João 20

Melɛ̌ Mékɔ̄ɔ̄lē (BSSNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Á Sɔ̂ndɛ́, epɔg é mbwɛmbwɛ, áde ehíntɛ́n émbɛ̄ɛ̄ ébɛ́, Maria Magdalɛnɛ ankɛ̌ á soŋ wɛ́ɛ bénlīmɛ̄ɛ̄ Yesuɛ. Áde ápédé áhed, antán nɛ́ɛ béhúdé aláá áde bénkɔ̄lɛ̄nnē nsəl ń soŋ.Ndim ḿme Yesuɛ mékɛ̂mbáá á soŋ-tê|src="cn01850C.tif" size="span" ref="20.1"
1 Domingo bem cedo, quando ainda estava escuro, Maria Madalena foi até o túmulo e viu que a pedra que tapava a entrada tinha sido tirada.
2 Hɛ́ɛ átómé mehélé, boŋ ákɛ atán Simɔn Petro ne mbapɛɛ ampée awě búmɔ̄ bébédé. Ane mbapɛɛ abédɛ́ɛ mbapɛɛ awě Yesuɛ ândəŋgé. Dɔ́ɔ Maria álâŋgɛɛ́ bɔ́ aá, “Béhúdé Sáŋgwɛ́ɛ́ ndim á soŋ-tê, séebíi-ʼáa wɛ́ɛ bébánné mɔ́.”
2 Então foi correndo até o lugar onde estavam Simão Pedro e outro discípulo, aquele que Jesus amava, e disse: — Tiraram o Senhor Jesus do túmulo, e não sabemos onde o puseram!
3 Dɔ́ɔ Petro bɔ́ ane mbapɛɛ béhídté boŋ békǎg á soŋ.
3 Então Pedro e o outro discípulo foram até o túmulo.
4 Bɔ́ moosyəə́l bényə́gtéʼáá, boŋ mbapɛɛ aníníí anyə̌gtéʼáá tómaa Petro. Né-ɔɔ́, ansébé apɛ á soŋ.
4 Os dois saíram correndo juntos, mas o outro correu mais depressa do que Pedro e chegou primeiro.
5 Anwúlɛ́n ásē ásad dǐd á soŋ-tê, anyín mbɔ́m éche bênkaánné Yesuɛ, boŋ enkênsɔ́nlé á soŋ-tê.
5 Ele se abaixou para olhar lá dentro e viu os lençóis de linho; porém não entrou no túmulo.
6 Simɔnɛ ahúɛ́ʼáá mɔ́ ámbīd, apedé-ʼaá pɛɛ́n asɔ́l-lɛ á soŋ-tê. Antán mbɔ́m éche bênkaánné Yesuɛ áhed.
6 Mas Pedro, que chegou logo depois, entrou. Ele também viu os lençóis colocados ali
7 Antán-nɛ abad áde bênkaánné Yesuɛ nló. Ádê abad déēbédɛɛ́ hǒm ahɔ́g ne mbɔ́m, déndə̄ə̄n áte pɛd pɔ́g.
7 e a faixa que tinham posto em volta da cabeça de Jesus. A faixa não estava junto com os lençóis, mas estava enrolada ali ao lado.
8 Hɛ́ɛ aníníí mbapɛɛ awě ansébé apɛ á soŋ mɔ́mpē ásɔ́lé áwēd-te. Annyín ábê bwěm, adúbé-ʼɛ.
8 Aí o outro discípulo, que havia chegado primeiro, também entrou no túmulo. Ele viu e creu.
9 Ké nɛ̂, bénkênsóŋtɛ́nné chǒm éche éténlédé á Kálag e Dyǒb nɛ́n bán Yesuɛ atə́ŋgɛ́né apuu.
9 (Eles ainda não tinham entendido as Escrituras Sagradas , que dizem que era preciso que Jesus ressuscitasse.)
10 Ámbīd é nɛ̂, ábê bembapɛɛ bêntǐm ámbīd á ndáb.
10 E os dois voltaram para casa.
11 Bɔɔb-pɔɔ́ Maria anlyə̌g á nsəl ń soŋ, áchyɛɛ́ʼ. Áde áchyɛɛʼɛ́ nɛ̂ dɔ́ɔ áwúnlé ásē, boŋ ásadé dǐd á soŋ-tê.
11 Maria Madalena tinha ficado perto da entrada do túmulo, chorando. Enquanto chorava, ela se abaixou, olhou para dentro
12 Asad áde ásádé dǐd, annyín ángɛl ébɛ. Échê ángɛl énhɛ̄ eʼpúpe éʼ mbɔ́té, édyɛ̄ɛ̄ wɛ́ɛ bênnaádté ndim ḿme Yesuɛ. Nhɔ́g andyɛɛ́ á pɛd e nló, aníníí-ʼɛ á pɛd e mekuu.
12 e viu dois anjos vestidos de branco, sentados onde tinha sido posto o corpo de Jesus. Um estava na cabeceira, e o outro, nos pés.
13 Échê ángɛl ênsɛdéd Maria bán, “Á-mmwaád, cheé échyɛʼɛ́?” Anláá bɔ́ aá, “Nchyɛʼ áyə̄le bétédé ndim ḿme awem Sáŋgwɛ́ɛ́, meebíi-ʼáa wɛ́ɛ bébánné mɔ́.”
13 Os anjos perguntaram: — Mulher, por que você está chorando? Ela respondeu: — Levaram embora o meu Senhor, e eu não sei onde o puseram!
14 Áde ámáá ahɔ́b nɛ̂, ankunnéd, anyín nɛ́ɛ mod átyéémé áhed. Ane mod abédɛ́ɛ Yesuɛ boŋ enkêmbííʼɛ́ aá Yesuɛ mɔ́ adé.
14 Depois de dizer isso, ela virou para trás e viu Jesus ali de pé, mas não o reconheceu.
15 Yesuɛ asɛdéd mɔ́ aá, “Á-mmwaád, cheé échyɛʼɛ́? Nzɛ́ɛ́ éhɛdɛɛ́?” Maria anwémtɛ́n aá mod awě abɛle nsɔ́n á nzag-tê wɛ̂ mɔ́ adé. Né-ɔɔ́, anláá mɔ́ aá, “A-sáŋ, nzé wɛ-ɛɛ́ etédé mɔ́ ndim, eláá mɛ wɛ́ɛ ébánné, âbɛl boŋ ńkɛ ńtêd mɔ́.”
15 Então Jesus perguntou: Ela pensou que ele era o jardineiro e por isso respondeu: — Se o senhor o tirou daqui, diga onde o colocou, e eu irei buscá-lo.
16 Hɛ́ɛ Yesuɛ áchəgɛɛ́ mɔ́ aá, “Á-Maria!” Dɔ́ɔ Maria ákúnné yə̌l áwē boŋ áhɔ́bé á ehɔ́b é Hibru aá, “Rabɔ́ni!” (awě adé nɛ́n bán, “Meléede”).
16 — Maria! — disse Jesus. Ela virou e respondeu em — “Rabôni!” (Esta palavra quer dizer “Mestre”.)
17 Yesuɛ anláá mɔ́ aá, “Weésitán mɛ, áyə̄le meétímɛ́ɛ́ ámbīd wɛ́ɛ Titɛ́ɛ. Boŋ kǎg wɛ́ɛ ábêm bembapɛɛ, ábêm baányaŋ, éláa bɔ́ wɛɛ́, ntimeʼ ámbīd wɛ́ɛ echem Sáŋ, awě adé kə́ə́ŋne echɛn Sáŋ. Mɔ́ adé Dyǒb ádêm, abɛ́-ʼɛ ádɛ̄n.”
17 Jesus disse:
18 Né-ɔɔ́, Maria Magdalɛnɛ ankɛ̌, aláá bembapɛɛ aá, mɔ́nyīnē Sáŋgwɛ́ɛ́. Anláá-ʼɛ bɔ́ mam mésyə̄ə̄l ḿme áláŋgé mɔ́.
18 Então Maria Madalena foi e disse aos discípulos de Jesus: — Eu vi o Senhor! E contou o que Jesus lhe tinha dito.
19 Échê epun é Sɔ̂ndɛ́ chěn, ngukɛ́l, bembapɛɛ ábe Yesuɛ bênladɛ́n áte á ndáb-te bépēn-nɛ ekob áyə̄le bébááʼáá bad bé Israɛl. Yesuɛ ampɛ̌, atyéém átîntê echâb, aláá bɔ́ aá, “Nsaŋ ḿbɛ̂ ne nyé.”
19 Naquele mesmo domingo, à tarde, os discípulos de Jesus estavam reunidos de portas trancadas, com medo dos líderes judeus. Então Jesus chegou, ficou no meio deles e disse:
20 Áde ámáá ahɔ́b nɛ̂, anlúméd bɔ́ ḿmē mekáá, alúméd-tɛ bɔ́ aheb. Bembapɛɛ bébédé menyiŋge bwâmbwam ânyín Sáŋgwɛ́ɛ́.
20 Em seguida lhes mostrou as suas mãos e o seu lado. E eles ficaram muito alegres ao verem o Senhor.
21 Dɔ́ɔ Yesuɛ álâŋgɛɛ́ bɔ́ ámpē aá, “Nsaŋ ḿbɛ̂ ne nyé. Ngáne Titɛ́ɛ álómé mɛ, melemlem nɛ̂ dɔ́ɔ mɛ́mpē ńlómɛɛ́ nyé.”
21 Então Jesus disse de novo:
22 Áde ámáá ahɔ́b nɛ̂, anhébé bɔ́ pemɛ, aláá-ʼɛ bɔ́ aá, “Nyékob Edəə́dəŋ éche Ésáá.
22 Depois soprou sobre eles e disse:
23 Kénzɛ́ɛ́ awě nyélágsɛ́né mbéb, né ḿme mbéb ńkúdé alagsɛn. Kénzɛ́ɛ́-ʼɛ awě nyéelagsɛ́nɛɛ́ ḿmē mbéb, né méekudɛɛ́ alagsɛn.”
23 Se vocês perdoarem os pecados de alguém, esses pecados são perdoados; mas, se não perdoarem, eles não são perdoados.
24 Tɔmasɛ mbapɛɛ nhɔ́g átîntê e bembapɛɛ dyôm ne bébɛ ábe Yesuɛ, awě béchə́géʼáá bán Nhɛ́d, enkêmbáá ne baáb áde Yesuɛ ápédé.
24 Acontece que Tomé, um dos discípulos, que era chamado de “o Gêmeo”, não estava com eles quando Jesus chegou.
25 Né-ɔɔ́, áde ahúú baáb bénlāā mɔ́ bán, “Sênyíné Sáŋgwɛ́ɛ́.” Boŋ anláá bɔ́ aá, “Ésebán ńnyíné mebaŋ ḿme bêmbomɛ́ɛ́ mɔ́ tɔnɛ á mekáá boŋ ńsɔ̄m-mɛ eʼmii á mebaŋ-tê áwed, ḿbīd-tɛ ekáá áwē aheb, méedúbɛ́ɛ́ mbêd.”
25 Então os outros discípulos disseram a Tomé: — Nós vimos o Senhor! Ele respondeu: — Se eu não vir o sinal dos pregos nas mãos dele, e não tocar ali com o meu dedo, e também se não puser a minha mão no lado dele, não vou crer!
26 Ámbīd e eʼpun waam, bembapɛɛ bênladɛ́n áte á ndáb-te ámpē. Tɔmasɛ mɔ́mpē ambɛ́ áhed. Bêmpěn eʼkob, boŋ Yesuɛ ampɛ̌, atyéém átîntê echâb. Anláá bɔ́ aá, “Nsaŋ ḿbɛ̂ ne nyé.”
26 Uma semana depois, os discípulos de Jesus estavam outra vez reunidos ali com as portas trancadas, e Tomé estava com eles. Jesus chegou, ficou no meio deles e disse:
27 Hɛ́ɛ álâŋgɛɛ́ Tɔmasɛ aá, “Sɔ̌m eʼmii á mebaŋ hɛ́n. Nɔnéʼ mɛ mekáá, éhyɛne-ʼɛ ekáá, ébid mɛ chɔ́ á aheb. Sóg mod abɛ́ awě eedúbpéʼ, dúbé!”
27 Em seguida disse a Tomé:
28 Tɔmasɛ ankwɛntɛ́n mɔ́ aá, “A-Sáá awêm, a-Dyǒb ádêm.”
28 Então Tomé exclamou: — Meu Senhor e meu Deus!
29 Yesuɛ anláá mɔ́ aá, “Saá áyə̄le ényíné mɛ dɔ́ɔ édúbpé-yɛ? Nnam ne bad ábe béenyíne boŋ kénɛ̂, bédúbe.”
29 — Você creu porque me viu? — disse Jesus. — Felizes são os que não viram, mas assim mesmo creram!
30 Yesuɛ ambɛ̌l ekud é menyáké émpēe éche ábē bembapɛɛ bémbɛ̄ɛ̄ ásē éche béetelɛɛ́ á kálag-tê wɛ́n.
30 Jesus fez diante dos discípulos muitos outros milagres que não estão escritos neste livro.
31 Boŋ ḿmɛ́n mésyə̄ə̄l méténlédé âbɛl nɛ́n nyédúbe bán, Yesuɛ mɔ́ adé Ane-awě-Béwɔ́gté, Mwǎn a Dyǒb. Nzé nyêdúbpé-ʼɛ mɔ́, né nyêkudé aloŋgé áde déemaáʼ á dǐn ádē.
31 Mas estes foram escritos para que vocês creiam que Jesus é o Messias , o Filho de Deus. E para que, crendo, tenham vida por meio dele.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.