João 1
Melɛ̌ Mékɔ̄ɔ̄lē (BSSNT) vs NAA
1 Á mbooted, byánán Dyǒb dɛ́hə̌g nkǒŋsé Eyale êmmad abɛ́. Eyale émbɛ̄ ne Dyǒb. Échê Eyale ébédɛ́ɛ Dyǒb.
1 No princípio era o Verbo, e o Verbo estava com Deus, e o Verbo era Deus.
2 Kə́ə́ŋse á mbooted Eyale émbɛ̄ hǒm ahɔ́g ne Dyǒb.
2 Ele estava no princípio com Deus.
3 Dyǒb dêmbɛnléd échê Eyale âhəg bwěm éʼsyə̄ə̄l. Chǒm ké ehɔ́g éesaá éche Dyǒb dênhəgké ésebɛ́ ne Eyale.
3 Todas as coisas foram feitas por ele, e, sem ele, nada do que foi feito se fez.
4 Aloŋgé ásyə̄ə̄l dénhūū ne Eyale, ádê aloŋgé dɔ́-ʼaá ápíínédé baányoŋ eʼnyínɛn bé ekíde.
4 A vida estava nele e a vida era a luz dos homens.
5 Ábɛ̂ eʼnyínɛn bé ekíde éʼpɛneʼ á ehíntɛ́n-tê, ehíntɛ́n éēhɛ̄lɛ̄ɛ̄ bɔ́ abɔ́ded.
5 A luz resplandece nas trevas, e as trevas não prevaleceram contra ela.
6 Mod nhɔ́g ampɛ̌ awě Dyǒb dénlōmmē. Dǐn démbɛ̄ mɔ́ bán Jɔnɛ.
6 Houve um homem enviado por Deus, e o nome dele era João.
7 Jɔnɛ ampɛ̌ âláa bad tə̂ŋgɛne ábê eʼnyínɛn bé ekíde, âbɛl nɛ́n bad bésyə̄ə̄l béwôg, bédúbe-ʼɛ.
7 Este veio como testemunha para testificar a respeito da luz, para que todos viessem a crer por meio dele.
8 Saké mwěn abédé ábê eʼnyínɛn bé ekíde. Ampɛ̌ âbíd mbóŋ tə̂ŋgɛne ábê eʼnyínɛn bé ekíde.
8 Ele não era a luz, mas veio para dar testemunho da luz,
9 Eyale chɔ́ɔ ébédé eʼnyínɛn bé ekíde éʼ mbále ábe éʼnyînteʼ moonyoŋ asyəə́l ekíde. Mɔ́-ʼaá apagéʼáá á nkǒŋsé-te.
9 a verdadeira luz, que, vinda ao mundo, ilumina toda a humanidade.
10 Abédé á nkǒŋsé-te, boŋ kénɛ́ɛ Dyǒb dênhəgké nkǒŋsé ne mɔ́, nkǒŋsé ménkênchemmé mɔ́.
10 O Verbo estava no mundo, o mundo foi feito por meio dele, mas o mundo não o conheceu.
11 Ampɛ̌ áwē dyad boŋ ábē bad bénkênkobpé mɔ́.
11 Veio para o que era seu, e os seus não o receberam.
12 Ké nɛ̂, ambɛ̌ doŋge á bad kunze âbɛ́ bǎn bé Dyǒb. Ábé bad bébédɛ́ɛ bad ábe bênkob mɔ́ ne adúbe áde béndūbɛ̄ɛ̄ mɔ́.
12 Mas, a todos quantos o receberam, deu-lhes o poder de serem feitos filhos de Deus, a saber, aos que creem no seu nome,
13 Béesaá bǎn bé Dyǒb nyaa echě moonyoŋ áchyáaʼɛ́ mwǎn. Bénkêmbáá bǎn bé Dyǒb byánán moonyoŋ mɔ́ achyáá bɔ́. Dyǒb děn dɔ́ɔ ádé awâb Titɛ́ɛ.
13 os quais não nasceram do sangue, nem da vontade da carne, nem da vontade do homem, mas de Deus.
14 Eyale êntǐm moonyoŋ, édyɛ̄ɛ̄ átîntê echɛ̂d. Anlón ne nsimé, anlúméd-tɛ syánē ngáne mbále e Dyǒb ékóó abɛ́. Dennyín échē ehúmé, ehúmé éche sáá ábágé mɔ́ nɛ́ɛ ḿmē mpɔm ḿ mwǎn.
14 E o Verbo se fez carne e habitou entre nós, cheio de graça e de verdade, e vimos a sua glória, glória como do unigênito do Pai.
15 Jɔnɛ anhɔ́b mam áyə̄l echê, anhə́ə́d aá, “Anɛ́n mod mɔ́ɔ ńláŋgéʼáá nyé mɛɛ́, ‘Mod ahúɛʼ ámbīd echêm awě atómé mɛ, áyə̄le bédɛ̂chyáá mɛ, né adé ámīn.’ ”
15 João dá testemunho a respeito dele e exclama: — Este é aquele de quem eu dizia: “Ele vem depois de mim, mas é mais importante do que eu, pois já existia antes de mim.”
16 Alón áde álóné ne nsimé ábɛ́lé syáā moosyəə́l dekudé nnam ámbīd e nnam.
16 Porque todos nós temos recebido da sua plenitude e graça sobre graça.
17 Wɛ́ɛ Mosɛɛ dɔ́ɔ Dyǒb dêmpoódté mbéndé. Boŋ nsimé ne mbále béhúú ne Yesu Krǐstəə.
17 Porque a lei foi dada por meio de Moisés; a graça e a verdade vieram por meio de Jesus Cristo.
18 Modmod eényīnɛ̄ɛ̄ Dyǒb mbêd, éetómɛɛ́ ḿmē mpɔm ḿ mwǎn awě adé Dyǒb abɛ́-ʼɛ mɔ́ á akéb. Mwěmpɛn mɔ́ akidényīn mɔ́. Mɔ́ abɛlé boŋ Titɛ̂ Dyǒbɛ abyɛ́ɛn.
18 Ninguém jamais viu Deus; o Deus unigênito, que está junto do Pai, é quem o revelou.
19 Baámbáá bé Israɛl bé dyad á Jerusalɛm bénlōm beprisɛ ne bad bémpēe bé túmbé e Levi wɛ́ɛ Jɔnɛ, bán békɛ bésɛded mɔ́ bánken nzɛ́-módɛ́ ádíí.
19 Este foi o testemunho de João, quando os judeus lhe enviaram de Jerusalém sacerdotes e levitas para perguntar: “Quem é você?”
20 Enkêmbaŋgé ahɔ́b, boŋ ampanléd bɔ́ áte aá, “Saké mɛ ndé Ane-awě-Béwɔ́gté.”
20 Ele confessou e não negou; confessou: — Eu não sou o Cristo.
21 Hɛ́ɛ bésɛdtɛɛ́ mɔ́ bánken, “Nzé-ɔ̄ édíí? Wɛ-ɛɛ́ edé Elaijaa?” Ankwɛntɛ́n aá, “Aáy, meésaá mɔ́.” Bênsɛdéd mɔ́ ámpē bánken, “Wɛ-ɛɛ́ edé nkal éʼdəə́dəŋ awe bésinɛɛ́-yɛ?” Antimtɛ́n bɔ́ aá, “Aáy.”
21 Diante disso, lhe perguntaram: — Quem é você, então? Você é Elias? Ele disse: — Não sou. Então perguntaram: — Você é o profeta? Ele respondeu: — Não, não sou.
22 Kə́ə́ŋne á asog dɔ́ɔ bésɛdtɛɛ́ mɔ́ bánken, “Nzé-ɔ̄ édíí? Láá sé âbɛl sétim ámbīd âláa bad ábe bélómé sé. Nzɛ́-módɛ́ wɛwɛ ehɔ́bé wɛɛ́ mɔ́dé?”
22 Disseram-lhe, então: — Diga quem é você, para podermos dar uma resposta àqueles que nos enviaram. O que é que você diz a respeito de si mesmo?
23 Hɛ́ɛ Jɔnɛ átimtanné bɔ́ ne eʼyale ábe nkal éʼdəə́dəŋ Yesayaa ánhɔ̄bpē aá,
23 Então ele respondeu: — Eu sou “a voz do que clama no deserto: Endireitem o caminho do Senhor”, como disse o profeta Isaías.
24 Bɔɔb-pɔɔ́ Befarisia bɔ́ɔ bénlōm ábê bad ábe bémpɛ̌ wɛ́ɛ Jɔnɛ.
24 Ora, os que haviam sido enviados eram do grupo dos fariseus.
25 Bênsɛdéd mɔ́ ámpē bánken, “Nzé weésɛ̌ Ane-awě-Béwɔ́gté, weésɛ̌-ʼɛ Elaijaa káa Nkal éʼdəə́dəŋ awe bésinɛɛ́, cheé-ɔ̄ édusanné bad?”
25 E perguntaram a João: — Então por que você batiza, se não é o Cristo, nem Elias, nem o profeta?
26 Hɛ́ɛ Jɔnɛ átimtanné bɔ́ aá, “Ndusan ne mendíb, boŋ mod adé átîntê echɛ̂n awě nyéēbíiʼɛ́.
26 João respondeu: — Eu batizo com água, mas no meio de vocês está alguém que vocês não conhecem.
27 Mɔ́ adé ane awě ǎpɛ̌ ámbīd echêm. Meékwognedɛɛ́ âhune ké ḿmē nkɔɔd mé metámbé.”
27 Ele vem depois de mim, mas não sou digno de desamarrar as correias das suas sandálias.
28 Ḿmɛ́n mésyə̄ə̄l mêmbɛnléd á dyad á Bɛtani á múde mé edíb é Jodan ḿmíníí wɛ́ɛ Jɔnɛ ádúsánnáá bad.
28 Essas coisas aconteceram em Betânia, do outro lado do Jordão, onde João estava batizando.
29 Nɛ́ɛ bǐn éʼsáŋgé, Jɔnɛ anyín nɛ́ɛ Yesuɛ áhúɛʼɛ́ níníí. Hɛ́ɛ áhɔ́bɛɛ́ aá, “Nyénɔneʼ, Mwǎn-a-Ńdyɔŋ ḿ mbód a Dyǒb mɔ̂nɛ. Mɔ́ ahúdeʼ mbéb ḿ bad bé nkǒŋsé.
29 No dia seguinte, vendo que Jesus vinha em sua direção, João disse: — Eis o Cordeiro de Deus, que tira o pecado do mundo!
30 Anɛ́n mod mɔ́ɔ ńláŋgéʼáá nyé áde ménhɔ̄bpē mɛɛ́ ‘Mod ǎpɛ̌ ámbīd echêm awě atómé mɛ, áyə̄le bédɛ̂chyáá mɛ, né adé ámīn.’
30 Este é aquele a respeito de quem eu falava, quando disse: “Depois de mim vem um homem que é mais importante do que eu, porque já existia antes de mim.”
31 Ké mměn menkêmbííʼɛ́ mɔ́, boŋ mempɛ̌ ńdusán bad ne mendíb âbɛl bad bé Israɛl bébíi mɔ́.”
31 Eu mesmo não o conhecia, mas vim batizando com água a fim de que ele fosse manifestado a Israel.
32 Hɛ́ɛ Jɔnɛ ábídɛɛ́ mbóŋ nɛ́n aá, “Menyín nɛ̂ŋgáne Edəə́dəŋ é Dyǒb ébídé ádyōb nɛ́ɛ élə̄ə̄, ésud mɔ́ á nló mîn, ébɛ́-ʼɛ ne mɔ́.
32 E João testemunhou, dizendo: — Vi o Espírito descer do céu como pomba e pousar sobre ele.
33 Ké nɛ̂, menkênsóŋtɛ́nné mɛɛ́ mɔ̂ nɛ. Boŋ Dyǒb áde dénlōm mɛ aá ńdusan bad ne mendíb dêmmǎd mɛ aláa aá, ‘Mod awě wɛ́nyīnnē nɛ́ɛ edəə́dəŋ é Dyǒb ésúdé á nló mîn, boŋ étyéém áhed, mɔ́ɔ̄dusɛ́n bad ne Edəə́dəŋ éche Ésáá.’
33 Eu não o conhecia; aquele, porém, que me enviou a batizar com água me disse: “Aquele sobre quem você vir descer e pousar o Espírito, esse é o que batiza com o Espírito Santo.”
34 Nnyíné ḿmɛ́n mekan mésyə̄ə̄l, mbíde-ʼɛ mbóŋ nɛ́n mɛɛ́ mɔ́ adé Mwǎn a Dyǒb.”
34 Pois eu mesmo vi e dou testemunho de que ele é o Filho de Deus.
35 Nɛ́ɛ bǐn éʼsáŋgé ámpē, Jɔnɛ ambɛ́ áhed ne ábē bembapɛɛ bébɛ.
35 No dia seguinte, João estava outra vez na companhia de dois dos seus discípulos
36 Annyín nɛ́ɛ Yesuɛ átómɛɛ́. Ádě ányíné mɔ́, anhɔ́b aá, “Nyénɔneʼ, Mwǎn-a-Ńdyɔŋ ḿ mbód a Dyǒb mɔ̂ nɛ.”
36 e, vendo Jesus passar, disse: — Eis o Cordeiro de Deus!
37 Ádě ábê bembapɛɛ bébɛ béwógé nɛ̂, bêmbootéd Yesuɛ ahíd.
37 Os dois discípulos, ouvindo-o dizer isso, seguiram Jesus.
38 Áde Yesuɛ ánɔ́né ámbīd boŋ anyín nɛ̂ŋgáne béhídɛɛ́ mɔ́ ansɛdéd bɔ́ aáken, “Cheé nyéhɛdɛɛ́?” Bêntimtɛ́n mɔ́ bán, “Rabai” (awě adé bán meléede) “Héé édyɛʼɛ́?”
38 E Jesus, voltando-se e vendo que o seguiam, disse-lhes: Eles disseram: — Rabi, onde o senhor mora? (“Rabi” quer dizer “Mestre”.)
39 Anláá bɔ́ aá, “Nyéhyag, nyényîn wɛ́ɛ ńdyɛɛʼɛ́.” Né-ɔɔ́, bênkɛ̌ anyín wɛ́ɛ ádyɛɛʼɛ́. Áde bépédé áhed ébédé dyam ngə́ŋ éniin é ngukɛ́l. Bêndyɛɛ́-ʼɛ áhed kə́ə́ŋ bǐn éʼhíntɛ́n bɔ́.
39 Jesus respondeu: Então eles foram, viram onde Jesus estava morando e ficaram com ele aquele dia. Eram mais ou menos quatro horas da tarde.
40 Átîntê e ábê bembapɛɛ bébɛ ábe bénwōg dyam áde Jɔnɛ ánhɔ̄bpē boŋ béhíd-tɛ Yesuɛ, nhɔ́g abédé dǐn bán Andreya. Andreya abédɛ́ɛ Simɔn Petro mwǎnyaŋ.
40 André, o irmão de Simão Pedro, era um dos dois que tinham ouvido o testemunho de João e seguido Jesus.
41 Né-ɔɔ́ dyam déʼsō, ankɛ̌ mwǎnyaŋ Simɔnɛ ahɛd. Anyíné-ʼaá mɔ́ boŋ álāŋgē mɔ́ aá, “Sênyíné Ane-awě-Béwɔ́gté” (nɛ́dē Krǐstəə).
41 Ele encontrou primeiro o seu próprio irmão, Simão, a quem disse: — Achamos o Messias! (“Messias” quer dizer “Cristo”.)
42 Dɔ́ɔ Andreya ápɛ́ɛ́né Simɔnɛ wɛ́ɛ Yesuɛ. Yesuɛ anɔné-ʼaá Simɔnɛ chóóŋ, boŋ áhɔ̄bē aá, “Edíi Simɔnɛ, mwǎn awě Jɔnɛ. Bɛ́chəgé wɛ bɔɔb bán Sɛpasɛ.” (Ádɛ́n dǐn ádíi melemlem nɛ́ɛ Petro, nɛ̂ ádé ndim e aláá.)
42 E o levou a Jesus. Jesus olhou para ele e disse:
43 Nɛ́ɛ bǐn éʼsáŋgé, Yesuɛ ammǎd aá mɔ́kag á mbwɔ́g e Galilia. Dɔ́ɔ ákíí Filibɛ atán boŋ álāŋgē mɔ́ aá, “Hídé mɛ.”
43 No dia seguinte, Jesus resolveu ir para a Galileia e encontrou Filipe, a quem disse:
44 Filibɛ abédɛ́ɛ mod a dyad á Betsaida, melemlem mé dyad ádě Andreya bɔ́ Petro bémbīdtē.
44 Esse Filipe era de Betsaida, cidade de André e de Pedro.
45 Filibɛ anyín Nataniɛlɛ. Hɛ́ɛ álâŋgɛɛ́ mɔ́ nɛ́n aá, “Sênyíné ane mod awě Mosɛɛ ântenlé mam áyə̄l echê áwe mbéndé-te. Mɔ́ɔ kə́ə́ŋne bekal-bé-eʼdəə́dəŋ bêntenlé mam á yə̌l. Adíi Yesuɛ mod a dyad á Nazarɛt, mwǎn awě Josɛbɛ.”
45 Filipe encontrou Natanael e lhe disse: — Achamos aquele de quem Moisés escreveu na Lei, e a quem se referiram os profetas: Jesus, o Nazareno, filho de José.
46 Hɛ́ɛ Nataniɛlɛ ásɛdtɛɛ́ mɔ́ aáken, “Dyam á bwâm áhéé áhɛle ábíd á Nazarɛt?” Dɔ́ɔ Filibɛ álâŋgɛɛ́ mɔ́ aá, “Hyɛ̌ ényîn.”
46 Então Natanael perguntou: — De Nazaré pode sair alguma coisa boa? Filipe respondeu: — Venha ver!
47 Áde Yesuɛ ányíné Nataniɛlɛ ahúɛʼ, dɔ́ɔ áhɔ́bɛɛ́ áyə̄l echê aá, “Nyénɔne, mwǎn a Israɛl nɛ́n sóm-sóm, awě mbɛltéd ńtyéémé!”
47 Jesus viu Natanael se aproximar e disse a respeito dele:
48 Hɛ́ɛ Nataniɛlɛ ásɛdtɛɛ́ mɔ́ aáken, “Chán émwédé mɛ abíi?” Hɛ́ɛ Yesuɛ ákwɛntanné aá, “Filibɛ adɛ̂hɔ́b aá mɔ́chəge wɛ, nnyíné wɛ á alín á ngəl sé.”
48 Natanael perguntou a Jesus: — De onde o senhor me conhece? Jesus respondeu:
49 Hɛ́ɛ Nataniɛlɛ áhɔ́bɛɛ́ aá, “A meléed, edíi Mwǎn a Dyǒb. Wɛ-ɛɛ́ edé kə̂ŋ e bad bé Israɛl.”
49 Então Natanael exclamou: — Mestre, o senhor é o Filho de Deus! O senhor é o Rei de Israel!
50 Yesuɛ antimtɛ́n mɔ́ aá, “Edúbpé áyə̄le ńláŋgé wɛ mɛɛ́ nnyíné wɛ á alín á ngəl sé. Wɛɛ́nyīn mam ḿmě métómé nɛ́n.”
50 Ao que Jesus lhe respondeu:
51 Hɛ́ɛ ábádɛɛ́ aá, “Ne mbále, nlâŋge nyé nɛ́n mɛɛ́, nyɛ́ɛ̄nyīn nɛ́ɛ dyǒb ánédnédé nyênyín-nɛ nɛ́ɛ ángɛl é Dyǒb échə́gkɛɛ́ ésudé-ʼɛ Mwǎn-a-Moonyoŋ ámīn.”
51 E acrescentou:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.