Lucas 15

Melɛ̌ Mékɔ̄ɔ̄lē (BSSNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Mbwɛ nhɔ́g belad bé táásɛ ne bebɛl bé mbéb bémpēe, bémpɛ̌ wɛ́ɛ Yesuɛ.
1 Cobradores de impostos e outros pecadores vinham ouvir Jesus ensinar.
2 Dɔ́ɔ Befarisia ne bemeléede bé mbéndé bényoŋgɛɛ́ áte bán, “Nɛ́dē anɛ́n mod awoŋne bebɛl bé mbéb, bɔ́bɔ̄ɔ bédyag-kɛ ndyééd hǒm ahɔ́g.”
2 Os fariseus e mestres da lei o criticavam, dizendo: “Ele se reúne com pecadores e até come com eles!”.
3 Hɛ́ɛ Yesuɛ ákánlé bɔ́ ngan nɛ́n aá,
3 Então Jesus lhes contou esta parábola:
4 “Nzɛ́-módɛ́ adé awě ǎwōŋ mbwɔ́kɛl é ńdyɔŋ ḿ mbód, boŋ nhɔ́g ḿbɔ́ɔ, boŋ eétɛdté ḿmíníí móom mé ńdyɔŋ ḿ mbód abog ne abog á etûn-tê, âkɛ dé ahɛd ḿmê nhɔ́g ḿme ḿbɔ́ɔ́ kə́ə́ŋ né adǐbté mɔ́?
4 “Se um homem tiver cem ovelhas e uma delas se perder, o que acham que ele fará? Não deixará as outras noventa e nove no pasto e buscará a perdida até encontrá-la?
5 Adibed áde ádibte-ʼáa mɔ́, áhāg mɔ́ á abɔl ne menyiŋge mésyə̄ə̄l.
5 E, quando a encontrar, ele a carregará alegremente nos ombros e a levará para casa.
6 Boŋ nɛ́ɛ ápédé á dyad-tê álad besón bé echoŋ ne baányaŋ áte, aláá bɔ́ aá, ‘Syánē déwôg menyiŋge áyə̄le ndǐbté ḿmêm ńdyɔŋ ḿ mbód ḿme mémbɔ̄ɔ?’ ”Nnɔné-mbód anyíné ḿmē ńdyɔŋ ḿ mbód ḿme mémbɔ̄ɔ|src="bk00005c.tif" size="span" ref="15.5-6"
6 Quando chegar, reunirá os amigos e vizinhos e dirá: ‘Alegrem-se comigo, pois encontrei minha ovelha perdida!’.
7 Yesuɛ ambád ámpē aá, “melemlem-ʼaá ńlâŋgɛɛ́ nyé mɛɛ́, menyiŋge mɛ́tōm abɛ́ nɛ̂ ádyōb ámīn e mbɛlé-mbéb nhɔ́g awě atɛ̌dé abɛl dé mbéb boŋ atǐmné Dyǒb tómaa ámīn e móom mé bad abog ne abog ábe bésáá, ábe béehɛdnád ahəŋlɛn.
7 Da mesma forma, há mais alegria no céu por causa do pecador perdido que se arrepende do que por noventa e nove justos que não precisam se arrepender.”
8 “Káa, mmwaád ahéé adé awě ǎwōŋ kábpe dyôm, boŋ nɛ́ɛ pɔ́g ébɔ́ɔ́, eéchōdēʼ ekag, boŋ áhɛdé ndáb áte, atóŋ ahɛd kə́ə́ŋ né adǐbté chɔ́?
8 “Ou suponhamos que uma mulher tenha dez moedas de prata e perca uma. Acaso não acenderá uma lâmpada, varrerá a casa inteira e procurará com cuidado até encontrá-la?
9 Adibed áde ádibte-ʼáa chɔ́, alade baáb ne baányaŋ áte, aláá bɔ́ aá, ‘Nyéwógɛn mɛ menyiŋge áyə̄le ndǐbté ene kábpe echě embɔ́ɔ́ mɛ.’
9 E, quando a encontrar, reunirá as amigas e vizinhas e dirá: ‘Alegrem-se comigo, pois encontrei a minha moeda perdida!’.
10 Melemlem-ʼaá ńlâŋgɛɛ́ nyé nɛ́n mɛɛ́, menyiŋge mɛ́tōm abɛ́ nɛ̂ ádyōb ámīn e mbɛlé-mbéb nhɔ́g awě atɛ̌dté abɛl dé mbéb boŋ átīmɛ̄n Dyǒb.”
10 Da mesma forma, há alegria na presença dos anjos de Deus quando um único pecador se arrepende”.
11 Yesuɛ ambád ahɔ́b aá, “Mod nhɔ́g ambɛ́, anchyáá bǎn bé baachóm bébɛ.
11 Jesus continuou: “Um homem tinha dois filhos.
12 Dɔ́ɔ epun ehɔ́g, mwǎn asad álāŋgē sáá nɛ́n aá, ‘A-sáŋ, bɛɛ́ mɛ ádêm akab á mbwɔ́g áde ńtə́ŋgɛ́né akud.’ Hɛ́ɛ sáá átédé chǒm ésyə̄ə̄l éche ánwōŋgē, boŋ ákabpé bɔ́ áte.
12 O filho mais jovem disse ao pai: ‘Quero a minha parte da herança’, e o pai dividiu seus bens entre os filhos.
13 Nguse é eʼpun étómé-ʼaá, boŋ mwǎn asad áladé ḿmē nted ńsyə̄ə̄l, ákǎg á aloŋ démpēe áde áchábnédé. Áwed-taá ápédé boŋ ábootéd aloŋgé á mbaambaa achog, ábēbtē ngáb esyəə́l echě ánwōŋgē.
13 “Alguns dias depois, o filho mais jovem arrumou suas coisas e se mudou para uma terra distante, onde desperdiçou tudo que tinha por viver de forma desregrada.
14 Áde chǒm ésyə̄ə̄l émáá mɔ́ áyə̄l né bɔɔb, sáŋkalaa a nzaa anhún á aloŋ-tê wê. Atóg dɔ́-ʼɛ ábóótédé mɔ́ asɔ́l áyə̄l ngíne-ngíne.
14 Quando seu dinheiro acabou, uma grande fome se espalhou pela terra, e ele começou a passar necessidade.
15 Hɛ́ɛ ákíí kunze e mod pɔ́g atán á dyad-tê wê, âchɔ́m mwǎ nsɔ́n. Ane mod mɔ́-ʼɛ alóm mɔ́ aá, ákɛ ádídtad mɔ́ esɔg é nguu.
15 Convenceu um fazendeiro da região a empregá-lo, e esse homem o mandou a seus campos para cuidar dos porcos.
16 Anwóŋ á mewêmtɛn aá, mɔ́ɔ̄lōntē abum ké ne medyɛ́ mé nguu, boŋ modmod enkêmbaá mɔ́ chǒmchǒm éche áhɛlɛsɛ adyɛ́.
16 Embora quisesse saciar a fome com as vagens dadas aos porcos, ninguém lhe dava coisa alguma.
17 Dɔ́ɔ ádyɛ́ɛ́ chóóŋ, boŋ ákwanlád, áhɔ̄bē aá, ‘Nɔnéʼ ngáne bembəledɛ bélóné echem sáŋ á ndáb-te, boŋ ké nɛ̂ bédyâg medyɛ́ méchɔbe ásē, boŋ mɛ-ʼɛ ńwâg nzaa hɛ́n!
17 “Quando finalmente caiu em si, disse: ‘Até os empregados de meu pai têm comida de sobra, e eu estou aqui, morrendo de fome.
18 Mɛ̌syəə́, ńkɛ ntán echem sáŋ, nláá mɔ́ mɛɛ́, A-sáŋ, mbɛlé mbéb áʼsō éʼ Dyǒb ne áʼsō éʼbôŋ.
18 Vou retornar à casa de meu pai e dizer: Pai, pequei contra o céu e contra o senhor,
19 Mměn meékwognedɛɛ́ âchəgned nɛ́ɛ awoŋ mwǎn ámpē. Téd mɛ ké nɛ̂ŋgáne awôŋ mbəledɛ nhɔ́g.’
19 e não sou mais digno de ser chamado seu filho. Por favor, trate-me como seu empregado’.
20 “Hɛ̂ dɔ́ɔ ápádté ásē, boŋ ásūɛ̄ʼ á dyad wɛ́ɛ sáá. Boŋ áde ákwógé apɛ á ndáb nɛ̂, sáá annyín mɔ́ mwǎ etûn. Ankóbtɛ́n sáá ngɔl. Sáá annyəgéd, alúm mwǎn ámīn, ahɛ́ mɔ́ tə̂l.
20 “Então voltou para a casa de seu pai. Quando ele ainda estava longe, seu pai o viu. Cheio de compaixão, correu para o filho, o abraçou e o beijou.
21 Dɔ́ɔ mwǎn álāŋgē mɔ́ nɛ́n aá, ‘A-sáŋ, mbɛlé mbéb áʼsō éʼ Dyǒb ne áʼsō éʼbôŋ. Meékwognedɛɛ́ âchəgned nɛ́ɛ mwǎn awôŋ ámpē.’
21 O filho disse: ‘Pai, pequei contra o céu e contra o senhor, e não sou mais digno de ser chamado seu filho’.
22 Hɛ́ɛ sáá mɔ́-ʼɛ áchɛ́nlé ábē bembəledɛ, álāŋgē bɔ́ nɛ́n aá, ‘Nyéhyiinad mɛ nsob ḿme ńtómtɛ́né adəŋ nɛ̂, á mehélé-te. Nyéwáad mɔ́ mɔ́ á yə̌l. Nyéhɛ̂-ʼɛ mɔ́ ebóŋ á ekáá, nyéhɛ̂-ʼɛ mɔ́ metámbé a ékuu.
22 “O pai, no entanto, disse aos servos: ‘Depressa! Tragam a melhor roupa da casa e vistam nele. Coloquem-lhe um anel no dedo e sandálias nos pés.
23 Nyétêd nchóm-é-nyag awě dékə́lté nɛ̂, nyékwɛl mɔ́, âbɛl nɛ́n, syánē moosyəə́l dédyɛ̂ débɛl-lɛ apaté.
23 Matem o novilho gordo. Faremos um banquete e celebraremos,
24 Nyêbíí bán, awem mwǎn nɛ́n ammǎd awɛ́, boŋ atimé ámbīd á aloŋgé. Ambɔ́ɔ, boŋ abídé áwed.’ Hɛ́-ʼaá bébóótédé ngande achog.
24 pois este meu filho estava morto e voltou à vida. Estava perdido e foi achado!’. E começaram a festejar.
25 “Ḿmɛ́n mésyə̄ə̄l mêmbɛnléd áde mwǎnyaŋ ambáá adíí á nzag-tê. Áde áhúú, dɔ́ɔ áwógɛɛ́ bad békɔ́ne, béságe-ʼɛ bwěm á ndáb-te.
25 “Enquanto isso, o filho mais velho trabalhava no campo. Na volta para casa, ouviu música e dança,
26 Dɔ́ɔ áchɛ́nlé mbəledɛ nhɔ́g, boŋ ásɛdté mɔ́ dyam áde ábɛnlaad.
26 e perguntou a um dos servos o que estava acontecendo.
27 Dɔ́ɔ mbəledɛ nɛ álûmtɛɛ́ mɔ́ áte nɛ́n aá, ‘Pɔ́n mwǎnyoŋ ahúú ámbīd-óó. Sóó akwɛ̌nlé mɔ́ nchóm-é-nyag ne, áyə̄le anyínɛn áde ányínné mɔ́ dǐd ámpē, ésebán dyamdyam ábɛ́lé mɔ́.’
27 O servo respondeu: ‘Seu irmão voltou, e seu pai matou o novilho gordo, pois ele voltou são e salvo!’.
28 — ausente —
28 “O irmão mais velho se irou e não quis entrar. O pai saiu e insistiu com o filho,
29 — ausente —
29 mas ele respondeu: ‘Todos esses anos, tenho trabalhado como um escravo para o senhor e nunca me recusei a obedecer às suas ordens. E o senhor nunca me deu nem mesmo um cabrito para eu festejar com meus amigos.
30 Boŋ ngáne awoŋ mwǎn a nlém ápédé ámbīd, mɔ́ awě amaá echoŋ ngáb esyəə́l abébed ne bɛkwalɛɛ, ewúúdé mɔ́ nyag echě etómtɛ́né akəl.’
30 Mas, quando esse seu filho volta, depois de desperdiçar o seu dinheiro com prostitutas, o senhor comemora matando o novilho!’.
31 Hɛ́ɛ sáá álâŋgɛɛ́ mɔ́ nɛ́n, ‘A-mwǎn, wɛ-ɛɛ́ edé ne mɛ hɛ́n póndé ésyə̄ə̄l. Kéchéé éche ńwóó-ʼɛ édíi échôŋ.
31 “O pai lhe respondeu: ‘Meu filho, você está sempre comigo, e tudo que eu tenho é seu.
32 Émbɛ̄ bwâm syánē âchog ngande, âwóg menyiŋge. Nɛ́n, mwǎnyoŋ ammǎd awɛ́, boŋ atimé ámbīd á aloŋgé. Ambɔ́ɔ, boŋ abídé áwed.’ ”
32 Mas tínhamos de comemorar este dia feliz, pois seu irmão estava morto e voltou à vida. Estava perdido e foi achado!’”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.