Lucas 16

Melɛ̌ Mékɔ̄ɔ̄lē (BSSNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Yesuɛ anláá ábē bembapɛɛ ámpē aá, “Nhɔn ḿ mod nhɔ́g mémbɛ̄. Bad bénhyɛ mɔ́ aláa bán awě mbəledɛ ambáá abébte mɔ́ ngáb.
1 Dizia Jesus também aos seus discípulos: Havia certo homem rico, que tinha um mordomo; e este foi acusado perante ele de estar dissipando os seus bens.
2 Hɛ́ɛ ḿmê nhɔn ḿ mod ńlómé mbəledɛ awed achəg, boŋ ásɛdté mɔ́ aá, ‘Ebə́l é pɔ́le éhéé ńwógɛɛ́ áyə̄l echôŋ nɛ́n? Lúméd mɛ áte ngáne mesoŋgé mé bwěm ḿme mêmbanɛ́ɛ́ ásē echôŋ médíí, áyə̄le échê etə́l é nsɔ́n émááné wɛ áte.’
2 Chamou-o, então, e lhe disse: Que é isso que ouço dizer de ti? Presta contas da tua mordomia; porque já não podes mais ser meu mordomo.
3 Dɔ́ɔ mbəledɛ ádólé áte chóóŋ boŋ áhɔ̄bē aá, ‘Chán-nɔ̄ mɛ́bɛnlé bɔɔb áde echem sáŋ áhɛdɛɛ́ mɛ ahúd á nsɔ́n? Ngíne eésaá mɛ echě ńkwɛnlɛɛ́ nzag. Nzé ntimé-ʼɛ á nchɔ́mbé, né nɛ̂ dɛ́piinéd mɛ akwágké á ngíne.
3 Disse, pois, o mordomo consigo: Que hei de fazer, já que o meu senhor me tira a mordomia? Para cavar, não tenho forças; de mendigar, tenho vergonha.
4 Ahâ, nkudé debyɛ́ɛ́ áde mɛ́həgké, âbɛl boŋ ké á nsɔ́n dɔ́ɔ bénhūdtē mɛ, bad bɛ́lyə̌g békōb mɛ nken áwab mendáb.’
4 Agora sei o que vou fazer, para que, quando for desapossado da mordomia, me recebam em suas casas.
5 “Hɛ́ɛ áchɛ́nlé mod tɛ́ɛ́ awě anwálé sáá alúm, áchəgé bɔ́ nhɔ́gē-nhɔ́gē. Áde mod eʼsó ápédé, ansɛdéd mɔ́ aáken, ‘Mesoŋgé métə́ŋ echem sáŋ ékálɛɛ́ wɛ?’
5 E chamando a si cada um dos devedores do seu senhor, perguntou ao primeiro: Quanto deves ao meu senhor?
6 Ane mod aá, ‘Mbwɔ́kɛl é eʼkwém éʼ mǒl waam.’ Ane mbəledɛ anláá mɔ́ aá, ‘Nɔnéʼ, echoŋ kálag e melúm chɔ́ nɛ́n. Dyɛɛ́ ásē, étel á mehélé-te wɛɛ́, mbwɔ́kɛl é eʼkwém éʼniin.’
6 Respondeu ele: Cem cados de azeite. Disse-lhe então: Toma a tua conta, senta-te depressa e escreve cinqüenta.
7 Ansɛdéd mod awě alóntɛ́né bébɛ aá, ‘Alúm ádé wɛ mesoŋgé métə́ŋ?’ Ane anhɔ́b aá, ‘Mbwɔ́kɛl é nkute ń ngun éláán.’ Ane mbəledɛ anláá mɔ́ aá, ‘Kǒb echoŋ kálag, étel wɛɛ́, mbwɔ́kɛl é nkute ébɛ.’
7 Perguntou depois a outro: E tu, quanto deves? Respondeu ele: Cem coros de trigo. E disse-lhe: Toma a tua conta e escreve oitenta.
8 Áde ḿmê nhɔn ḿ mod ńwógé nɛ̂, ménkēmēd échê ekúkú é mbəledɛ aá, ‘Abɛ̌nlédé debyɛ́ɛ́ á bwâm.’ ” Yesuɛ ambád áte nɛ́n aá, “Nɛ̂ dɔ́ɔ bad ábe béhíde mekan mé nkǒŋsé bédíí. Bédé mehɛ́l âhəgɛn échāb nyaa é bad debyɛ́ɛ́, tómaa bad ábe béhíde eʼnyínɛn bé ekíde éʼ Dyǒb.”
8 E louvou aquele senhor ao injusto mordomo por haver procedido com sagacidade; porque os filhos deste mundo são mais sagazes para com a sua geração do que os filhos da luz.
9 Yesuɛ ambád aá, “Ńláa-ʼɛ nyé mɛɛ́, nyébɛnled nhɔn mé nkǒŋsé, âkób eʼchoŋ, áyə̄le á póndé eche mɛ́maáʼɛ́ áte, bɛ́kob nyé nken wɛ́ɛ bad bédyɛɛʼɛ́ á ngíndé ne á ngíndé.
9 Eu vos digo ainda: Granjeai amigos por meio das riquezas da injustiça; para que, quando estas vos faltarem, vos recebam eles nos tabernáculos eternos.
10 Ké nzɛ́-módɛ́ awě awánlé mpín mé akan bwâm, né ǎwālē ámbáá bwâm. Kénzɛ́ɛ́-ʼɛ awě eéhɛle mpín mé akan awále, né éehɛnlé ké ámbáá awále.
10 Quem é fiel no pouco, também é fiel no muito; quem é injusto no pouco, também é injusto no muito.
11 Nzé édé-ʼɛ bán, weewánlɛɛ́ ngáb e nkǒŋsé ngáne étə́ŋgɛ́né awále, nzɛ́-módɛ́ ǎbɛ̌ wɛ nhɔn ḿ mbále.
11 Se, pois, nas riquezas injustas não fostes fiéis, quem vos confiará as verdadeiras?
12 Nɛ́ɛ wéewânlɛɛ́ nhɔn ḿme méesɛ̌ ḿmôŋ bwâm, nzɛ́-módɛ́ ǎbǎg wɛ nhɔn ḿmoŋ mwěn?
12 E se no alheio não fostes fiéis, quem vos dará o que é vosso?
13 “Modmod eéhɛ̄lɛ̄ɛ̄-sɛ abɛ́ mbəledɛ a bewóŋ bébɛ. Ǎlūmēd nhɔ́g edəŋge tómaa aníníí, kéʼɛ átīmɛ̄n nhɔ́g, abáŋge aníníí áyə̄l. Weéhɛ̄lɛ̄ɛ̄-sɛ ebɛ́ mbəledɛ a bad bébɛ abɛ́ ahɔ́g. Weéhɛ̄lɛ̄ɛ̄-sɛ ebɛ́ mbəledɛ a Dyǒb se ebɛ́-ʼɛ mbəledɛ a mɔné.”
13 Nenhum servo pode servir dois senhores; porque ou há de odiar a um e amar ao outro, o há de odiar a um e amar ao outro, o há de dedicar-se a um e desprezar o outro. Não podeis servir a Deus e às riquezas.
14 Befarisia bénwōg ḿmɛ́n mésyə̄ə̄l, boŋ ngáne bémbɛ̄ɛ̄ bedəŋ bé ngáb, bénswɛ̄dē mɔ́ swɛ́dtɛ́n.
14 Os fariseus, que eram gananciosos, ouviam todas essas coisas e zombavam dele.
15 Yesuɛ anláá bɔ́ aá, “Nyêdíi bad ábe bélûmte bán bésáá áʼsō éʼ bad, boŋ Dyǒb ábíí nyé nlém áte. Kéchéé éche baányoŋ békêmtɛɛ́, édíi abúú ngɛ̂n áʼsō éʼ Dyǒb.”
15 E ele lhes disse: Vós sois os que vos justificais a vós mesmos diante dos homens, mas Deus conhece os vossos corações; porque o que entre os homens é elevado, perante Deus é abominação.
16 Yesuɛ ambád bɔ́ aláa aá, “Mam ḿme mêntenléd á kálag é mbéndé é Dyǒb, bekal béʼdəə́dəŋ bɔ́mpē bénhɔ̄b mɔ́ kə́ə́ŋne á póndé eche Jɔnɛ. Taasɛ nɛ̂, nkalaŋ ḿ bwâm mé nkamlɛn ń Dyǒb ńkanlad, mod tɛ́ɛ́-ʼɛ abune ḿmê nkamlɛn abɛ́ áte.
16 A lei e os profetas vigoraram até João; desde então é anunciado o evangelho do reino de Deus, e todo homem forceja por entrar nele.
17 “Ké nɛ̂ŋgáne nkoŋ ńsé ne ḿ mín béhɛle bémaa, atɔte ké ahɔ́g á mbéndé e Dyǒb déekwaá.
17 É, porém, mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til da lei.
18 “Kénzɛ́ɛ́ awě anané mwaád, boŋ awóŋ mmwaád ampée, né akábé asón. Ké nzɛ́-módɛ-ʼɛ́ awě awóó mmwaád awě bénáné á ndáb eʼwóŋgé, né akábé asón.
18 Todo aquele que repudia sua mulher e casa com outra, comete adultério; e quem casa com a que foi repudiada pelo marido, também comete adultério.
19 “Nhɔn ḿ mod nhɔ́g mémbɛ̄, kəse é mebad chɔ́ɔ áwááʼáá á yə̌l. Mwɛnze ne mwɛnze mɔ́ɔ ádyágáá mbwɛ tɛ́ɛ́.
19 Ora, havia um homem rico que se vestia de púrpura e de linho finíssimo, e todos os dias se regalava esplendidamente.
20 Ntógétōke ḿ mod nhɔ́g mɔ́-ʼɛ ńnáŋgéʼáá áwē mmwɛ mé eʼkɛ́ bán Lazarɔsɛ. Eʼkwɛsɛ bénlōn mɔ́ á yə̌l.
20 Ao seu portão fora deitado um mendigo, chamado Lázaro, todo coberto de úlceras;
21 Mewêmtɛn mémbɛ̄ mɔ́ aá, bɛ́bɛ mɔ́ púuted é medyɛ́ éche éhúnéʼáá á tébelɛ a nhɔn ḿ mod. Mbwɛ́ chɔ́ɔ épágéʼáá áhed, boŋ ényāŋgē mɔ́ eʼkwɛsɛ áte.
21 o qual desejava alimentar-se com as migalhas que caíam da mesa do rico; e os próprios cães vinham lamber-lhe as úlceras.
22 “Áde ntógétōke ḿ mod mê ńwédé, ángɛl éntēd mɔ́, ékɛ̄ɛ̄n mɔ́ á akéb áde Abrahamɛ. Ḿmê nhɔn ḿ mod mɔ́mpē ménwɛ̄, bélíme-ʼɛ mɔ́.
22 Veio a morrer o mendigo, e foi levado pelos anjos para o seio de Abraão; morreu também o rico, e foi sepultado.
23 Á mbwɔ́g e kwééd wê, nhɔn ḿ mod ḿbédé á metuné-te. Hɛ́ɛ ányéné nló ámīn boŋ anyín Abrahamɛ se wíníí, ne Lazarɔsɛ áwe akéb.
23 No inferno, ergueu os olhos, estando em tormentos, e viu ao longe a Abraão, e a Lázaro no seu seio.
24 Dɔ́ɔ álébpɛɛ́ nɛ́n aá, ‘A-Tɛ̂ Abraham, sôn, wóg mɛ ngɔl, élôm Lazarɔsɛ átɔde dúu dé eʼmii á mendíb-te, áhyɛ áhɔ́ded mɛ echém, áyə̄le meewógɛ́ɛ́ bu á dǔ-á-muú hɛ́n.’
24 E, clamando, disse: Pai Abraão, tem misericórdia de mim, e envia-me Lázaro, para que molhe na água a ponta do dedo e me refresque a língua, porque estou atormentado nesta chama.
25 Abrahamɛ anláá mɔ́ aá, ‘A-mwǎn, ewêmtan á póndé eche wémbɛ̄ɛ̄ á nkǒŋsé ngáne wênkudté bwěm éʼ bwâm, boŋ Lazarɔsɛ mɔ́-ʼɛ ákūd bwěm bé mbéb-ɛ? Bɔɔb-pɔɔ́ awóge ḿmê menyiŋge hɛ́n, wɛ́mpē edé á metuné-te.
25 Disse, porém, Abraão: Filho, lembra-te de que em tua vida recebeste os teus bens, e Lázaro de igual modo os males; agora, porém, ele aqui é consolado, e tu atormentado.
26 Nɛ́ɛ éhúdé nɛ̂ áte, wɛ́ɛ sédíí ne wɛ́ɛ édíí, sáŋkalaa a mbə́ŋ akabé syánē áte, âbɛl nɛ́n mod eéhɛ̄lē asyəə wɛ́n se ápɛ wɛ̂. Modmod eéhɛ̄lē-ʼaá ásyə̄ə̄ wɛ̂, se ápɛ̄ áwɛ̄d.’
26 E além disso, entre nós e vós está posto um grande abismo, de sorte que os que quisessem passar daqui para vós não poderiam, nem os de lá passar para nós.
27 Nhɔn ḿ mod ménhɔ̄b aá, ‘Ncháa-ɔɔ́, a-Tɛ̂ mɛɛ́, élôm Lazarɔsɛ á ndáb echě echem sáŋ.
27 Disse ele então: Rogo-te, pois, ó pai, que o mandes à casa de meu pai,
28 Nlyə́gé bǎnned bétáan. Ákɛ álêb bɔ́ âbɛl nɛ́n, bɔ́mpē béepǎg á hǒm dé metuné hɛ́n.’
28 porque tenho cinco irmãos; para que lhes dê testemunho, a fim de que não venham eles também para este lugar de tormento.
29 Abrahamɛ anhɔ́b aá, ‘Béwóó metelag ḿme Mosɛɛ ne ḿme bekal béʼdəə́dəŋ. Béwógɛn chǒm-ɛ́ɛ bétélé ásē.’
29 Disse-lhe Abraão: Têm Moisés e os profetas; ouçam-nos.
30 Nhɔn ḿ mod ménhɔ̄b aá, ‘Aáy, a-Tɛ̂ Abraham. Nzé mod akií bɔ́ atán awě abídé á mbwɔ́g é kwééd, né bɛ́tɛdé abɛl dé mbéb bétīmɛ̄n Dyǒb.’
30 Respondeu ele: Não! pai Abraão; mas, se alguém dentre os mortos for ter com eles, hão de se arrepender.
31 Hɛ́ɛ Abrahamɛ áhɔ́bɛɛ́ aá, ‘Nzé béekwɛntɛne Mosɛɛ ne bekal béʼdəə́dəŋ awógɛn, né béewógɛ́nné ké mod awě apuúdé á mbwɔ́g e kwééd boŋ aláá bɔ́.’ ”
31 Abraão, porém, lhe disse: Se não ouvem a Moisés e aos profetas, tampouco acreditarão, ainda que ressuscite alguém dentre os mortos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.