Apocalipse 8
Melɛ̌ Mékɔ̄ɔ̄lē (BSSNT) vs NVI
1 Dɔ́ɔ ane Mwǎn-a-Ńdyɔŋ ḿ mbód ádíbpé edibɛn eche élóntɛ́né saámbé. Áde ádíbpé chɔ́, ekíde énhɔ̄ɔ̄ áte ádyōb, dyam-ɛ́ɛ áde epɛd é háwa.
1 Quando ele abriu o sétimo selo, houve silêncio no céu por volta de meia hora.
2 Hɛ́ɛ ńnyíné ángɛl saámbé éche étyéémé áʼsō eʼ Dyǒb, bébágé bɔ́ eʼloŋ saámbé.
2 Vi os sete anjos que se acham em pé diante de Deus; a eles foram dadas sete trombetas.
3 Dɔ́ɔ ńnyíné ángɛl empée epedé, etyéémé áʼsō éʼ menyán mé eʼtwɛ́, awánlé dǐsɛ á gôl áde béhyâŋtɛɛ́ eʼtwɛ́ áte. Bêmbud mɔ́ eʼtwɛ́ abɛ bán áladtɛn mekan mé bad bé Dyǒb bésyə̄ə̄l ábe mendɛ á menyán mé gôl. Ḿmê menyán mébédé áʼsō bé atii dé nkamlɛn.
3 Outro anjo, que trazia um incensário de ouro, aproximou-se e se colocou de pé junto ao altar. A ele foi dado muito incenso para oferecer com as orações de todos os santos sobre o altar de ouro diante do trono.
4 Mwɛ̌ntud ḿbídéʼáá áyə̄l e eʼtwɛ́ ábe ángɛl énwālɛ̄ɛ̄, ńkǎg ámīn ne mekáne ḿme ene ángɛl ékánnádtáá bad bé Dyǒb. Ene ángɛl entyéém áʼsō éʼ Dyǒb.
4 E da mão do anjo subiu diante de Deus a fumaça do incenso juntamente com as orações dos santos.
5 Hɛ́ɛ ene ángɛl étédé kúmbe eche eʼtwɛ́ éʼbédé áte, atéd muú ḿme mémbīd á menyán mé eʼtwɛ́, alónéd áwēd-te, boŋ ásyɔ̄g á nkǒŋsé. Nɛ́n dêmbɛl dyǒb ákumé áte eʼsaád ébíde, emwɛdmwɛd étóme, ndɔb-pɛ énəŋnad.
5 Então o anjo pegou o incensário, encheu-o com fogo do altar e lançou-o sobre a terra; e houve trovões, vozes, relâmpagos e um terremoto.
6 Dɔ́ɔ échê ángɛl saámbé éche énwālē eʼloŋ saámbé ébóŋsɛ́né âtóŋ ábê eʼloŋ.
6 Então os sete anjos, que tinham as sete trombetas, prepararam-se para tocá-las.
7 Ángɛl eʼsó entóŋ échē eloŋ. Hɛ́ɛ meláá mé mbúú ne muú ḿme méládtɛ́né ne mekií bébóótédé asoo á nkǒŋsé. Epɛd ehɔ́g átîntê eʼpɛd bé nkǒŋsé éʼláán êmmad ahyáŋ. Epɛd é ahín é mɛl ehɔ́g átîntê e eʼpɛd éʼláán ne byaá éʼsyə̄ə̄l bêmmad ahyáŋ.
7 O primeiro anjo tocou a sua trombeta, e granizo e fogo misturado com sangue foram lançados sobre a terra. Foi queimado um terço da terra, um terço das árvores e toda a planta verde.
8 Ángɛl eche elóntɛ́né ébɛ entóŋ échē eloŋ. Hɛ́ɛ chǒm éche éwágné nɛ́ɛ sáŋkalaa a mbɔɔd echě ehyáaʼ éhúné á edíb é nkwɛ̌ te.
8 O segundo anjo tocou a sua trombeta, e algo como um grande monte em chamas foi lançado ao mar. Um terço do mar transformou-se em sangue,
9 Epɛd e edíb é nkwɛ̌ ehɔ́g átîntê eʼpɛd éʼláán, êntǐm mekií. Doŋge ahɔ́g-kɛ átîntê e moŋge méláán mé bwěm ábe éʼdé á aloŋgé bénwɛ̄ á edíb é nkwɛ̌-te wɛ̂. Doŋge á stíma ahɔ́g-kɛ átîntê moŋge méláán éche ébédé á edíb é nkwɛ̌ te wɛ̂ chɔ́mpē êmmǎd abéb.
9 morreu um terço das criaturas vivas do mar e foi destruído um terço das embarcações.
10 Ángɛl echě elóntɛ́né éláán entóŋ échē eloŋ. Hɛ́ɛ sáŋkalaa a tintinɛ awě achǒdnéʼáá nɛ́ɛ ekag ábídé ádyōb, ahún ámīn e epɛd ehɔ́g átîntê eʼpɛd bé eʼdíb éʼláán ne ámīn e mendíb ḿme mébídéʼ á n'yɛ́lɛ́.
10 O terceiro anjo tocou a sua trombeta, e caiu do céu uma grande estrela, queimando como tocha, sobre um terço dos rios e das fontes de águas;
11 Dǐn áde ane tintinɛ ádíi “Eʼchəə.” Epɛd é mendíb ehɔ́g átîntê e eʼpɛd éʼláán, éʼchə́ə́ʼáá. Bad híin ábe bémmwɛ̄ ḿmê mendíb bénwɛ̄ áyə̄le nɛ́n méchə́ə́ʼáá.
11 o nome da estrela é Absinto. Tornou-se amargo um terço das águas, e muitos morreram pela ação das águas que se tornaram amargas.
12 Ángɛl echě elóntɛ́né éniin entóŋ échē eloŋ. Dɔ́ɔ chǒm ébɔ́mé epɛd é etondɛɛ ehɔ́g átîntê eʼpɛd éʼláán, ébɔ̄m epɛd é ngɔn ehɔ́g átîntê eʼpɛd éʼláán, ébɔm epɛd é betintinɛ ehɔ́g átîntê e eʼpɛd éʼláán. Nɛ̂ dêmbɛ̌l epɛd ehɔ́g-tɛ́ɛ́ átîntê eʼpɛd éʼláán ábe ábɛ́n bwěm bênkwɛ̌ ehíntɛ́n. Eʼnyínɛn bé ekíde bénkêmbáá á epɛd é mǔte ehɔ́g átîntê eʼpɛd éʼláán, bénkêmbáá-ʼaá á epɛd é nkuu ehɔ́g átîntê eʼpɛd bé nkuu éʼláán.
12 O quarto anjo tocou a sua trombeta, e foi ferido um terço do sol, um terço da lua e um terço das estrelas, de forma que um terço deles escureceu. Um terço do dia ficou sem luz, e também um terço da noite.
13 Dɔ́ɔ ńnɔ́né boŋ ńnyīnēʼ mbyɛ apumme se ádyōb te álēbpē-ʼɛ ne ehɔ́b éche échə́gké aá, “Medim, medim, medim mɛ́bɛ̄ ne bad ábe bɛ́dyɛɛ́ʼ á nkǒŋsé á póndé eche échíníí ángɛl éláán étōŋgē ábāb eʼloŋ, ábe békwógé atóŋ.”
13 Enquanto eu olhava, ouvi uma águia que voava pelo meio do céu e dizia em alta voz: "Ai, ai, ai dos que habitam na terra, por causa do toque das trombetas que está prestes a ser dado pelos três outros anjos! "
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.