Gálatas 4
Melɛ̌ Mékɔ̄ɔ̄lē (BSSNT) vs ARC
1 Chǒm-ɛ́ɛ ńhɔ́bɛɛ́ édé nɛ́n, mwǎn awě sáá átíídé aá mɔ́ɔ̄dyɛ́ eche mbwɔ́g, nzé adíi adé mwɛ̌ndem, abɛlé abɛ́ nɛ́ɛ mbəledɛ, kénɛ́ɛ édíí nɛ́n bán mɔ́ akoó ene mbwɔ́g awóŋ.
1 Digo, pois, que, todo o tempo em que o herdeiro é menino, em nada difere do servo, ainda que seja senhor de tudo.
2 Ene póndé, abɛlé awóŋ bad ábe bélyə́gnédé mɔ́ ne ábe bénɔnneʼ mɔ́ ene mbwɔ́g kə́ə́ŋ né póndé eche sáá átíídé epedé.
2 Mas está debaixo de tutores e curadores até ao tempo determinado pelo pai.
3 Melemlem nɛ̂ dɔ́ɔ syánē démbɛ̄ɛ̄ nɛ́ɛ běndem áde Krǐstəə éēpēdɛ̄ɛ̄. Póndé eched, ngíne é nkǒŋsé éntēd syánē ntâŋ.
3 Assim também nós, quando éramos meninos, estávamos reduzidos à servidão debaixo dos primeiros rudimentos do mundo;
4 Boŋ áde póndé eche Dyǒb déntīīʼɛ́ épédé, Dyǒb dénlōm awe Mwǎn á nkǒŋsé-te. Ane Mwǎn ambíd á abum dé mmwaád, ákwōg-kɛ ásē e mbéndé.
4 mas, vindo a plenitude dos tempos, Deus enviou seu Filho, nascido de mulher, nascido sob a lei,
5 Dyǒb dénlōm mɔ́ âkɔde syánē á mehaŋ mé mbéndé, âbɛl boŋ syánē détim bǎn bé Dyǒb.
5 para remir os que estavam debaixo da lei, a fim de recebermos a adoção de filhos.
6 Abɛ́ áde nyédíí-ʼaá bǎn bé Dyǒb, ábɛ́lé Dyǒb álómé Edəə́dəŋ é Mwǎn áwesyánē nlém-tê. Échê Edəə́dəŋ ébɛ́lé bɔɔb, dechəge Dyǒb bán, “A-Tɛ̂.”
6 E, porque sois filhos, Deus enviou aos nossos corações o Espírito de seu Filho, que clama: Aba, Pai.
7 Né-ɔɔ́ nyéēsaá betâŋ ámpē. Nyêdíi bǎn bé Dyǒb. Abɛ́ áde nyédíí-ʼaá bǎn bé Dyǒb, Dyǒb dɛ́bɛ̌ nyé kéchéé éche átə́ŋgɛ́né ábe bǎn abɛ.
7 Assim que já não és mais servo, mas filho; e, se és filho, és também herdeiro de Deus por Cristo.
8 Ngen eʼsó, áde nyénkêmbííʼɛ́ Dyǒb, nyêbédé betâŋ ásē e myǒb ḿme méesɛ̌ dyamdyam.
8 Mas, quando não conhecíeis a Deus, servíeis aos que por natureza não são deuses.
9 Boŋ bɔɔb áde nyébíí Dyǒb, kéʼɛ ńhɔ̂b mɛɛ́ bɔɔb áde Dyǒb ábíí nyé, cheé ékə́ə́ boŋ nyéhɛdé mbíd atimɛn âbɛ́ betâŋ ámpē ásē e ngíne é nkǒŋsé?
9 Mas agora, conhecendo a Deus ou, antes, sendo conhecidos de Deus, como tornais outra vez a esses rudimentos fracos e pobres, aos quais de novo quereis servir?
10 Nyêhíde doŋge dé eʼpun nɛ́ɛ bǐn éʼmbáá, nyéhīde-ʼɛ doŋge á ngɔn, doŋge á póndé áyə̄le mwɛ̌, ne doŋge á mwɛ̌ nɛ́ɛ bǐn éʼ mbáá byánán Dyǒb dɔ́ɔ nyé bɛnlɛɛ́.
10 Guardais dias, e meses, e tempos, e anos.
11 Nɛ̂ ábɛleʼ ndé mbwɔ́g nɛ́n mɛɛ́ mbébté póndé áyə̄le nsɔ́n ńsyə̄ə̄l ḿme ḿbɛ́lé áyə̄le echɛ̂n.
11 Receio de vós que haja eu trabalhado em vão para convosco.
12 A-baányaŋ, ncháaʼ nyé mɛɛ́, nyébɛ̂ nɛ́ɛ mɛ, áyə̄le mɛ́mpē ndé bɔɔb nɛ́ɛ nyé. Meésaá ásē e mbéndé ámpē. Nyéēbɛlɛɛ́-ʼɛ mɛ dyam dé mbéb ké ahɔ́g.
12 Irmãos, rogo-vos que sejais como eu, porque também eu sou como vós; nenhum mal me fizestes.
13 Nyêbíí nɛ́n bán áde ńsébpé nyé nkalaŋ ḿ bwâm akale, ndyɛɛ́néʼáá nyé áyə̄le menkêndyɛɛ́ʼɛ́ bwâm.
13 E vós sabeis que primeiro vos anunciei o evangelho estando em fraqueza da carne.
14 Kénɛ́ɛ ḿmêm nkole ńhɛ́léʼáá ḿbɛl nyêbáŋ mɛ áyə̄l, nyéekêmbáŋʼɛ́ mɛ áyə̄l, nyéekênnǎn-naá mɛ. Nyênkǒb mɛ byánán ángɛl e Dyǒb chɔ́ɔ ńdíí, kéʼɛ byánán Yesu Krǐstəə ńdíí.
14 E não rejeitastes, nem desprezastes isso que era uma tentação na minha carne; antes, me recebestes como um anjo de Deus, como Jesus Cristo mesmo.
15 Ene póndé nyêbɛ́ menyiŋge bwâmbwam. Héé ḿmê menyiŋge médíí bɔɔb? Mměn mbide nyé mbóŋ nɛ́n mɛɛ́, á póndé eched, nyêndə̌ŋ mɛ nyaa echě, nzé émbɛ̄ nɛ́n bán mod ahɛléʼáá-sɛ ahúd mǐd ábɛ waáb, aá ábɛnlad, né nyênhúd ḿmɛn mǐd nyébɛ̄ me.
15 Qual é, logo, a vossa bem-aventurança? Porque vos dou testemunho de que, se possível fora, arrancaríeis os olhos, e mos daríeis.
16 Nɛ́dē ntimé mod a ekɔyí awe nyé bɔɔb áyə̄le ńkánlé nyé mbále tə̂ŋgɛne nkalaŋ ḿ bwâm-ɛ?
16 Fiz-me, acaso, vosso inimigo, dizendo a verdade?
17 Ábê bad ábe béyə́gte nyé ayə́ge démpēe, béwóó nlém nɛ́n bán nyétimɛn bɔ́, boŋ béewôŋnɛɛ́ nyé nlém ḿ bwâm. Béhɛde bán nyéebág ne mɛ âbɛl boŋ nyéwôŋ nlém âbɛ́ ne bɔ́.
17 Eles têm zelo por vós, não como convém; mas querem excluir-vos, para que vós tenhais zelo por eles.
18 Ébóó âwóŋ nlém âbɛl dyam, nzése ḿmɛ̂ nlém ńdé âbɛl dyam á bwâm. Ébóó âwóŋ nlém âbɛl dyam póndé ésyə̄ə̄l, saké nzé nyêdé ne mɛ děmpɛn.
18 É bom ser zeloso, mas sempre do bem e não somente quando estou presente convosco.
19 A-bǎn bé nlém ábêm, nwógeʼ eʼwɛ bɔɔb áyə̄l echɛ̂n, melemlem ngáne mmwaád áwógɛɛ́ eʼwɛ bé achád. Mɛɛ́wōg-kɛ ábê eʼwɛ kə́ə́ŋ né abɛ́ á Krǐsto ásɔ́lé nyé áte bwâm.
19 Meus filhinhos, por quem de novo sinto as dores de parto, até que Cristo seja formado em vós;
20 Mendə̌ŋ mɛɛ́ mbɛ́ ne nyé bɔɔb âbɛl ḿbíí ngáne ńhɔ́bɛɛ́ áwɛ̄n áyə̄le nyêhɔ́ɔ́dté mɛ yə̌l áte.
20 eu bem quisera, agora, estar presente convosco e mudar a minha voz; porque estou perplexo a vosso respeito.
21 Nyé ábe nyêhɛde abɛ́ ásē e mbéndé, ndəə́ nyé asɛded mɛɛ́ken nyêbíí chǒm-ɛ́ɛ mbéndé ékooʼɛ́ ahɔ́b-ɛ?
21 Dizei-me vós, os que quereis estar debaixo da lei: não ouvis vós a lei?
22 Éténlédé á kálag e Dyǒb nɛ́n bán Abrahamɛ anchyáá bǎn bé baachóm bébɛ́, nhɔ́g ne mmwaád a ntâŋ, aníníí-ʼɛ ne mmwaád a kunze.
22 Porque está escrito que Abraão teve dois filhos, um da escrava e outro da livre.
23 Mwǎn awě mmwaád a ntâŋ ánchyāāʼɛ́, anchyáá mɔ́ nyaa eche moonyoŋ áchyáaʼɛ́ mwǎn. Boŋ akag áde Dyǒb dêmbɛɛ́ Abrahamɛ dɔ́ɔ dênkə̌ŋ boŋ mmwaád a kunze achyáá mwǎn.
23 Todavia, o que era da escrava nasceu segundo a carne, mas o que era da livre, por promessa,
24 Ábɛ́n bebaád bébɛ, dehɛle déhəgtɛ́n bɔ́ ne melɛ̌ mé Dyǒb mébɛ. Hagaa adé nhəgtɛ́n ne melɛ̌ ḿme Dyǒb démwɛ̄ɛ̄ ne bad bé Israɛl á mbɔɔd e Sinai á póndé eche ábágé Mosɛɛ mbéndé. Bad bésyə̄ə̄l ábe bédé ásē e ḿmê melɛ̌ bédíi betâŋ.
24 o que se entende por alegoria; porque estes são os dois concertos: um, do monte Sinai, gerando filhos para a servidão, que é Agar.
25 Hagaa adíi nɛ̂ŋgáne melɛ̌ ḿme Dyǒb démwɛ̄ɛ̄ ne Mosɛɛ á mbɔɔd e Sinai, á aloŋ á Arebia. Bad bé Jerusalɛm bɔ́mpē bédíi bɔɔb nɛ́ɛ Hagaa áyə̄le bɔ́ moosyəə́l bédíi betâŋ.
25 Ora, esta Agar é Sinai, um monte da Arábia, que corresponde à Jerusalém que agora existe, pois é escrava com seus filhos.
26 Boŋ mmwaád a kunze, adé nhəgtɛ́n ne Jerusalɛm awě adé ámīn. Ane mmwaád mɔ́-ʼaá adé nyaá awesyánē.
26 Mas a Jerusalém que é de cima é livre, a qual é mãe de todos nós;
27 Éténlédé á kálag e Dyǒb nɛ́n bán,
27 porque está escrito: Alegra-te, estéril, que não dás à luz, esforça-te e clama, tu que não estás de parto; porque os filhos da solitária são mais do que os da que tem marido.
28 Bɔɔb-pɔɔ́ a-baányaŋ, akag áde Dyǒb dêmbɛɛ́ Abrahamɛ ábɛ́lé bɔɔb nyêdíi bǎn bé Dyǒb melemlem nɛ́ɛ Aisigɛ.
28 Mas nós, irmãos, somos filhos da promessa, como Isaque.
29 Ene póndé, ébédé nɛ́n bán, mwǎn awe bénchyāāʼɛ́ nyaa echě moonyoŋ áchyáaʼɛ́, atǎgtéʼáá mwǎn awě bénchyāā á ngíne e Edəə́dəŋ é Dyǒb. Melemlem nɛ̂ dɔ́ɔ édíí kə́ə́ŋ ne chii.
29 Mas, como, então, aquele que era gerado segundo a carne perseguia o que o era segundo o Espírito, assim é também, agora.
30 Boŋ chán kálag e Dyǒb éhɔ́bé tə̂ŋgɛne nɛ̂? Kálag e Dyǒb ehɔ́beʼ nɛ́n aá, “Nǎn mmwaád a ntâŋ bɔ́ mwǎn. Mwǎn awě mmwaád a ntâŋ áchyáá eetə̂ŋgɛnɛɛ́ mbwɔ́g eche sáá adyɛ́ nchoo ne mwǎn awě mmwaád a kunze áchyáá.”
30 Mas que diz a Escritura? Lança fora a escrava e seu filho, porque, de modo algum, o filho da escrava herdará com o filho da livre.
31 Né-ɔɔ́ a-baányaŋ, deésaá bǎn bé mmwaád a ntâŋ. Dedíi bǎn bé mmwaád a kunze.
31 De maneira que, irmãos, somos filhos não da escrava, mas da livre.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.