Hebreus 2

Melɛ̌ Mékɔ̄ɔ̄lē (BSSNT) vs BKJ

Sair da comparação
1 Né-ɔɔ́ ngáne débíí ḿmɛ́n mekan, detə́ŋgɛ́né kéchéé éche déwógé nlém asum áyə̄l âbɛl boŋ deépānēʼ nzii.
1 Portanto, convém-nos atentar com a mais zelosa atenção, às coisas que temos ouvido, para que em nenhum momento as deixemos escapar.
2 Mekan ḿme Dyǒb dénlāāʼɛ́ ángɛl aá éláa ábɛ̄d betaa ménwōŋ ngíne. Bad bésyə̄ə̄l ábe bénkênhíd ḿmê mekan, ábe bénkêmbɛ̌l-lɛ ngáne ḿmê mekan méhɔ́béʼáá, bênkǔd nkɔ́gsɛn ḿme béntə̄ŋgɛ̄nnē akud.
2 Porque, se a palavra dita pelos anjos foi inflexível, e cada transgressão e desobediência recebeu uma justa retribuição,
3 Chán-nɔ̄ nyéwémtɛ́né bán dehɛle debíd ḿmɛ́n nkɔ́gsɛn áte nzé deewôŋne nkalaŋ ḿ bwâm póndé? Ḿmê nkalaŋ mɔ́-ʼaá ḿpɛɛneʼ enɛ́n ndín e eʼsoósoŋ. Sáŋgú Yesuɛ mwěn mɔ́ asébpé bad akale tə̂ŋgɛne ábén eʼsoósoŋ. Bad ábe bénwōg-kɛ mam ḿmě ánhɔ̄bpē, bêmbɛ̌l syánē denyín nɛ́n bán médé mbále.
3 como escaparemos nós, se negligenciarmos tão grande salvação, a qual, a princípio começou a ser proclamada pelo Senhor, e foi-nos confirmada por aqueles que o ouviram;
4 Dyǒb dɔ́mpē dénlūmēd syánē áte nɛ́n aá ḿmê nkalaŋ ńdé mbále. Ambɛl nɛ̂ alúmed áde álúmté eʼchemléd, mekan mé menyáké ne menyáké híin. Anlúméd nɛ̂ ámpē ne mekan ḿmě bad bébɛ́léʼáá á ngíne e Edəə́dəŋ éche Ésáá éche Dyǒb démbɛɛ́ bɔ́. Dyǒb dêmbɛ̌ bad Edəə́dəŋ éche Ésáá ngáne éboŋnédé mɔ́.
4 Deus também lhes foi por testemunha, com sinais e maravilhas, e com diversos milagres e dons do Espírito Santo, de acordo com sua própria vontade?
5 Saké ángɛl chɔ́ɔ Dyǒb ábánné aá ékamlɛ́n nkǒŋsé mékɔ̄ɔ̄lē ḿmě séhɔ́bɛɛ́ bán mɛ́pɛ̌.
5 Porque aos anjos ele não sujeitou o mundo futuro, do qual falamos.
6 Boŋ éténlédé hǒm ahɔ́g á kálag e Dyǒb pɛn nɛ́n bán,
6 Mas alguém, em um certo lugar testificou, dizendo: O que é o homem, para que lhe dê atenção? Ou o filho do homem, para que o visites?
7 Áyə̄l e esóŋ é póndé, wembɛ̌l enkêmpaá ángɛl. Wembané mɔ́ á atii dé ehúmé ne edúbé.
7 Tu o fizeste um pouco menor do que os anjos, tu o coroaste de glória e de honra, e o puseste sobre as obras de tuas mãos.
8 Wembɛ̌ mɔ́ ngíne âkamlɛn chǒm ésyə̄ə̄l.”
8 Tu lhe sujeitaste todas as coisas sob seus pés. Para que nisso ele sujeitasse todas as coisas sob ele, e nada sobrasse que não fosse sujeito a ele. Mas, agora, ainda não vemos que todas as coisas lhe estejam sujeitas.
9 Boŋ denyíneʼ ngáne Yesuɛ ádíí. Áyə̄le esóŋ é póndé Dyǒb dêmbɛ̌l enkêmpaá ángɛl. Bɔɔb, Dyǒb ábágé mɔ́ ehúmé ne edúbé nɛ́ɛ kə̂ŋ áyə̄le metake ḿme ákúdé ne kwééd eche áwédé. Dyǒb álúmté syánē ḿmē nsimé awɛ́ áde Yesuɛ áwédé á nló ḿ bad bésyə̄ə̄l.
9 Porém, vemos Jesus, que foi feito um pouco menor do que os anjos, por causa do sofrimento da morte, coroado com glória e honra, para que pela graça de Deus pudesse provar a morte no lugar de cada homem.
10 Bwěm éʼsyə̄ə̄l éʼdíi éʼ Dyǒb, mɔ́-ʼaá anɔneʼ bɔ́. Ngáne édíí nɛ́n bán Dyǒb áhɛdeʼ aá bad híin békud etə́l âbɛ́ ábe bǎn, békud-tɛ ehúmé, émbɛ̄ mboŋ nɛ́n bán ábɛl mod awě ǎsalé bɔ́ nzii ákud metake. Nɛ̂ dɛ́bɛ̌l ǎkwognéd âbɛ́ mod awě ǎbɛ̌l boŋ bad békūd eʼsoósoŋ.
10 Pois convinha a ele, para quem são todas as coisas, e por quem são todas as coisas, em trazer muitos filhos à glória, fazer o capitão da salvação deles perfeito através de sofrimentos.
11 Yesuɛ awě abɛleʼ boŋ bad bésáŋ, ne bad ábe bésáá, bɔ́ moosyəə́l bédíi bǎn bé Sáá nhɔ́g. Né-ʼaá ákə́ə́ boŋ Yesuɛ eekwágéʼ âchəg bɔ́ aá baányaŋ.
11 Porque tanto o que santifica, como os que são santificados, são todos de um; por cuja causa ele não se envergonha de lhes chamar de irmãos,
12 Éténlédé nɛ́n bán anláá Dyǒb aá,
12 dizendo: Anunciarei o teu nome a meus irmãos, no meio da igreja cantar-te-ei louvores.
13 Anhɔ́b ámpē aá,
13 E outra vez: Porei nele a minha confiança. E novamente: Contemple a mim e aos filhos que Deus me deu.
14 Ngáne édíí nɛ́n bán ábê bǎn bé Dyǒb bédíi baányoŋ ábe béwóó ekob é yə̌l ne mekií, Yesuɛ ámpē antéd yə̌l e moonyoŋ nɛ́ɛ bɔ́. Ambɛl nɛ̂ âbɛl boŋ kwééd eche ánwɛ̄ɛ̄ ébɔ́ded ngíne eche Satanɛ awě abɛleʼ boŋ bad béwâg.
14 E já que os filhos são participantes da carne e do sangue, ele também participou das mesmas coisas, para que através da morte ele destruísse aquele que tinha o poder da morte, isto é, o diabo;
15 Awɛ́ áde ánwɛ̄ɛ̄ áhúdé bad á mehaŋ ábe bémbɛ̄ betâŋ á aloŋgé ádāb ásyə̄ə̄l áyə̄le mbwɔ́g ń kwééd.
15 e livrasse aqueles que, por terem medo da morte, estavam por toda a vida sujeitos à servidão.
16 Ényínnédé bwâm nɛ́n bán saké ángɛl ánhyɛɛ́ awôŋgɛn. Boŋ ampɛ̌ âwóŋgɛn bad bé mbyaa ḿme Abrahamɛ.
16 Porque, na verdade, ele não assumiu a natureza dos anjos, mas ele tomou a semente de Abraão.
17 Né-ɔɔ́ éhɛ́dnádtáá nɛ́n bán Yesuɛ ábɛ̂ melemlem nɛ́ɛ baányoŋ á menzii mésyə̄ə̄l âbɛl boŋ ábɛ̂ prisɛ ambáámbáa awě awóó nlém ń ngɔl, abɛ́-ʼɛ mod awě béhɛle bésum nlém áyə̄l. Abɛle áde ábɛnlɛɛ́ Dyǒb, ábɛ́lé Dyǒb álagsan bad mbéb.
17 Por isso, em todas as coisas, convinha-lhe que fosse feito semelhante aos irmãos, para que fosse um sumo sacerdote misericordioso e fiel em todas as coisas que pertencessem a Deus, para operar a reconciliação por causa dos pecados do povo.
18 Ngáne édíí-ʼaá bán mwěn antǎg, ákūd-tɛ mekəgsɛn, awôŋgan bad nzé bédé á mekəgsɛn-tê.
18 Porque naquilo que ele mesmo sofreu sendo tentado, ele pode socorrer aos que são tentados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.