Lucas 10
Melɛ̌ Mékɔ̄ɔ̄lē (BSSNT) vs VC
1 Ámbīd e nɛ̂, Sáŋgwɛ́ɛ́ ampwɛ̌d bembapɛɛ bémpēe móom saámbé ne bébɛ. Anlóm bɔ́ áʼsō bébɛ bébɛ dyad tɛ́ɛ́ ne hǒm tɛ́ɛ́ áde ámbīīʼɛ́ aá mɔ́ɔ̄pɛ̌.
1 Depois disso, designou o Senhor ainda setenta e dois outros discípulos e mandou-os, dois a dois, adiante de si, por todas as cidades e lugares para onde ele tinha de ir.
2 Anláá bɔ́ aá, “Nzag echyáá bwâmbwam, bwěm éʼhɛdnad apád, boŋ bepád béebuuʼɛ́ áte. Né-ɔɔ́, nyékânne nɛ́n bán, nwóó-nzag álôm bepád.
2 Disse-lhes: Grande é a messe, mas poucos são os operários. Rogai ao Senhor da messe que mande operários para a sua messe.
3 Nyékag-kɔɔ́, boŋ nyébíi bán nlóme nyé nɛ́ɛ ńdyɔŋ ḿ mbód átîntê e ngə.
3 Ide; eis que vos envio como cordeiros entre lobos.
4 Nyéewánlé ekwɛ é ngáb á yə̌l, ké ekwɛ empée, káa metámbé. Nyéēbwāg-kɛ mod alɛled á nzii.
4 Não leveis bolsa nem mochila, nem calçado e a ninguém saudeis pelo caminho.
5 Ndáb ké ehéé eche nyɛ́sɔ̄nlē, nyélɛled bɔ́ nɛ́n bán, ‘Nsaŋ ḿbɛ̂ ne nyé.’
5 Em toda casa em que entrardes, dizei primeiro: Paz a esta casa!
6 Nzé mod a nsaŋ adé áhed, né ḿmɛ̄n nsaŋ mɛ́bɛ̄ ne mɔ́. Nzé eésɛ̌, né mɛ́timɛ́n nyé běn.
6 Se ali houver algum homem pacífico, repousará sobre ele a vossa paz; mas, se não houver, ela tornará para vós.
7 Ndáb ké ehéé eche nyésɔ́lé, nyédyɛ̄ɛ̄ áhed. Nyéēpɛnlád ndáb áte. Nyékob-pɛ kéchéé éche bébagɛɛ́ nyé âdyɛ́ káa âmwɛ́, áyə̄le mod a nsɔ́n atə́ŋgɛ́né nɛ́ɛ ákudɛɛ́ ḿme nsábe.
7 Permanecei na mesma casa, comei e bebei do que eles tiverem, pois o operário é digno do seu salário. Não andeis de casa em casa.
8 Dyad ké ahéé áde nyépédé áte, boŋ békob nyé nken, nyédyɛ̂ kéchéé éche bébágé nyé.
8 Em qualquer cidade em que entrardes e vos receberem, comei o que se vos servir.
9 Nyédide bad bé nkole bwâm, nyéláa-ʼɛ bɔ́ nɛ́n bán, ‘Nkamlɛn ń Dyǒb ḿpédé nyé bɛnbɛn.’
9 Curai os enfermos que nela houver e dizei-lhes: O Reino de Deus está próximo.
10 Boŋ dyad ké ahéé áde béekobɛɛ́ nyé nken, nyékɛ á ntém nzii, nyéhɔ̂b nɛ́n bán,
10 Mas se entrardes nalguma cidade e não vos receberem, saindo pelas suas praças, dizei:
11 ‘Ké échɛ́n ebumbú éche émbɛ̄ sé á mekuu, sêkudté nyé chɔ́, boŋ ké nɛ̂ nyébíi bán nkamlɛn ń Dyǒb ńdé bɛnbɛn.’
11 Até o pó que se nos pegou da vossa cidade, sacudimos contra vós; sabei, contudo, que o Reino de Deus está próximo.
12 Nlâŋge nyé mɛɛ́, á epun é nkáásé, nkɔ́gsɛn ḿme dyad á Sodom dɛ́nyīnnē mɛ́bɛ̄ mwǎmpīn tómaa ḿme bad ábe bédé ádê dyad áte békudté.
12 Digo-vos: naqueles dias haverá um tratamento menos rigoroso para Sodoma.
13 “Á-bad bé Korazin, ébɛ̄ɛ̄n nyé ebébtéd! Ébɛ̄ɛ̄n nyémpē ebébtéd á-bad bé Betsaida! Áyə̄le nzé émbɛ̄ bán, ndəle é mekan éche Dyǒb ábɛ́lé áwɛ̄n myad, êmbɛnléd nɛ̂ á dyad á Tirɛ ne dyad á Sidɔn, né bénwāā melebe se etûn, bémwagtéd-tɛ mbúmbú áyə̄l âlúmed nɛ́n bán, béhə́ŋlɛ́né ádab abɛ́ dé mbéb.
13 Ai de ti, Corozaim! Ai de ti, Betsaida! Porque, se em Tiro e Sidônia tivessem sido feitos os prodígios que foram realizados em vosso meio, há muito tempo teriam feito penitência, cobrindo-se de saco e cinza.
14 Boŋ mbwɛ mé nkáásé, nkáá ḿme bad bé Tirɛ ne bé Sidɔn mɛ́bɛ̄ mwǎmpīn tómaa ḿmɛ̄n.
14 Por isso haverá no dia do juízo menos rigor para Tiro e Sidônia do que para vós.
15 Nyé bad bé Kapenahum ámpē, nyêwêmtan bán,
15 E tu, Cafarnaum, que te elevas até o céu, serás precipitada até aos infernos.
16 Hɛ́ɛ álâŋgɛɛ́ bembapɛɛ nɛ́n aá, “Kénzɛ́ɛ́ awě awógné nyé, né awógné mɛ, boŋ kénzɛ́ɛ́ awě abáá nyé á yə̌l, né abáá kə́ŋne mɛ. Kénzɛ́ɛ́-ʼɛ awě abáá mɛ á yə̌l, né abáá kə́ŋne ane awě alómé mɛ á yə̌l.”
16 Quem vos ouve, a mim ouve; e quem vos rejeita, a mim rejeita; e quem me rejeita, rejeita aquele que me enviou.
17 Áde bembapɛɛ móom saámbé ne bébɛ ábe Yesuɛ ánlōmmē béhúú ámbīd, bénlāā mɔ́ ne menyiŋge mésyə̄ə̄l bán, “A-Sáŋ, kə́ŋne eʼdəə́dəŋ bé mbéb bênsudéd yə̌l áwɛd eʼsó, atúb áde sétúbé wɛ dǐn.”
17 Voltaram alegres os setenta e dois, dizendo: Senhor, até os demônios se nos submetem em teu nome!
18 Dɔ́ɔ Yesuɛ áhɔ́bɛɛ́ aá, “Nnyíné Satanɛ ahúné ádyōb nɛ̂ŋgáne emwɛdmwɛd.
18 Jesus disse-lhes: Vi Satanás cair do céu como um raio.
19 Mbagé nyé kunze âdyaa nyə̌ bɔ́ɔbɛ bengaabobɛ bé mpwɛn ámīn, ne âtóm ngíne esyəə́l eche Satanɛ áte, Satanɛ ne ane awě akɔɔ́ syánē. Dyamdyam déebɛnlé nyé.
19 Eis que vos dei poder para pisar serpentes, escorpiões e todo o poder do inimigo.
20 Boŋ ké nɛ̂ ámpē, menyiŋge ḿme nyéwógɛɛ́ méēbāg nɛ́n bán, áyə̄le eʼdəə́dəŋ éwógné nyé, boŋ pɛn nyéwôg menyiŋge dásɔ̄ nɛ́n bán, mǐn méténlédé nyé ádyōb.”
20 Contudo, não vos alegreis porque os espíritos vos estão sujeitos, mas alegrai-vos de que os vossos nomes estejam escritos nos céus.
21 Ábwɔ̄g-ábwɔ̄g Edəə́dəŋ éche Ésáá énwōgēd mɔ́ menyiŋge bwâmbwam, ahɔ́b aá, “A-Tɛ̂, Sáŋgwɛ́ɛ́ a nkoŋ ń sé ne ḿ mín, nságnɛn ḿbɛ̂ ne wɛ áyə̄le elúmté mpín ḿ běndem mam ḿme ébáŋné bad bé debyɛ́ɛ́ ne bad bé nsôŋtɛn. Ɛɛ, a-Tɛ̂, nɛ̂ děn dɔ́ɔ édə́ə́ wɛɛ́, ébɛnled.
21 Naquele mesma hora, Jesus exultou de alegria no Espírito Santo e disse: Pai, Senhor do céu e da terra, eu te dou graças porque escondeste estas coisas aos sábios e inteligentes e as revelaste aos pequeninos. Sim, Pai, bendigo-te porque assim foi do teu agrado.
22 Ńláa nyé mɛɛ́, Echem Sáŋ ebagé mekan mésyə̄ə̄l áwêm mekáá. Mod ké nhɔ́g eékoŋtɛɛ́ mwǎn abíi ésebɛ́ Dyǒb Titɛ́ɛ. Mod ké nhɔ́g-kɛ ámpē eebíiʼɛ́ ngáne Titɛ́ɛ ákóŋté abɛ́ ésebɛ́ mwǎn, ne kénzɛ́ɛ́ awě mwǎn ádə́ə́ aá mɔ́lúmed mɔ́.”
22 Todas as coisas me foram entregues por meu Pai. Ninguém conhece quem é o Filho senão o Pai, nem quem é o Pai senão o Filho, e aquele a quem o Filho o quiser revelar.
23 Hɛ́ɛ ákúnné wɛ́ɛ bembapɛɛ, boŋ álāŋgē bɔ́ á kun-tê nɛ́n aá, “Nsimé ne bad ábe bényíneʼ mekan ḿme nyényínɛɛ́ nɛ́n!
23 E voltou-se para os seus discípulos, e disse: Ditosos os olhos que vêem o que vós vedes,
24 Á mbále nlâŋge nyé nɛ́n mɛɛ́, bekal-bé-eʼdəə́dəŋ híin ne kə̂ŋ é bad híin bênwanɛ́n ânyín mekan ḿme nyényíné ne âwóg mekan ḿme nyéwógé boŋ bénkênyínné, bénkênwóg-kaá.”
24 pois vos digo que muitos profetas e reis desejaram ver o que vós vedes, e não o viram; e ouvir o que vós ouvis, e não o ouviram.
25 Bɔɔb-pɔɔ́ meléede a mbéndé anhyɛ̌ Yesuɛ akəg áte aá, “A-meléed, cheé mɛ́bɛnlé boŋ ńkūd aloŋgé áde déemaáʼ?”
25 Levantou-se um doutor da lei e, para pô-lo à prova, perguntou: Mestre, que devo fazer para possuir a vida eterna?
26 Yesuɛ antimtɛ́n mɔ́ aá, “Chán éténlédé á kálag e mbéndé. Cheé éláá áwēd-te?”
26 Disse-lhe Jesus: Que está escrito na lei? Como é que lês?
27 Meléede a mbéndé ankwɛntɛ́n aá, “ ‘Étə́ŋgɛ́né bán édəŋ Sáŋgwɛ́ɛ́ ádôŋ Dyǒb ne nlém ńsyə̄ə̄l, ne edəə́dəŋ ésyə̄ə̄l, ne ngíne esyəə́l, ne mewêmtɛn mésyə̄ə̄l.’ ‘Édəŋ-ʼɛ mwǎnyoŋ nɛ̂ŋgáne echoŋ yə̌l.’ ”
27 Respondeu ele: Amarás o Senhor teu Deus de todo o teu coração, de toda a tua alma, de todas as tuas forças e de todo o teu pensamento {Dt 6,5}; e a teu próximo como a ti mesmo {Lv 19,18}.
28 Yesuɛ anláá mɔ́ aá, “Ebíí akwɛntɛn. Nzé ebɛlé áned, né wɛ̌kǔd aloŋgé áde déemaáʼ”
28 Falou-lhe Jesus: Respondeste bem; faze isto e viverás.
29 Ngáne ane mod áhɛ́déʼáá aá mɔ́suud yə̌l nzɔm, ansɛdéd aáken, “Nzé béchəgɛɛ́ wɛ̌n nɛ̂?”
29 Mas ele, querendo justificar-se, perguntou a Jesus: E quem é o meu próximo?
30 Âtimtɛn mɔ́, Yesuɛ ankǎl ngan aá, “Mod a Israɛl nhɔ́g akagéʼáá ekɛ, ambíd á Jerusalɛm, átimé á Jeriko. Áde ápédé á etûn-tê, bechîb bénkōb mɔ́, békōbɛ̄n mɔ́ chǒm ésyə̄ə̄l éche ánwālɛ̄ɛ̄. Bêmbɔmtéd mɔ́ kə́ə́ŋ áhɛdé awɛ́. Dɔ́ɔ béchénné mɔ́ á nkəg ń nzii.
30 Jesus então contou: Um homem descia de Jerusalém a Jericó, e caiu nas mãos de ladrões, que o despojaram; e depois de o terem maltratado com muitos ferimentos, retiraram-se, deixando-o meio morto.
31 Prisɛ pɔ́g chɔ́mpē esyɔ̌gkéʼáá melemlem mé nzii. Dɔ́ɔ átáné ane mod. Ambamé nkəg ń nzii ḿmíníí.
31 Por acaso desceu pelo mesmo caminho um sacerdote, viu-o e passou adiante.
32 Mod a túmbé e Levi awě abɛléʼáá nsɔ́n á Ndáb-e-Dyǒb awě mɔ́mpē ampɛ̌ áhed, boŋ anyín mɔ́, ambamé melemlem.
32 Igualmente um levita, chegando àquele lugar, viu-o e passou também adiante.
33 Boŋ mod a Samaria nhɔ́g awe atóméʼáá ene nzii, ampɛ̌ áhed. (Bad bé Samaria bɔ́ɔbɛ bad bé Israɛl béechemtannaá.) Áde ányíné mɔ́, anwóg mɔ́ ngɔl,
33 Mas um samaritano que viajava, chegando àquele lugar, viu-o e moveu-se de compaixão.
34 ákɛ̄ áhed, ahɛ́ mɔ́ mɛl á sii-tê, ákaŋ chɔ́, boŋ ápēmē mɔ́ á ésɛl mîn. Apɛɛ́né-ʼaá mɔ́ á dyad-tê, boŋ ásɔ̄nlē mɔ́ á ndáb e beken, ábōŋgē mɔ́.Mod a Samaria awóŋgɛ́né mod awe bechîb bébɔ́mé|src="DN00479b.tif" size="col" ref="10.34"
34 Aproximando-se, atou-lhe as feridas, deitando nelas azeite e vinho; colocou-o sobre a sua própria montaria e levou-o a uma hospedaria e tratou dele.
35 Nɛ́ɛ bǐn éʼsáŋgé ahúd eʼkə́lé éʼtáan, ábag nwóó ndáb aá, ‘Téd nɛ́n, étɔgnan anɛ́n mod, kéchéé émpēe éche wɛ́bēbēdtē, mɛ̌timtéd wɛ ámbīd á ehúu.’ ”
35 No dia seguinte, tirou dois denários e deu-os ao hospedeiro, dizendo-lhe: Trata dele e, quanto gastares a mais, na volta to pagarei.
36 Hɛ́ɛ Yesuɛ ásɛdtɛɛ́ ane meléede a mbéndé aáken, “Átîntê e ábɛ̂ bad béláán ábe béntān ane mod awě bechîb bénlɔ̄gɛ̄nnē, ahéé anlúméd aá mɔ́dē waáb?”
36 Qual destes três parece ter sido o próximo daquele que caiu nas mãos dos ladrões?
37 Meléede a mbéndé ankwɛntɛ́n aá, “Ane awě anwóg mɔ́ ngɔl.” Hɛ́ɛ Yesuɛ álâŋgɛɛ́ mɔ́ aá, “Kǎg-kɔ̄, wɛ́mpē ébɛleʼ melemlem.”
37 Respondeu o doutor: Aquele que usou de misericórdia para com ele. Então Jesus lhe disse: Vai, e faze tu o mesmo.
38 Yesuɛ ne ábē bembapɛɛ bêmpɛ̌ mwǎ dyad nhɔ́g. Mmwaád nhɔ́g awe béchə́géʼáá bán Mataa ankǒb bɔ́ nken.
38 Estando Jesus em viagem, entrou numa aldeia, onde uma mulher, chamada Marta, o recebeu em sua casa.
39 Ane mmwaád mwǎnyaŋ abédé dǐn bán Maria. Maria anhyɛ̌ Yesuɛ adyɛɛ á nkəg, âwóg mekan ḿme áyə́gtéʼáá.
39 Tinha ela uma irmã por nome Maria, que se assentou aos pés do Senhor para ouvi-lo falar.
40 Boŋ Mataa anhágɛ́n áte ne nsɔ́n ń ndáb-te. Dɔ́ɔ áhyédé Yesuɛ aláa aá, “A-Sáŋgú, weenyínɛ́ɛ́ nɛ́n wɛɛ́, awem mwǎnyaŋ atɛ̌dnédé mměmpɛn nsɔ́n ńsyə̄ə̄l-ɛ? Láá mɔ́ wɛɛ́, áhyɛ áwôŋgɛn mɛ.”
40 Marta, toda preocupada na lida da casa, veio a Jesus e disse: Senhor, não te importas que minha irmã me deixe só a servir? Dize-lhe que me ajude.
41 Boŋ Yesuɛ antimtɛ́n mɔ́ aá “Á-Mata, nlém ńtage wɛ áte áyə̄le ekud é mekan.
41 Respondeu-lhe o Senhor: Marta, Marta, andas muito inquieta e te preocupas com muitas coisas;
42 Boŋ dyam ádé ahɔ́g áde ákóó etógnɛ́n abɛ́. Maria apwɛdé dɔ́, ádɛ́-ʼɛ bwâm. Meéhɛ̄lɛ̄ɛ̄-ʼaá se ḿbɛl se békōbɛ̄n mɔ́ dɔ́.”
42 no entanto, uma só coisa é necessária; Maria escolheu a boa parte, que lhe não será tirada.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.