Lucas 18
Melɛ̌ Mékɔ̄ɔ̄lē (BSSNT) vs ARC
1 Yesuɛ ankalé ábē bembapɛɛ ngan âlúmed bɔ́ áte nɛ́n aá, bétə́ŋgɛ́né békānnē póndé tɛ́ɛ́ ésebán béhûnte nlém á abum.
1 E contou-lhes também uma parábola sobre o dever de orar sempre e nunca desfalecer,
2 Anhɔ́b aá, “Mod abédé dyad ahɔ́g, awě akáadteʼ bad. Ane mod eebáaʼaá Dyǒb, eébageʼaá-ʼɛ modmod edúbé.
2 dizendo: Havia numa cidade
3 Nkúd é mmwaád-tɛ abédé melemlem mé dyad, eémaaʼaáʼ wɛ́ɛ ane mod. Póndé tɛ́ɛ́ álāŋgē mɔ́ aá, ‘Sé mod sêwóŋné mehɔ́b. Káád sé ésuud mɛ nzɔm.’
3 Havia também naquela mesma cidade
4 Á mbooted ane mod enkênháá mɔ́ dúu. Boŋ ámbīd é póndé anláá yə̌l aá, ‘Ké nɛ̂ŋgáne méebagɛ́ɛ́ Dyǒb edúbé, méēbāā-ʼaá modmod,
4 E, por algum tempo, não quis; mas, depois, disse consigo: Ainda que não temo a Deus, nem respeito os homens,
5 ngáne édíí bán anɛ́n nkúd a mmwaád ahédé mɛ nló, mɛ̌kāā ḿme nkáá âbɛl ńsud mɔ́ nzɔm. Ésebɛ́ nɛ̂, né kə́ə́ŋ ne á asóg éemwaá aá ńkûn ne epɛ éche ápagké nɛ́n póndé ésyə̄ə̄l.’ ”
5 todavia, como esta viúva me molesta, hei de fazer-lhe justiça, para que enfim não volte e me importune muito.
6 Hɛ́ɛ Sáŋgwɛ́ɛ́ áhɔ́bɛɛ́ aá, “Nyêwógé chǒm-ɛ́ɛ ekúkú é mod awě akáadteʼ bad awě eebíi Dyǒb éhɔ́bé-yɛ?
6 E disse o Senhor: Ouvi o que diz o injusto juiz.
7 Nɛ́dē Dyǒb déekunné ábē bad ábe ápwɛ́dé-yɛ? Béchyɛɛneʼ mɔ́ nwôŋgɛn nkuu ne mǔte, nɛ́dē ǎkɔ̄lɛ̄n bɔ́ metúu póndé tɛ́-yɛ?
7 E Deus não fará justiça aos seus escolhidos, que clamam a ele de dia e de noite, ainda que tardio para com eles?
8 Ńláa nyé mɛɛ́ ǎkun bɔ́ mehélé mehélé. Boŋ nyêdúbpé bán Mwǎn-a-Moonyoŋ ǎtān adúbe á nkǒŋsé-te á póndé echě ápɛɛ́-yɛ?”
8 Digo-vos que, depressa, lhes fará justiça. Quando, porém, vier o Filho do Homem, porventura, achará fé na terra?
9 Yesuɛ ankǎl ngan empée tə̂ŋgɛne bad ábe bényínéʼáá yə̌l nɛ́ɛ bad ábe bésáá, bényīnē-ʼɛ bad bémpēe nkóŋtéd.
9 E disse também esta parábola a uns que confiavam em si mesmos, crendo que eram justos, e desprezavam os outros:
10 Anláá bɔ́ aá, “Bad bébɛ bênkɛ̌ á Ndáb-e-Dyǒb âkáne. Nhɔ́g abédé Farisia, aníníí-ʼɛ abɛ́ nlad-é-táásɛ.
10 Dois homens subiram ao templo, a orar; um, fariseu, e o outro, publicano.
11 “Ane Farisia antyéém á ámīn, ákânneʼ, áhɔ̄bē á nlém-tê aá ‘A-Dyǒb, nságnɛ́né wɛ. Áyə̄le nɛ́n, meésaá nɛ̂ŋgáne bad bémpēe, ábe bédume bwěm éʼ bad, ábe bébébé nlém ábum, ábe békábe mesón á ndáb e eʼwóŋgé. Nságnɛ́né wɛ áyə̄le meésáa nɛ̂ŋgáne anɛ́n nlad-é-táásɛ hɛ́n.
11 O fariseu, estando em pé, orava consigo desta maneira: Ó Deus, graças te dou, porque não sou como os demais homens, roubadores, injustos e adúlteros; nem ainda como este publicano.
12 Ndé nɛ́n, ndideʼ yə̌l nzaa á mekáne-tê ngen ébɛ sɔ̂ndɛ́ tɛ́ɛ́. Chǒm tɛ́ɛ́ éche ńkudɛɛ́-ʼɛ nkabe chɔ́ áte moŋge dyôm, ḿbagé wɛ akab nhɔ́g.’
12 Jejuo duas vezes na semana
13 “Nlad-é-táásɛ pɛn antyéém nchabnede, eéhɛle ké mǐd anyen ádyōb. Ambán ekáá á nlém, ákânne aá, ‘A Dyǒb, wóg mɛ ngɔl. Ndíi mbɛlé-mbéb.’ ”
13 O publicano, porém, estando em pé, de longe, nem ainda queria levantar os olhos ao céu, mas batia no peito, dizendo: Ó Deus, tem misericórdia de mim, pecador!
14 Hɛ́ɛ Yesuɛ ábádé aá, “Ńláa nyé nɛ́n mɛɛ́, anɛ́n mod awě ńdímtɛ́né nyé aláa, ansú áwe ndáb nɛ́ɛ mod awě asáá áʼsō éʼ Dyǒb. Áyə̄le mod ké ahéé awě achə́gté yə̌l, bɛ́sudéd mɔ́. Boŋ ane awě asǔdté eche yə̌l, bɛ́chə̄gēd mɔ́.”
14 Digo-vos que este desceu justificado para sua casa, e não aquele; porque qualquer que a si mesmo se exalta será humilhado, e qualquer que a si mesmo se humilha será exaltado.
15 Bɔɔb-pɔɔ́ bad bépɛ́ɛ́néʼáá běndem wɛ́ɛ Yesuɛ nɛ́n bán ábân bɔ́ ekáá á yə̌l ânamed bɔ́. Áde bembapɛɛ bényíné nɛ̂, bénkānē ábê bad áte.
15 E traziam-lhe também crianças, para que ele as tocasse; e os discípulos, vendo isso, repreendiam-nos.
16 Boŋ Yesuɛ anchɛ́lé ábê bǎn, áhɔ̄bē aá “Nyétɛde bǎnbǎn béhyag áwêm. Nyéekə́ə́ bɔ́ áyə̄le nɛ́n, nyaa e bad nɛ́ɛ bɔ́ chɔ́ɔ éwóó nkamlɛn ń Dyǒb.
16 Mas Jesus, chamando-as para si, disse: Deixai vir a mim os pequeninos e não os impeçais, porque dos tais é o Reino de Deus.
17 Ne mbále, nlâŋge nyé nɛ́n mɛɛ́, kénzɛ́ɛ́ awě eékobe nkamlɛn ń Dyǒb nɛ̂ŋgáne mwěndem, éesɔ́nlé áwēd-te.”
17 Em verdade vos digo que qualquer que não receber o Reino de Deus como uma criança não entrará nele.
18 Nkamlɛnɛ nhɔ́g ansɛdéd Yesuɛ aá, “A-meléed a bwâm, cheé mɛ́bɛnlé âbɛl nɛ́n ńkud aloŋgé áde déemaáʼ?”
18 E perguntou-lhe um certo príncipe, dizendo: Bom Mestre, que hei de fazer para herdar a vida eterna?
19 Dɔ́ɔ Yesuɛ ásɛdtɛɛ́ mɔ́ aáken, “Cheé ékə́ə́ boŋ échəgé mɛ meléede a bwâm? Mod ké nhɔ́g eésaá mod a bwâm étómɛɛ́ Dyǒb děmpɛn.
19 Jesus lhe disse: Por que me chamas bom? Ninguém há bom, senão um,
20 Ebíí mbéndé éche éhɔ́be bán, weekábé asón á ndáb e eʼwóŋgé, weewúɛ́ mod, weechíbéʼ, weebídé mbóŋ e metóm, bɛɛ́ sóó ne nyoŋ edúbé.”
20 Sabes os mandamentos: Não adulterarás, não matarás, não furtarás, não dirás falso testemunho, honra a teu pai e a tua mãe.
21 Ane mod a nkamlɛn antimtɛ́n aá, “A meléed, nhídé échɛ́n mbéndé ésyə̄ə̄l bootya se á mwɛ̌ndemé.”
21 E disse ele: Todas essas coisas tenho observado desde a minha mocidade.
22 Yesuɛ awógé-ʼaá nɛ̂, boŋ álāŋgē mɔ́ aá, “Dyam ahɔ́g éhɛdne wɛ. Sóm bwěm éʼsyə̄ə̄l ábe éwóó, étêd ḿmê mɔné, ékabe betóótōkɛ̄ bé bad. Nzé ebɛlé nɛ̂, wɛ̌kǔd nhɔn ádyōb. Ene póndé éhyɛ éhíde mɛ.”
22 E, quando Jesus ouviu isso, disse-lhe: Ainda te falta uma coisa: vende tudo quanto tens, reparte-
23 Awóg áde ane mod a nkamlɛn áwógé nɛ̂, anwóg ndutul bwâmbwam, áyə̄le ambɛ́ nhɔn bwâmbwam.
23 Mas, ouvindo ele isso, ficou muito triste, porque era muito rico.
24 Yesuɛ anyíné-ʼaá ngáne ásúdné boŋ áhɔ̄bē aá, “Élɛ̌l áte bwâmbwam behɔn bé bad âsɔ́l á nkamlɛn ń Dyǒb.
24 E, vendo Jesus que ele ficara muito triste, disse: Quão dificilmente entrarão no Reino de Deus os que têm riquezas!
25 Édé mwǎn e akan sáŋkalaa a nyam nɛ́ɛ kamɛ̂l âpoŋ á epɔn é ndɔnde, tómaa nhɔn ḿ mod âsɔ́l á nkamlɛn ń Dyǒb.
25 Porque é mais fácil entrar um camelo pelo fundo de uma agulha do que entrar um rico no Reino de Deus.
26 Bad ábe bénwōg chǒm echě Yesuɛ ánhɔ̄bpē, bénhɔ̄b bán nzé nɛ́ɛ édíí, né nzɛ́ɛ́-ʼɔ̄ ahɛle ákud eʼsoósoŋ?”
26 E os que ouviram isso disseram: Logo, quem pode salvar-se?
27 Dɔ́ɔ Yesuɛ áhɔ́bɛɛ́ aá, “Dyam áde baányoŋ bényínɛɛ́ bán álɛ́lé áte, déelɛnledɛɛ́ Dyǒb áte.”
27 Mas ele respondeu: As
28 Hɛ́ɛ Petro áhɔ́bé aá, “Nɔnéʼ, sêtɛ̌dté ábɛd bwěm éʼsyə̄ə̄l âhíd wɛ.”
28 E disse Pedro: Eis que nós deixamos tudo e te seguimos.
29 Dɔ́ɔ Yesuɛ álâŋgɛɛ́ bɔ́ aá, “Á mbále, nlâŋge nyé mɛɛ́, kénzɛ́ɛ́ awě atɛ̌dté eche ndáb káa mwaád, káa baányaŋ, káa sáá ne nyaŋ káa bǎn, áyə̄le nkamlɛn ń Dyǒb,
29 E ele lhes disse: Na verdade vos digo que ninguém há, que tenha deixado casa, ou pais, ou irmãos, ou mulher, ou filhos pelo Reino de Deus
30 ǎkǔd nsyə́ŋ ámbīd mbád ne mbád enɛ́n póndé. Ǎkud-tɛ aloŋgé áde déemaáʼ á póndé échě ehúɛʼ.”
30 e não haja de receber muito mais neste mundo e, na idade vindoura, a vida eterna.
31 Hɛ́ɛ Yesuɛ átímné ábē bembapɛɛ dyôm ne bébɛ kun boŋ, álāŋgē bɔ́ aá, “Pɔ́n nyébíi bán dekag á Jerusalɛm. Mam mésyə̄ə̄l-lɛ ḿme bekal béʼdəə́dəŋ bétélé ásē tə̂ŋgɛne Mwǎn-a-Moonyoŋ mɛ́bɛnléd áned.
31 E, tomando consigo os doze, disse-lhes: Eis que subimos a Jerusalém, e se cumprirá no Filho do Homem tudo o que pelos profetas foi escrito.
32 Éténlédé nɛ́n bán bɛ́bɛ̌ mɔ́ á mekáá mé bad ábe béesɛ̌ bad bé Israɛl. Bɔ́-ʼɛ béwɛlé mɔ́, bésyə̄ə̄ mɔ́, bésobé-ʼɛ mɔ́ meléed á yə̌l. Bɛ́bɔmtéd mɔ́, béwúú-ʼɛ mɔ́.
32 Pois há de ser entregue aos gentios e escarnecido, injuriado e cuspido;
33 Boŋ ámbīd e eʼpun éʼláán ǎpuú.”
33 e, havendo-
34 Boŋ bembapɛɛ bɔ́-ʼɛ bénkênsóŋtɛ́nné dyamdyam áyə̄le ḿmɛ́n mam mésyə̄ə̄l. Enɛ́n ngan entóm bɔ́ debyɛ́ɛ́ áte. Bénkênchemmé chǒm éche Yesuɛ áhɔ́béʼáá.
34 E eles nada disso entendiam, e esta palavra lhes era encoberta, não percebendo o que se lhes dizia.
35 Bɔɔb-pɔɔ́ áde Yesuɛ ákwógé apɛ á dyad á Jeriko, mod a ndím nhɔ́g andyɛɛ́ á nkəg ń nzii, áchɔ̄mē bwěm.
35 E aconteceu que, chegando ele perto de Jericó, estava um cego assentado junto do caminho, mendigando.
36 Awógé-ʼaá ndun e mod etóme, boŋ ásɛdté bad dyam áde ádé.
36 E, ouvindo passar a multidão, perguntou que era aquilo.
37 Dɔ́ɔ bélāŋgē mɔ́ bán, “Yesuɛ, mod a Nazarɛt mɔ́ atóme nɛ̂.”
37 E disseram-lhe que Jesus, o Nazareno, passava.
38 Hɛ́ɛ ábóné aá, “A-Yesu, Mwǎn a mbyaa ḿme Dabidɛ, wóg mɛ ngɔl!”
38 Então, clamou, dizendo: Jesus, Filho de Davi, tem misericórdia de mim!
39 Bad ábe bémbɛ̄ áʼsō bénkānē mɔ́ áte, bélāā mɔ́ bán ádib nsəl. Boŋ mɔ́-ʼɛ ambɛ́ ábōnē aá, “A-Mwǎn a Dabid, wóg mɛ ngɔl!”
39 E os que iam passando repreendiam-no para que se calasse; mas ele clamava ainda mais: Filho de Davi, tem misericórdia de mim!
40 Dɔ́ɔ Yesuɛ átyéémé, boŋ áhɔ̄bē aá béhyɛɛne ane mod. Ane mod apedé-ʼaá mɔ́ bɛnbɛn, Yesuɛ ásɛdté mɔ́ aá,
40 Então, Jesus, parando, mandou que lho trouxessem; e, chegando ele, perguntou-lhe,
41 “Cheé éhɛdɛɛ́ wɛɛ́, ḿbɛle wɛ?” Mɔ́-ʼɛ anhɔ́b aá, “A-Sáŋ, bɛ̌l ńnyínɛn ámpē.”
41 dizendo: Que queres que te faça? E ele disse: Senhor, que eu veja.
42 Dɔ́ɔ Yesuɛ-ʼɛ álāŋgē mɔ́ aá, “Nyínɛ́n-nɔ̄! Adúbe ádôŋ ádídé wɛ bwâm.”
42 E Jesus lhe disse: Vê; a tua fé te salvou.
43 Ábwɔ̄g-ábwɔ̄g ambootéd anyínɛn, áhīdē-ʼɛ mɔ́, ábagé Dyǒb mekɛnag. Áde ene ndun e mod ényíné nɛ̂, bɔ́mpē bêmbootéd Dyǒb akémed.
43 E logo viu e seguia-o, glorificando a Deus. E todo o povo, vendo isso, dava louvores a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.