Atos 10

Melɛ̌ Mékɔ̄ɔ̄lē (BSSNT) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Mod a Roma nhɔ́g abédé á dyad a Kaisaria bán Kɔnɛliɔsɛ. Akǎmlánnáá echoŋ é mbwɔ́kɛl e sə́nze échě béchə́géʼáá bán, “Echoŋ é mbwɔ́kɛl e sə́nze é Italia.”
1 E havia em Cesareia um varão por nome Cornélio, centurião da coorte chamada Italiana,
2 Kɔnɛliɔsɛ abédé mod awě ahídéʼáá mekan mé Dyǒb ámbīd. Mwěn ne eche ndáb esyəə́l bébɛ́nléʼáá Dyǒb. Ansálé ekáá áte, áwōŋgān betóótōkɛ̄ bé bad bé Israɛl, ákānnē-ʼɛ póndé ésyə̄ə̄l.
2 piedoso e temente a Deus, com toda a sua casa, o qual fazia muitas esmolas ao povo e, de contínuo, orava a Deus.
3 Ebédé dyam ngə́ŋ éláán mǔte nhɔ́g, anyín ndɔ́g. Á ndɔ́g-te wɛ̂ ankǒŋ ángɛl e Dyǒb anyín. Enchəg mɔ́ aá, “Á-Kɔnɛliɔs.”
3 Este, quase à hora nona do dia, viu claramente numa visão um anjo de Deus, que se dirigia para ele e dizia: Cornélio!
4 Annɔn ángɛl ne chóóŋ, ne mbwɔ́g, boŋ ásɛdté nɛ́n aá, “A-Sáŋ, cheé édé?” Ángɛl enkwɛntɛ́n mɔ́ aá “Dyǒb áwógé ḿmôŋ mekáne, anyíné-ʼɛ ábôŋ eʼboŋ bé nlém. Adé-ʼɛ mboŋsɛ́n âkwɛntɛn wɛ mekáne.
4 Este, fixando os olhos nele e muito atemorizado, disse: Que é, Senhor? E o anjo lhe disse: As tuas orações e as tuas esmolas têm subido para memória diante de Deus.
5 Bɔɔb-pɔɔ́, lóm bad á Jopa, békɛ̄ béchɛ́le mod nhɔ́g awě dǐn ádíí mɔ́ bán Simɔn awě béchəgɛɛ́ bán Petro.
5 Agora, pois, envia homens a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro.
6 Adé nken á ndáb e mod nhɔ́g awě akînteʼ eʼkob éʼ nyam awe béchəgɛɛ́ bán, Simɔnɛ. Simɔnɛ ne adyɛɛʼ á nkəg mé edíb é nkwɛ̌.”
6 Este está com um certo Simão, curtidor, que tem a sua casa junto do mar. Ele te dirá o que deves fazer.
7 Dɔ́ɔ ángɛl eched éhídté, boŋ Kɔnɛliɔsɛ áchɛ̄nlē ábē bembəledɛ bé ndáb bébɛ, ne sə́nze pɔ́g echě chɔ́mpē ehídéʼáá mekan mé Dyǒb ámbīd, ebɛ́-ʼɛ sə́nze echě enɔnéʼáá Kɔnɛliɔsɛ.
7 E, retirando-se o anjo que lhe falava, chamou dois dos seus criados e a um piedoso soldado dos que estavam ao seu serviço.
8 Aláŋgé-ʼaá bɔ́ dyam ádě ábɛ́nlédé, alóm-mɛ bɔ́ á Jopa.
8 E, havendo-lhes contado tudo, os enviou a Jope.
9 Áde békagké, nɛ́ɛ bǐn éʼsáŋgé, áde békwógé apɛ á Jopa, Petro anchə́gé á ndáb mîn âkáne. Nɛ̂ ábédé dyam kəd.
9 E, no dia seguinte, indo eles seu caminho e estando já perto da cidade, subiu Pedro ao terraço para orar, quase à hora sexta.
10 Nzaa enkób mɔ́, ádə̄ŋ-ʼɛ ndyééd adyɛ́. Áde béboŋsanné ndyééd, anyín ndɔ́g.
10 E, tendo fome, quis comer; e, enquanto lhe preparavam, sobreveio-lhe um arrebatamento de sentidos,
11 Anyín ngáne ngob e dyǒb énédnédé. Chǒm émbīd nɛ̂ŋgáne sáŋkalaa a abad, ébɛ́ nɛ́ɛ béchə́ŋgé dɔ́ mekéb méniin, bésudté dɔ́ ásē.
11 e viu o céu aberto e que descia um vaso, como se fosse um grande lençol atado pelas quatro pontas, vindo para a terra,
12 Á abad-tê wɛ̂, ndín é nyam ésyə̄ə̄l émbɛ̄ áwēd-te; éche ékɛɛneʼ mekuu méniin, éche édole abum ásē ne menɔn mé ahín.Petro anyíné ndín é nyam ésyə̄ə̄l á abad-tê áde démbīd ádyōb á ndɔ́g-te|src="cn01945C.tif" size="span" ref="10.11-12"
12 no qual havia de todos os animais quadrúpedes, répteis da terra e aves do céu.
13 Hɛ́ɛ áwógé ehɔ́b élâŋge mɔ́ nɛ́n “A-Petro, syəə́ ásē, éwúu échɛ́n nyam, édyâg.”
13 E foi-lhe dirigida uma voz: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
14 Boŋ Petro anhɔ́b aá, “A-Sáŋ, meéhɛ̄lɛ̄ɛ̄ se ḿbɛ̄l ene ndín e dyam. Meédyédɛ́ɛ́ chǒmchǒm mbêd éche mbéndé éhɔ́bé aá béēdyāg, kéʼɛ éche éesáa áʼsō éʼ Dyǒb.”
14 Mas Pedro disse: De modo nenhum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma comum e imunda.
15 Échê ehɔ́b émbād mɔ́ aláa nɛ́n aá, “Weetédé chǒm ké ehɔ́g éche Dyǒb áhɔ́bé aá ésáá, wɛɛ́ éesáaʼɛ́.”
15 E segunda vez lhe disse a voz: Não faças tu comum ao que Deus purificou.
16 Nɛ́n dêmbɛnléd ngen éláán. Dɔ́ɔ bétímné ádê abad ámbīd ádyōb.
16 E aconteceu isto por três vezes; e o vaso tornou a recolher-se no céu.
17 Petro adoléʼáá áte âbíi chǒm éche ene ndɔ́g élûmtɛɛ́. Ene póndé dɔ́ɔ bad ábe Kɔnɛliɔsɛ ánlōmmē bédíbté wɛ́ɛ ndáb eche Simɔnɛ édíí. Béntyēēm á mmwɛ mé eʼkɛ́.
17 E, estando Pedro duvidando entre si acerca do que seria aquela visão que tinha visto, eis que os varões que foram enviados por Cornélio pararam à porta, perguntando pela casa de Simão.
18 Hɛ́ɛ bélébpɛɛ́ ehɔ́b bánken, “Nken adé áte wɛ̂ awě béchəgɛɛ́ Simɔn Petro-yɛ?”
18 E, chamando, perguntaram se Simão, que tinha por sobrenome Pedro, morava ali.
19 Áde Petro ádíi ádólé áte âsôŋtɛn chǒm éche ndɔ́g élûmtɛɛ́ dɔ́ɔ Edəə́dəŋ éche Ésáá elâŋgɛɛ́ mɔ́ aá, “Wóglɛ́n! Bad béláán bépédé, béhɛde wɛ.
19 E, pensando Pedro naquela visão, disse-lhe o Espírito: Eis que três varões te buscam.
20 Né-ɔɔ́ lǎd yə̌l, ésud á ndáb mîn, weebáá bɔ́ ahíd áyə̄le mɛɛ́ nlómé bɔ́.”
20 Levanta-te, pois, e desce, e vai com eles, não duvidando; porque eu os enviei.
21 Né-ɔɔ́, Petro ansǔd ásē, ákɛ atán ábê bad, álāŋgē bɔ́ aá, “Mɛɛ́ ndé ane mod awě nyéhɛdɛɛ́. Cheé épídé nyé hɛ́n?”
21 E, descendo Pedro para junto dos varões que lhe foram enviados por Cornélio, disse: Sou eu a quem procurais; qual é a causa por que estais aqui?
22 Bêntimtɛ́n mɔ́ bán, “Mod ambáá a sə́nze, Kɔnɛliɔsɛ mɔ́ɔ alómé sé. Adíi mod a bwâm awě abɛnle Dyǒb. Bad bé Israɛl bésyə̄ə̄l-lɛ bébage mɔ́ edúbé éche échábé ámīn. Ángɛl e Dyǒb eláŋgé mɔ́ nɛ́n aá álébe wɛ áwē ndáb, âbɛl nɛ́n áwôg dyam ádě étə́ŋgɛ́né mɔ́ aláa.”
22 E eles disseram: Cornélio, o centurião, varão justo e temente a Deus e que tem bom testemunho de toda a nação dos judeus, foi avisado por um santo anjo para que te chamasse a sua casa e ouvisse as tuas palavras.
23 Petro awógé-ʼaá nɛ̂, asɔ́léd bɔ́ á ndáb, ábɛ̄-ʼɛ bɔ́ eʼnoŋ. Boŋ Petro ansɔ́léd ábê bad á ndáb kénɛ́ɛ béēbédɛɛ́ bad bé Israɛl. Nɛ́ɛ bǐn éʼsáŋgé, Petro anlǎd yə̌l, ahíd ábê bad. Nguse é bad ábe bédúbpé Yesuɛ á Jopa bɔ́mpē bênwoón bɔ́.
23 Então, chamando-os para dentro, os recebeu em casa. No dia seguinte, foi Pedro com eles, e foram com ele alguns irmãos de Jope.
24 Epun ehɔ́g ámbīd e nɛ̂, Petro bémpɛ̌ á Kaisaria. Kɔnɛliɔsɛ mwěn, ádē abum á ndáb, ne ábē besón bé echoŋ ábe ánlēbɛ̄ɛ̄, bésínéʼáá Petro bɔ́.
24 E, no dia imediato, chegaram a Cesareia. E Cornélio os estava esperando, tendo já convidado os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 Áde Petro áhɛdɛɛ́ asɔ́l á ndáb, Kɔnɛliɔsɛ ankɛ̌ mɔ́ atán, ákwɛ mɔ́ á mekuu, ábwāām-mɛ ásē âbɛ mɔ́ edúbé.
25 E aconteceu que, entrando Pedro, saiu Cornélio a recebê-lo e, prostrando-se a seus pés, o adorou.
26 Boŋ Petro annyen mɔ́ ásē ahɔ́b aá, “Tyéém ámīn. Mɛ́mpē ndíi moonyoŋ ngɛ̂n.”
26 Mas Pedro o levantou, dizendo: Levanta-te, que eu também sou homem.
27 Petro ambɛ́ ákanlé Kɔnɛliɔsɛ ádě bésɔ́lɛɛ́ á ndáb-te. Antán nɛ́ɛ ndun e mod éládné á ndáb-te.
27 E, falando com ele, entrou e achou muitos que ali se haviam ajuntado.
28 Hɛ́ɛ álâŋgɛɛ́ bɔ́ nɛ́n aá, “Nyé běn nyêbíí bwâm nɛ́n bán edé mod a Israɛl mbéndé âwoon mod awě eésɛ̌ mod a Israɛl kéʼɛ âsɔ́l áwe ndáb. Boŋ Dyǒb álúmté mɛ nɛ́n aá meéchə̄gē modmod mɛɛ́ adé mod awě eesáa kéʼɛ nɛ́ɛ mod awě adé mbinde áʼsō éʼ Dyǒb.
28 E disse-lhes: Vós bem sabeis que não é lícito a um varão judeu ajuntar-se ou chegar-se a estrangeiros; mas Deus mostrou-me que a nenhum homem chame comum ou imundo.
29 Né-ɔɔ́, áde élómé mɛ achəg mempádé ásē ábwɔ̄g-ábwɔ̄g, menkênhɔ́bpé mɛɛ́ méehyaá. Bɔɔb-pɔɔ́, nsɛdte wɛ, cheé ékə́ə́ boŋ élōmē mɛ achəg?”
29 Pelo que, sendo chamado, vim sem contradizer. Pergunto, pois: por que razão mandastes chamar-me?
30 Hɛ́ɛ Kɔnɛliɔsɛ ákwɛntanné mɔ́ aá, “Sú éláán chii, nɛ́ɛ bɔɔb, nkánnéʼáá áwêm ndáb-te á ngə́ŋ éláán éʼ mǔte. Dɔ́ɔ mod awě awáá mesaŋ ḿmě mémwaaʼ áte átyéémé mɛ áʼsō-te təléd.
30 E disse Cornélio: Há quatro dias estava eu em jejum até esta hora, orando em minha casa à hora nona.
31 Boŋ áhɔ̄bē aá, ‘Á-Kɔnɛliɔs, Dyǒb áwógé wɛ mekáne, ányíné-ʼɛ ábōŋ eʼboŋ bé nlém.
31 E eis que diante de mim se apresentou um varão com vestes resplandecentes e disse: Cornélio, a tua oração foi ouvida, e as tuas esmolas estão em memória diante de Deus.
32 Lóm mod á Jopa, ákɛ áchɛ́le Simɔnɛ awě béchəgɛɛ́ bán Petro. Adé nken á ndáb wɛ́ɛ mod nhɔ́g awě akînteʼ eʼkob éʼ nyam awě béchəgɛɛ́ bán Simɔnɛ. Simɔnɛ nɛ adyɛɛʼ á nkəg mé edíb é nkwɛ̌.’
32 Envia, pois, a Jope e manda chamar Simão, o que tem por sobrenome Pedro; este está em casa de Simão, curtidor, junto do mar, e ele, vindo, te falará.
33 Né-ɔɔ́ menlóm wɛ atéd ábwɔ̄g-ábwɔ̄g. Ebɛlé-ʼɛ bwâm ngáne épédé. Bɔɔb-pɔɔ́ sé moosyəə́l sêdé hɛ́n, Dyǒb ádé-ʼɛ ne syánē. Sêsineʼ âwóg dyam ké ahéé áde Sáŋ Dyǒbɛ áláŋgé wɛ aá éláa sé.”
33 E logo mandei chamar-te, e bem fizeste em vir. Agora, pois, estamos todos presentes diante de Deus, para ouvir tudo quanto por Deus te é mandado.
34 Dɔ́ɔ Petro áhédé pɔ́le á nsəl aá, “Bɔɔb dɔ́ɔ ḿbíí mɛɛ́ Dyǒb átédé moosyəə́l nyaa pɔ́g.
34 E, abrindo Pedro a boca, disse: Reconheço, por verdade, que Deus não faz acepção de pessoas;
35 Akobe kénzɛ́ɛ́ awě abage mɔ́ edúbé awě abɛle-ʼɛ mekan ḿme métə́ŋgɛ́né, ké aloŋ áhéé ane mod ábídté.
35 mas que lhe é agradável aquele que, em qualquer nação, o teme e faz o que é justo.
36 Nyêbíí nkalaŋ ḿme Dyǒb dénlōmɛ̄ɛ̄ bad bé Israɛl. Ḿmê nkalaŋ ḿbédɛ́ɛ tə̂ŋgɛne âkal nkalaŋ ḿ bwâm mé nsaŋ ḿme ḿpédé mbwiined ne Yesu Krǐstəə. Mɔ́ adé Sáŋgwɛ́ɛ́ á moosyəə́l.
36 A palavra que ele enviou aos filhos de Israel, anunciando a paz por Jesus Cristo (este é o Senhor de todos),
37 Nyêbíí-ʼɛ dyam áde dêmbɛnléd mbwɔ́g e Judeya áte esyəə́l mbooted ne á Galilia. Nɛ́n démbɛ̄ áde Jɔnɛ ámáá bad aláa tə̂ŋgɛne edusɛn.
37 esta palavra, vós bem sabeis, veio por toda a Judeia, começando pela Galileia, depois do batismo que João pregou;
38 Nyêbíí nɛ́n bán Dyǒb dénwɔ̄gēd Yesuɛ, mod a Nazarɛt, ábɛ mɔ́ Edəə́dəŋ éche Ésáá ábɛ̄-ʼɛ mɔ́ ngíne. Yesuɛ akagéʼáá hǒm tɛ́ɛ́ ábɛlé mboŋ. Ngáne Dyǒb démbɛ̄ɛ̄-ʼaá ne mɔ́, adidéʼáá bad bésyə̄ə̄l ábe bémbɛ̄ ásē e ngíne e Satan bwâm.
38 como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com virtude; o qual andou fazendo o bem e curando a todos os oprimidos do diabo, porque Deus era com ele.
39 Sé běn sênyínné mekan mésyə̄ə̄l ḿme âmbɛnlé á aloŋ á bad bé Israɛl ne á Jerusalɛm dǐd. Bénwūū mɔ́, abome áde bêmbomɛɛ́ mɔ́ á awɔg.
39 E nós somos testemunhas de todas as coisas que fez, tanto na terra da Judeia como em Jerusalém; ao qual mataram, pendurando-o num madeiro.
40 Boŋ Dyǒb dêmpuúd mɔ́ ámbīd e eʼpun éʼláán, ábɛl-lɛ bad bényín mɔ́.
40 A este ressuscitou Deus ao terceiro dia e fez que se manifestasse,
41 Saké bad bésyə̄ə̄l bénnyīn-nɛ mɔ́. Bad ábe Dyǒb dêmmadté apwɛd, bɔ́ɔ̄ bényīn mɔ́. Nɛ́dē sé ábe sêndyɛ́ ndyééd sêmwɛ́-ʼɛ mmíítéd ne mɔ́.
41 não a todo o povo, mas às testemunhas que Deus antes ordenara; a nós que comemos e bebemos juntamente com ele, depois que ressuscitou dos mortos.
42 Anlyə́gtɛ́n sé aá sékanle bad nkalaŋ ḿ bwâm, sébīde-ʼɛ mbóŋ nɛ́n bán mɔ́ɔ mɔ́dē Ane awě Dyǒb ápwɛ́dé, âkaad bad ábe bédé á aloŋgé ne ábe béwédé.
42 E nos mandou pregar ao povo e testificar que ele é o que por Deus foi constituído juiz dos vivos e dos mortos.
43 Bekal béʼdəə́dəŋ bésyə̄ə̄l bénhɔ̄b tə̂ŋgɛne mɔ́ bán, mod ké ahéé awě adúbpé mɔ́, Dyǒb dɛ́lagsɛ́n mɔ́ mbéb. Nɛ́n dɛ́bɛnléd á ngíne e ádē dǐn.”
43 A este dão testemunho todos os profetas, de que todos os que nele creem receberão o perdão dos pecados pelo seu nome.
44 Áde Petro ádíi áhɔ́bɛɛ́ nɛ̂, Edəə́dəŋ éche Ésáá ênsǔd ásē, épīī moosyəə́l awě áwóglánnáá ḿmê nkalaŋ.
44 E, dizendo Pedro ainda estas palavras, caiu o Espírito Santo sobre todos os que ouviam a palavra.
45 Bad bé Israɛl ábe béndūbē Yesuɛ, ábe bɔ́ɔbɛ Petro bémbīd á Jopa bémbɛ̄ menyáké bwâmbwam ânyín nɛ́n bán Dyǒb ábágé echě ndɛ e Edəə́dəŋ éche Ésáá kə́ə́ŋne wɛ́ɛ bad ábe béesɛ̌ bad bé Israɛl.
45 E os fiéis que eram da circuncisão, todos quantos tinham vindo com Pedro, maravilharam-se de que o dom do Espírito Santo se derramasse também sobre os gentios.
46 Bénwōg ngáne béhɔ́bɛɛ́ mehɔ́b mémpēe, bébagé-ʼɛ Dyǒb ehúmé. Dɔ́ɔ Petro áhɔ́bɛɛ́ aá,
46 Porque os ouviam falar em línguas e magnificar a Deus.
47 “Ábɛ́n bad békúdé Edəə́dəŋ éche Ésáá melemlem ngáne sɛ́mpē sênkudté. Né-ɔɔ́, nzɛ́-módɛ́ ahɛle-sɛ ahɔ́b aá béedusán bɔ́ ne mendíb?”
47 Respondeu, então, Pedro: Pode alguém, porventura, recusar a água, para que não sejam batizados estes que também receberam, como nós, o Espírito Santo?
48 Hɛ́-ʼaá áhɔ́bé aá bédusɛn bɔ́ á dǐn á Yesu Krǐstəə. Dɔ́ɔ ábê bad béláŋgé mɔ́ bán ádyɛɛ ne bɔ́ nguse é eʼpun.
48 E mandou que fossem batizados em nome do Senhor. Então, rogaram-lhe que ficasse com eles por alguns dias.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.