Lucas 10
Melɛ̌ Mékɔ̄ɔ̄lē (BSSNT) vs NVI
1 Ámbīd e nɛ̂, Sáŋgwɛ́ɛ́ ampwɛ̌d bembapɛɛ bémpēe móom saámbé ne bébɛ. Anlóm bɔ́ áʼsō bébɛ bébɛ dyad tɛ́ɛ́ ne hǒm tɛ́ɛ́ áde ámbīīʼɛ́ aá mɔ́ɔ̄pɛ̌.
1 Depois disso o Senhor designou outros setenta e dois e os enviou dois a dois, adiante dele, a todas as cidades e lugares para onde ele estava prestes a ir.
2 Anláá bɔ́ aá, “Nzag echyáá bwâmbwam, bwěm éʼhɛdnad apád, boŋ bepád béebuuʼɛ́ áte. Né-ɔɔ́, nyékânne nɛ́n bán, nwóó-nzag álôm bepád.
2 E lhes disse: "A colheita é grande, mas os trabalhadores são poucos. Portanto, peçam ao Senhor da colheita que mande trabalhadores para a sua colheita.
3 Nyékag-kɔɔ́, boŋ nyébíi bán nlóme nyé nɛ́ɛ ńdyɔŋ ḿ mbód átîntê e ngə.
3 Vão! Eu os estou enviando como cordeiros entre lobos.
4 Nyéewánlé ekwɛ é ngáb á yə̌l, ké ekwɛ empée, káa metámbé. Nyéēbwāg-kɛ mod alɛled á nzii.
4 Não levem bolsa nem saco de viagem nem sandálias; e não saúdem ninguém pelo caminho.
5 Ndáb ké ehéé eche nyɛ́sɔ̄nlē, nyélɛled bɔ́ nɛ́n bán, ‘Nsaŋ ḿbɛ̂ ne nyé.’
5 "Quando entrarem numa casa, digam primeiro: ‘Paz a esta casa’.
6 Nzé mod a nsaŋ adé áhed, né ḿmɛ̄n nsaŋ mɛ́bɛ̄ ne mɔ́. Nzé eésɛ̌, né mɛ́timɛ́n nyé běn.
6 Se houver ali um homem de paz, a paz de vocês repousará sobre ele; se não, ela voltará para vocês.
7 Ndáb ké ehéé eche nyésɔ́lé, nyédyɛ̄ɛ̄ áhed. Nyéēpɛnlád ndáb áte. Nyékob-pɛ kéchéé éche bébagɛɛ́ nyé âdyɛ́ káa âmwɛ́, áyə̄le mod a nsɔ́n atə́ŋgɛ́né nɛ́ɛ ákudɛɛ́ ḿme nsábe.
7 Fiquem naquela casa, e comam e bebam o que lhes derem, pois o trabalhador merece o seu salário. Não fiquem mudando de casa em casa.
8 Dyad ké ahéé áde nyépédé áte, boŋ békob nyé nken, nyédyɛ̂ kéchéé éche bébágé nyé.
8 "Quando entrarem numa cidade e forem bem recebidos, comam o que for posto diante de vocês.
9 Nyédide bad bé nkole bwâm, nyéláa-ʼɛ bɔ́ nɛ́n bán, ‘Nkamlɛn ń Dyǒb ḿpédé nyé bɛnbɛn.’
9 Curem os doentes que ali houver e digam-lhes: ‘O Reino de Deus está próximo de vocês’.
10 Boŋ dyad ké ahéé áde béekobɛɛ́ nyé nken, nyékɛ á ntém nzii, nyéhɔ̂b nɛ́n bán,
10 Mas quando entrarem numa cidade e não forem bem recebidos, saiam por suas ruas e digam:
11 ‘Ké échɛ́n ebumbú éche émbɛ̄ sé á mekuu, sêkudté nyé chɔ́, boŋ ké nɛ̂ nyébíi bán nkamlɛn ń Dyǒb ńdé bɛnbɛn.’
11 ‘Até o pó da sua cidade, que se apegou aos nossos pés, sacudimos contra vocês. Fiquem certos disto: O Reino de Deus está próximo’.
12 Nlâŋge nyé mɛɛ́, á epun é nkáásé, nkɔ́gsɛn ḿme dyad á Sodom dɛ́nyīnnē mɛ́bɛ̄ mwǎmpīn tómaa ḿme bad ábe bédé ádê dyad áte békudté.
12 Eu lhes digo: Naquele dia haverá mais tolerância para Sodoma do que para aquela cidade.
13 “Á-bad bé Korazin, ébɛ̄ɛ̄n nyé ebébtéd! Ébɛ̄ɛ̄n nyémpē ebébtéd á-bad bé Betsaida! Áyə̄le nzé émbɛ̄ bán, ndəle é mekan éche Dyǒb ábɛ́lé áwɛ̄n myad, êmbɛnléd nɛ̂ á dyad á Tirɛ ne dyad á Sidɔn, né bénwāā melebe se etûn, bémwagtéd-tɛ mbúmbú áyə̄l âlúmed nɛ́n bán, béhə́ŋlɛ́né ádab abɛ́ dé mbéb.
13 "Ai de você, Corazim! Ai de você, Betsaida! Porque se os milagres que foram realizados entre vocês o fossem em Tiro e Sidom, há muito tempo elas se teriam arrependido, vestindo roupas de saco e cobrindo-se de cinzas.
14 Boŋ mbwɛ mé nkáásé, nkáá ḿme bad bé Tirɛ ne bé Sidɔn mɛ́bɛ̄ mwǎmpīn tómaa ḿmɛ̄n.
14 Mas no juízo haverá menor rigor para Tiro e Sidom do que para vocês.
15 Nyé bad bé Kapenahum ámpē, nyêwêmtan bán,
15 E você, Cafarnaum: será elevada até o céu? Não; você descerá até ao Hades!
16 Hɛ́ɛ álâŋgɛɛ́ bembapɛɛ nɛ́n aá, “Kénzɛ́ɛ́ awě awógné nyé, né awógné mɛ, boŋ kénzɛ́ɛ́ awě abáá nyé á yə̌l, né abáá kə́ŋne mɛ. Kénzɛ́ɛ́-ʼɛ awě abáá mɛ á yə̌l, né abáá kə́ŋne ane awě alómé mɛ á yə̌l.”
16 "Aquele que lhes dá ouvidos, está me dando ouvidos; aquele que os rejeita, está me rejeitando; mas aquele que me rejeita, está rejeitando aquele que me enviou".
17 Áde bembapɛɛ móom saámbé ne bébɛ ábe Yesuɛ ánlōmmē béhúú ámbīd, bénlāā mɔ́ ne menyiŋge mésyə̄ə̄l bán, “A-Sáŋ, kə́ŋne eʼdəə́dəŋ bé mbéb bênsudéd yə̌l áwɛd eʼsó, atúb áde sétúbé wɛ dǐn.”
17 Os setenta e dois voltaram alegres e disseram: "Senhor, até os demônios se submetem a nós, em teu nome".
18 Dɔ́ɔ Yesuɛ áhɔ́bɛɛ́ aá, “Nnyíné Satanɛ ahúné ádyōb nɛ̂ŋgáne emwɛdmwɛd.
18 Ele respondeu: "Eu vi Satanás caindo do céu como relâmpago.
19 Mbagé nyé kunze âdyaa nyə̌ bɔ́ɔbɛ bengaabobɛ bé mpwɛn ámīn, ne âtóm ngíne esyəə́l eche Satanɛ áte, Satanɛ ne ane awě akɔɔ́ syánē. Dyamdyam déebɛnlé nyé.
19 Eu lhes dei autoridade para pisarem sobre cobras e escorpiões, e sobre todo o poder do inimigo; nada lhes fará dano.
20 Boŋ ké nɛ̂ ámpē, menyiŋge ḿme nyéwógɛɛ́ méēbāg nɛ́n bán, áyə̄le eʼdəə́dəŋ éwógné nyé, boŋ pɛn nyéwôg menyiŋge dásɔ̄ nɛ́n bán, mǐn méténlédé nyé ádyōb.”
20 Contudo, alegrem-se, não porque os espíritos se submetem a vocês, mas porque seus nomes estão escritos nos céus".
21 Ábwɔ̄g-ábwɔ̄g Edəə́dəŋ éche Ésáá énwōgēd mɔ́ menyiŋge bwâmbwam, ahɔ́b aá, “A-Tɛ̂, Sáŋgwɛ́ɛ́ a nkoŋ ń sé ne ḿ mín, nságnɛn ḿbɛ̂ ne wɛ áyə̄le elúmté mpín ḿ běndem mam ḿme ébáŋné bad bé debyɛ́ɛ́ ne bad bé nsôŋtɛn. Ɛɛ, a-Tɛ̂, nɛ̂ děn dɔ́ɔ édə́ə́ wɛɛ́, ébɛnled.
21 Naquela hora Jesus, exultando no Espírito Santo, disse: "Eu te louvo, Pai, Senhor do céu e da terra, porque escondeste estas coisas dos sábios e cultos e as revelaste aos pequeninos. Sim, Pai, pois assim foi do teu agrado.
22 Ńláa nyé mɛɛ́, Echem Sáŋ ebagé mekan mésyə̄ə̄l áwêm mekáá. Mod ké nhɔ́g eékoŋtɛɛ́ mwǎn abíi ésebɛ́ Dyǒb Titɛ́ɛ. Mod ké nhɔ́g-kɛ ámpē eebíiʼɛ́ ngáne Titɛ́ɛ ákóŋté abɛ́ ésebɛ́ mwǎn, ne kénzɛ́ɛ́ awě mwǎn ádə́ə́ aá mɔ́lúmed mɔ́.”
22 "Todas as coisas me foram entregues por meu Pai. Ninguém sabe quem é o Filho, a não ser o Pai; e ninguém sabe quem é o Pai, a não ser o Filho e aqueles a quem o Filho o quiser revelar".
23 Hɛ́ɛ ákúnné wɛ́ɛ bembapɛɛ, boŋ álāŋgē bɔ́ á kun-tê nɛ́n aá, “Nsimé ne bad ábe bényíneʼ mekan ḿme nyényínɛɛ́ nɛ́n!
23 Então ele se voltou para os seus discípulos e lhes disse em particular: "Felizes são os olhos que vêem o que vocês vêem.
24 Á mbále nlâŋge nyé nɛ́n mɛɛ́, bekal-bé-eʼdəə́dəŋ híin ne kə̂ŋ é bad híin bênwanɛ́n ânyín mekan ḿme nyényíné ne âwóg mekan ḿme nyéwógé boŋ bénkênyínné, bénkênwóg-kaá.”
24 Pois eu lhes digo que muitos profetas e reis desejaram ver o que vocês estão vendo, mas não viram; e ouvir o que vocês estão ouvindo, mas não ouviram".
25 Bɔɔb-pɔɔ́ meléede a mbéndé anhyɛ̌ Yesuɛ akəg áte aá, “A-meléed, cheé mɛ́bɛnlé boŋ ńkūd aloŋgé áde déemaáʼ?”
25 Certa ocasião, um perito na lei levantou-se para pôr Jesus à prova e lhe perguntou: "Mestre, o que preciso fazer para herdar a vida eterna? "
26 Yesuɛ antimtɛ́n mɔ́ aá, “Chán éténlédé á kálag e mbéndé. Cheé éláá áwēd-te?”
26 "O que está escrito na Lei? ", respondeu Jesus. "Como você a lê? "
27 Meléede a mbéndé ankwɛntɛ́n aá, “ ‘Étə́ŋgɛ́né bán édəŋ Sáŋgwɛ́ɛ́ ádôŋ Dyǒb ne nlém ńsyə̄ə̄l, ne edəə́dəŋ ésyə̄ə̄l, ne ngíne esyəə́l, ne mewêmtɛn mésyə̄ə̄l.’ ‘Édəŋ-ʼɛ mwǎnyoŋ nɛ̂ŋgáne echoŋ yə̌l.’ ”
27 Ele respondeu: " ‘Ame o Senhor, o seu Deus de todo o seu coração, de toda a sua alma, de todas as suas forças e de todo o seu entendimento’ e ‘Ame o seu próximo como a si mesmo’".
28 Yesuɛ anláá mɔ́ aá, “Ebíí akwɛntɛn. Nzé ebɛlé áned, né wɛ̌kǔd aloŋgé áde déemaáʼ”
28 Disse Jesus: "Você respondeu corretamente. Faça isso, e viverá".
29 Ngáne ane mod áhɛ́déʼáá aá mɔ́suud yə̌l nzɔm, ansɛdéd aáken, “Nzé béchəgɛɛ́ wɛ̌n nɛ̂?”
29 Mas ele, querendo justificar-se, perguntou a Jesus: "E quem é o meu próximo? "
30 Âtimtɛn mɔ́, Yesuɛ ankǎl ngan aá, “Mod a Israɛl nhɔ́g akagéʼáá ekɛ, ambíd á Jerusalɛm, átimé á Jeriko. Áde ápédé á etûn-tê, bechîb bénkōb mɔ́, békōbɛ̄n mɔ́ chǒm ésyə̄ə̄l éche ánwālɛ̄ɛ̄. Bêmbɔmtéd mɔ́ kə́ə́ŋ áhɛdé awɛ́. Dɔ́ɔ béchénné mɔ́ á nkəg ń nzii.
30 Em resposta, disse Jesus: "Um homem descia de Jerusalém para Jericó, quando caiu nas mãos de assaltantes. Estes lhe tiraram as roupas, espancaram-no e se foram, deixando-o quase morto.
31 Prisɛ pɔ́g chɔ́mpē esyɔ̌gkéʼáá melemlem mé nzii. Dɔ́ɔ átáné ane mod. Ambamé nkəg ń nzii ḿmíníí.
31 Aconteceu estar descendo pela mesma estrada um sacerdote. Quando viu o homem, passou pelo outro lado.
32 Mod a túmbé e Levi awě abɛléʼáá nsɔ́n á Ndáb-e-Dyǒb awě mɔ́mpē ampɛ̌ áhed, boŋ anyín mɔ́, ambamé melemlem.
32 E assim também um levita; quando chegou ao lugar e o viu, passou pelo outro lado.
33 Boŋ mod a Samaria nhɔ́g awe atóméʼáá ene nzii, ampɛ̌ áhed. (Bad bé Samaria bɔ́ɔbɛ bad bé Israɛl béechemtannaá.) Áde ányíné mɔ́, anwóg mɔ́ ngɔl,
33 Mas um samaritano, estando de viagem, chegou onde se encontrava o homem e, quando o viu, teve piedade dele.
34 ákɛ̄ áhed, ahɛ́ mɔ́ mɛl á sii-tê, ákaŋ chɔ́, boŋ ápēmē mɔ́ á ésɛl mîn. Apɛɛ́né-ʼaá mɔ́ á dyad-tê, boŋ ásɔ̄nlē mɔ́ á ndáb e beken, ábōŋgē mɔ́.Mod a Samaria awóŋgɛ́né mod awe bechîb bébɔ́mé|src="DN00479b.tif" size="col" ref="10.34"
34 Aproximou-se, enfaixou-lhe as feridas, derramando nelas vinho e óleo. Depois colocou-o sobre o seu próprio animal, levou-o para uma hospedaria e cuidou dele.
35 Nɛ́ɛ bǐn éʼsáŋgé ahúd eʼkə́lé éʼtáan, ábag nwóó ndáb aá, ‘Téd nɛ́n, étɔgnan anɛ́n mod, kéchéé émpēe éche wɛ́bēbēdtē, mɛ̌timtéd wɛ ámbīd á ehúu.’ ”
35 No dia seguinte, deu dois denários ao hospedeiro e disse-lhe: ‘Cuide dele. Quando voltar lhe pagarei todas as despesas que você tiver’.
36 Hɛ́ɛ Yesuɛ ásɛdtɛɛ́ ane meléede a mbéndé aáken, “Átîntê e ábɛ̂ bad béláán ábe béntān ane mod awě bechîb bénlɔ̄gɛ̄nnē, ahéé anlúméd aá mɔ́dē waáb?”
36 "Qual destes três você acha que foi o próximo do homem que caiu nas mãos dos assaltantes? "
37 Meléede a mbéndé ankwɛntɛ́n aá, “Ane awě anwóg mɔ́ ngɔl.” Hɛ́ɛ Yesuɛ álâŋgɛɛ́ mɔ́ aá, “Kǎg-kɔ̄, wɛ́mpē ébɛleʼ melemlem.”
37 "Aquele que teve misericórdia dele", respondeu o perito na lei. Jesus lhe disse: "Vá e faça o mesmo".
38 Yesuɛ ne ábē bembapɛɛ bêmpɛ̌ mwǎ dyad nhɔ́g. Mmwaád nhɔ́g awe béchə́géʼáá bán Mataa ankǒb bɔ́ nken.
38 Caminhando Jesus e os seus discípulos, chegaram a um povoado, onde certa mulher chamada Marta o recebeu em sua casa.
39 Ane mmwaád mwǎnyaŋ abédé dǐn bán Maria. Maria anhyɛ̌ Yesuɛ adyɛɛ á nkəg, âwóg mekan ḿme áyə́gtéʼáá.
39 Maria, sua irmã, ficou sentada aos pés do Senhor, ouvindo-lhe a palavra.
40 Boŋ Mataa anhágɛ́n áte ne nsɔ́n ń ndáb-te. Dɔ́ɔ áhyédé Yesuɛ aláa aá, “A-Sáŋgú, weenyínɛ́ɛ́ nɛ́n wɛɛ́, awem mwǎnyaŋ atɛ̌dnédé mměmpɛn nsɔ́n ńsyə̄ə̄l-ɛ? Láá mɔ́ wɛɛ́, áhyɛ áwôŋgɛn mɛ.”
40 Marta, porém, estava ocupada com muito serviço. E, aproximando-se dele, perguntou: "Senhor, não te importas que minha irmã tenha me deixado sozinha com o serviço? Dize-lhe que me ajude! "
41 Boŋ Yesuɛ antimtɛ́n mɔ́ aá “Á-Mata, nlém ńtage wɛ áte áyə̄le ekud é mekan.
41 Respondeu o Senhor: "Marta! Marta! Você está preocupada e inquieta com muitas coisas;
42 Boŋ dyam ádé ahɔ́g áde ákóó etógnɛ́n abɛ́. Maria apwɛdé dɔ́, ádɛ́-ʼɛ bwâm. Meéhɛ̄lɛ̄ɛ̄-ʼaá se ḿbɛl se békōbɛ̄n mɔ́ dɔ́.”
42 todavia apenas uma é necessária. Maria escolheu a boa parte, e esta não lhe será tirada".
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.