Apocalipse 8
Melɛ̌ Mékɔ̄ɔ̄lē (BSSNT) vs ARA
1 Dɔ́ɔ ane Mwǎn-a-Ńdyɔŋ ḿ mbód ádíbpé edibɛn eche élóntɛ́né saámbé. Áde ádíbpé chɔ́, ekíde énhɔ̄ɔ̄ áte ádyōb, dyam-ɛ́ɛ áde epɛd é háwa.
1 Quando o Cordeiro abriu o sétimo selo, houve silêncio no céu cerca de meia hora.
2 Hɛ́ɛ ńnyíné ángɛl saámbé éche étyéémé áʼsō eʼ Dyǒb, bébágé bɔ́ eʼloŋ saámbé.
2 Então, vi os sete anjos que se acham em pé diante de Deus, e lhes foram dadas sete trombetas.
3 Dɔ́ɔ ńnyíné ángɛl empée epedé, etyéémé áʼsō éʼ menyán mé eʼtwɛ́, awánlé dǐsɛ á gôl áde béhyâŋtɛɛ́ eʼtwɛ́ áte. Bêmbud mɔ́ eʼtwɛ́ abɛ bán áladtɛn mekan mé bad bé Dyǒb bésyə̄ə̄l ábe mendɛ á menyán mé gôl. Ḿmê menyán mébédé áʼsō bé atii dé nkamlɛn.
3 Veio outro anjo e ficou de pé junto ao altar, com um incensário de ouro, e foi-lhe dado muito incenso para oferecê-lo com as orações de todos os santos sobre o altar de ouro que se acha diante do trono;
4 Mwɛ̌ntud ḿbídéʼáá áyə̄l e eʼtwɛ́ ábe ángɛl énwālɛ̄ɛ̄, ńkǎg ámīn ne mekáne ḿme ene ángɛl ékánnádtáá bad bé Dyǒb. Ene ángɛl entyéém áʼsō éʼ Dyǒb.
4 e da mão do anjo subiu à presença de Deus a fumaça do incenso, com as orações dos santos.
5 Hɛ́ɛ ene ángɛl étédé kúmbe eche eʼtwɛ́ éʼbédé áte, atéd muú ḿme mémbīd á menyán mé eʼtwɛ́, alónéd áwēd-te, boŋ ásyɔ̄g á nkǒŋsé. Nɛ́n dêmbɛl dyǒb ákumé áte eʼsaád ébíde, emwɛdmwɛd étóme, ndɔb-pɛ énəŋnad.
5 E o anjo tomou o incensário, encheu-o do fogo do altar e o atirou à terra. E houve trovões, vozes, relâmpagos e terremoto.
6 Dɔ́ɔ échê ángɛl saámbé éche énwālē eʼloŋ saámbé ébóŋsɛ́né âtóŋ ábê eʼloŋ.
6 Então, os sete anjos que tinham as sete trombetas prepararam-se para tocar.
7 Ángɛl eʼsó entóŋ échē eloŋ. Hɛ́ɛ meláá mé mbúú ne muú ḿme méládtɛ́né ne mekií bébóótédé asoo á nkǒŋsé. Epɛd ehɔ́g átîntê eʼpɛd bé nkǒŋsé éʼláán êmmad ahyáŋ. Epɛd é ahín é mɛl ehɔ́g átîntê e eʼpɛd éʼláán ne byaá éʼsyə̄ə̄l bêmmad ahyáŋ.
7 O primeiro anjo tocou a trombeta, e houve saraiva e fogo de mistura com sangue, e foram atirados à terra. Foi, então, queimada a terça parte da terra, e das árvores, e também toda erva verde.
8 Ángɛl eche elóntɛ́né ébɛ entóŋ échē eloŋ. Hɛ́ɛ chǒm éche éwágné nɛ́ɛ sáŋkalaa a mbɔɔd echě ehyáaʼ éhúné á edíb é nkwɛ̌ te.
8 O segundo anjo tocou a trombeta, e uma como que grande montanha ardendo em chamas foi atirada ao mar, cuja terça parte se tornou em sangue,
9 Epɛd e edíb é nkwɛ̌ ehɔ́g átîntê eʼpɛd éʼláán, êntǐm mekií. Doŋge ahɔ́g-kɛ átîntê e moŋge méláán mé bwěm ábe éʼdé á aloŋgé bénwɛ̄ á edíb é nkwɛ̌-te wɛ̂. Doŋge á stíma ahɔ́g-kɛ átîntê moŋge méláán éche ébédé á edíb é nkwɛ̌ te wɛ̂ chɔ́mpē êmmǎd abéb.
9 e morreu a terça parte da criação que tinha vida, existente no mar, e foi destruída a terça parte das embarcações.
10 Ángɛl echě elóntɛ́né éláán entóŋ échē eloŋ. Hɛ́ɛ sáŋkalaa a tintinɛ awě achǒdnéʼáá nɛ́ɛ ekag ábídé ádyōb, ahún ámīn e epɛd ehɔ́g átîntê eʼpɛd bé eʼdíb éʼláán ne ámīn e mendíb ḿme mébídéʼ á n'yɛ́lɛ́.
10 O terceiro anjo tocou a trombeta, e caiu do céu sobre a terça parte dos rios, e sobre as fontes das águas uma grande estrela, ardendo como tocha.
11 Dǐn áde ane tintinɛ ádíi “Eʼchəə.” Epɛd é mendíb ehɔ́g átîntê e eʼpɛd éʼláán, éʼchə́ə́ʼáá. Bad híin ábe bémmwɛ̄ ḿmê mendíb bénwɛ̄ áyə̄le nɛ́n méchə́ə́ʼáá.
11 O nome da estrela é Absinto; e a terça parte das águas se tornou em absinto, e muitos dos homens morreram por causa dessas águas, porque se tornaram amargosas.
12 Ángɛl echě elóntɛ́né éniin entóŋ échē eloŋ. Dɔ́ɔ chǒm ébɔ́mé epɛd é etondɛɛ ehɔ́g átîntê eʼpɛd éʼláán, ébɔ̄m epɛd é ngɔn ehɔ́g átîntê eʼpɛd éʼláán, ébɔm epɛd é betintinɛ ehɔ́g átîntê e eʼpɛd éʼláán. Nɛ̂ dêmbɛ̌l epɛd ehɔ́g-tɛ́ɛ́ átîntê eʼpɛd éʼláán ábe ábɛ́n bwěm bênkwɛ̌ ehíntɛ́n. Eʼnyínɛn bé ekíde bénkêmbáá á epɛd é mǔte ehɔ́g átîntê eʼpɛd éʼláán, bénkêmbáá-ʼaá á epɛd é nkuu ehɔ́g átîntê eʼpɛd bé nkuu éʼláán.
12 O quarto anjo tocou a trombeta, e foi ferida a terça parte do sol, da lua e das estrelas, para que a terça parte deles escurecesse e, na sua terça parte, não brilhasse, tanto o dia como também a noite.
13 Dɔ́ɔ ńnɔ́né boŋ ńnyīnēʼ mbyɛ apumme se ádyōb te álēbpē-ʼɛ ne ehɔ́b éche échə́gké aá, “Medim, medim, medim mɛ́bɛ̄ ne bad ábe bɛ́dyɛɛ́ʼ á nkǒŋsé á póndé eche échíníí ángɛl éláán étōŋgē ábāb eʼloŋ, ábe békwógé atóŋ.”
13 Então, vi e ouvi uma águia que, voando pelo meio do céu, dizia em grande voz: Ai! Ai! Ai dos que moram na terra, por causa das restantes vozes da trombeta dos três anjos que ainda têm de tocar!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.