndé echě ápɛɛ́ ne ángɛl échě ésáá ne ehúmé éche Sáá.”
38 Porquanto, qualquer que, entre esta geração adúltera e pecadora, se envergonhar de mim e das minhas palavras, também o Filho do homem se envergonhará dele, quando vier na glória de seu Pai, com os santos anjos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.