Lucas 18

Melɛ̌ Mékɔ̄ɔ̄lē (BSSNT) vs BKJ

Sair da comparação
1 Yesuɛ ankalé ábē bembapɛɛ ngan âlúmed bɔ́ áte nɛ́n aá, bétə́ŋgɛ́né békānnē póndé tɛ́ɛ́ ésebán béhûnte nlém á abum.
1 E ele falou-lhes uma parábola com este fim, de que os homens devem sempre orar e nunca desfalecer,
2 Anhɔ́b aá, “Mod abédé dyad ahɔ́g, awě akáadteʼ bad. Ane mod eebáaʼaá Dyǒb, eébageʼaá-ʼɛ modmod edúbé.
2 dizendo: Havia em uma cidade um juiz que não temia a Deus, nem respeitava os homens;
3 Nkúd é mmwaád-tɛ abédé melemlem mé dyad, eémaaʼaáʼ wɛ́ɛ ane mod. Póndé tɛ́ɛ́ álāŋgē mɔ́ aá, ‘Sé mod sêwóŋné mehɔ́b. Káád sé ésuud mɛ nzɔm.’
3 e havia naquela cidade uma viúva; e ela veio a ele, dizendo: Vingue-me do meu adversário.
4 Á mbooted ane mod enkênháá mɔ́ dúu. Boŋ ámbīd é póndé anláá yə̌l aá, ‘Ké nɛ̂ŋgáne méebagɛ́ɛ́ Dyǒb edúbé, méēbāā-ʼaá modmod,
4 E por algum tempo ele não quis; mas depois ele disse consigo: Ainda que eu não temo a Deus, nem respeito os homens,
5 ngáne édíí bán anɛ́n nkúd a mmwaád ahédé mɛ nló, mɛ̌kāā ḿme nkáá âbɛl ńsud mɔ́ nzɔm. Ésebɛ́ nɛ̂, né kə́ə́ŋ ne á asóg éemwaá aá ńkûn ne epɛ éche ápagké nɛ́n póndé ésyə̄ə̄l.’ ”
5 todavia, como esta viúva me incomoda, vou vingá-la, para que ela não continue a vir me cansar.
6 Hɛ́ɛ Sáŋgwɛ́ɛ́ áhɔ́bɛɛ́ aá, “Nyêwógé chǒm-ɛ́ɛ ekúkú é mod awě akáadteʼ bad awě eebíi Dyǒb éhɔ́bé-yɛ?
6 E disse o Senhor: Ouvi o que diz o injusto juiz.
7 Nɛ́dē Dyǒb déekunné ábē bad ábe ápwɛ́dé-yɛ? Béchyɛɛneʼ mɔ́ nwôŋgɛn nkuu ne mǔte, nɛ́dē ǎkɔ̄lɛ̄n bɔ́ metúu póndé tɛ́-yɛ?
7 E Deus não vingará aos seus próprios eleitos, que clamam a ele dia e noite, já que é longânimo para com eles?
8 Ńláa nyé mɛɛ́ ǎkun bɔ́ mehélé mehélé. Boŋ nyêdúbpé bán Mwǎn-a-Moonyoŋ ǎtān adúbe á nkǒŋsé-te á póndé echě ápɛɛ́-yɛ?”
8 Eu vos digo que, ele os vingará rapidamente. Quando, porém, vier o Filho do homem, porventura achará fé na terra?
9 Yesuɛ ankǎl ngan empée tə̂ŋgɛne bad ábe bényínéʼáá yə̌l nɛ́ɛ bad ábe bésáá, bényīnē-ʼɛ bad bémpēe nkóŋtéd.
9 E ele falou esta parábola a uns que confiavam em si mesmos, que eles eram justos, e desprezavam os outros:
10 Anláá bɔ́ aá, “Bad bébɛ bênkɛ̌ á Ndáb-e-Dyǒb âkáne. Nhɔ́g abédé Farisia, aníníí-ʼɛ abɛ́ nlad-é-táásɛ.
10 Dois homens subiram ao templo para orar; um fariseu, e o outro publicano.
11 “Ane Farisia antyéém á ámīn, ákânneʼ, áhɔ̄bē á nlém-tê aá ‘A-Dyǒb, nságnɛ́né wɛ. Áyə̄le nɛ́n, meésaá nɛ̂ŋgáne bad bémpēe, ábe bédume bwěm éʼ bad, ábe bébébé nlém ábum, ábe békábe mesón á ndáb e eʼwóŋgé. Nságnɛ́né wɛ áyə̄le meésáa nɛ̂ŋgáne anɛ́n nlad-é-táásɛ hɛ́n.
11 O fariseu, posto em pé, assim orava consigo mesmo: Ó Deus, eu te agradeço, porque não sou como os outros homens, extorsionários, injustos e adúlteros; nem como este publicano.
12 Ndé nɛ́n, ndideʼ yə̌l nzaa á mekáne-tê ngen ébɛ sɔ̂ndɛ́ tɛ́ɛ́. Chǒm tɛ́ɛ́ éche ńkudɛɛ́-ʼɛ nkabe chɔ́ áte moŋge dyôm, ḿbagé wɛ akab nhɔ́g.’
12 Eu jejuo duas vezes na semana, dou os dízimos de tudo quanto eu possuo.
13 “Nlad-é-táásɛ pɛn antyéém nchabnede, eéhɛle ké mǐd anyen ádyōb. Ambán ekáá á nlém, ákânne aá, ‘A Dyǒb, wóg mɛ ngɔl. Ndíi mbɛlé-mbéb.’ ”
13 E o publicano, estando em pé de longe, não queria levantar seus olhos ao céu, mas batia sobre o seu peito, dizendo: Ó Deus, tem misericórdia de mim, pecador!
14 Hɛ́ɛ Yesuɛ ábádé aá, “Ńláa nyé nɛ́n mɛɛ́, anɛ́n mod awě ńdímtɛ́né nyé aláa, ansú áwe ndáb nɛ́ɛ mod awě asáá áʼsō éʼ Dyǒb. Áyə̄le mod ké ahéé awě achə́gté yə̌l, bɛ́sudéd mɔ́. Boŋ ane awě asǔdté eche yə̌l, bɛ́chə̄gēd mɔ́.”
14 Eu vos digo que este homem desceu justificado para sua casa, em vez do outro; porque todo o que a si mesmo se exaltar será humilhado, e o que a si mesmo se humilhar será exaltado.
15 Bɔɔb-pɔɔ́ bad bépɛ́ɛ́néʼáá běndem wɛ́ɛ Yesuɛ nɛ́n bán ábân bɔ́ ekáá á yə̌l ânamed bɔ́. Áde bembapɛɛ bényíné nɛ̂, bénkānē ábê bad áte.
15 E eles traziam-lhe também os bebês, para que ele os tocasse; mas os seus discípulos, vendo isso, os repreendiam.
16 Boŋ Yesuɛ anchɛ́lé ábê bǎn, áhɔ̄bē aá “Nyétɛde bǎnbǎn béhyag áwêm. Nyéekə́ə́ bɔ́ áyə̄le nɛ́n, nyaa e bad nɛ́ɛ bɔ́ chɔ́ɔ éwóó nkamlɛn ń Dyǒb.
16 Jesus, porém, chamando-as para si, disse: Deixai vir a mim as criancinhas, e não as proibais; porque das tais é o reino de Deus.
17 Ne mbále, nlâŋge nyé nɛ́n mɛɛ́, kénzɛ́ɛ́ awě eékobe nkamlɛn ń Dyǒb nɛ̂ŋgáne mwěndem, éesɔ́nlé áwēd-te.”
17 Verdadeiramente eu vos digo: Qualquer que não receber o reino de Deus como uma criancinha de forma alguma entrará nele.
18 Nkamlɛnɛ nhɔ́g ansɛdéd Yesuɛ aá, “A-meléed a bwâm, cheé mɛ́bɛnlé âbɛl nɛ́n ńkud aloŋgé áde déemaáʼ?”
18 E um certo governante perguntou-lhe, dizendo: Bom Mestre, o que eu farei para herdar a vida eterna?
19 Dɔ́ɔ Yesuɛ ásɛdtɛɛ́ mɔ́ aáken, “Cheé ékə́ə́ boŋ échəgé mɛ meléede a bwâm? Mod ké nhɔ́g eésaá mod a bwâm étómɛɛ́ Dyǒb děmpɛn.
19 E Jesus lhe disse: Por que me chamas bom? Ninguém é bom, senão um, que é Deus.
20 Ebíí mbéndé éche éhɔ́be bán, weekábé asón á ndáb e eʼwóŋgé, weewúɛ́ mod, weechíbéʼ, weebídé mbóŋ e metóm, bɛɛ́ sóó ne nyoŋ edúbé.”
20 Tu sabes os mandamentos: Não cometerás adultério, não assassinarás, não furtarás, não dirás falso testemunho, honra a teu pai e a tua mãe.
21 Ane mod a nkamlɛn antimtɛ́n aá, “A meléed, nhídé échɛ́n mbéndé ésyə̄ə̄l bootya se á mwɛ̌ndemé.”
21 E ele disse: Tudo isso eu tenho guardado desde a minha juventude.
22 Yesuɛ awógé-ʼaá nɛ̂, boŋ álāŋgē mɔ́ aá, “Dyam ahɔ́g éhɛdne wɛ. Sóm bwěm éʼsyə̄ə̄l ábe éwóó, étêd ḿmê mɔné, ékabe betóótōkɛ̄ bé bad. Nzé ebɛlé nɛ̂, wɛ̌kǔd nhɔn ádyōb. Ene póndé éhyɛ éhíde mɛ.”
22 Ora, Jesus ouvindo estas coisas, lhe disse: Ainda te falta uma coisa; vende tudo quanto tens, e distribua entre os pobres, e tu terás um tesouro no céu; e vem e segue-me.
23 Awóg áde ane mod a nkamlɛn áwógé nɛ̂, anwóg ndutul bwâmbwam, áyə̄le ambɛ́ nhɔn bwâmbwam.
23 E, ao ouvir esta palavra, ele ficou muito triste; porque ele era muito rico.
24 Yesuɛ anyíné-ʼaá ngáne ásúdné boŋ áhɔ̄bē aá, “Élɛ̌l áte bwâmbwam behɔn bé bad âsɔ́l á nkamlɛn ń Dyǒb.
24 E, vendo Jesus que ele ficara muito triste, disse: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
25 Édé mwǎn e akan sáŋkalaa a nyam nɛ́ɛ kamɛ̂l âpoŋ á epɔn é ndɔnde, tómaa nhɔn ḿ mod âsɔ́l á nkamlɛn ń Dyǒb.
25 Porque é mais fácil um camelo passar por um olho de agulha, do que entrar um homem rico no reino de Deus.
26 Bad ábe bénwōg chǒm echě Yesuɛ ánhɔ̄bpē, bénhɔ̄b bán nzé nɛ́ɛ édíí, né nzɛ́ɛ́-ʼɔ̄ ahɛle ákud eʼsoósoŋ?”
26 E os que ouviram isso disseram: Então, quem poderá ser salvo?
27 Dɔ́ɔ Yesuɛ áhɔ́bɛɛ́ aá, “Dyam áde baányoŋ bényínɛɛ́ bán álɛ́lé áte, déelɛnledɛɛ́ Dyǒb áte.”
27 E ele disse: As coisas que são impossíveis com homens são possíveis com Deus.
28 Hɛ́ɛ Petro áhɔ́bé aá, “Nɔnéʼ, sêtɛ̌dté ábɛd bwěm éʼsyə̄ə̄l âhíd wɛ.”
28 Então, disse Pedro: Eis que nós deixamos tudo, e te seguimos.
29 Dɔ́ɔ Yesuɛ álâŋgɛɛ́ bɔ́ aá, “Á mbále, nlâŋge nyé mɛɛ́, kénzɛ́ɛ́ awě atɛ̌dté eche ndáb káa mwaád, káa baányaŋ, káa sáá ne nyaŋ káa bǎn, áyə̄le nkamlɛn ń Dyǒb,
29 E, ele lhes disse: Verdadeiramente eu vos digo: Não há homem que, tendo deixado casa, ou pais, ou irmãos, ou esposa, ou filhos por causa do reino de Deus,
30 ǎkǔd nsyə́ŋ ámbīd mbád ne mbád enɛ́n póndé. Ǎkud-tɛ aloŋgé áde déemaáʼ á póndé échě ehúɛʼ.”
30 que não receba, nesse tempo presente, muito mais, e no mundo vindouro a vida eterna.
31 Hɛ́ɛ Yesuɛ átímné ábē bembapɛɛ dyôm ne bébɛ kun boŋ, álāŋgē bɔ́ aá, “Pɔ́n nyébíi bán dekag á Jerusalɛm. Mam mésyə̄ə̄l-lɛ ḿme bekal béʼdəə́dəŋ bétélé ásē tə̂ŋgɛne Mwǎn-a-Moonyoŋ mɛ́bɛnléd áned.
31 Então, ele tomando consigo os doze, disse-lhes: Eis que estamos subindo para Jerusalém, e todas as coisas escritas pelos profetas a respeito do Filho do homem serão cumpridas.
32 Éténlédé nɛ́n bán bɛ́bɛ̌ mɔ́ á mekáá mé bad ábe béesɛ̌ bad bé Israɛl. Bɔ́-ʼɛ béwɛlé mɔ́, bésyə̄ə̄ mɔ́, bésobé-ʼɛ mɔ́ meléed á yə̌l. Bɛ́bɔmtéd mɔ́, béwúú-ʼɛ mɔ́.
32 Porque ele será entregue aos gentios, e será escarnecido, humilhado e cuspido;
33 Boŋ ámbīd e eʼpun éʼláán ǎpuú.”
33 e, eles o açoitarão, e o matarão; e ao terceiro dia ele será ressuscitado.
34 Boŋ bembapɛɛ bɔ́-ʼɛ bénkênsóŋtɛ́nné dyamdyam áyə̄le ḿmɛ́n mam mésyə̄ə̄l. Enɛ́n ngan entóm bɔ́ debyɛ́ɛ́ áte. Bénkênchemmé chǒm éche Yesuɛ áhɔ́béʼáá.
34 E eles não entendiam nenhuma dessas coisas; e esta palavra lhes era encoberta, e eles não entenderam as coisas que foram faladas.
35 Bɔɔb-pɔɔ́ áde Yesuɛ ákwógé apɛ á dyad á Jeriko, mod a ndím nhɔ́g andyɛɛ́ á nkəg ń nzii, áchɔ̄mē bwěm.
35 E aconteceu que, chegando ele perto de Jericó, estava um certo homem cego assentado junto do caminho, mendigando.
36 Awógé-ʼaá ndun e mod etóme, boŋ ásɛdté bad dyam áde ádé.
36 E, ouvindo passar a multidão, ele perguntou o que isto significava.
37 Dɔ́ɔ bélāŋgē mɔ́ bán, “Yesuɛ, mod a Nazarɛt mɔ́ atóme nɛ̂.”
37 E disseram-lhe que Jesus de Nazaré estava passando.
38 Hɛ́ɛ ábóné aá, “A-Yesu, Mwǎn a mbyaa ḿme Dabidɛ, wóg mɛ ngɔl!”
38 E ele gritou, dizendo: Jesus, Filho de Davi, tem misericórdia de mim.
39 Bad ábe bémbɛ̄ áʼsō bénkānē mɔ́ áte, bélāā mɔ́ bán ádib nsəl. Boŋ mɔ́-ʼɛ ambɛ́ ábōnē aá, “A-Mwǎn a Dabid, wóg mɛ ngɔl!”
39 E os que iam à frente repreendiam-no, para que se calasse; mas ele gritava ainda mais: Filho de Davi, tem misericórdia de mim.
40 Dɔ́ɔ Yesuɛ átyéémé, boŋ áhɔ̄bē aá béhyɛɛne ane mod. Ane mod apedé-ʼaá mɔ́ bɛnbɛn, Yesuɛ ásɛdté mɔ́ aá,
40 E Jesus, parando, ordenou que lho trouxessem. E ele chegando perto, perguntou-lhe,
41 “Cheé éhɛdɛɛ́ wɛɛ́, ḿbɛle wɛ?” Mɔ́-ʼɛ anhɔ́b aá, “A-Sáŋ, bɛ̌l ńnyínɛn ámpē.”
41 dizendo: O que queres que eu te faça? E ele disse: Senhor, que eu possa receber a minha visão.
42 Dɔ́ɔ Yesuɛ-ʼɛ álāŋgē mɔ́ aá, “Nyínɛ́n-nɔ̄! Adúbe ádôŋ ádídé wɛ bwâm.”
42 E Jesus lhe disse: Recebe a visão, a tua fé te salvou.
43 Ábwɔ̄g-ábwɔ̄g ambootéd anyínɛn, áhīdē-ʼɛ mɔ́, ábagé Dyǒb mekɛnag. Áde ene ndun e mod ényíné nɛ̂, bɔ́mpē bêmbootéd Dyǒb akémed.
43 E ele imediatamente recuperou a sua visão, e o foi seguindo, glorificando a Deus; e todo o povo, vendo isso, dava louvores a Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.