Marcos 14

Melɛ̌ Mékɔ̄ɔ̄lē (BSSNT) vs BKJ

Sair da comparação
1 Ênlyə̌g eʼpun éʼbɛ, Ngande e Nnyíme-ámīn ne e Ewɛle-é-Ngɛ̂n âpɛ áte. Beprisɛ bémbáá ne bemeléede bé mbéndé béhə́géʼáá mwane âkób Yesuɛ á mesɔɔm-tê, âwúu mɔ́.
1 Após dois dias era a festa da Páscoa, e dos pães ázimos; e os principais sacerdotes e os escribas buscavam como poderiam prendê-lo com astúcia, e matá-lo.
2 Boŋ bénhɔ̄b bán, “Deébɛ̄lē nɛ̂ á mbwɛ ń ngande áyə̄le né bad bɛ́pɛɛ́n epuutéd.”
2 Mas eles disseram: Não no dia da festa, para que não haja tumulto entre as pessoas.
3 Yesuɛ ambɛ́ á Bɛtani á ndáb wɛ́ɛ Simɔnɛ awě ankwɛ̌ nkole mé meləŋ. Áde ádyágkē ndyééd nɛ̂, dɔ́ɔ mmwaád nhɔ́g ápédé ne apom á dyɔ̌g dé elod é bwâm áde dênlɛ̌l nkun bwâmbwam. Ádê dyɔ̌g bébɛ́nlé dɔ́ nâd. Hɛ̂ dɔ́ɔ ákɔ́gté nló mé epom boŋ ásyɔgé Yesuɛ ádê dyɔ̌g á nló.
3 E, estando ele em Betânia, na casa de Simão, o leproso, assentado à mesa, veio uma mulher, que trazia um vaso de alabastro com unguento de nardo puro muito precioso, e ela, quebrando o vaso, derramou sobre a sua cabeça.
4 Boŋ doŋge á bad ábe bébédé áhed bênlǐŋ bwâmbwam, bésɛdté nhɔ́g ne aníníí bánken, “Cheé ékə́ə́ boŋ anɛ́n mmwaád ábēbtēʼ enɛ́n ndín e dyɔ̌g?
4 E houve alguns que em si mesmos se indignaram, e disseram: Para que se fez este desperdício do unguento?
5 Béhɛ́léʼáá-sɛ bésóm ádɛ́n dyɔ̌g nkun ḿme ńchábé ámīn, bétéd ḿmê mɔné bébɛ̄ betóótōkɛ̄ bé bad.” Né-ɔɔ́, bénhɔ̄bɛ̄n ane mmwaád bwâmbwam.
5 Porque podia ser vendido por mais de trezentos denários, e ter dado aos pobres. E eles murmuravam contra ela.
6 Boŋ Yesuɛ anláá bɔ́ aá, “Nyéchene mɔ́. Cheé nyétagtɛɛ́ mɔ́? Abɛ̌nlé mɛ kəse e dyam echě eboó bwâmbwam.
6 E Jesus disse: Deixai-a sozinha, por que a afligis? Ela tem praticado uma boa obra para comigo.
7 Betóótōkɛ̄ bé bad bɛ́bē ne nyé póndé ésyə̄ə̄l, póndé ké ehéé echě nyédə́ə́-ʼɛ bɔ́ awôŋgɛn nyêhɛle nyêwóŋgɛ́n bɔ́, mɛ pɛn méebáá ne nyé póndé ésyə̄ə̄l.
7 Porquanto tendes os pobres sempre convosco, e sempre que quiserdes podeis fazer-lhes bem, mas a mim nem sempre me tendes.
8 Abɛlé wɛ́ɛ mekáá mépédé mɔ́. Asyɔgé mɛ dyɔ̌g á nló âboŋsɛn nlíme ḿmêm áʼsō éʼ póndé.
8 Esta fez o que podia; ela antecipou-se a ungir o meu corpo para o sepultamento.
9 Ne mbále, nlâŋge nyé nɛ́n mɛɛ́, kéhéé áde nkalaŋ ḿ bwâm mɛ́kanlédté nkǒŋsé áte ńsyə̄ə̄l, bɛ́hɔ̄b dyam áde anɛ́n mmwaád ábɛ́lé âkamtɛn mɔ́.”
9 Na verdade eu vos digo que: Onde quer que este evangelho seja pregado em todo o mundo, isso também que ela fez será contado para sua memória.
10 Ámbīd e nɛ̂, mbapɛɛ nhɔ́g átîntê e bembapɛɛ dyôm ne bébɛ awě béchə́géʼáá bán Judas Iskariɔdɛ ankɛ̌ beprisɛ bémbáá atán âbɛl boŋ ásôm Yesuɛ áwāb.
10 E Judas Iscariotes, um dos doze, foi até aos principais sacerdotes para o trair.
11 Beprisɛ bémbáá bémbɛ̄ menyiŋge ne dyam áde Judasɛ ánlāāʼɛ́ bɔ́, béhɔ́b-pɛ bán bɛ́bɛ̌ mɔ́ mɔné. Né-ɔɔ́, Judasɛ ambootéd nzii ahɛd âsóm Yesuɛ.
11 E eles ouvindo isso, alegraram-se, e prometeram dar-lhe dinheiro. E ele buscava como poderia traí-lo em ocasião oportuna.
12 Bɔɔb-pɔɔ́ póndé e ngande e Ewɛle-é-Ngɛ̂n empɛ̌. Mbwɛ méʼsō áde béwúɛ̄ʼáá bǎn bé ńdyɔŋ ḿ mbód âboŋsɛn ndyééd e Nnyíme-ámīn, bembapɛɛ ábe Yesuɛ béntān Yesuɛ, bésɛdté mɔ́ bánken, “Héé wɛ́dəŋgé wɛɛ́ séboŋsɛn wɛ ndyééd e Nnyíme-ámīn?”
12 E, no primeiro dia dos pães ázimos, quando eles sacrificavam a Páscoa, disseram-lhe os seus discípulos: Aonde queres que façamos os preparativos para comeres a Páscoa?
13 Dɔ́ɔ Yesuɛ álómɛɛ́ bembapɛɛ bébɛ ne nlyə́gtɛ́n nɛ́n aá, “Nyékag á dyad-tê, mod ǎbomɛ́n nyé awě apémé apom dé mendíb, nyéhíde mɔ́.
13 E ele enviou dois dos seus discípulos, e disse-lhes: Ide à cidade, e ali encontrareis um homem levando um cântaro de água; segui-o.
14 Nzé nyêpedé, nyéláa nwóó-ndáb bán, ‘Meléede ahɔ́bé aáken, Héé toŋ e beken édíí echě mɔ́dyɛ̄ɛ̄ ndyééd e Nnyíme-ámīn áte ne ábɛ̄ bembapɛɛ?’
14 E, onde quer que entrar, dizei ao bom homem da casa: O Mestre diz: Onde está o aposento em que hei de comer a Páscoa com os meus discípulos?
15 Ǎlūmēd nyé toŋ echě ekəlé áte echě bémáá aboŋsɛn, bénábpé-ʼɛ áte. Ene toŋ edé ámīn á ndáb-te. Nyéboŋsɛn syáā ndyééd áhed.”
15 E ele vos mostrará um grande quarto superior mobiliado e pronto; ali fazei-nos os preparativos.
16 Hɛ́ɛ ábɛ̂ bembapɛɛ béhídté boŋ békǎg á dyad-tê. Béntān mekan mésyə̄ə̄l ngáne Yesuɛ ánlāāʼɛ́ bɔ́, bêmboŋsɛ́n-nɛ ndyééd e ngande e Nnyíme-ámīn.
16 E, os seus discípulos foram e entraram na cidade, e acharam como ele lhes tinha dito; e eles prepararam a Páscoa.
17 Nɛ́ɛ ngukɛ́l épédé Yesuɛ ne ábē bembapɛɛ dyôm ne bébɛ bêmpɛ̌ áhed.
17 E, ao anoitecer, ele chegou com os doze.
18 Bédyágéʼáá ndyééd á tébelɛ. Póndé echě bédyákē ndyééd nɛ̂, dɔ́ɔ Yesuɛ áhɔ́bɛɛ́ aá, “Nlâŋge nyé nɛ́n mɛɛ́, nyé mod nhɔ́g ǎbɛ̌ mɛ á mekáá mé bad bé ekɔyí, nyé nhɔ́g awě adyâg ndyééd ne mɛ.”
18 E, quando estavam assentados e comendo, Jesus disse: Na verdade eu vos digo que: Um de vós, que comigo come, há de trair-me.
19 Nɛ́n dêmbɛ̌l bembapɛɛ bênsudɛ́n bwâmbwam. Bêmbootéd mɔ́ asɛded nhɔ́g ámbīd e aníníí bán, “Ndúbpé mɛɛ́ saké mɛ.”
19 E eles começaram a entristecer-se e a dizer-lhe um após outro: Sou eu? E outro disse: Sou eu?
20 Dɔ́ɔ átimtanné bɔ́ aá, “Mod nhɔ́g átîntê nyé bad dyôm-ne-bébɛ, mod awě súmɔ̄ sɛ́ɛ̄tɔdé ewɛle á dǐsɛ-tê atɔde ahɔ́g.
20 Mas ele, respondendo, disse-lhes: É um dos doze, que molha comigo o pão no prato.
21 Mwǎn-a-Moonyoŋ ǎwɛ̄ ngáne éténlédé boŋ medim ne ane mod awě ǎsōm mɔ́. Ébágáá bwâm ne ane mod nzé bénkêntɔgɛn mɔ́ achyáa.”
21 Na verdade o Filho do homem vai, conforme está escrito sobre ele; mas ai daquele homem por quem o Filho do homem é traído! Bom seria para esse homem se não houvera nascido.
22 Áde Yesuɛ ne ábē bembapɛɛ bédyákē ndyééd nɛ̂, dɔ́ɔ átédé ewɛle, ásāgnān Dyǒb, boŋ ákabtáád áte, ábagé ábē bembapɛɛ áhɔ̄bē aá, “Nyékob nɛ́n, yə̌l echêm nɛ́n.”
22 E, enquanto eles comiam, Jesus tomou o pão, e abençoou, e o partiu, e deu-lhos, e disse: Tomai, comei, isto é o meu corpo.
23 Ámbīd e nɛ̂, antéd mbwendé ḿ mǐm, ásāgnān Dyǒb, ábagé bɔ́. Bɔ́ moosyəə́l-lɛ bémwâg.
23 E, tomando o cálice, e tendo dado graças, deu-lhos; e todos beberam dele.
24 Dɔ́ɔ Yesuɛ álâŋgɛɛ́ bɔ́ aá, “Ḿmêm mekií mɔ̂mɛ́n ḿme ńsyɔ́gké á nló ḿ bad híin. Ḿmɛ́n mekií médíi mekií mé melɛ̌ mékɔ̄ɔ̄lē.
24 E disse-lhes: Isto é o meu sangue do novo testamento, que por muitos é derramado.
25 Ne mbále, nlâŋge nyé nɛ́n mɛɛ́, méemwáá ḿmɛ́n mǐm ámpē kə́ə́ŋ ne epun éche mɛ́mwɛ̄ɛ̄ mɔ́ ekɔ́ɔ́lé á nkamlɛn ń Dyǒb.”
25 Na verdade eu vos digo, não beberei mais do fruto da videira, até aquele dia em que o hei de beber, novo, no reino de Deus.
26 Bénkɔ̄n nkə́ŋgé mé nságnɛn. Nɛ́ɛ bémáá akɔ́n, bênkɛ̌ á Ekone é Menzab. Yesuɛ ne ábē bembapɛɛ bédyâg Ndyééd e Nnyíme-ámīn.|src="lb00320c.tif" size="span" ref="14.12-26"
26 E, tendo cantado um hino, eles saíram para o monte das Oliveiras.
27 Yesuɛ anláá ábē bembapɛɛ aá, “Nyé baásyə̄ə̄l nyɛ́ɛ̄nyəgéd, nyétɛ̄dē mɛ. Áyə̄le éténlédé á kálag e Dyǒb nɛ́n bán,
27 E Jesus lhes disse: Todos vós vos escandalizareis de mim esta noite; porque está escrito: Eu ferirei o pastor, e as ovelhas serão espalhadas.
28 Dɔ́ɔ Yesuɛ áhɔ́bɛɛ́ aá, “Boŋ áde ápuúdté mɛ, mɛ̌kɛ̌ áʼsō á Galilia áwed-taá nyɛ́tānnē mɛ.”
28 Mas, depois de haver ressuscitado, irei adiante de vós para a Galileia.
29 Dɔ́ɔ Petro áhɔ́bɛɛ́ aá, “Ké moosyəə́l annyəgéd átɛ̄dē wɛ, mɛ pɛn méetɛdɛ́ɛ́ wɛ.”
29 Mas disse-lhe Pedro: Ainda que todos se ofendam, eu todavia não.
30 Dɔ́ɔ Yesuɛ álâŋgɛɛ́ Petro aá, “Ne mbále, nlâŋge wɛ mɛɛ́, nkuu nɛ́n děn, nchóm-a-kúb adɛ̂hɔ́b aá mɔ́tōoʼ ngen ébɛ wɛ̌bāŋ mɛ á yə̌l ngen éláán.”
30 E disse-lhe Jesus: Na verdade eu te digo: Que neste dia, ainda nesta noite, antes do galo cantar duas vezes, tu me negarás três vezes.
31 Hɛ́ɛ Petro ábádtɛɛ́ mɔ́ áte aá, “Ké nkə́ŋ mɔ́ɔ bésɛ̄lɛ̄ɛ̄ mɛ, méebáŋgé wɛ áyə̄l mbêd.” Bembapɛɛ ábíníí bésyə̄ə̄l bɔ́mpē bénhɔ̄b melemlem.
31 Mas ele falou com mais veemência: Ainda que se fosse preciso morrer contigo, de modo algum te negarei. E o mesmo disseram todos eles.
32 Ámbīd e nɛ̂ Yesuɛ ne ábē bembapɛɛ bênkɛ̌ á abwɔ́g á hǒm áde béchə́géʼáá bán Getsɛmani. Áde bépédé Yesuɛ anláá bɔ́ aá, “Nyédyɛɛ hɛ́n, mɛ-ʼɛ ńkɛ ńkáne.”
32 E eles foram a um lugar chamado Getsêmani; e ele disse aos seus discípulos: Sentai-vos aqui, enquanto eu oro.
33 Ankɛɛ́n Petro, Jemsɛ ne Jɔnɛ âkáne. Ndəŋge ne metake híin bêmpií mɔ́ á nlém-tê.
33 E ele tomou consigo Pedro e Tiago e João, e começou a ficar aflito, e profundamente abatido;
34 Dɔ́ɔ álâŋgɛɛ́ bɔ́ aá, “Ndəŋge echě edé mɛ á nlém, ehɛle-sɛ ewúú mɛ. Nyélyəg hɛ́n, nyédyɛɛn mɛ epin.”
34 e ele disse-lhes: A minha alma está profundamente triste até a morte; ficai aqui e vigiai.
35 Ansídé áʼsō, abwém yə̌l ásē, boŋ ákânneʼ aá nzé nzii edé echě ene póndé e metake éhɛlɛɛ́ se ébāmē mɔ́, ébame.
35 E ele indo um pouco mais adiante, prostrou-se em terra, e orou para que, se fosse possível, passasse dele aquela hora.
36 Anhɔ́b aá, “A-Tɛ̂, Titɛ́ɛ, ehɛle ébɛl kéchéé. Kobɛ́n mɛ ḿmɛ́n metuné. Boŋ ké nɛ̂, bɛ̌l ngáne ébóŋnédé wɛ, saké ngáne ébóŋnédé mɛ.”
36 E ele disse: Aba, Pai, todas as coisas te são possíveis; afasta de mim este cálice; todavia, não seja como eu quero, mas como tu queres.
37 Áde ámáá akáne, antǐm ámbīd wɛ́ɛ ábê bembapɛɛ béláán. Antán nɛ́ɛ békúnɛɛ́. Dɔ́ɔ álâŋgɛɛ́ Petro aá, “A-Simɔn, ekúneʼ-ɛ? Cheé ékə́ə́ boŋ weéhɛle awɛsɛn âdyɛɛn mɛ epin ké háwa pɔ́g?
37 E ele voltando, encontrou-os dormindo, e disse a Pedro: Simão, tu dormes? Não podes vigiar uma hora?
38 Nyédyɛɛ epin, nyékânne-ʼɛ âbɛl nɛ́n Dyǒb déemwǎg-sɛ mekəgsɛn mépiinéd nyé. Nlém ńdə́ə́ abɛl boŋ ekob é yə̌l édé mbwɔ́g.”
38 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação. O espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
39 Antǐm ámbīd ámpē, ákɛ akáné melemlem ngáne ánsēbɛ̄ɛ̄ akáne.
39 E retirou-se de novo e orou, dizendo as mesmas palavras.
40 Áde átímé ámbīd ámpē, antán nɛ́ɛ békúnɛɛ́ áyə̄le eʼchó bémbɛ̄ bɔ́ á dǐd bwâmbwam. Né-ɔɔ́ bénkêmbííʼɛ́ chǒm éche bélâŋgɛɛ́ mɔ́.
40 E retornando, encontrou-os outra vez adormecidos, (porque os seus olhos estavam pesados), e não souberam o que lhe responder.
41 Áde átímé ámbīd ngen éche élóntɛ́né éláán dɔ́ɔ álâŋgɛɛ́ bɔ́ aá, “Nyêlyəgé nyêkúneʼ nyêkɔ́mme-ʼɛ nyé áte-yɛ? Nɛ̂ ákwógé! Póndé epedé echě bɛ́bɛɛ́ Mwǎn-a-Moonyoŋ á mekáá mé bad bé mbéb.
41 E ele volta pela terceira vez, e disse-lhes: Dormi ainda e descansais, basta; é chegada a hora; eis que o Filho do homem é traído pelas mãos dos pecadores.
42 Nyépáde ásē dékag. Nyénɔneʼ, mod awě akií mɛ ntúrɛ́ mɔ́ ahúɛʼ nɛ́n.”
42 Levantai-vos, vamo-nos; eis que é chegado aquele que me trai.
43 Ehɔ́b éepedɛɛ́ Yesuɛ amaa á nsəl boŋ Judasɛ ápag. Judasɛ abédɛ́ɛ mbapɛɛ nhɔ́g átîntê e bembapɛɛ dyôm-ne-bébɛ ábe Yesuɛ. Ampɛ̌ ne ndun e mod. Ábê bad bénwālē nkwáté ne mbid. Beprisɛ bémbáá, bemeléede bé mbéndé ne bad bémbáá bé Israɛl bɔ́ɔ bénlōm bɔ́.
43 E, imediatamente, enquanto ele falava, veio Judas, um dos doze, e com ele grande multidão com espadas e varapaus, da parte dos principais sacerdotes, dos escribas, e dos anciãos.
44 Bɔɔb-pɔɔ́, ntúrɛ́ awe Yesuɛ ammǎd bɔ́ eʼchemléd abɛ aá, “Kénzɛ́ɛ́ awě mɛ́hɛ̄ɛ̄ tə̂l, né mod awě nyéhɛdɛɛ́ mɔ̂ne. Nyékôb mɔ́, nyéchə́ə-ʼɛ mɔ́ bwâm boŋ nyékɛɛne mɔ́.”
44 E o que o traía tinha-lhes dado um sinal, dizendo: Aquele que eu beijar, é ele; prendei-o, e levai-o com segurança.
45 Judasɛ apedé-ʼaá pɛɛ́n, átōmē-ʼɛ wɛ́ɛ Yesuɛ. Anhɔ́b aá, “A-meléed.” Ahɛ́-ʼɛ mɔ́ tə̂l.
45 E, chegando, aproximou-se dele imediatamente, e disse-lhe: Mestre, mestre; e o beijou.
46 Hɛ́ɛ ábê bad békóbé Yesuɛ, béwéd-tɛ mɔ́ achə́ə.
46 E lhe lançaram as mãos, e o prenderam.
47 Dɔ́ɔ mod nhɔ́g átîntê e bad ábe bémbɛ̄ ne Yesuɛ ádólé nkwáté á abám, nɛ́ɛ átómté mɔ́, asɛ́l-lɛ ntâŋ awě prisɛ ambáámbáa etúu.
47 E um dos que ali estavam, puxando sua espada, feriu um servo do sumo sacerdote, e cortou a sua orelha.
48 Hɛ́ɛ Yesuɛ ásɛdtɛɛ́ bɔ́ aá, “Nchîb mɔ́ɔ ńdíi awě nyépɛ́ɛ́né nkwáté ne mbid ahyɛ dé akób-ɛ?
48 E, respondendo Jesus, disse-lhes: Saístes, como a um ladrão, com espadas e com varapaus para me prender?
49 Epun tɛ́ɛ́ mbédé á Ndáb-e-Dyǒb ne nyé, ń'yə̄gtē bad, nyéekóbe mɛ. Boŋ eʼyale éʼ kálag e Dyǒb éʼtə́ŋgɛ́né alón.”
49 Todos os dias eu estava convosco no templo, ensinando, e não me prendestes; mas devem cumprir-se as escrituras.
50 Hɛ̂ dɔ́ɔ bembapɛɛ bésyə̄ə̄l bétɛ́dté mɔ́, boŋ bétómé mehélé.
50 E todos o deixaram, e fugiram.
51 Kɔ́demod pɔ́g ebédé áhed, éhīdē Yesuɛ ámbīd. Anwáá dásɔ̄ esóŋ é abad chěmpɛn. Ábê bad bênkə̌g bán békôb mɔ́,
51 E certo jovem o seguia, envolto em um pano de linho sobre seu corpo nu; e lhe lançaram a mão;
52 boŋ antóm mehélé ne nsôb, áchennéd-tɛ bɔ́ échê esóŋ é abad.
52 e ele, largando o pano de linho, fugiu despido.
53 Bad ábe bénkōb Yesuɛ bênkɛɛ́n mɔ́ wɛ́ɛ Prisɛ Ambáámbáa. Beprisɛ bémbáá, bad bémbáá bé Israɛl ne bemeléede bé mbéndé bêmpɛ̌ bélādɛ̄n áhed.
53 E eles conduziram Jesus ao sumo sacerdote; e com ele estavam reunidos todos os principais sacerdotes, e os anciãos, e os escribas.
54 Áde békɛɛnɛɛ́ Yesuɛ nɛ̂, Petro ahídéʼáá mɔ́ ámbīd mwǎ etûn kə́ə́ŋ asɔ́l á eyáde éche prisɛ ambáámbáa. Andyɛɛ́ áhed ne benɔn bé Ndáb-e-Dyǒb, áwālē muú.
54 E Pedro o seguiu de longe, até dentro do palácio do sumo sacerdote; e ele sentou-se com os servos, e aquecia-se no fogo.
55 Bɔɔb-pɔɔ́, beprisɛ bémbáá ne bad bé káánsɛl bésyə̄ə̄l béhɛ́déʼáá bad ábe bɛ́bīd mbóŋ é metóm á nló wɛ́ɛ Yesuɛ âbɛl nɛ́n béwúu mɔ́, boŋ bénkênkudté ké nhɔ́g.
55 E os principais sacerdotes e todo o conselho buscavam testemunho contra Jesus para condená-lo à morte; e não o achavam.
56 Ekud é bad émbīd mɔ́ mbóŋ é metóm á yə̌l, boŋ béēbédɛɛ́ nsəl nhɔ́g.
56 Porque muitos testemunhavam falsamente contra ele, mas os testemunhos não concordavam.
57 Hɛ́ɛ doŋge á bad bétyéémé ámīn, boŋ bébīdē mɔ́ mbóŋ é metóm bán,
57 E, levantando-se alguns, testemunharam falsamente contra ele, dizendo:
58 “Sênwóg nɛ́ɛ áhɔ́bé aá, ‘Mɛ̌bootéd enɛ́n Ndáb-e-Dyǒb echě baányoŋ bélóó, nlóŋ empée, átîntê e eʼpun éʼláán echě béēlôŋnɛɛ́ mekáá.’ ”Ndáb-e-Dyǒb|src="hk00245c.tif" size="span" ref="14.58"
58 Nós ouvimos-lhe dizer: Eu destruirei este templo feito por mãos, e em três dias eu construirei outro, não feito por mãos.
59 Boŋ ké nɛ̂, échab mbóŋ é metóm énkêmbáá nsəl nhɔ́g.
59 Mas nem assim o seu testemunho concordava.
60 Dɔ́ɔ prisɛ ambáámbáa átyéémé ámīn átîntê e bad bé káánsɛl, boŋ ásɛdté Yesuɛ aáken, “Weewóoʼɛ́ dyamdyam ahɔ́b tə̂ŋgɛne dyam ádě ábɛ́n bad béhɔ́bé wɛ á yə̌l-ɛ?”
60 E, levantando-se o sumo sacerdote no meio, perguntou a Jesus, dizendo: Nada respondes? O que é isso que estes testemunham contra ti?
61 Boŋ Yesuɛ andyɛɛ́ mɔ́ ngɛ̂n, enkênkobɛ́ɛ́ dyamdyam. Dɔ́ɔ ene prisɛ ambáámbáa ésɛdtɛɛ́ mɔ́ ámpē aá, “Wɛ-ɛɛ́ edé Ane-awě-Béwɔ́gté, Mwǎn awě Dyǒb áde bad bébagɛɛ́ edúbé-yɛ?”
61 Mas ele, manteve-se calado, e nada respondeu. O sumo sacerdote lhe tornou a perguntar, e disse-lhe: És tu o Cristo, o Filho do bendito?
62 Hɛ́ɛ Yesuɛ ákwɛntanné aá, “Mɛɛ́ ndé, nyɛ́ɛ̄nyīn-nɛ ngáne Mwǎn-a-Moonyoŋ ádyɛ́ɛ́ á ekáá émbáá é Dyǒb a Ngum. Nyɛ́ɛ̄nyīn-nɛ nɛ́ɛ áhúɛʼɛ́ á mbag-tê ámīn.”
62 E Jesus disse-lhe: Eu o sou; e vereis o Filho do homem assentado à direita do poder, e vindo nas nuvens do céu.
63 Hɛ́ɛ prisɛ ambáámbáa ányábé mbɔ́té âlúmed nɛ́n aá mɔ́lií, boŋ áhɔ̄bē aá, “Mbóŋ éhéé émpēe déhɛdɛɛ́?
63 Então, o sumo sacerdote, rasgando as suas vestes, disse: Para que nós necessitamos ainda de testemunhas?
64 Nyêwógé nɛ́ɛ ásyə́əʼɛ́ Dyǒb. Cheé nyéhɔ́bé á yə̌l echê?” Hɛ́ɛ bɔ́ moosyəə́l béhɔ́bɛɛ́ bán atə́ŋgɛ́né awɛ́.
64 Vós ouvistes a blasfêmia; que vos parece? E todos o condenaram como culpado de morte.
65 Doŋge á bad bêmbootéd mɔ́ meléed asob á yə̌l, békūtān mɔ́ mǐd, bébɔmé mɔ́, bélāŋgē-ʼɛ mɔ́ bán, “Láá-ʼɛ sé mod awě abɔmé wɛ.” Dɔ́ɔ bembəledɛ bétédé mɔ́, boŋ bébootéd-tɛ mɔ́ abɔmted.
65 E alguns começaram a cuspir nele, e a cobrir-lhe a face, e a dar-lhe socos, e a dizer-lhe: Profetiza; e os servos o golpeavam com as palmas das suas mãos.
66 Wɛ́ɛ Petro ádyɛ́ɛ́ ásē nɛ̂ á eyáde-tê, dɔ́ɔ mbəledɛ nhɔ́g a mmwaád awě prisɛ ambáámbáa ápédé.
66 E, estando Pedro embaixo, no palácio, chegou uma das criadas do sumo sacerdote;
67 Annyín Petro awále muú. Dɔ́ɔ ásímné mɔ́ boŋ álāŋgē mɔ́ aá, “Wɛ́mpē wembɛ́ ne Yesuɛ awě abídé á Nazarɛt.”
67 e vendo a Pedro se aquecendo, ela olhou para ele, e disse: Tu também estavas com Jesus de Nazaré.
68 Boŋ Petro ambáŋ échê ehɔ́b á yə̌l, aá, “Meebíiʼɛ́, meesóŋtán-naá chǒm éche éhɔ́bɛɛ́.” Amaá-aá ahɔ́b nɛ̂ abíd-tɛ á mmwɛ. Ene póndé chěn nchóm-a-kúb antóŋ.
68 Mas ele negou-o, dizendo: Eu não o conheço, nem compreendo o que tu dizes. E ele saiu para o átrio, e o galo cantou.
69 Dɔ́ɔ ane mbəledɛ ányíné mɔ́ ámpē boŋ ábootéd bad ábe bébédé bɛnbɛn aláa aá, “Anɛ́n mod adé nhɔ́g awě mɔ́mpē ahídéʼáá Yesuɛ.”
69 E a criada, vendo-o outra vez, começou a dizer aos que ali estavam: Este é um deles.
70 Boŋ Petro ambáŋ á yə̌l ámpē. Éebemɛɛ́ áte ámpē dɔ́ɔ bad ábe béntyēēm áhed bélâŋgɛɛ́ Petro bán, “Mbále chɔ́ edé. Edé nhɔ́g awě ahídéʼáá Yesuɛ, áyə̄le ebídé á Galilia.”
70 E ele o negou outra vez. E pouco depois os que ali estavam disseram novamente a Pedro: Certamente és um deles; porque és também galileu, e tua fala é semelhante.
71 Boŋ Petro ambootéd yə̌l ebómán abɛ ámwāg-kɛ melɛ̌ aá, “Meebíiʼɛ́ anɛ́n mod awě nyétúbɛɛ́ dǐn nɛ̂.”
71 Mas ele começou a amaldiçoar e a jurar, dizendo: Eu não conheço esse homem de quem falais.
72 Melemlem mé póndé nchóm-a-kúb antóŋ ngen échě élóntɛ́né ébɛ. Hɛ́ɛ Petro ákámtɛ́né chǒm éche Yesuɛ ánlāāʼɛ́ mɔ́ aá, “Nchóm-a-kúb adɛ̂hɔ́b aá mɔ́tōoʼ ngen ébɛ wɛ̌bāŋ mɛ á yə̌l ngen éláán.” Hɛ́ɛ Petro ábə́nlé awɛ́, ábooted-tɛ achii.
72 E o galo cantou pela segunda vez. E Pedro lembrou-se da palavra que lhe dissera Jesus: Antes que o galo cante duas vezes, tu me negarás três vezes. E pensando nisso, ele chorou.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.