Apocalipse 9

Melɛ̌ Mékɔ̄ɔ̄lē (BSSNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ángɛl echě elóntɛ́né étáan entóŋ échē eloŋ. Dɔ́ɔ ńnyíné tintinɛ abídé ádyōb ahún á nkǒŋsé. Bêmbɛ mɔ́ eʼkii bé echóg échě éewóo asóg.
1 Depois o quinto anjo tocou a sua trombeta, e eu vi uma estrela que tinha caído do céu na terra, e ela recebeu a chave do abismo .
2 Andibé nsəl mé echóg échě éewóo asóg. Mwɛ̌ntud mémbīd áwēd-te ḿme ńdé nɛ̂ŋgáne mwɛ̌ntud ḿme ḿbídé á muú ń ngíne. Ḿmê mwɛ̌ntud, mêmbɛ̌l enyɛn éche épɛ́néʼáá éehɛléʼaá ekíde anyíned.
2 A estrela abriu o poço do abismo, e dele saiu fumaça, como se fosse de uma grande fornalha. E o sol e o ar escureceram com a fumaça que saía do abismo.
3 Dɔ́ɔ bengómɛ́ɛ́ bébídé á mwɛ̌ntud tê wɛ̂, bésūd á nkǒŋsé. Bêmbɛ̌-ʼɛ bɔ́ ngíne nɛ̂ŋgáne bengaabobɛ bé mpwɛn ábe bédé á nkǒŋsé.
3 De dentro da fumaça saíram gafanhotos, que desceram sobre a terra e receberam o mesmo poder que os escorpiões têm.
4 Bénlāā ábê bengómɛ́ɛ́ bán béebɛlé nkəə́kəə kéʼɛ byaá kéʼɛ mɛl ebébtéd ké ehɔ́g. Boŋ bán bébɛl ebébtéd dásɔ̄ wɛ́ɛ bad ábe béēwōo eʼchem éʼ Dyǒb áʼsō éʼ mbɔm.
4 Foi dito aos gafanhotos que não fizessem estragos nas ervas, nem nas árvores, nem em qualquer outra planta; somente podiam ferir as pessoas que não tivessem a marca do sinete de Deus na testa.
5 Békêmbaá ábê bengómɛ́ɛ́ kunze âwúu ábê bad. Boŋ bêmbɛ̌ bɔ́ kunze âtaged bɔ́ á etûn é ngɔn étáan děmpɛn. Metake ḿme ábê bad bɛ́wōgkē nzé ábê bengómɛ́ɛ́ bélédé bɔ́, mɛ́bɛ̄ nɛ́ɛ metake ḿme mod ákudɛɛ́ nzé ngabobɛ a mpwɛn alédé mɔ́.
5 Os gafanhotos não tiveram permissão para matar essas pessoas; eles podiam apenas torturá-las durante cinco meses. A dor que causavam nessa tortura era como a dor da picada de um escorpião.
6 Á etûn e échê ngɔn étáan, ábê bad bɛ́hɛ̌d kwééd boŋ béenyínné. Bɛ́dəŋ bán béwɛ̂, boŋ kwééd ěnyəgéd, ebáŋ bɔ́ áyə̄l.
6 Naqueles cinco meses as pessoas procurarão a morte, mas não a encontrarão; vão querer morrer, mas a morte fugirá delas.
7 Ábê bengómɛ́ɛ́ bémbɛ̄ɛ̄ nɛ́ɛ hɔ́sɛ éche bébóŋsɛ́né âkɛɛn á bel. Bwěm ábe éʼbédé bɔ́ á nló éʼbédé nɛ́ɛ eʼkóté bé nkamlɛn éʼ gôl, eʼsó-ʼɛ éʼbɛ́ bɔ́ nɛ́ɛ eʼsó éʼ baányoŋ.
7 Os gafanhotos pareciam cavalos prontos para a batalha. Na cabeça tinham uma coisa parecida com uma coroa de ouro, e a cara deles era como o rosto de um ser humano.
8 Nyoŋ ébédé bɔ́ nɛ́ɛ nyoŋ é bebaád, mesoŋ-ʼɛ mébɛ́ bɔ́ nɛ́ɛ mesoŋ mé ngii.
8 Os seus cabelos eram como cabelos de mulher, e os dentes eram como dentes de leão.
9 Eʼkíd éʼbédé bɔ́ á tə̂l ábe éʼbédé nɛ́ɛ eʼkii ábe bad béwáaʼɛ́ âkúdtɛn tə̂l á póndé e bel. Ntɔgag ḿme ḿmāb mepab mébɛ́léʼáá mbédé nɛ́ɛ ntɔgag mé eʼbambam ábě hɔ́sɛ híin édolɛɛ́ âkɛ á bel.
9 As suas couraças eram parecidas com couraças de ferro, e o barulho das suas asas era como o barulho de carros puxados por muitos cavalos quando correm para a batalha.
10 Bénwōŋ nkon béwóŋ-ʼɛ nsyəg nɛ́ɛ nkon ń ngabobɛ a mpwɛn. Ḿmê nkon mɔ́-ʼaá ńwóó ngíne âbɛl baányoŋ ebébtéd á etûn é ngɔn étáan.Bénwōŋ nkon béwóŋ-ʼɛ nsyəg nɛ́ɛ nkon ń ngabobɛ a mpwɛn|src="bk00058c.tif" size="col" ref="9.10"
10 Os gafanhotos tinham rabos e ferrões como os de escorpiões, e era com os rabos que tinham o poder de ferir as pessoas por cinco meses.
11 Béwóó kə̂ŋ echě ekamlan bɔ́. Ene kə̂ŋ edíi ángɛl echě enɔneʼ echóg échě éewóo asóg. Áde dǐn ádíi á ehɔ́b é Hibru bán Abadɔnɛ, ábɛ́-ʼɛ á ehɔ́b é Grikia bán Apolyɔnɛ (nɛ̂ ádé nɛ́n bán mod awě abébte).
11 Eles tinham um rei que os governava, que era o anjo que toma conta do abismo. O seu nome em hebraico é Abadom e em grego é Apolião (isso quer dizer “O Destruidor”).
12 Nɛ́ɛ medim méʼsō métómé ámbīd enɛ́n, medim mémpēe mébɛ médíi méhúɛʼ.
12 O primeiro “ai” já passou. Depois disso dois outros “ais” devem vir ainda.
13 Ángɛl echě elóntɛ́né ntóób entóŋ échē eloŋ. Dɔ́ɔ ńwógé nɛ́ɛ ehɔ́b ébídé á metóŋgé méniin mé menyán mé eʼtwɛ́ mé gôl ḿme mébédé áʼsō éʼ Dyǒb.
13 Então o sexto anjo tocou a sua trombeta, e eu ouvi uma voz que vinha dos quatro cantos do altar de ouro que está diante de Deus.
14 Échê ehɔ́b élāŋgē ángɛl echě elóntɛ́né ntóób, echě ewánlé eloŋ nɛ́n aá, “Huné ángɛl éniin éche Dyǒb ábánné á mehaŋ á edíb embáá é Yufretɛs.”
14 E ao sexto anjo, que tinha nas mãos a trombeta, a voz disse: — Solte os quatro anjos que estão amarrados perto do grande rio Eufrates !
15 Ene ángɛl enhuné échê ángɛl éniin. Bêmmǎd bɔ́ aboŋsɛn âwúu doŋge ahɔ́g átîntê e moŋge mé bad méláán ene póndé chěn, échê epun chěn, ene ngɔn chěn ḿmê mwɛ̌ měn.
15 Os quatro anjos foram soltos. Eles estavam preparados para essa hora, dia, mês e ano a fim de matar a terça parte da humanidade.
16 Bénlāā mɛ mesoŋgé mé sə́nze éche édíídé hɔ́sɛ. Ébédé mbwɔ́kɛl é eʼdun éʼbɛ.
16 E me foi dito que os soldados a cavalo eram duzentos milhões.
17 Nɛ́n dɔ́ɔ ményīnnē échê hɔ́sɛ ne bad ábe bédíídé chɔ́ á ndɔ́g-te. Bad ábe bêndií chɔ́ bénwāā eʼkii ábě béwáaʼɛ́ âkútɛn tə̂l á póndé e bel. Ábê eʼkii éʼyə́géʼáá nɛ́ɛ muú, éʼbɛ́-ʼɛ ebəŋ nɛ́ɛ blúu, éʼbɛ́-ʼɛ ebəŋ nɛ́ɛ nsulɛ. Nló ḿbédé échê hɔ́sɛ nɛ́ɛ nló ń ngii, muú, mwěntud ne muú ḿme ńdé ebəŋ nɛ́ɛ nsulɛ bébīdē-ʼɛ chɔ́ á nsəl.
17 Na minha visão vi os cavalos e os seus cavaleiros. Os cavaleiros tinham no peito couraças vermelhas como fogo, azuis como safira e amarelas como enxofre. A cabeça dos cavalos era como cabeça de leão, e da boca deles saía fogo, fumaça e enxofre.
18 Ḿmê medim méláán, nɛ́dē muú, mwěntud ne ebəŋ éche édé nɛ́ɛ nsulɛ, ábe éʼbídéʼáá échê hɔ́sɛ á nsəl bénwūū doŋge ahɔ́g átîntê e moŋge mé baányoŋ mé méláán.
18 A terça parte da humanidade foi morta por estas três pragas: o fogo, a fumaça e o enxofre que saíam da boca dos cavalos.
19 Ngíne edé échê hɔ́sɛ dásɔ̄ á nsəl ebɛ́-ʼɛ á nkon. Ḿmāb nkon ńdé nɛ́ɛ nyə̌, ne nló áyə̄l, bébɛnlad-tɛ mɔ́ âbɛl bad ebébtéd.
19 Pois o poder dos cavalos está na boca deles e também no rabo. O rabo parecia uma cobra com a cabeça na ponta dele, e com ele os cavalos feriam o povo.
20 Moonyoŋ aníníí asyəə́l awě alyəgé ásē awě ḿmê medim ménkênwúúʼɛ́ bénkêntɛdɛ́ɛ́ abɛle á myǒb ḿme běn bébɛ́lé. Bénkênsógké eʼdəə́dəŋ bé mbéb abɛle, bénkênsóg-kaá myǒb mémpēe abɛle, myǒb ḿme bébɛ́nlé gôl, sílva, brɔ̂ns, ké meláá, kéʼɛ hyǒn, myǒb ḿme méēnyīnnēʼ, méēwōgnēʼ, méēhɛlé-ʼɛ akɛ.
20 O resto da humanidade, isto é, todos os que não tinham sido mortos por essas pragas, não abandonou aquilo que eles haviam feito com as suas próprias mãos : eles não pararam de adorar os demônios e os ídolos de ouro, de prata, de bronze, de pedra e de madeira, que não podem ver, nem ouvir, nem andar.
21 Béetɛdte-ʼáa ádāb abɛl dé mbéb âtimɛn Dyǒb. Béētɛ̄dtɛ̄ɛ̄ awúu á bad, béētɛ̄dtɛ̄ɛ̄ akum á ngaŋ, béētɛ̄dtɛ̄ɛ̄ akáb dé mesón, béētɛ̄dtē-ʼáa echîb.
21 Também não se arrependeram dos seus crimes de morte, nem das suas feitiçarias, nem da sua imoralidade sexual, nem dos seus roubos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.