Atos 26

Melɛ̌ Mékɔ̄ɔ̄lē (BSSNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Dɔ́ɔ kə̂ŋ Agripa álâŋgɛɛ́ Paalɛ aá, “Ewóó kunze bɔɔb âhɔ́b dyam.” Paalɛ ansálé ekáá áte, boŋ ábootéd akáa. Anhɔ́b aá,
1 Agripa disse a Paulo: — Você pode apresentar a sua defesa. Então Paulo estendeu a mão e fez a sua defesa, dizendo o seguinte:
2 “A-kə̂ŋ Agripa, ntédé nɛ́n mɛɛ́ yə̌l eboó mɛ áte ânyín nɛ́n ntyéémé áwoŋ eʼsó chii âkáa âhúd mekan mésyə̄ə̄l áyə̄l ḿme ábɛ́n bad bé Israɛl béhɔ́bɛɛ́ bán mbɛlé.
2 — Rei Agripa, eu me sinto muito feliz em poder estar hoje diante do senhor para me defender de tudo o que os judeus me acusam.
3 Nhɔ́be nɛ̂ áyə̄le nɛ́n, mbíí nɛ́n mɛɛ́ edíi mod awě asóŋtɛ́né eʼlem éʼ bad bé Israɛl, ne wɛ́ɛ nswaŋtɛn ḿbídɛɛ́ bɔ́. Né-ɔɔ́ ncháa wɛ nɛ́n mɛ́ɛ éched yə̌l, éwóglɛn mɛ.
3 E especialmente feliz porque o senhor conhece muito bem todos os costumes e questões dos judeus. Portanto, peço que o senhor me escute com paciência.
4 Ábêm bad bé Israɛl bébíí aloŋgé ádêm se á mwěndemé áde ḿbédé á Jerusalɛm.
4 — Todos os judeus sabem como tenho vivido no meio do meu povo e também em Jerusalém, desde a minha juventude até hoje.
5 Bélyɔ́gé mɛ abíi. Nzé bédə́ə́-ʼɛ, né běn béhɛlé bébíd mbóŋ nɛ́n bán se á mbooted, mbédé mod a epepé éche éhídeʼ ḿmɛ̄d mekan mé Dyǒb ámbīd nyaa echě ewúú áte. Nhídeʼ ngáne mod a epepé é Befarisia átə́ŋgɛ́né abɛl.
5 Eles sempre souberam — e podem confirmar isso se quiserem — que desde o começo fui membro do partido dos fariseus , o mais rigoroso da nossa religião.
6 Bɔɔb-pɔɔ́, nzé ntyéémé á nkáásé hɛ́n chii, né édíi áyə̄le eʼlyə́g bé nlém ábe ńwóó nɛ́n mɛɛ́ Dyǒb dɛ́bɛlé ábɛ̄d betaa chǒm éche ánhɔ̄bpē aá mɔ́ɔ̄bɛlé bɔ́.
6 E agora estou aqui sendo julgado porque tenho esperança na promessa que Deus fez aos nossos antepassados.
7 Ádɛ́n dyam dɔ́-ʼaá ḿmɛd metúmbé dyôm ne mébɛ mésúmé nlém áyə̄l bán bɛ́kǔd, abɛ áde bébagɛɛ́ Dyǒb edúbé nkuu ne mǔte. Boŋ ábɛ́n eʼlyə́g bé nlém běn-naá éʼkə́ə́ boŋ bad bé Israɛl béhɔ̄bēʼ mɛ mam mé mbéb á yə̌l, a-kə̂ŋ.
7 Todas as tribos do nosso povo, que adoram a Deus dia e noite, também esperam ver o cumprimento dessa promessa. É por causa dessa esperança, ó rei, que estou sendo acusado pelos judeus.
8 Cheé ékə́ə́ boŋ nyé bad bé Israɛl nyéēhɛ̄lē adúbe nɛ́n bán Dyǒb ápuudte bad ámbīd e kwééd?
8 Por que é que vocês, judeus, acham impossível crer que Deus ressuscita os mortos?
9 Mměn ámpē menwémtɛ́n mɛɛ́ ntə́ŋgɛ́né nɛ́ɛ ńhɛ́dé nzii ésyə̄ə̄l âbébed dǐn áde Yesuɛ, mod a Nazarɛt.
9 E Paulo disse ainda: — Eu mesmo pensava que devia fazer tudo o que pudesse contra a causa de Jesus de Nazaré.
10 Né-ʼaá mêmbɛnlé á Jerusalɛm. Menkǔd kunze wɛ́ɛ beprisɛ bémbáá, nhɛ́-ʼɛ bad bé Dyǒb híin á mbwɔg. Nzé bémbīdēd-tɛ mbakú nɛ́n bán bétə́ŋgɛ́né awɛ́, mɛ́mpē nkwɛ̌ntánnáá.
10 E foi o que fiz em Jerusalém. Recebi autorização dos chefes dos sacerdotes e prendi muitos seguidores de Jesus. Quando eram condenados à morte, eu também votava contra eles.
11 Memmɛntɛ́n bɔ́ akɔ́gsɛn á ndáb é mekáne ésyə̄ə̄l, ńhɛdé nɛ́n mɛɛ́ béhɔ̂b Yesuɛ mam mé mbéb áyə̄l. Ekaŋ énkōb mɛ áte áyə̄l echâb nyaa echě ńkágéʼáá á myad mé meloŋ mémpēe âtaged bɔ́.
11 Durante muito tempo eu os castiguei em todas as sinagogas e os forcei a negar a sua fé. Tinha tanto ódio deles, que até fui a outras cidades para persegui-los.
12 “Enɛ́n nzɔm chɔ́ɔ ekəə́ boŋ ńkǎg á Damaskɔs ne kunze ne ekag éche beprisɛ bémbáá bêmbɛɛ́ mɛ.
12 E Paulo continuou: — Foi por isso que viajei para a cidade de Damasco, levando autorização e ordens dos chefes dos sacerdotes.
13 A-kə̂ŋ, á nzii wɛ̂, dyam kəd, dɔ́-ʼaá ńnyíné eʼnyínɛn bé ekíde ábe éʼpɛneʼ tómaa enyɛn, éʼbídé ámīn éʼləŋnéd mɛ ne bad ábe syáābɔ̄ɔ sênwǒŋ.
13 Mas aconteceu, ó rei, que na estrada, ao meio-dia, veio do céu uma luz mais brilhante do que o sol, a qual brilhou em volta de mim e dos homens que estavam viajando comigo.
14 Sé moosyəə́l sênhún ásē. Hɛ́ɛ ńwógé ehɔ́b élâŋge mɛ á ehɔ́b é Hibru aá, ‘Á-Sɔɔl, á-Sɔɔl, cheé ékə́ə́ boŋ ehɛ́ mɛ á meséb. Nzum echě éwannɛɛ́ mɛ edíi nɛ̂ŋgáne mwǎn ákwaglɛɛ́ abíi ányaŋ. Echě yə̌l chěn-ɛɛ́ ábɛlɛɛ́ mbéb.’
14 Todos nós caímos no chão, e eu ouvi uma voz me dizer em hebraico : “Saulo, Saulo! Por que você me persegue? Não adianta você se revoltar contra mim.”
15 Dɔ́ɔ ńsɛ́dté mɔ́ mɛɛ́ ‘A-Sáŋ, Nzɛ́-módɛ́ édíí?’ Dɔ́ɔ Sáŋgwɛ́ɛ́ átimtanné mɛ aá, ‘Mɛ-ɛɛ́ ndé Yesuɛ awě éhāgkē á meséb.
15 — Então eu perguntei: “Quem é o senhor?” — E o Senhor respondeu:
16 Bɔɔb-pɔɔ́, hidé ásē étyéem ámīn. Mpiídé wɛ âpwɛd wɛ nɛ̂ŋgáne áwêm mbəledɛ. Wɛ-ɛɛ́ wɛ̌lāā bad ábe bélyə́gé ásē chǒm éche ényíné chii ne éche mɛ́lūmēdtē wɛ á póndé echě ehúɛʼ áʼsō.
16 Mas levante-se e fique de pé. Eu apareci a você para o escolher como meu
17 Mɛ̌sǒŋ ádōŋ aloŋgé á mekáá mé bad bé Israɛl ne á mekáá mé bad ábe béesɛ̌ bad bé Israɛl ábe mɛ́lōmmē wɛ áwab.
17 Vou livrar você dos judeus e também dos não judeus, a quem vou enviá-lo.
18 Wɛ-ɛɛ́ wɛ̌nedé bɔ́ mǐd âbɛl béhide á ehíntɛ́n-tê, békud eʼnyínɛn bé ekíde, béhīdē-ʼɛ ásē e nkamlɛn ń Satan bétim á nkamlɛn ń Dyǒb. Nɛ̂ dɛ́bɛ̌l bɛ́kǔd alagsɛn dé mbéb, bébɛ̄-ʼɛ hǒm ahɔ́g ne bad ábe Dyǒb ásáŋté ne adúbe áde bédúbpé mɛ.’
18 Você vai abrir os olhos deles a fim de que eles saiam da escuridão para a luz e do poder de Satanás para Deus. Então, por meio da fé em mim, eles serão perdoados dos seus pecados e passarão a ser parte do povo escolhido de Deus.”
19 “Né-ɔɔ́, a-kə̂ŋ Agripa, ndɔ́g echě ményīnnē echě ehúú ádyōb, menkêmbáŋgé chɔ́ ahíd.
19 E Paulo terminou, dizendo: — Portanto, ó rei Agripa, eu não desobedeci à visão que veio do céu.
20 Bootya hɛ̂, membootéd nkalaŋ ḿ bwâm akal, membootéd á dyad á Damaskɔs, ńkɛ á Jerusalɛm boŋ ńtiméʼ á mbwɔ́g e Israɛl esyəə́l, ne á mbwɔ́g e bad ábe béesɛ̌ bad bé Israɛl. Nkǎnléʼáá bɔ́ mɛɛ́ bétɛde ḿmāb mbéb bétimɛn Dyǒb, bébɛle-ʼɛ mekan ḿme mélûmteʼ nɛ́n bán bétɛ́dté ḿmab mbéb.
20 Anunciei a mensagem primeiro em Damasco e depois em Jerusalém, em toda a região da Judeia e entre os não judeus. Eu dizia a todos que eles precisavam abandonar os seus pecados, voltar para Deus e fazer coisas que mostrassem que estavam, de fato, arrependidos.
21 Akal áde ńkáléʼáá ḿmɛ́n nkalaŋ dɔ́ɔ dênkə̌ŋ boŋ bad bé Israɛl békób mɛ áde ḿbédé á Ndáb-e-Dyǒb bépōn-nɛ mɛ awúu.
21 Foi por isso que alguns judeus me agarraram quando eu estava no pátio do Templo e quiseram me matar.
22 Boŋ kə́ə́ŋne bɔɔb, Dyǒb děn dɔ́ɔ ákɛ̄wōŋgɛ̄n mɛ. Né-ɔɔ́, ntyéémé hɛ́n âkale nyé moosyəə́l mbále. Ken bad ábe bédé etógnɛ́n kéʼɛ ábe béesɛ̌ etógnɛ́n. Mekan ḿme ńhɔ́bɛɛ́ médíi melemlem mé mekan ḿme bekal béʼdəə́dəŋ ne Mosɛɛ bénhɔ̄bpē bán mɛ́bɛnléd.
22 Mas até hoje Deus tem me ajudado, e por isso estou aqui trazendo a sua mensagem a todos, tanto aos humildes como aos importantes. Pois eu digo a mesma coisa que os profetas e Moisés disseram que ia acontecer.
23 Bénhɔ̄b bán Ane-awě-Béwɔ́gté atə́ŋgɛ́né ákūd metake, abɛ́-ʼɛ mod aʼsó âpuu. Ǎkalé bad aá eʼnyínɛn bé ekíde éʼpɛnteʼ ábɛ̄d bad bé Israɛl ekíde bɔɔb éʼpɛnté-ʼɛ bad ábe béesɛ̌ bad bé Israɛl.”
23 Eles afirmaram que o Messias precisava sofrer e ser o primeiro a ressuscitar, para anunciar a luz da salvação tanto aos judeus como aos não judeus.
24 Nyaa eche Paalɛ ánkāāʼɛ́ embɛ̌l Fɛstusɛ ankáné mɔ́ áte aá, “Á-Paal weesáaʼɛ́-yɛ? Ádôŋ ayə́ge ámbáá áhɛde we mǐn apid-ɛ?”
24 Quando Paulo estava se defendendo assim, Festo gritou: — Paulo, você está louco! Estudou tanto, que acabou perdendo o juízo!
25 Paalɛ ankwɛntɛ́n aá, “A-kə̂ŋ e edúbé, meépagké mǐn. Chǒm éche ńhɔ́bɛɛ́ édé mbále nhɔ́bne-ʼɛ debyɛ́ɛ́.
25 Paulo respondeu: — Eu não estou louco, Excelência; estou em perfeito juízo e digo a verdade.
26 Mɛ̌panléd kə̂ŋ ḿmɛ́n mekan mésyə̄ə̄l áte áyə̄le mbíí mɛɛ́ asóŋtɛ́né ḿmɛ́n mekan. Ndúbpé nɛ́n mɛɛ́ mwěn asóŋtɛ́né akan tɛ́ɛ́ áde ábɛ́nlédé, áyə̄le dyam áde ábɛ́nlédé déebɛnledɛɛ́ á eʼkoŋnéd-te.
26 Eu posso falar diante do rei Agripa com toda a coragem porque tenho a certeza de que ele conhece todas essas coisas muito bem, pois não aconteceram em nenhum lugar escondido.
27 A-kə̂ŋ Agripa, edúbpé mekan ḿme bekal béʼdəə́dəŋ bétélé ásē-yɛ? Mbíí mɛɛ́ edúbpé mɔ́.”
27 Então Paulo disse ao rei: — Rei Agripa, o senhor crê nos profetas? Eu sei que crê!
28 Agripa antimtɛ́n Paalɛ aá, “Áyə̄l e anɛ́n mwǎ esóŋ á póndé dɔ́ɔ éwémtɛ́né wɛɛ́ mɔ́hɛle mɔ́bɛ̄l ńtīmɛ̄n adúbé á Krǐstəə?”
28 Agripa respondeu: — Você pensa que assim, em tão pouco tempo, vai me tornar cristão?
29 Paalɛ ankwɛntɛ́n aá, “Ébɛ̂ ké á esóŋ é póndé kéʼɛ póndé eche echabé áte, nkânneʼ Dyǒb nɛ́n mɛɛ́, wɛ ne moosyəə́l awě awóglan mɛ, ábɛ̂ ngáne ńdíí. Boŋ pɛn meekánnɛ́ɛ́ mɛɛ́ béhɛ̂ nyé bengɔbéngɔ̄bē ngáne béhédé mɛ nɛ́n.”
29 Paulo disse: — Pois eu pediria a Deus que, em pouco ou muito tempo, não somente o senhor, mas todos os que estão me ouvindo hoje chegassem a ser como eu, mas sem estas correntes.
30 Dɔ́ɔ kə̂ŋ, nkamlɛnɛ Fɛstusɛ, mwǎnyaŋ a kə̂ŋ, Bɛnisɛ ne bad bésyə̄ə̄l ábe bébédé áhed béhídté ásē âkɛ.
30 Aí o rei Agripa, o Governador, Berenice e todos os que estavam com eles se levantaram
31 Bémáá-ʼaá abíd, áde békagké nɛ̂ dɔ́ɔ bébóótédé akal nɛ́n bán, “Anɛ́n mod eébɛlɛɛ́ dyamdyam áde ákwógnédé âhɔ́b bán béwúu mɔ́ kéʼɛ béhɛ̂ mɔ́ á mbwɔg.”
31 e saíram, comentando: — Este homem não fez nada para merecer a morte, nem para estar preso.
32 Hɛ́ɛ Agripa álâŋgɛɛ́ Fɛstusɛ aá, “Nhɛláá-sɛ ńtɛ̄dē anɛ́n mod nzé enkênhɔ́b aá Kaisɛɛ mɔ́ɔ̄mǎd ḿme nkáá.”
32 Então Agripa disse a Festo: — Ele já podia estar solto se não tivesse pedido para ser julgado pelo Imperador.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.