João 19
Melɛ̌ Mékɔ̄ɔ̄lē (BSSNT) vs ACF
1 Dɔ́ɔ Payledɛ áhɔ́bé aá békɛ bébɔm Yesuɛ.
1 Pilatos, pois, tomou então a Jesus, e o açoitou.
2 Sə́nze éntēd ngɛn é mechə̌ bélóŋ ekóté éche émbɛ̄ nɛ́ɛ ekóté é kə̂ŋ, béhɛ̄ mɔ́ chɔ́ á nló, béhɛ́-ʼɛ mɔ́ mengombe ḿme méyəgeʼ á yə̌l, ḿmě méwágné mengombe mé kə̂ŋ.
2 E os soldados, tecendo uma coroa de espinhos, lha puseram sobre a cabeça, e lhe vestiram roupa de púrpura.
3 Bésídtéʼáá mɔ́ bɛnbɛn, béhɔ̄bē bán, “A kə̂ŋ e bad bé Israɛl, edúbé ébɛ̂ ne wɛ.” Bébɔ́méʼáá mɔ́ kə́ə́ŋne mebɛ́n.
3 E diziam: Salve, Rei dos Judeus. E davam-lhe bofetadas.
4 Payledɛ ambíd á ebwɔ́g ámpē, aláá ábê bad aá, “Nyénɔneʼ, mbídtaad nyé mɔ́ á ebwɔ́g, âbɛl nɛ́n nyébíi bán, meekóbnɛɛ́ mɔ́ awusé ké ahɔ́g.”
4 Então Pilatos saiu outra vez fora, e disse-lhes: Eis aqui vo-lo trago fora, para que saibais que não acho nele crime algum.
5 Né-ɔɔ́, Yesuɛ ambíd á ebwɔ́g ne ekóté e mechə̌ á nló, megombe ḿmě méyəgeʼ mɔ́-ʼɛ mébɛ́ mɔ́ á yə̌l. Hɛ́ɛ Payledɛ álâŋgɛɛ́ bɔ́ aá, “Nyénɔneʼ awedé mod-e nɛ́n!”
5 Saiu, pois, Jesus fora, levando a coroa de espinhos e roupa de púrpura. E disse-lhes Pilatos: Eis aqui o homem.
6 Áde beprisɛ bémbáá ne bembəledɛ bé Ndáb-e-Dyǒb bényíné mɔ́, bêmbootéd abón bán, “Bomé mɔ́ á awɔg! Bomé mɔ́ á awɔg!” Payledɛ anláá bɔ́ aá, “Nyé běn nyétêd mɔ́, nyébome mɔ́ á awɔg, áyə̄le meekóbnɛɛ́ mɔ́ awusé ké ahɔ́g.”
6 Vendo-o, pois, os principais dos sacerdotes e os servos, clamaram, dizendo: Crucifica-o, crucifica-o. Disse-lhes Pilatos: Tomai-o vós, e crucificai-o; porque eu nenhum crime acho nele.
7 Ábê bad bêntimtɛ́n Payledɛ bán, “Sêwóó mbéndé echě ehɔ́be nɛ́n bán atə́ŋgɛ́né awɛ́ áyə̄le ahɔ́bé aá mɔ́díi Mwǎn a Dyǒb.”
7 Responderam-lhe os judeus: Nós temos uma lei e, segundo a nossa lei, deve morrer, porque se fez Filho de Deus.
8 Áde Payledɛ áwógé nɛ́n, mbwɔ́g mênnabé mɔ́ akób.
8 E Pilatos, quando ouviu esta palavra, mais atemorizado ficou.
9 Antǐm ámbīd á eyáde-tê ámpē, ásɛ̄dēd Yesuɛ aá, “Héé ébídé?” Boŋ Yesuɛ enkênkədɛ́nné mɔ́.
9 E entrou outra vez na audiência, e disse a Jesus: De onde és tu? Mas Jesus não lhe deu resposta.
10 Né-ɔɔ́, Payledɛ anláá mɔ́ aá, “Weéhɛ̄dɛ̄ɛ̄ mɛ akwɛntɛn-ɛ? Weebíiʼɛ́ nɛ́n wɛɛ́ nwóó kunze âhɔ́b mɛɛ́ béchene wɛ, nwóŋ-ʼɛ kunze âhɔ́b mɛɛ́ bébome wɛ á awɔg-ɛ?”
10 Disse-lhe, pois, Pilatos: Não me falas a mim? Não sabes tu que tenho poder para te crucificar e tenho poder para te soltar?
11 Yesuɛ ankwɛntɛ́n mɔ́ aá, “Weewóoʼɛ́ kunze ké pɔ́g ámīn echêm ésebán Dyǒb ábágé wɛ ene kunze. Né-ɔɔ́, mod awě abagé mɛ áwōŋ mekáá abɛlé mbéb ḿme ńtómtɛ́né achab ámīn.”
11 Respondeu Jesus: Nenhum poder terias contra mim, se de cima não te fosse dado; mas aquele que me entregou a ti maior pecado tem.
12 Áde Payledɛ áwógé nɛ̂ anhɛ̌d nzii âtɛde Yesuɛ, boŋ ábê bad bénhɛ̄ eʼsaád bán, “Nzé etɛ̌dté anɛ́n mod né weésaá nsón awě Kaisɛɛ. Kénzɛ́ɛ́ awě ahɔ́bé aá, mɔ́dē kə̂ŋ né atə̂ŋgan Kaisɛɛ.”
12 Desde então Pilatos procurava soltá-lo; mas os judeus clamavam, dizendo: Se soltas este, não és amigo de César; qualquer que se faz rei é contra César.
13 Áde Payledɛ áwógé nɛ́n, ambídɛ́n Yesuɛ á ebwɔ́g, ádyɛ̄ɛ̄ atii dé nkamlɛn. Ádê hǒm wɛ́ɛ ândyɛɛ́ʼɛ́ béchə́géʼáá dɔ́ bán, Eyáde éche bénábnédé Meláá. Á ehɔ́b é Hibru béchəge bán, Gabata.
13 Ouvindo, pois, Pilatos este dito, levou Jesus para fora, e assentou-se no tribunal, no lugar chamado Litóstrotos, e em hebraico Gabatá.
14 Bɔɔb-pɔɔ́, nɛ́n ábédé á epun é mboŋsɛ́n é Ngande e Nnyíme-ámīn, dyam kəd. Payledɛ anláá ábê bad bé Israɛl aá, “Echɛn kə̂ŋ chɔ̂ nɛ́n!”
14 E era a preparação da páscoa, e quase à hora sexta; e disse aos judeus: Eis aqui o vosso Rei.
15 Ábê bad bénhɛ̄ eʼsaád bán, “Wúú mɔ́! Wúú mɔ́! Bomé mɔ́ á awɔg!” Hɛ́ɛ Payledɛ ásɛdtɛɛ́ bɔ́ aá, “Ḿbome echɛn kə̂ŋ á awɔg-ɛ?” Beprisɛ bémbáá bênkwɛntɛ́n mɔ́ bán, “Séewóoʼɛ́ kə̂ŋ empée étōmɛɛ́ Kaisɛɛ.”
15 Mas eles bradaram: Tira, tira, crucifica-o. Disse-lhes Pilatos: Hei de crucificar o vosso Rei? Responderam os principais dos sacerdotes: Não temos rei, senão César.
16 Dɔ́ɔ Payledɛ ábágé Yesuɛ áwab mekáá âbome mɔ́ á awɔg.
16 Então, consequentemente entregou-lho, para que fosse crucificado. E tomaram a Jesus, e o levaram.
17 Yesuɛ mwěn ampém ádē awɔg bootya á dyad-tê ákɛ̄ɛ̄n dɔ́ hǒm áde béchəgɛɛ́ bán, “Hǒm dé Ebóŋgɛ́l é Nló,” áde béchəgɛɛ́ á ehɔ́b é Hibru bán Golgota.
17 E, levando ele às costas a sua cruz, saiu para o lugar chamado Caveira, que em hebraico se chama Gólgota,
18 Áhed-taá bêmbomɛ́ɛ́ mɔ́ á awɔg. Bêmbomé bad bébɛ bémpēe á awɔg áhed, nhɔ́g pɛd pɔ́g, aníníí-ʼɛ pɛd eníníí, Yesuɛ abɛ́ átîntê.
18 Onde o crucificaram, e com ele outros dois, um de cada lado, e Jesus no meio.
19 Payledɛ antěl á abámbé aá, “Yesuɛ, mod a dyad á Nazarɛt, kə̂ŋ e bad bé Israɛl,” abádé á awɔg á nló-mîn wɛ́ɛ Yesuɛ.
19 E Pilatos escreveu também um título, e pô-lo em cima da cruz; e nele estava escrito: JESUS NAZARENO, O REI DOS JUDEUS.
20 Wɛ́ɛ bêmbomɛ́ɛ́ Yesuɛ á awɔg démbɛ̄ bɛnbɛn ne Jerusalɛm. Né-ɔɔ́, bad híin bénlāŋ chǒm éche bêntenlé. Chǒm éche ântenlé, antel chɔ́ á ehɔ́b é Hibru, átēl é ehɔ́b é Latin, ne é ehɔ́b é Grikia.
20 E muitos dos judeus leram este título; porque o lugar onde Jesus estava crucificado era próximo da cidade; e estava escrito em hebraico, grego e latim.
21 Beprisɛ bémbáá bénlāā Payledɛ bán, “Wɛɛ́tēlē wɛɛ́ ‘Kə̂ŋ e bad bé Israɛl,’ těl wɛɛ́, ‘Anɛ́n mod ahɔ́bé aá, mɛ-ɛɛ́ ndé kə̂ŋ e bad bé Israɛl.’ ”
21 Diziam, pois, os principais sacerdotes dos judeus a Pilatos: Não escrevas, O Rei dos Judeus, mas que ele disse: Sou o Rei dos Judeus.
22 Payledɛ anláá bɔ́ aá, “Chǒm éche ńtélé mmaá atel.”
22 Respondeu Pilatos: O que escrevi, escrevi.
23 Áde sə́nze émáá Yesuɛ abome á awɔg, béntēd éche mbɔ́té, békabtéd chɔ́ áte moŋge méniin, bɔ́ mod tɛ́ atéd akab ahɔ́g. Béntēd kə́ə́ŋne mbɔ́té eche béhágkē áte. Ene mbɔ́té bénkêmbaáʼɛ́ chɔ́ hǒmhǒm. Embɛ́ bootya ámīn âpɛ ásē enkênwóŋgé mbom.
23 Tendo, pois, os soldados crucificado a Jesus, tomaram as suas vestes, e fizeram quatro partes, para cada soldado uma parte; e também a túnica. A túnica, porém, tecida toda de alto a baixo, não tinha costura.
24 Hɛ́ɛ bélâŋgɛɛ́ nhɔ́g ne aníníí bán, “Syánē deésālē chɔ́. Désid mbambú ânyín mod awě ǎtēd chɔ́.” Nɛ́n dêmbɛnléd âlóned eʼyale ábe éʼténlédé á Kálag e Dyǒb nɛ́n bán,
24 Disseram, pois, uns aos outros: Não a rasguemos, mas lancemos sortes sobre ela, para ver de quem será. Para que se cumprisse a Escritura que diz: Repartiram entre si as minhas vestes, E sobre a minha vestidura lançaram sortes. Os soldados, pois, fizeram estas coisas.
25 Yesuɛ nyaá, nyaá mwǎnyaŋ, Maria awě abédé Klopasɛ mwaád ne Maria Magdalɛnɛ béntyēēm bɛnbɛn ne á awɔg áde Yesuɛ.
25 E junto à cruz de Jesus estava sua mãe, e a irmã de sua mãe, Maria mulher de Clopas, e Maria Madalena.
26 Áde Yesuɛ ányíné nyaá ne mbapɛɛ awě ádə́ə́ bétyéémé áhed, anláá nyaá aá, “Á-nyaŋ, mwǎn wɛ nɛ.”
26 Ora Jesus, vendo ali sua mãe, e que o discípulo a quem ele amava estava presente, disse a sua mãe: Mulher, eis aí o teu filho.
27 Hɛ́ɛ álâŋgɛɛ́ ane mbapɛɛ mɔ́mpē aá, “Nyoó ne.” Bootya ene póndé ane mbapɛɛ antéd Yesuɛ nyaá, átīmɛ̄n mɔ́ áwē ndáb.
27 Depois disse ao discípulo: Eis aí tua mãe. E desde aquela hora o discípulo a recebeu em sua casa.
28 Ámbīd e nɛ̂, Yesuɛ annyín aá mekan mésyə̄ə̄l mémáá. Âlóned-tɛ ngáne éténlédé á Kálag e Dyǒb anhɔ́b aá“Píd ekóbé mɛ.”
28 Depois, sabendo Jesus que já todas as coisas estavam terminadas, para que a Escritura se cumprisse, disse: Tenho sede.
29 Kúmbe embɛ́ áhed, ebɛ́ntéd é mǐm énlɔ̄g áwēd-te. Né-ɔɔ́ bêntɔdé kuchá á ebɛ́ntéd é mǐm-tê wɛ̂, bésɔ̄m á ntóŋ ń ngɛn e hísɔb, béhɛ̄ mɔ́ á nsəl.
29 Estava, pois, ali um vaso cheio de vinagre. E encheram de vinagre uma esponja, e, pondo-a num hissopo, lha chegaram à boca.
30 Áde Yesuɛ ámwédé ebɛ́ntéd é mǐm chê, anhɔ́b aá, “Émáá.” Hɛ́ɛ ámɔ́gé nló, awɛ́-ʼɛ.
30 E, quando Jesus tomou o vinagre, disse: Está consumado. E, inclinando a cabeça, entregou o espírito.
31 Bɔɔb-pɔɔ́, échê epun ébédé Mbwɛ mé mboŋsɛ́n mé mbwɛ-mé-nkɔ́me-áte. Bad bé Israɛl-lɛ béehɛdeʼaá bán ndim ḿbɛ́ ḿbɛ̂ á awɔg á mbwɛ-mé-nkɔ́me-áte, taŋge ngáne échê epun é nkɔ́me áte étōmtɛ̄nnē edúbé abɛ́. Né-ɔɔ́ béntān Payledɛ bán, ábɛ bɔ́ kunze âbóg bad ábɛ bébómmé á awɔg mekuu ne âhúd bɔ́ á awɔg.
31 Os judeus, pois, para que no sábado não ficassem os corpos na cruz, visto como era a preparação (pois era grande o dia de sábado), rogaram a Pilatos que se lhes quebrassem as pernas, e fossem tirados.
32 Né-ɔɔ́, échê sə́nze ênkɛ̌ ébóg mekuu ḿme bad ábe bêmbomɛ́ɛ́ bɔ́ɔbɛ Yesuɛ á awɔg. Bénsēbē ḿme nhɔ́g abóg, bébóg-kɛ ḿme aníníí.
32 Foram, pois, os soldados, e, na verdade, quebraram as pernas ao primeiro, e ao outro que como ele fora crucificado;
33 Boŋ áde bépédé wɛ́ɛ Yesuɛ béntān nɛ́ɛ ámáá awɛ́. Né-ɔɔ́, bénkêntɔgɛ́nné mɔ́ mekuu abóg.
33 Mas, vindo a Jesus, e vendo-o já morto, não lhe quebraram as pernas.
34 Ké nɛ̂, sə́nze pɔ́g ensoŋ mɔ́ akoŋ á aheb. Ábwɔ̄g-ábwɔ̄g mekií ne mendíb bémbīd.
34 Contudo um dos soldados lhe furou o lado com uma lança, e logo saiu sangue e água.
35 Mod awě annyín nɛ́ɛ ḿmɛ́n mekan mébɛ́nlédé, abídé mbóŋ, eche mbóŋ edé-ʼɛ mbále. Abíí nɛ́n aá, mɔ́kaleʼ mbále, ahɔ́be-ʼɛ ḿmɛ́n mam âbɛl nɛ́n nyémpē nyédúbe.
35 E aquele que o viu testificou, e o seu testemunho é verdadeiro; e sabe que é verdade o que diz, para que também vós o creiais.
36 Ḿmɛ́n mam mébɛ́nlédé âlóned eʼyale ábɛ éʼténlédé á Kálag e Dyǒb nɛ́n bán, “Béebógké ehid échē ké ehɔ́g.”
36 Porque isto aconteceu para que se cumprisse a Escritura, que diz: Nenhum dos seus ossos será quebrado.
37 Éténlédé á kálag e Dyǒb ámpē nɛ́n bán, “Bɛ́nɔ̌n ane awě bésóó akoŋ.”
37 E outra vez diz a Escritura: Verão aquele que traspassaram.
38 Ámbīd enɛ̂, Josɛbɛ awě ambíd á dyad á Arimatia, anláá Payledɛ aá, ábɛ mɔ́ kunze âted ndim ḿme Yesuɛ. Josɛbɛ abédɛ́ɛ mbapɛɛ awě Yesuɛ, boŋ énkêmbídédté yə̌l áwed áyə̄le abááʼáá bad bé Israɛl. Payledɛ ambɛ̌ mɔ́ kunze âtéd ndim ḿme Yesuɛ. Né-ɔɔ́, ankɛ̌ Yesuɛ ndim atéd.
38 Depois disto, José de Arimatéia (o que era discípulo de Jesus, mas oculto, por medo dos judeus) rogou a Pilatos que lhe permitisse tirar o corpo de Jesus. E Pilatos lho permitiu. Então foi e tirou o corpo de Jesus.
39 Nikodemusɛ awě ansébé Yesuɛ akɛ dé anyín nkuu, bɔ́ Josɛb bênkɛ̌. Bédɛ̂kɛ̌ anwálé mekúle ḿme bénabnadté ndim ḿmé bébɛ́nlé Mía ne Álɔs. Ádê dyɔ̌g ábédé dyam móom mé kílo meláán ne kílo étáan.
39 E foi também Nicodemos (aquele que anteriormente se dirigira de noite a Jesus), levando quase cem arráteis de um composto de mirra e aloés.
40 Béntēd ndim ḿme Yesuɛ, békāān mɔ́ mbɔ́m ne ḿme mekúle. Nɛ́n dɔ́ɔ elem é bad bé Israɛl âboŋsɛn ndim émbɛ̄ɛ̄.
40 Tomaram, pois, o corpo de Jesus e o envolveram em lençóis com as especiarias, como os judeus costumam fazer, na preparação para o sepulcro.
41 Bɔɔb-pɔɔ́, nzag embɛ́ wɛ́ɛ bénwūūʼɛ́ Yesuɛ. Soŋ e ekɔ́ɔ́lé ebédé á nzag-tê wɛ̂, echě bénkêmpaá ndim ké nhɔ́g abane áte.
41 E havia um horto naquele lugar onde fora crucificado, e no horto um sepulcro novo, em que ainda ninguém havia sido posto.
42 Né-ɔɔ́, ngáne échê epun ebédé mbwɛ mé mboŋsɛ́n mé mbwɛ-mé-nkɔ́me áte, ene soŋ-ʼɛ ebɛ́ bɛnbɛn, bêmbané Yesuɛ ndim áwēd-te.
42 Ali, pois (por causa da preparação dos judeus, e por estar perto aquele sepulcro), puseram a Jesus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.