João 8
Melɛ̌ Mékɔ̄ɔ̄lē (BSSNT) vs ARIB
1 Yesuɛ pɛn ankɛ̌ á Ekone é Menzab.
1 Mas Jesus foi para o Monte das Oliveiras.
2 Nɛ́ɛ bǐn éʼsáŋgé mbwɛmbwɛ, antǐm ámbīd á Ndáb-e-Dyǒb. Ndun e mod empɛ̌ áwē. Andyɛɛ́ ásē ábootéd bɔ́ ayə́ged.
2 Pela manhã cedo voltou ao templo, e todo o povo vinha ter com ele; e Jesus, sentando-se o ensinava.
3 Bemeléede bé mbéndé ne Befarisia bêmpɛɛ́n mmwaád nhɔ́g áwē, awě békóbé nɛ́ɛ ákábɛɛ́ asón á ndáb e eʼwóŋgé. Béntīī ane mmwaád átîntê echâb,
3 Então os escribas e fariseus trouxeram-lhe uma mulher apanhada em adultério; e pondo-a no meio,
4 boŋ bélāŋgē Yesuɛ bán, “A-meléed, békóbé anɛ́n mmwaád nɛ́ɛ ákábɛɛ́ asón á ndáb e eʼwóŋgé.
4 disseram-lhe: Mestre, esta mulher foi apanhada em flagrante adultério.
5 Á mbéndé eche syánē, Mosɛɛ anhɔ́b aá, enɛ́n ndín e mmwaád bélûm chɔ́ meláá kə́ə́ŋ áwɛ̂, chán-nɔ̄ wɛ-ʼɛ éhɔ́bé?”
5 Ora, Moisés nos ordena na lei que as tais sejam apedrejadas. Tu, pois, que dizes?
6 Bênsɛdéd mɔ́ nɛ̂ âhíi mɔ́ melám, âbɛl nɛ́n békóbɛn mɔ́ awusé. Boŋ Yesuɛ anwúlɛ́n ásē, ábootéd bwěm atel á ndɔɔb-tê ne ábē eʼmii.
6 Isto diziam eles, tentando-o, para terem de que o acusar. Jesus, porém, inclinando-se, começou a escrever no chão com o dedo.
7 Áde bébádnɛ́né mɔ́ asɛded, antíí yə̌l ámīn, aláá bɔ́ aá, “Nyé ké ahéé awě eébɛ́lé mbéb ábɛ̂ mod aʼsó âlúm mɔ́ meláá.”
7 Mas, como insistissem em perguntar-lhe, ergueu-se e disse-lhes: Aquele dentre vós que está sem pecado seja o primeiro que lhe atire uma pedra.
8 Anwúlɛ́n mɔ́ ásē ámpē áteléʼ ábē bwɛ̌m á ndɔɔb-tê.
8 E, tornando a inclinar-se, escrevia na terra.
9 Áde ábɛ̂ bad béwógé nɛ̂ bêmbootéd ahide nhɔ́gē-nhɔ́gē. Bad bémbáá bɔ́ɔ bénsēbē akɛ, boŋ bésad béhīdēʼ. Kə́ə́ŋ ne á asóg Yesuɛ mwěmpɛn anlyə̌g, ane mmwaád-tɛ abɛ́ atyéém áhed.
9 Quando ouviram isto foram saindo um a um, a começar pelos mais velhos, até os últimos; ficou só Jesus, e a mulher ali em pé.
10 Áde Yesuɛ átíídé yə̌l ámīn, dɔ́ɔ ásɛdtɛɛ́ ane mmwaád aá, “Á-mmwaád nɛ́n, héé bad ábe bépɛ́ɛ́né wɛ hɛ́n bédíí? Modmod eélyəgɛɛ́ hɛ́n awě ahɔ́bé aá béwúu wɛ-yɛ?”
10 Então, erguendo-se Jesus e não vendo a ninguém senão a mulher, perguntou-lhe: Mulher, onde estão aqueles teus acusadores? Ninguém te condenou?
11 Ane mmwaád ankwɛntɛ́n aá, “A Sáŋ modmod.” Hɛ́ɛ Yesuɛ álâŋgɛɛ́ mɔ́ aá, “Né mɛ̌mpē méehɔ́bpé mɛɛ́ béwúu wɛ. Kǎg wɛ, boŋ weébɛ̄lē mbéb ámpē.”
11 Respondeu ela: Ninguém, Senhor. E disse-lhe Jesus: Nem eu te condeno; vai-te, e não peques mais.
12 Yesuɛ anláá ábê bad ámpē aá, “Mɛɛ́ ndé eʼnyínɛn bé ekíde éʼ bad bé nkǒŋsé. Kénzɛ́ɛ́ awě ahíde mɛ, éekaá á ehíntɛ́n-tê, boŋ ǎkǔd eʼnyínɛn bé ekíde ábe éʼbageʼ aloŋgé.”
12 Então Jesus tornou a falar-lhes, dizendo: Eu sou a luz do mundo; quem me segue de modo algum andará em trevas, mas terá a luz da vida.
13 Dɔ́ɔ Befarisia bélâŋgɛɛ́ mɔ́ bán, “Ebíde echoŋ yə̌l mbóŋ, né-ɔɔ́ mbóŋ echôŋ eékobnedɛɛ́.”
13 Disseram-lhe, pois, os fariseus: Tu dás testemunho de ti mesmo; o teu testemunho não é verdadeiro.
14 Yesuɛ ankwɛntɛ́n aá, “Kénɛ́ɛ mměn ḿbídɛɛ́ echem yə̌l mbóŋ, echem mbóŋ edé mbále, áyə̄le mbíí wɛ́ɛ ḿbídé, mbíí-ʼɛ wɛ́ɛ ńkagké, boŋ nyé, nyéebíiʼɛ́ wɛ́ɛ mbídé, nyéebíi-ʼáa wɛ́ɛ ńkagké.
14 Respondeu-lhes Jesus: Ainda que eu dou testemunho de mim mesmo, o meu testemunho é verdadeiro; porque sei donde vim, e para onde vou; mas vós não sabeis donde venho, nem para onde vou.
15 Nyêkáadte bad á nyaa e moonyoŋ. Meekáádtɛ́ɛ́ modmod.
15 Vós julgais segundo a carne; eu a ninguém julgo.
16 Ké menkáád-tɛ ké káádtɛ́n, echêm mbakú edé mbále, áyə̄le meekáádtɛ́ɛ́ ne mměn, boŋ nkáadte, ne ane awě alómé mɛ.
16 E, mesmo que eu julgue, o meu juízo é verdadeiro; porque não sou eu só, mas eu e o Pai que me enviou.
17 Nɛ́ɛ béhúde ké nɛ̂ áte, á mbéndé echɛ̂n, éténlédé nɛ́n bán nzé bad bébɛ bébídé dyam mbóŋ, boŋ béhɔ́bé melemlem mé dyam, né ene mbóŋ edé mbóŋ e mbále.
17 Ora, na vossa lei está escrito que o testemunho de dois homens é verdadeiro.
18 Nyébíi-ɔɔ́ nɛ́n bán nwóó mbóŋ ébɛ, mměn ne mod awě alómé mɛ, awě adé echem Sáŋ.”
18 Sou eu que dou testemunho de mim mesmo, e o Pai que me enviou, também dá testemunho de mim.
19 Hɛ́ɛ dɔ́ɔ Befarisia bésɛdtɛɛ́ mɔ́ bán, “Héé sóó ádíí?” Ankwɛntɛ́n bɔ́ aá, “Nyéebíiʼɛ́ mɛ, nyéebíi-ʼáa ké echem Sáŋ. Nzé nyêmbíí mɛ, né nyêbíí kə́ə́ŋne echem Sáŋ.”
19 Perguntavam-lhe, pois: Onde está teu pai? Jesus respondeu: Não me conheceis a mim, nem a meu Pai; se vós me conhecêsseis a mim, também conheceríeis a meu Pai.
20 Yesuɛ anhɔ́b ábɛ́n eʼyale áde áyə́gtɛɛ́ á Ndáb-e-Dyǒb-te, bɛnbɛn ne wɛ́ɛ békoŋgɛɛ́ mɔné. Boŋ modmod enkênkóbpé mɔ́, áyə̄le eche póndé echě békóbɛɛ́ mɔ́ enkêmpaá.
20 Essas palavras proferiu Jesus no lugar do tesouro, quando ensinava no templo; e ninguém o prendeu, porque ainda não era chegada a sua hora.
21 Yesuɛ anláá ábê bad ámpē aá, “Mɛ̌kɛ̌, nzé mmaá-ʼɛ akɛ, nyɛ́ɛ̄hɛ̌d mɛ, boŋ nyéenyínné, né-ɔɔ́ nyɛ́ɛ̄wɛ̄ áwɛn mbéb-te. Wɛ́ɛ mɛ́bɛ̄ɛ̄, nyéehɛnlé apɛ áhed.”
21 Disse-lhes, pois, Jesus outra vez: Eu me retiro; buscar-me-eis, e morrereis no vosso pecado. Para onde eu vou, vós não podeis ir.
22 Hɛ́ɛ bad bémbáá bé Israɛl bésɛdtɛɛ́ bán, “Ahɔ́beʼ aá, wɛ́ɛ mɔ́kɛɛ́ aá syánē déehɛnlé apɛ áhed, múmɔ́ ahɛde yə̌l awúu-yɛ?”
22 Então diziam os judeus: Será que ele vai suicidar-se, pois diz: Para onde eu vou, vós não podeis ir?
23 Anláá bɔ́ aá, “Nyêdíi bad ábe bébídé ásē wɛ́n, boŋ mɛ pɛn, mbídé ámīn. Nyêbídé á nkǒŋsé wɛ́n, mɛ pɛn, meebídɛɛ́ á nkǒŋsé wɛ́n.”
23 Disse-lhes ele: Vós sois de baixo, eu sou de cima; vós sois deste mundo, eu não sou deste mundo.
24 Nɛ̂ dɔ́ɔ ákə́ə́ boŋ ńlāŋgē nyé mɛɛ́, “Nyɛ́ɛ̄wɛ̄ áwɛn mbéb-te. Nzé nyéedúbpe bán, ‘Ndíi Mod Awě Ńdíí,’ né nyɛ́ɛ̄wɛ̄-ʼɛ áwɛn mbéb-te.”
24 Por isso vos disse que morrereis em vossos pecados; porque, se não crerdes que eu sou, morrereis em vossos pecados.
25 Hɛ́ɛ bésɛdtɛɛ́ mɔ́ bánken, “Nzɛ́-módɛ́ édíí?” Dɔ́ɔ ákwɛntanné bɔ́ aá, “Nyaa e mod echě ńláŋgé nyé se á mbooted mɛɛ́ ndé chɔ́ɔ ńdíí.
25 Perguntavam-lhe então: Quem és tu? Respondeu-lhes Jesus: Exatamente o que venho dizendo que sou.
26 Nwóó mam híin ahɔ́b tə̂ŋgɛne nyé, ne ákáad nyé. Boŋ mod awě alómé mɛ adíí mod a mbále, mekan ḿmě ńlâŋge-ʼáa nyé hɛ́n á nkǒŋsé médíi mekan ḿmě ńwógé áwē.”
26 Muitas coisas tenho que dizer e julgar acerca de vós; mas aquele que me enviou é verdadeiro; e o que dele ouvi, isso falo ao mundo.
27 Áde Yesuɛ áhɔ́bé nɛ̂, bénkênsóŋtɛ́nné bán Sáá awě adé ámīn mɔ́ɔ áhɔ́bɛɛ́.
27 Eles não perceberam que lhes falava do Pai.
28 Hɛ́ɛ Yesuɛ álâŋgɛɛ́ bɔ́ aá, “Póndé echě nyɛ́madté Mwǎn-a-Moonyoŋ abane ámīn, dɔ́ɔ nyɛ́bīīʼɛ́ bán, ‘Ndé mod awě ńhɔ́bé mɛɛ́ ndé.’ Nyêbíí-ʼɛ bán, meébɛ̄lɛ̄ɛ̄ dyamdyam ne kunze echêm, boŋ dyam áde ńhɔ́bɛɛ́ ádíi dyam áde echem Sáŋ áyə́gté mɛ.
28 Prosseguiu, pois, Jesus: Quando tiverdes levantado o Filho do homem, então conhecereis que eu sou, e que nada faço de mim mesmo; mas como o Pai me ensinou, assim falo.
29 Ane awě alómé mɛ, adé-ʼɛ ne mɛ, eétɛdtɛɛ́ mměmpɛn, áyə̄le mbɛleʼ mekan ḿmě mébóŋnédé mɔ́.”
29 E aquele que me enviou está comigo; não me tem deixado só; porque faço sempre o que é do seu agrado.
30 Bad híin ábe bénwōg nɛ́ɛ Yesuɛ áhɔ́bɛɛ́ ḿmɛ́n mekan, béndūbē mɔ́.
30 Falando ele estas coisas, muitos creram nele.
31 Hɛ́ɛ Yesuɛ álâŋgɛɛ́ bad bé Israɛl ábe béndūbē mɔ́ aá, “Nzé nyêdíi nyêhídeʼ ádêm ayə́ge, né nyêkǒŋté ábêm bembapɛɛ abɛ́.
31 Dizia, pois, Jesus aos judeus que nele creram: Se vós permanecerdes na minha palavra, verdadeiramente sois meus discípulos;
32 Né nyɛ́ɛ̄bīī mbále, né ene mbále ěhūd-tɛ nyé á mehaŋ-tê.”
32 e conhecereis a verdade, e a verdade vos libertará.
33 Bênkwɛntɛ́n bán, “Sêdíi nchyáátɛ́n ḿme Abrahamɛ. Séēbédɛ́ɛ́-ʼáa ntâŋ a mod mbêd. Chán-nɔ̄ éhɛle éhɔ̄bē wɛɛ́ séebáá á mehaŋ-tê?”
33 Responderam-lhe: Somos descendentes de Abraão, e nunca fomos escravos de ninguém; como dizes tu: Sereis livres?
34 Yesuɛ ankwɛntɛ́n bɔ́ aá, “Ne mbále, nlâŋge nyé mɛɛ́, kénzɛ́ɛ́ awě abɛle mbéb adíi ntâŋ a mbéb.
34 Replicou-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo que todo aquele que comete pecado é escravo do pecado.
35 Ntâŋ eebágké á túmbé-te abɛ́ ne abɛ́, boŋ mwǎn a túmbé, adíi mwǎn a túmbé póndé ésyə̄ə̄l.
35 Ora, o escravo não fica para sempre na casa; o filho fica para sempre.
36 Né-ɔɔ́, nzé Mwǎn ahúdé nyé á mehaŋ-tê, né dyamdyam déetédté nyé ntâŋ ámpē.
36 Se, pois, o Filho vos libertar, verdadeiramente sereis livres.
37 Mbíí mɛɛ́ nyêdíi nchyáátɛ́n ḿme Abrahamɛ, boŋ ké nɛ̂, nyêhɛde mɛ awúu, áyə̄le nyéēhɛ̄dɛ̄ɛ̄ ádêm ayə́ge ahíd.
37 Bem sei que sois descendência de Abraão; contudo, procurais matar-me, porque a minha palavra não encontra lugar em vós.
38 Nlâŋge nyé mekan ḿme echem Sáŋ álúmté mɛ. Nyé-ʼɛ nyêbɛle mekan ḿme echɛn sáŋ áláŋgé nyé.”
38 Eu falo do que vi junto de meu Pai; e vós fazeis o que também ouvistes de vosso pai.
39 Bênkwɛntɛ́n mɔ́ bán, “Abrahamɛ adíi echɛd sáŋ.” Yesuɛ anláá bɔ́ aá, “Nzé nyênkǒŋ bǎn ábe Abrahamɛ abɛ́, né nyêbɛleʼ mekan ḿme Abrahamɛ ábɛ́léʼáá.
39 Responderam-lhe: Nosso pai é Abraão. Disse-lhes Jesus: Se sois filhos de Abraão, fazei as obras de Abraão.
40 Mekan mésyə̄ə̄l ḿme ńkémbɛnlé ńdíi âláa nyé mbále echě ńwógé wɛ́ɛ Dyǒb. Kénɛ̂, nyêhɛde mɛ awúu. Abrahamɛ eébɛleʼaá, enɛ́n ndín e dyam.
40 Mas agora procurais matar-me, a mim que vos falei a verdade que de Deus ouvi; isso Abraão não fez.
41 Nyêbɛle mekan ḿme echɛn sáŋ ábɛlɛɛ́.” Bênkwɛntɛ́n mɔ́ bán, “Dyǒb děmpɛn-ɛɛ́ séwóó nɛ́ɛ echɛd Sáŋ, béēchyáa-ʼáa sé á asón.”
41 Vós fazeis as obras de vosso pai. Replicaram-lhe eles: Nós não somos nascidos de prostituição; temos um Pai, que é Deus.
42 Dɔ́ɔ Yesuɛ álâŋgɛɛ́ bɔ́ aá, “Nzé Dyǒb dênkǒŋ echɛn Sáŋ abɛ́, né nyêdəə́ mɛ, áyə̄le ḿbídé wɛ́ɛ Dyǒb ndé-ʼɛ hɛ́n bɔɔb. Meépedɛɛ́ ne mměn, boŋ mɔ́ alómé mɛ.
42 Respondeu-lhes Jesus: Se Deus fosse o vosso Pai, vós me amaríeis, porque eu saí e vim de Deus; pois não vim de mim mesmo, mas ele me enviou.
43 Nzɔm echě ekəə́ boŋ nyéēhɛ̄dēʼ mɛ ehɔ́b awóg, edíi nyéēhɛ̄dɛ̄ɛ̄ ábêm eʼyale awóg.
43 Por que não compreendeis a minha linguagem? é porque não podeis ouvir a minha palavra.
44 Nyêdíi bǎn ábe echɛn sáŋ, Satanɛ, ḿme mewêmtɛn mɔ́-ʼaá nyédə́ə́ ahíd. Se á mbooted, adíi ane awě awúɛʼ bad, eékwógnédɛ́ɛ́ mbále mbêd, áyə̄le mbále eésaá mɔ́ áte. Nzé akale metóm, né abɛle ḿme nsɔ́n áyə̄le adíi nkal a metóm, abɛ́-ʼɛ sáá a metóm.
44 Vós tendes por pai o Diabo, e quereis satisfazer os desejos de vosso pai; ele é homicida desde o princípio, e nunca se firmou na verdade, porque nele não há verdade; quando ele profere mentira, fala do que lhe é próprio; porque é mentiroso, e pai da mentira.
45 Nyéedúbpɛ́ɛ́ mɛ, áyə̄le nkanle nyé mbále.
45 Mas porque eu digo a verdade, não me credes.
46 Nyé ahéé ahɛle alúméd aá, mbɛlé mbéb? Nzé nkanle nyé mbále, cheé-ɔ̄ ékə́ə́ boŋ nyéedúbpé mɛ?
46 Quem dentre vós me convence de pecado? Se digo a verdade, por que não me credes?
47 Kénzɛ́ɛ́ awě ahúú ne Dyǒb, awóge eyale é Dyǒb. Nzɔm echě ekəə́ boŋ nyéewóglán edíi, nyéesaá bǎn bé Dyǒb.”
47 Quem é de Deus ouve as palavras de Deus; por isso vós não as ouvis, porque não sois de Deus.
48 Hɛ́ɛ ábê bad bé Israɛl bétimtanné Yesuɛ bánken, “Éesaá mbále bán, sênkǎl mbále áde séhɔ́bé bán, edíi mod a Samaria, edəə́dəŋ é mbéb édé-ʼɛ wɛ áte-yɛ?”
48 Responderam-lhe os judeus: Não dizemos com razão que és samaritano, e que tens demônio?
49 Ankwɛntɛ́n bɔ́ aá, “Edəə́dəŋ é mbéb eésaá mɛ áte. Mbage echem Sáŋ edúbé, boŋ nyépɛn nyéēbāgɛ̄ɛ̄ mɛ edúbé.
49 Jesus respondeu: Eu não tenho demônio; antes honro a meu Pai, e vós me desonrais.
50 Mměn meéhɛ̄dtɛ̄ɛ̄ yə̌l edúbé, boŋ mod adé awě ahɛdeʼ aá ńkud edúbé, mɔ́-ʼaá, abage mbakú echě etə́ŋgɛ́né.
50 Eu não busco a minha glória; há quem a busque, e julgue.
51 Ne mbále, nlâŋge nyé mɛɛ́, kénzɛ́ɛ́ awě abɛleʼ chǒm-ɛ́ɛ ń'yə́gtɛɛ́, éewáá mbêd.”
51 Em verdade, em verdade vos digo que, se alguém guardar a minha palavra, nunca verá a morte.
52 Dɔ́ɔ ábê bad bélâŋgɛɛ́ mɔ́ bán, “Bɔɔb dɔ́ɔ sébíí bán, edəə́dəŋ é mbéb édé wɛ áte. Abrahamɛ anwɛ́, bekal béʼdəə́dəŋ bɔ́mpē bénwɛ̄. Boŋ bɔɔb éhɔ̄bē wɛɛ́ mod awě adúbpé wɛ, éewáá mbêd.
52 Disseram-lhe os judeus: Agora sabemos que tens demônios. Abraão morreu, e também os profetas; e tu dizes: Se alguém guardar a minha palavra, nunca provará a morte!
53 Echɛd sáŋ Abrahamɛ anwɛ́. Ewémtɛ́né wɛɛ́ mɔ́tōmē mɔ́-yɛ? Bekal-bé-eʼdəə́dəŋ bɔ́mpē bénwɛ̄. Nzɛ́-módɛ́ wɛwɛ éwêmtanné wɛɛ́ mɔ́dē?”
53 Porventura és tu maior do que nosso pai Abraão, que morreu? Também os profetas morreram; quem pretendes tu ser?
54 Hɛ́ɛ Yesuɛ ákwɛntanné bɔ́ aá, “Nzé nhɛdte echem yə̌l edúbé, né échê edúbé éesaá dyamdyam. Echem Sáŋ awě nyéhɔ́bɛɛ́ bán mɔ́ adé nyé sáá, mɔ́ abage mɛ edúbé.
54 Respondeu Jesus: Se eu me glorificar a mim mesmo, a minha glória não é nada; quem me glorifica é meu Pai, do qual vós dizeis que é o vosso Deus;
55 Nyéēbīīʼɛ́ mɔ́ mbêd, boŋ mbíí mɔ́. Nzé nhɔ́bé mɛɛ́ meebíiʼɛ́ mɔ́, né ndé nkal a metóm nɛ́ɛ nyé. Boŋ mbíí mɔ́, mbɛle-ʼɛ mam ḿme áhɔ́bɛɛ́.
55 e vós não o conheceis; mas eu o conheço; e se disser que não o conheço, serei mentiroso como vós; mas eu o conheço, e guardo a sua palavra.
56 Echɛn sáŋ Abrahamɛ ambɛ́ menyiŋge aá, mɔ́ɔ̄nyīn epun éche mɛ́pɛɛ́, annyín-nɛ chɔ́, abɛ́-ʼɛ menyiŋge bwâmbwam.”
56 Abraão, vosso pai, exultou por ver o meu dia; viu-o, e alegrou-se.
57 Dɔ́ɔ bésɛdtɛɛ́ mɔ́ bán, “Áde wéēpēdɛ̄ɛ̄ móom mé mwɛ́ métáan, wɛɛ́ mɔ́nyīnē Abrahamɛ-yɛ?”
57 Disseram-lhe, pois, os judeus: Ainda não tens cinqüenta anos, e viste Abraão?
58 Yesuɛ ankwɛntɛ́n bɔ́ aá, “Ne mbále, nlâŋge nyé nɛ́n mɛɛ́, byánán bɛ́chyāā Abrahamɛ, ‘Ndé.’ ”
58 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo que antes que Abraão existisse, eu sou.
59 Áde ábê bad béwógé nɛ̂, dɔ́ɔ bébóótédé meláá ahɛd, âlúm mɔ́. Boŋ Yesuɛ ansɔɔ́m, abíd-tɛ á Ndáb-e-Dyǒb.
59 Então pegaram em pedras para lhe atirarem; mas Jesus ocultou-se, e saiu do templo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.