João 20

Melɛ̌ Mékɔ̄ɔ̄lē (BSSNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Á Sɔ̂ndɛ́, epɔg é mbwɛmbwɛ, áde ehíntɛ́n émbɛ̄ɛ̄ ébɛ́, Maria Magdalɛnɛ ankɛ̌ á soŋ wɛ́ɛ bénlīmɛ̄ɛ̄ Yesuɛ. Áde ápédé áhed, antán nɛ́ɛ béhúdé aláá áde bénkɔ̄lɛ̄nnē nsəl ń soŋ.Ndim ḿme Yesuɛ mékɛ̂mbáá á soŋ-tê|src="cn01850C.tif" size="span" ref="20.1"
1 No primeiro dia da semana, Maria Madalena foi ao sepulcro de madrugada, sendo ainda escuro, e viu que a pedra estava revolvida.
2 Hɛ́ɛ átómé mehélé, boŋ ákɛ atán Simɔn Petro ne mbapɛɛ ampée awě búmɔ̄ bébédé. Ane mbapɛɛ abédɛ́ɛ mbapɛɛ awě Yesuɛ ândəŋgé. Dɔ́ɔ Maria álâŋgɛɛ́ bɔ́ aá, “Béhúdé Sáŋgwɛ́ɛ́ ndim á soŋ-tê, séebíi-ʼáa wɛ́ɛ bébánné mɔ́.”
2 Então, correu e foi ter com Simão Pedro e com o outro discípulo, a quem Jesus amava, e disse-lhes: Tiraram do sepulcro o Senhor, e não sabemos onde o puseram.
3 Dɔ́ɔ Petro bɔ́ ane mbapɛɛ béhídté boŋ békǎg á soŋ.
3 Saiu, pois, Pedro e o outro discípulo e foram ao sepulcro.
4 Bɔ́ moosyəə́l bényə́gtéʼáá, boŋ mbapɛɛ aníníí anyə̌gtéʼáá tómaa Petro. Né-ɔɔ́, ansébé apɛ á soŋ.
4 Ambos corriam juntos, mas o outro discípulo correu mais depressa do que Pedro e chegou primeiro ao sepulcro;
5 Anwúlɛ́n ásē ásad dǐd á soŋ-tê, anyín mbɔ́m éche bênkaánné Yesuɛ, boŋ enkênsɔ́nlé á soŋ-tê.
5 e, abaixando-se, viu os lençóis de linho; todavia, não entrou.
6 Simɔnɛ ahúɛ́ʼáá mɔ́ ámbīd, apedé-ʼaá pɛɛ́n asɔ́l-lɛ á soŋ-tê. Antán mbɔ́m éche bênkaánné Yesuɛ áhed.
6 Então, Simão Pedro, seguindo-o, chegou e entrou no sepulcro. Ele também viu os lençóis,
7 Antán-nɛ abad áde bênkaánné Yesuɛ nló. Ádê abad déēbédɛɛ́ hǒm ahɔ́g ne mbɔ́m, déndə̄ə̄n áte pɛd pɔ́g.
7 e o lenço que estivera sobre a cabeça de Jesus, e que não estava com os lençóis, mas deixado num lugar à parte.
8 Hɛ́ɛ aníníí mbapɛɛ awě ansébé apɛ á soŋ mɔ́mpē ásɔ́lé áwēd-te. Annyín ábê bwěm, adúbé-ʼɛ.
8 Então, entrou também o outro discípulo, que chegara primeiro ao sepulcro, e viu, e creu.
9 Ké nɛ̂, bénkênsóŋtɛ́nné chǒm éche éténlédé á Kálag e Dyǒb nɛ́n bán Yesuɛ atə́ŋgɛ́né apuu.
9 Pois ainda não tinham compreendido a Escritura, que era necessário ressuscitar ele dentre os mortos.
10 Ámbīd é nɛ̂, ábê bembapɛɛ bêntǐm ámbīd á ndáb.
10 E voltaram os discípulos outra vez para casa.
11 Bɔɔb-pɔɔ́ Maria anlyə̌g á nsəl ń soŋ, áchyɛɛ́ʼ. Áde áchyɛɛʼɛ́ nɛ̂ dɔ́ɔ áwúnlé ásē, boŋ ásadé dǐd á soŋ-tê.
11 Maria, entretanto, permanecia junto à entrada do túmulo, chorando. Enquanto chorava, abaixou-se, e olhou para dentro do túmulo,
12 Asad áde ásádé dǐd, annyín ángɛl ébɛ. Échê ángɛl énhɛ̄ eʼpúpe éʼ mbɔ́té, édyɛ̄ɛ̄ wɛ́ɛ bênnaádté ndim ḿme Yesuɛ. Nhɔ́g andyɛɛ́ á pɛd e nló, aníníí-ʼɛ á pɛd e mekuu.
12 e viu dois anjos vestidos de branco, sentados onde o corpo de Jesus fora posto, um à cabeceira e outro aos pés.
13 Échê ángɛl ênsɛdéd Maria bán, “Á-mmwaád, cheé échyɛʼɛ́?” Anláá bɔ́ aá, “Nchyɛʼ áyə̄le bétédé ndim ḿme awem Sáŋgwɛ́ɛ́, meebíi-ʼáa wɛ́ɛ bébánné mɔ́.”
13 Então, eles lhe perguntaram: Mulher, por que choras? Ela lhes respondeu: Porque levaram o meu Senhor, e não sei onde o puseram.
14 Áde ámáá ahɔ́b nɛ̂, ankunnéd, anyín nɛ́ɛ mod átyéémé áhed. Ane mod abédɛ́ɛ Yesuɛ boŋ enkêmbííʼɛ́ aá Yesuɛ mɔ́ adé.
14 Tendo dito isto, voltou-se para trás e viu Jesus em pé, mas não reconheceu que era Jesus.
15 Yesuɛ asɛdéd mɔ́ aá, “Á-mmwaád, cheé échyɛʼɛ́? Nzɛ́ɛ́ éhɛdɛɛ́?” Maria anwémtɛ́n aá mod awě abɛle nsɔ́n á nzag-tê wɛ̂ mɔ́ adé. Né-ɔɔ́, anláá mɔ́ aá, “A-sáŋ, nzé wɛ-ɛɛ́ etédé mɔ́ ndim, eláá mɛ wɛ́ɛ ébánné, âbɛl boŋ ńkɛ ńtêd mɔ́.”
15 Perguntou-lhe Jesus: Mulher, por que choras? A quem procuras? Ela, supondo ser ele o jardineiro, respondeu: Senhor, se tu o tiraste, dize-me onde o puseste, e eu o levarei.
16 Hɛ́ɛ Yesuɛ áchəgɛɛ́ mɔ́ aá, “Á-Maria!” Dɔ́ɔ Maria ákúnné yə̌l áwē boŋ áhɔ́bé á ehɔ́b é Hibru aá, “Rabɔ́ni!” (awě adé nɛ́n bán, “Meléede”).
16 Disse-lhe Jesus: Maria! Ela, voltando-se, lhe disse, em hebraico: Raboni (que quer dizer Mestre)!
17 Yesuɛ anláá mɔ́ aá, “Weésitán mɛ, áyə̄le meétímɛ́ɛ́ ámbīd wɛ́ɛ Titɛ́ɛ. Boŋ kǎg wɛ́ɛ ábêm bembapɛɛ, ábêm baányaŋ, éláa bɔ́ wɛɛ́, ntimeʼ ámbīd wɛ́ɛ echem Sáŋ, awě adé kə́ə́ŋne echɛn Sáŋ. Mɔ́ adé Dyǒb ádêm, abɛ́-ʼɛ ádɛ̄n.”
17 Recomendou-lhe Jesus: Não me detenhas; porque ainda não subi para meu Pai, mas vai ter com os meus irmãos e dize-lhes: Subo para meu Pai e vosso Pai, para meu Deus e vosso Deus.
18 Né-ɔɔ́, Maria Magdalɛnɛ ankɛ̌, aláá bembapɛɛ aá, mɔ́nyīnē Sáŋgwɛ́ɛ́. Anláá-ʼɛ bɔ́ mam mésyə̄ə̄l ḿme áláŋgé mɔ́.
18 Então, saiu Maria Madalena anunciando aos discípulos: Vi o Senhor! E contava que ele lhe dissera estas coisas.
19 Échê epun é Sɔ̂ndɛ́ chěn, ngukɛ́l, bembapɛɛ ábe Yesuɛ bênladɛ́n áte á ndáb-te bépēn-nɛ ekob áyə̄le bébááʼáá bad bé Israɛl. Yesuɛ ampɛ̌, atyéém átîntê echâb, aláá bɔ́ aá, “Nsaŋ ḿbɛ̂ ne nyé.”
19 Ao cair da tarde daquele dia, o primeiro da semana, trancadas as portas da casa onde estavam os discípulos com medo dos judeus, veio Jesus, pôs-se no meio e disse-lhes: Paz seja convosco!
20 Áde ámáá ahɔ́b nɛ̂, anlúméd bɔ́ ḿmē mekáá, alúméd-tɛ bɔ́ aheb. Bembapɛɛ bébédé menyiŋge bwâmbwam ânyín Sáŋgwɛ́ɛ́.
20 E, dizendo isto, lhes mostrou as mãos e o lado. Alegraram-se, portanto, os discípulos ao verem o Senhor.
21 Dɔ́ɔ Yesuɛ álâŋgɛɛ́ bɔ́ ámpē aá, “Nsaŋ ḿbɛ̂ ne nyé. Ngáne Titɛ́ɛ álómé mɛ, melemlem nɛ̂ dɔ́ɔ mɛ́mpē ńlómɛɛ́ nyé.”
21 Disse-lhes, pois, Jesus outra vez: Paz seja convosco! Assim como o Pai me enviou, eu também vos envio.
22 Áde ámáá ahɔ́b nɛ̂, anhébé bɔ́ pemɛ, aláá-ʼɛ bɔ́ aá, “Nyékob Edəə́dəŋ éche Ésáá.
22 E, havendo dito isto, soprou sobre eles e disse-lhes: Recebei o Espírito Santo.
23 Kénzɛ́ɛ́ awě nyélágsɛ́né mbéb, né ḿme mbéb ńkúdé alagsɛn. Kénzɛ́ɛ́-ʼɛ awě nyéelagsɛ́nɛɛ́ ḿmē mbéb, né méekudɛɛ́ alagsɛn.”
23 Se de alguns perdoardes os pecados, são-lhes perdoados; se lhos retiverdes, são retidos.
24 Tɔmasɛ mbapɛɛ nhɔ́g átîntê e bembapɛɛ dyôm ne bébɛ ábe Yesuɛ, awě béchə́géʼáá bán Nhɛ́d, enkêmbáá ne baáb áde Yesuɛ ápédé.
24 Ora, Tomé, um dos doze, chamado Dídimo, não estava com eles quando veio Jesus.
25 Né-ɔɔ́, áde ahúú baáb bénlāā mɔ́ bán, “Sênyíné Sáŋgwɛ́ɛ́.” Boŋ anláá bɔ́ aá, “Ésebán ńnyíné mebaŋ ḿme bêmbomɛ́ɛ́ mɔ́ tɔnɛ á mekáá boŋ ńsɔ̄m-mɛ eʼmii á mebaŋ-tê áwed, ḿbīd-tɛ ekáá áwē aheb, méedúbɛ́ɛ́ mbêd.”
25 Disseram-lhe, então, os outros discípulos: Vimos o Senhor. Mas ele respondeu: Se eu não vir nas suas mãos o sinal dos cravos, e ali não puser o dedo, e não puser a mão no seu lado, de modo algum acreditarei.
26 Ámbīd e eʼpun waam, bembapɛɛ bênladɛ́n áte á ndáb-te ámpē. Tɔmasɛ mɔ́mpē ambɛ́ áhed. Bêmpěn eʼkob, boŋ Yesuɛ ampɛ̌, atyéém átîntê echâb. Anláá bɔ́ aá, “Nsaŋ ḿbɛ̂ ne nyé.”
26 Passados oito dias, estavam outra vez ali reunidos os seus discípulos, e Tomé, com eles. Estando as portas trancadas, veio Jesus, pôs-se no meio e disse-lhes: Paz seja convosco!
27 Hɛ́ɛ álâŋgɛɛ́ Tɔmasɛ aá, “Sɔ̌m eʼmii á mebaŋ hɛ́n. Nɔnéʼ mɛ mekáá, éhyɛne-ʼɛ ekáá, ébid mɛ chɔ́ á aheb. Sóg mod abɛ́ awě eedúbpéʼ, dúbé!”
27 E logo disse a Tomé: Põe aqui o dedo e vê as minhas mãos; chega também a mão e põe-na no meu lado; não sejas incrédulo, mas crente.
28 Tɔmasɛ ankwɛntɛ́n mɔ́ aá, “A-Sáá awêm, a-Dyǒb ádêm.”
28 Respondeu-lhe Tomé: Senhor meu e Deus meu!
29 Yesuɛ anláá mɔ́ aá, “Saá áyə̄le ényíné mɛ dɔ́ɔ édúbpé-yɛ? Nnam ne bad ábe béenyíne boŋ kénɛ̂, bédúbe.”
29 Disse-lhe Jesus: Porque me viste, creste? Bem-aventurados os que não viram e creram.
30 Yesuɛ ambɛ̌l ekud é menyáké émpēe éche ábē bembapɛɛ bémbɛ̄ɛ̄ ásē éche béetelɛɛ́ á kálag-tê wɛ́n.
30 Na verdade, fez Jesus diante dos discípulos muitos outros sinais que não estão escritos neste livro.
31 Boŋ ḿmɛ́n mésyə̄ə̄l méténlédé âbɛl nɛ́n nyédúbe bán, Yesuɛ mɔ́ adé Ane-awě-Béwɔ́gté, Mwǎn a Dyǒb. Nzé nyêdúbpé-ʼɛ mɔ́, né nyêkudé aloŋgé áde déemaáʼ á dǐn ádē.
31 Estes, porém, foram registrados para que creiais que Jesus é o Cristo, o Filho de Deus, e para que, crendo, tenhais vida em seu nome.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.