Atos 10
Melɛ̌ Mékɔ̄ɔ̄lē (BSSNT) vs VC
1 Mod a Roma nhɔ́g abédé á dyad a Kaisaria bán Kɔnɛliɔsɛ. Akǎmlánnáá echoŋ é mbwɔ́kɛl e sə́nze échě béchə́géʼáá bán, “Echoŋ é mbwɔ́kɛl e sə́nze é Italia.”
1 Havia em Cesaréia um homem, por nome Cornélio, centurião da coorte que se chamava Itálica.
2 Kɔnɛliɔsɛ abédé mod awě ahídéʼáá mekan mé Dyǒb ámbīd. Mwěn ne eche ndáb esyəə́l bébɛ́nléʼáá Dyǒb. Ansálé ekáá áte, áwōŋgān betóótōkɛ̄ bé bad bé Israɛl, ákānnē-ʼɛ póndé ésyə̄ə̄l.
2 Era religioso; ele e todos os de sua casa eram tementes a Deus. Dava muitas esmolas ao povo e orava constantemente.
3 Ebédé dyam ngə́ŋ éláán mǔte nhɔ́g, anyín ndɔ́g. Á ndɔ́g-te wɛ̂ ankǒŋ ángɛl e Dyǒb anyín. Enchəg mɔ́ aá, “Á-Kɔnɛliɔs.”
3 Este homem viu claramente numa visão, pela hora nona do dia, aproximar-se dele um anjo de Deus e o chamar: Cornélio!
4 Annɔn ángɛl ne chóóŋ, ne mbwɔ́g, boŋ ásɛdté nɛ́n aá, “A-Sáŋ, cheé édé?” Ángɛl enkwɛntɛ́n mɔ́ aá “Dyǒb áwógé ḿmôŋ mekáne, anyíné-ʼɛ ábôŋ eʼboŋ bé nlém. Adé-ʼɛ mboŋsɛ́n âkwɛntɛn wɛ mekáne.
4 Cornélio fixou nele os olhos e, possuído de temor, perguntou: Que há, Senhor? O anjo replicou: As tuas orações e as tuas esmolas subiram à presença de Deus como uma oferta de lembrança.
5 Bɔɔb-pɔɔ́, lóm bad á Jopa, békɛ̄ béchɛ́le mod nhɔ́g awě dǐn ádíí mɔ́ bán Simɔn awě béchəgɛɛ́ bán Petro.
5 Agora envia homens a Jope e faze vir aqui um certo Simão, que tem por sobrenome Pedro.
6 Adé nken á ndáb e mod nhɔ́g awě akînteʼ eʼkob éʼ nyam awe béchəgɛɛ́ bán, Simɔnɛ. Simɔnɛ ne adyɛɛʼ á nkəg mé edíb é nkwɛ̌.”
6 Ele se acha hospedado em casa de Simão, um curtidor, cuja casa fica junto ao mar.
7 Dɔ́ɔ ángɛl eched éhídté, boŋ Kɔnɛliɔsɛ áchɛ̄nlē ábē bembəledɛ bé ndáb bébɛ, ne sə́nze pɔ́g echě chɔ́mpē ehídéʼáá mekan mé Dyǒb ámbīd, ebɛ́-ʼɛ sə́nze echě enɔnéʼáá Kɔnɛliɔsɛ.
7 Quando se retirou o anjo que lhe falara, chamou dois dos seus criados e um soldado temente ao Senhor, daqueles que estavam às suas ordens.
8 Aláŋgé-ʼaá bɔ́ dyam ádě ábɛ́nlédé, alóm-mɛ bɔ́ á Jopa.
8 Contou-lhes tudo e enviou-os a Jope.
9 Áde békagké, nɛ́ɛ bǐn éʼsáŋgé, áde békwógé apɛ á Jopa, Petro anchə́gé á ndáb mîn âkáne. Nɛ̂ ábédé dyam kəd.
9 No dia seguinte, enquanto estavam em viagem e se aproximavam da cidade - pelo meio-dia -, Pedro subiu ao terraço da casa para fazer oração.
10 Nzaa enkób mɔ́, ádə̄ŋ-ʼɛ ndyééd adyɛ́. Áde béboŋsanné ndyééd, anyín ndɔ́g.
10 Então, como sentisse fome, quis comer. Mas, enquanto lho preparavam, caiu em êxtase.
11 Anyín ngáne ngob e dyǒb énédnédé. Chǒm émbīd nɛ̂ŋgáne sáŋkalaa a abad, ébɛ́ nɛ́ɛ béchə́ŋgé dɔ́ mekéb méniin, bésudté dɔ́ ásē.
11 Viu o céu aberto e descer uma coisa parecida com uma grande toalha que baixava do céu à terra, segura pelas quatro pontas.
12 Á abad-tê wɛ̂, ndín é nyam ésyə̄ə̄l émbɛ̄ áwēd-te; éche ékɛɛneʼ mekuu méniin, éche édole abum ásē ne menɔn mé ahín.Petro anyíné ndín é nyam ésyə̄ə̄l á abad-tê áde démbīd ádyōb á ndɔ́g-te|src="cn01945C.tif" size="span" ref="10.11-12"
12 Nela havia de todos os quadrúpedes, dos répteis da terra e das aves do céu.
13 Hɛ́ɛ áwógé ehɔ́b élâŋge mɔ́ nɛ́n “A-Petro, syəə́ ásē, éwúu échɛ́n nyam, édyâg.”
13 Uma voz lhe falou: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
14 Boŋ Petro anhɔ́b aá, “A-Sáŋ, meéhɛ̄lɛ̄ɛ̄ se ḿbɛ̄l ene ndín e dyam. Meédyédɛ́ɛ́ chǒmchǒm mbêd éche mbéndé éhɔ́bé aá béēdyāg, kéʼɛ éche éesáa áʼsō éʼ Dyǒb.”
14 Disse Pedro: De modo algum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma profana e impura.
15 Échê ehɔ́b émbād mɔ́ aláa nɛ́n aá, “Weetédé chǒm ké ehɔ́g éche Dyǒb áhɔ́bé aá ésáá, wɛɛ́ éesáaʼɛ́.”
15 Esta voz lhe falou pela segunda vez: O que Deus purificou não chames tu de impuro.
16 Nɛ́n dêmbɛnléd ngen éláán. Dɔ́ɔ bétímné ádê abad ámbīd ádyōb.
16 Isto se repetiu três vezes e logo a toalha foi recolhida ao céu.
17 Petro adoléʼáá áte âbíi chǒm éche ene ndɔ́g élûmtɛɛ́. Ene póndé dɔ́ɔ bad ábe Kɔnɛliɔsɛ ánlōmmē bédíbté wɛ́ɛ ndáb eche Simɔnɛ édíí. Béntyēēm á mmwɛ mé eʼkɛ́.
17 Desconcertado, Pedro refletia consigo mesmo sobre o que significava a visão que tivera, quando os homens, enviados por Cornélio, se apresentaram à porta, perguntando pela casa de Simão.
18 Hɛ́ɛ bélébpɛɛ́ ehɔ́b bánken, “Nken adé áte wɛ̂ awě béchəgɛɛ́ Simɔn Petro-yɛ?”
18 Eles chamaram e indagaram se ali estava hospedado Simão, com o sobrenome Pedro.
19 Áde Petro ádíi ádólé áte âsôŋtɛn chǒm éche ndɔ́g élûmtɛɛ́ dɔ́ɔ Edəə́dəŋ éche Ésáá elâŋgɛɛ́ mɔ́ aá, “Wóglɛ́n! Bad béláán bépédé, béhɛde wɛ.
19 Enquanto Pedro refletia na visão, disse o Espírito: Eis aí três homens que te procuram.
20 Né-ɔɔ́ lǎd yə̌l, ésud á ndáb mîn, weebáá bɔ́ ahíd áyə̄le mɛɛ́ nlómé bɔ́.”
20 Levanta-te! Desce e vai com eles sem hesitar, porque sou eu quem os enviou.
21 Né-ɔɔ́, Petro ansǔd ásē, ákɛ atán ábê bad, álāŋgē bɔ́ aá, “Mɛɛ́ ndé ane mod awě nyéhɛdɛɛ́. Cheé épídé nyé hɛ́n?”
21 Pedro desceu ao encontro dos homens e disse-lhes: Aqui me tendes, sou eu a quem buscais. Qual é o motivo por que viestes aqui?
22 Bêntimtɛ́n mɔ́ bán, “Mod ambáá a sə́nze, Kɔnɛliɔsɛ mɔ́ɔ alómé sé. Adíi mod a bwâm awě abɛnle Dyǒb. Bad bé Israɛl bésyə̄ə̄l-lɛ bébage mɔ́ edúbé éche échábé ámīn. Ángɛl e Dyǒb eláŋgé mɔ́ nɛ́n aá álébe wɛ áwē ndáb, âbɛl nɛ́n áwôg dyam ádě étə́ŋgɛ́né mɔ́ aláa.”
22 Responderam: O centurião Cornélio, homem justo e temente a Deus, o qual goza de excelente reputação entre todos os judeus, recebeu dum santo anjo o aviso de te mandar chamar à sua casa e de ouvir as tuas palavras.
23 Petro awógé-ʼaá nɛ̂, asɔ́léd bɔ́ á ndáb, ábɛ̄-ʼɛ bɔ́ eʼnoŋ. Boŋ Petro ansɔ́léd ábê bad á ndáb kénɛ́ɛ béēbédɛɛ́ bad bé Israɛl. Nɛ́ɛ bǐn éʼsáŋgé, Petro anlǎd yə̌l, ahíd ábê bad. Nguse é bad ábe bédúbpé Yesuɛ á Jopa bɔ́mpē bênwoón bɔ́.
23 Então Pedro os mandou entrar e hospedou-os. No dia seguinte, levantou-se e partiu com eles, e alguns dos irmãos de Jope o acompanharam.
24 Epun ehɔ́g ámbīd e nɛ̂, Petro bémpɛ̌ á Kaisaria. Kɔnɛliɔsɛ mwěn, ádē abum á ndáb, ne ábē besón bé echoŋ ábe ánlēbɛ̄ɛ̄, bésínéʼáá Petro bɔ́.
24 No outro dia chegaram a Cesaréia. Cornélio os estava esperando, tendo convidado os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 Áde Petro áhɛdɛɛ́ asɔ́l á ndáb, Kɔnɛliɔsɛ ankɛ̌ mɔ́ atán, ákwɛ mɔ́ á mekuu, ábwāām-mɛ ásē âbɛ mɔ́ edúbé.
25 Quando Pedro estava para entrar, Cornélio saiu a recebê-lo e prostrou-se aos seus pés para adorá-lo.
26 Boŋ Petro annyen mɔ́ ásē ahɔ́b aá, “Tyéém ámīn. Mɛ́mpē ndíi moonyoŋ ngɛ̂n.”
26 Pedro, porém, o ergueu, dizendo: Levanta-te! Também eu sou um homem!
27 Petro ambɛ́ ákanlé Kɔnɛliɔsɛ ádě bésɔ́lɛɛ́ á ndáb-te. Antán nɛ́ɛ ndun e mod éládné á ndáb-te.
27 E, falando com ele, entrou e achou ali muitas pessoas que se tinham reunido e disse:
28 Hɛ́ɛ álâŋgɛɛ́ bɔ́ nɛ́n aá, “Nyé běn nyêbíí bwâm nɛ́n bán edé mod a Israɛl mbéndé âwoon mod awě eésɛ̌ mod a Israɛl kéʼɛ âsɔ́l áwe ndáb. Boŋ Dyǒb álúmté mɛ nɛ́n aá meéchə̄gē modmod mɛɛ́ adé mod awě eesáa kéʼɛ nɛ́ɛ mod awě adé mbinde áʼsō éʼ Dyǒb.
28 Vós sabeis que é proibido a um judeu aproximar-se dum estrangeiro ou ir à sua casa. Todavia, Deus me mostrou que nenhum homem deve ser considerado profano ou impuro.
29 Né-ɔɔ́, áde élómé mɛ achəg mempádé ásē ábwɔ̄g-ábwɔ̄g, menkênhɔ́bpé mɛɛ́ méehyaá. Bɔɔb-pɔɔ́, nsɛdte wɛ, cheé ékə́ə́ boŋ élōmē mɛ achəg?”
29 Por isso vim sem hesitar, logo que fui chamado. Pergunto, pois, por que motivo me chamastes.
30 Hɛ́ɛ Kɔnɛliɔsɛ ákwɛntanné mɔ́ aá, “Sú éláán chii, nɛ́ɛ bɔɔb, nkánnéʼáá áwêm ndáb-te á ngə́ŋ éláán éʼ mǔte. Dɔ́ɔ mod awě awáá mesaŋ ḿmě mémwaaʼ áte átyéémé mɛ áʼsō-te təléd.
30 Disse Cornélio: Faz hoje quatro dias que estava eu a orar em minha casa, à hora nona, quando se pôs diante de mim um homem com vestes resplandecentes, que disse:
31 Boŋ áhɔ̄bē aá, ‘Á-Kɔnɛliɔs, Dyǒb áwógé wɛ mekáne, ányíné-ʼɛ ábōŋ eʼboŋ bé nlém.
31 Cornélio, a tua oração foi atendida e Deus se lembrou de tuas esmolas.
32 Lóm mod á Jopa, ákɛ áchɛ́le Simɔnɛ awě béchəgɛɛ́ bán Petro. Adé nken á ndáb wɛ́ɛ mod nhɔ́g awě akînteʼ eʼkob éʼ nyam awě béchəgɛɛ́ bán Simɔnɛ. Simɔnɛ nɛ adyɛɛʼ á nkəg mé edíb é nkwɛ̌.’
32 Envia alguém a Jope e manda vir Simão, que tem por sobrenome Pedro. Está hospedado perto do mar em casa do curtidor Simão.
33 Né-ɔɔ́ menlóm wɛ atéd ábwɔ̄g-ábwɔ̄g. Ebɛlé-ʼɛ bwâm ngáne épédé. Bɔɔb-pɔɔ́ sé moosyəə́l sêdé hɛ́n, Dyǒb ádé-ʼɛ ne syánē. Sêsineʼ âwóg dyam ké ahéé áde Sáŋ Dyǒbɛ áláŋgé wɛ aá éláa sé.”
33 Por isso mandei chamar-te logo e felicito-te por teres vindo. Agora, pois, eis-nos todos reunidos na presença de Deus para ouvir tudo o que Deus te ordenou de nos dizer.
34 Dɔ́ɔ Petro áhédé pɔ́le á nsəl aá, “Bɔɔb dɔ́ɔ ḿbíí mɛɛ́ Dyǒb átédé moosyəə́l nyaa pɔ́g.
34 Então Pedro tomou a palavra e disse: Em verdade, reconheço que Deus não faz distinção de pessoas,
35 Akobe kénzɛ́ɛ́ awě abage mɔ́ edúbé awě abɛle-ʼɛ mekan ḿme métə́ŋgɛ́né, ké aloŋ áhéé ane mod ábídté.
35 mas em toda nação lhe é agradável aquele que o temer e fizer o que é justo.
36 Nyêbíí nkalaŋ ḿme Dyǒb dénlōmɛ̄ɛ̄ bad bé Israɛl. Ḿmê nkalaŋ ḿbédɛ́ɛ tə̂ŋgɛne âkal nkalaŋ ḿ bwâm mé nsaŋ ḿme ḿpédé mbwiined ne Yesu Krǐstəə. Mɔ́ adé Sáŋgwɛ́ɛ́ á moosyəə́l.
36 Deus enviou a sua palavra aos filhos de Israel, anunciando-lhes a boa nova da paz, por meio de Jesus Cristo. Este é o Senhor de todos.
37 Nyêbíí-ʼɛ dyam áde dêmbɛnléd mbwɔ́g e Judeya áte esyəə́l mbooted ne á Galilia. Nɛ́n démbɛ̄ áde Jɔnɛ ámáá bad aláa tə̂ŋgɛne edusɛn.
37 Vós sabeis como tudo isso aconteceu na Judéia, depois de ter começado na Galiléia, após o batismo que João pregou.
38 Nyêbíí nɛ́n bán Dyǒb dénwɔ̄gēd Yesuɛ, mod a Nazarɛt, ábɛ mɔ́ Edəə́dəŋ éche Ésáá ábɛ̄-ʼɛ mɔ́ ngíne. Yesuɛ akagéʼáá hǒm tɛ́ɛ́ ábɛlé mboŋ. Ngáne Dyǒb démbɛ̄ɛ̄-ʼaá ne mɔ́, adidéʼáá bad bésyə̄ə̄l ábe bémbɛ̄ ásē e ngíne e Satan bwâm.
38 Vós sabeis como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com o poder, como ele andou fazendo o bem e curando todos os oprimidos do demônio, porque Deus estava com ele.
39 Sé běn sênyínné mekan mésyə̄ə̄l ḿme âmbɛnlé á aloŋ á bad bé Israɛl ne á Jerusalɛm dǐd. Bénwūū mɔ́, abome áde bêmbomɛɛ́ mɔ́ á awɔg.
39 E nós somos testemunhas de tudo o que fez na terra dos judeus e em Jerusalém. Eles o mataram, suspendendo-o num madeiro.
40 Boŋ Dyǒb dêmpuúd mɔ́ ámbīd e eʼpun éʼláán, ábɛl-lɛ bad bényín mɔ́.
40 Mas Deus o ressuscitou ao terceiro dia e permitiu que aparecesse,
41 Saké bad bésyə̄ə̄l bénnyīn-nɛ mɔ́. Bad ábe Dyǒb dêmmadté apwɛd, bɔ́ɔ̄ bényīn mɔ́. Nɛ́dē sé ábe sêndyɛ́ ndyééd sêmwɛ́-ʼɛ mmíítéd ne mɔ́.
41 não a todo o povo, mas às testemunhas que Deus havia predestinado, a nós que comemos e bebemos com ele, depois que ressuscitou.
42 Anlyə́gtɛ́n sé aá sékanle bad nkalaŋ ḿ bwâm, sébīde-ʼɛ mbóŋ nɛ́n bán mɔ́ɔ mɔ́dē Ane awě Dyǒb ápwɛ́dé, âkaad bad ábe bédé á aloŋgé ne ábe béwédé.
42 Ele nos mandou pregar ao povo e testemunhar que é ele quem foi constituído por Deus juiz dos vivos e dos mortos.
43 Bekal béʼdəə́dəŋ bésyə̄ə̄l bénhɔ̄b tə̂ŋgɛne mɔ́ bán, mod ké ahéé awě adúbpé mɔ́, Dyǒb dɛ́lagsɛ́n mɔ́ mbéb. Nɛ́n dɛ́bɛnléd á ngíne e ádē dǐn.”
43 Dele todos os profetas dão testemunho, anunciando que todos os que nele crêem recebem o perdão dos pecados por meio de seu nome.
44 Áde Petro ádíi áhɔ́bɛɛ́ nɛ̂, Edəə́dəŋ éche Ésáá ênsǔd ásē, épīī moosyəə́l awě áwóglánnáá ḿmê nkalaŋ.
44 Estando Pedro ainda a falar, o Espírito Santo desceu sobre todos os que ouviam a {santa} palavra.
45 Bad bé Israɛl ábe béndūbē Yesuɛ, ábe bɔ́ɔbɛ Petro bémbīd á Jopa bémbɛ̄ menyáké bwâmbwam ânyín nɛ́n bán Dyǒb ábágé echě ndɛ e Edəə́dəŋ éche Ésáá kə́ə́ŋne wɛ́ɛ bad ábe béesɛ̌ bad bé Israɛl.
45 Os fiéis da circuncisão, que tinham vindo com Pedro, profundamente se admiraram, vendo que o dom do Espírito Santo era derramado também sobre os pagãos;
46 Bénwōg ngáne béhɔ́bɛɛ́ mehɔ́b mémpēe, bébagé-ʼɛ Dyǒb ehúmé. Dɔ́ɔ Petro áhɔ́bɛɛ́ aá,
46 pois eles os ouviam falar em outras línguas e glorificar a Deus.
47 “Ábɛ́n bad békúdé Edəə́dəŋ éche Ésáá melemlem ngáne sɛ́mpē sênkudté. Né-ɔɔ́, nzɛ́-módɛ́ ahɛle-sɛ ahɔ́b aá béedusán bɔ́ ne mendíb?”
47 Então Pedro tomou a palavra: Porventura pode-se negar a água do batismo a estes que receberam o Espírito Santo como nós?
48 Hɛ́-ʼaá áhɔ́bé aá bédusɛn bɔ́ á dǐn á Yesu Krǐstəə. Dɔ́ɔ ábê bad béláŋgé mɔ́ bán ádyɛɛ ne bɔ́ nguse é eʼpun.
48 E mandou que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Rogaram-lhe então que ficasse com eles por alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.