Lucas 16

Melɛ̌ Mékɔ̄ɔ̄lē (BSSNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Yesuɛ anláá ábē bembapɛɛ ámpē aá, “Nhɔn ḿ mod nhɔ́g mémbɛ̄. Bad bénhyɛ mɔ́ aláa bán awě mbəledɛ ambáá abébte mɔ́ ngáb.
1 Jesus disse também aos seus discípulos:
2 Hɛ́ɛ ḿmê nhɔn ḿ mod ńlómé mbəledɛ awed achəg, boŋ ásɛdté mɔ́ aá, ‘Ebə́l é pɔ́le éhéé ńwógɛɛ́ áyə̄l echôŋ nɛ́n? Lúméd mɛ áte ngáne mesoŋgé mé bwěm ḿme mêmbanɛ́ɛ́ ásē echôŋ médíí, áyə̄le échê etə́l é nsɔ́n émááné wɛ áte.’
2 Então, chamando-o, lhe disse: “Que é isto que ouço a seu respeito? Preste contas da sua administração, porque você não pode mais ser o meu administrador.”
3 Dɔ́ɔ mbəledɛ ádólé áte chóóŋ boŋ áhɔ̄bē aá, ‘Chán-nɔ̄ mɛ́bɛnlé bɔɔb áde echem sáŋ áhɛdɛɛ́ mɛ ahúd á nsɔ́n? Ngíne eésaá mɛ echě ńkwɛnlɛɛ́ nzag. Nzé ntimé-ʼɛ á nchɔ́mbé, né nɛ̂ dɛ́piinéd mɛ akwágké á ngíne.
3 — O administrador, então, se pôs a pensar: “Que farei, agora que estou sendo demitido pelo meu patrão? Trabalhar na terra, não posso. De mendigar, tenho vergonha.
4 Ahâ, nkudé debyɛ́ɛ́ áde mɛ́həgké, âbɛl boŋ ké á nsɔ́n dɔ́ɔ bénhūdtē mɛ, bad bɛ́lyə̌g békōb mɛ nken áwab mendáb.’
4 Já sei o que vou fazer, para que, quando for demitido, as pessoas me recebam em suas casas.”
5 “Hɛ́ɛ áchɛ́nlé mod tɛ́ɛ́ awě anwálé sáá alúm, áchəgé bɔ́ nhɔ́gē-nhɔ́gē. Áde mod eʼsó ápédé, ansɛdéd mɔ́ aáken, ‘Mesoŋgé métə́ŋ echem sáŋ ékálɛɛ́ wɛ?’
5 — Tendo chamado cada um dos devedores do seu patrão, perguntou ao primeiro: “Quanto você deve ao meu patrão?”
6 Ane mod aá, ‘Mbwɔ́kɛl é eʼkwém éʼ mǒl waam.’ Ane mbəledɛ anláá mɔ́ aá, ‘Nɔnéʼ, echoŋ kálag e melúm chɔ́ nɛ́n. Dyɛɛ́ ásē, étel á mehélé-te wɛɛ́, mbwɔ́kɛl é eʼkwém éʼniin.’
6 Ele respondeu: “Cem barris de azeite.” Então o administrador disse: “Pegue a sua conta, sente-se depressa e escreva cinquenta.”
7 Ansɛdéd mod awě alóntɛ́né bébɛ aá, ‘Alúm ádé wɛ mesoŋgé métə́ŋ?’ Ane anhɔ́b aá, ‘Mbwɔ́kɛl é nkute ń ngun éláán.’ Ane mbəledɛ anláá mɔ́ aá, ‘Kǒb echoŋ kálag, étel wɛɛ́, mbwɔ́kɛl é nkute ébɛ.’
7 Depois, perguntou a outro: “E você, quanto deve?” Ele respondeu: “Cem sacos de trigo.” O administrador lhe disse: “Pegue a sua conta e escreva oitenta.”
8 Áde ḿmê nhɔn ḿ mod ńwógé nɛ̂, ménkēmēd échê ekúkú é mbəledɛ aá, ‘Abɛ̌nlédé debyɛ́ɛ́ á bwâm.’ ” Yesuɛ ambád áte nɛ́n aá, “Nɛ̂ dɔ́ɔ bad ábe béhíde mekan mé nkǒŋsé bédíí. Bédé mehɛ́l âhəgɛn échāb nyaa é bad debyɛ́ɛ́, tómaa bad ábe béhíde eʼnyínɛn bé ekíde éʼ Dyǒb.”
8 E o patrão elogiou o administrador infiel por sua esperteza. Porque os filhos do mundo são mais espertos na sua própria geração do que os filhos da luz.
9 Yesuɛ ambád aá, “Ńláa-ʼɛ nyé mɛɛ́, nyébɛnled nhɔn mé nkǒŋsé, âkób eʼchoŋ, áyə̄le á póndé eche mɛ́maáʼɛ́ áte, bɛ́kob nyé nken wɛ́ɛ bad bédyɛɛʼɛ́ á ngíndé ne á ngíndé.
9 — E eu recomendo a vocês: usem a riqueza injusta para fazer amigos, para que, quando a riqueza faltar, vocês sejam recebidos nos tabernáculos eternos.
10 Ké nzɛ́-módɛ́ awě awánlé mpín mé akan bwâm, né ǎwālē ámbáá bwâm. Kénzɛ́ɛ́-ʼɛ awě eéhɛle mpín mé akan awále, né éehɛnlé ké ámbáá awále.
10 — Quem é fiel no pouco também é fiel no muito; e quem é injusto no pouco também é injusto no muito.
11 Nzé édé-ʼɛ bán, weewánlɛɛ́ ngáb e nkǒŋsé ngáne étə́ŋgɛ́né awále, nzɛ́-módɛ́ ǎbɛ̌ wɛ nhɔn ḿ mbále.
11 Portanto, se vocês não forem fiéis na aplicação da riqueza injusta, quem lhes confiará a verdadeira riqueza?
12 Nɛ́ɛ wéewânlɛɛ́ nhɔn ḿme méesɛ̌ ḿmôŋ bwâm, nzɛ́-módɛ́ ǎbǎg wɛ nhɔn ḿmoŋ mwěn?
12 Se vocês não são fiéis na aplicação do que é dos outros, quem lhes dará o que é de vocês?
13 “Modmod eéhɛ̄lɛ̄ɛ̄-sɛ abɛ́ mbəledɛ a bewóŋ bébɛ. Ǎlūmēd nhɔ́g edəŋge tómaa aníníí, kéʼɛ átīmɛ̄n nhɔ́g, abáŋge aníníí áyə̄l. Weéhɛ̄lɛ̄ɛ̄-sɛ ebɛ́ mbəledɛ a bad bébɛ abɛ́ ahɔ́g. Weéhɛ̄lɛ̄ɛ̄-sɛ ebɛ́ mbəledɛ a Dyǒb se ebɛ́-ʼɛ mbəledɛ a mɔné.”
13 Nenhum servo pode servir a dois senhores; porque irá odiar um e amar o outro ou irá se dedicar a um e desprezar o outro. Vocês não podem servir a Deus e à riqueza.
14 Befarisia bénwōg ḿmɛ́n mésyə̄ə̄l, boŋ ngáne bémbɛ̄ɛ̄ bedəŋ bé ngáb, bénswɛ̄dē mɔ́ swɛ́dtɛ́n.
14 Os fariseus, que eram avarentos, ouviam tudo isto e zombavam de Jesus.
15 Yesuɛ anláá bɔ́ aá, “Nyêdíi bad ábe bélûmte bán bésáá áʼsō éʼ bad, boŋ Dyǒb ábíí nyé nlém áte. Kéchéé éche baányoŋ békêmtɛɛ́, édíi abúú ngɛ̂n áʼsō éʼ Dyǒb.”
15 Mas Jesus lhes disse:
16 Yesuɛ ambád bɔ́ aláa aá, “Mam ḿme mêntenléd á kálag é mbéndé é Dyǒb, bekal béʼdəə́dəŋ bɔ́mpē bénhɔ̄b mɔ́ kə́ə́ŋne á póndé eche Jɔnɛ. Taasɛ nɛ̂, nkalaŋ ḿ bwâm mé nkamlɛn ń Dyǒb ńkanlad, mod tɛ́ɛ́-ʼɛ abune ḿmê nkamlɛn abɛ́ áte.
16 — A Lei e os Profetas duraram até João; desde esse tempo o evangelho do Reino de Deus vem sendo anunciado, e todos se esforçam para entrar nele.
17 “Ké nɛ̂ŋgáne nkoŋ ńsé ne ḿ mín béhɛle bémaa, atɔte ké ahɔ́g á mbéndé e Dyǒb déekwaá.
17 E é mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til sequer da Lei.
18 “Kénzɛ́ɛ́ awě anané mwaád, boŋ awóŋ mmwaád ampée, né akábé asón. Ké nzɛ́-módɛ-ʼɛ́ awě awóó mmwaád awě bénáné á ndáb eʼwóŋgé, né akábé asón.
18 — Quem repudiar a sua mulher e casar com outra comete adultério; e aquele que casa com a mulher repudiada pelo marido também comete adultério.
19 “Nhɔn ḿ mod nhɔ́g mémbɛ̄, kəse é mebad chɔ́ɔ áwááʼáá á yə̌l. Mwɛnze ne mwɛnze mɔ́ɔ ádyágáá mbwɛ tɛ́ɛ́.
19 — Ora, havia certo homem rico que se vestia de púrpura e de linho finíssimo e que se alegrava todos os dias com grande ostentação.
20 Ntógétōke ḿ mod nhɔ́g mɔ́-ʼɛ ńnáŋgéʼáá áwē mmwɛ mé eʼkɛ́ bán Lazarɔsɛ. Eʼkwɛsɛ bénlōn mɔ́ á yə̌l.
20 Havia também certo mendigo, chamado Lázaro, coberto de feridas, que ficava deitado à porta da casa do rico.
21 Mewêmtɛn mémbɛ̄ mɔ́ aá, bɛ́bɛ mɔ́ púuted é medyɛ́ éche éhúnéʼáá á tébelɛ a nhɔn ḿ mod. Mbwɛ́ chɔ́ɔ épágéʼáá áhed, boŋ ényāŋgē mɔ́ eʼkwɛsɛ áte.
21 Ele desejava alimentar-se das migalhas que caíam da mesa do rico, e até os cães vinham lamber-lhe as feridas.
22 “Áde ntógétōke ḿ mod mê ńwédé, ángɛl éntēd mɔ́, ékɛ̄ɛ̄n mɔ́ á akéb áde Abrahamɛ. Ḿmê nhɔn ḿ mod mɔ́mpē ménwɛ̄, bélíme-ʼɛ mɔ́.
22 E aconteceu que o mendigo morreu e foi levado pelos anjos para junto de Abraão. Morreu também o rico e foi sepultado.
23 Á mbwɔ́g e kwééd wê, nhɔn ḿ mod ḿbédé á metuné-te. Hɛ́ɛ ányéné nló ámīn boŋ anyín Abrahamɛ se wíníí, ne Lazarɔsɛ áwe akéb.
23 — No inferno, estando em tormentos, o rico levantou os olhos e viu ao longe Abraão, e Lázaro junto dele.
24 Dɔ́ɔ álébpɛɛ́ nɛ́n aá, ‘A-Tɛ̂ Abraham, sôn, wóg mɛ ngɔl, élôm Lazarɔsɛ átɔde dúu dé eʼmii á mendíb-te, áhyɛ áhɔ́ded mɛ echém, áyə̄le meewógɛ́ɛ́ bu á dǔ-á-muú hɛ́n.’
24 Então, gritando, disse: “Pai Abraão, tenha misericórdia de mim! E mande que Lázaro molhe a ponta do dedo em água e me refresque a língua, porque estou atormentado neste fogo.”
25 Abrahamɛ anláá mɔ́ aá, ‘A-mwǎn, ewêmtan á póndé eche wémbɛ̄ɛ̄ á nkǒŋsé ngáne wênkudté bwěm éʼ bwâm, boŋ Lazarɔsɛ mɔ́-ʼɛ ákūd bwěm bé mbéb-ɛ? Bɔɔb-pɔɔ́ awóge ḿmê menyiŋge hɛ́n, wɛ́mpē edé á metuné-te.
25 Mas Abraão disse: “Filho, lembre-se de que você recebeu os seus bens durante a sua vida, enquanto Lázaro só teve males. Agora, porém, ele está consolado aqui, enquanto você está em tormentos.
26 Nɛ́ɛ éhúdé nɛ̂ áte, wɛ́ɛ sédíí ne wɛ́ɛ édíí, sáŋkalaa a mbə́ŋ akabé syánē áte, âbɛl nɛ́n mod eéhɛ̄lē asyəə wɛ́n se ápɛ wɛ̂. Modmod eéhɛ̄lē-ʼaá ásyə̄ə̄ wɛ̂, se ápɛ̄ áwɛ̄d.’
26 E, além de tudo, há um grande abismo entre nós e vocês, de modo que os que querem passar daqui até vocês não podem, nem os de lá passar para cá.”
27 Nhɔn ḿ mod ménhɔ̄b aá, ‘Ncháa-ɔɔ́, a-Tɛ̂ mɛɛ́, élôm Lazarɔsɛ á ndáb echě echem sáŋ.
27 Então o rico disse: “Pai, eu peço que mande Lázaro à minha casa paterna,
28 Nlyə́gé bǎnned bétáan. Ákɛ álêb bɔ́ âbɛl nɛ́n, bɔ́mpē béepǎg á hǒm dé metuné hɛ́n.’
28 porque tenho cinco irmãos; para que lhes dê testemunho, a fim de que não venham também para este lugar de tormento.”
29 Abrahamɛ anhɔ́b aá, ‘Béwóó metelag ḿme Mosɛɛ ne ḿme bekal béʼdəə́dəŋ. Béwógɛn chǒm-ɛ́ɛ bétélé ásē.’
29 Abraão respondeu: “Eles têm Moisés e os Profetas; ouçam-nos.”
30 Nhɔn ḿ mod ménhɔ̄b aá, ‘Aáy, a-Tɛ̂ Abraham. Nzé mod akií bɔ́ atán awě abídé á mbwɔ́g é kwééd, né bɛ́tɛdé abɛl dé mbéb bétīmɛ̄n Dyǒb.’
30 Mas ele insistiu: “Não, pai Abraão; se alguém dentre os mortos for até lá, eles irão se arrepender.”
31 Hɛ́ɛ Abrahamɛ áhɔ́bɛɛ́ aá, ‘Nzé béekwɛntɛne Mosɛɛ ne bekal béʼdəə́dəŋ awógɛn, né béewógɛ́nné ké mod awě apuúdé á mbwɔ́g e kwééd boŋ aláá bɔ́.’ ”
31 Abraão, porém, lhe respondeu: “Se não ouvem Moisés e os Profetas, também não se deixarão convencer, mesmo que ressuscite alguém dentre os mortos.”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.