Apocalipse 4
Melɛ̌ Mékɔ̄ɔ̄lē (BSSNT) vs VC
1 Ámbīd enɛ́n dɔ́ɔ ńnyíné ndɔ́g empée. Mennyín ekob ádyōb éche édíbnédé. Dɔ́ɔ ńwógé ehɔ́b éche ésébpé ahɔ́b áwêm, ébédé nɛ́ɛ eloŋ, élâŋgɛɛ́ mɛ nɛ́n aá, “Hyǎg ámīn hɛ́n, mɛ̌lūmēd wɛ mekan ḿme métə́ŋgɛ́né abɛnled ámbīd e enɛ́n póndé.”
1 Depois disso, tive uma visão: vi uma porta aberta no céu, e a voz que falara comigo, como uma trombeta, dizia: Sobe aqui e mostrar-te-ei o que está para acontecer depois disso.
2 Ábwɔ̄g-ábwɔ̄g dɔ́ɔ Edəə́dəŋ é Dyǒb épíídé mɛ. Hɛ̂ dɔ́-ʼaá ńnyíné atii dé nkamlɛn, ńnyīnē-ʼɛ ngáne mod ádíídé dɔ́.
2 Imediatamente, fui arrebatado em espírito; no céu havia um trono, e nesse trono estava sentado um Ser.
3 Ane mod awě andií ádɛ̂ atii dé nkamlɛn, yə̌l epɛnéʼáá mɔ́ áte nɛ́ɛ meláá ḿme béchəgɛɛ́ bán jáspa ne kanɛ́lian. Ngubélɛn-nɛ ámpē enləŋnéd atii dé nkamlɛn. Ene ngubélɛn epɛnéʼáá áte nɛ́ɛ aláá áde béchəgɛɛ́ bán ɛmeran.
3 E quem estava sentado assemelhava-se pelo aspecto a uma pedra de jaspe e de sardônica. Um halo, semelhante à esmeralda, nimbava o trono.
4 Metii mé nkamlɛn mémpēe móom mébɛ ne méniin mênləŋnéd ádê atii dé nkamlɛn, bad bémbáá-ʼɛ móom mébɛ ne béniin bêndií ḿmê metii mé nkamlɛn. Bénwāā mbɔ́té éche épúbe béhɛ́-ʼɛ eʼkóté bé nkamlɛn éʼ gôl á nló.
4 Ao redor havia vinte e quatro tronos, e neles, sentados, vinte e quatro Anciãos vestidos de vestes brancas e com coroas de ouro na cabeça.
5 Á atii dé nkamlɛn hɛ̂, emwɛdmwɛd ébídéʼáá, eʼsaád ébīdeʼ, dyǒb-pɛ ákumé áte. Eʼkag saámbé ábe éʼchodneʼ éʼbédé áʼsō ábe ádê atii dé nkamlɛn. Ábê eʼkag saámbé éʼdíi eʼdəə́dəŋ éʼ Dyǒb saámbé.
5 Do trono saíam relâmpagos, vozes e trovões. Diante do trono ardiam sete tochas de fogo, que são os sete Espíritos de Deus.
6 Chǒm émpēe ébédé áʼsō ábe ádê atii dé nkamlɛn éche émbɛ̄ nɛ́ɛ edíb é nkwɛ̌ éche ewágne dyɛné boŋ ényínnéʼáá áte.
6 Havia ainda diante do trono um mar límpido como cristal. Diante do trono e ao redor, quatro Animais vivos cheios de olhos na frente e atrás.
7 Nyam eʼsó ebédɛ́ɛ nɛ́ɛ ngii, nyam echě elóntɛ́né ébɛ ebédé nɛ́ɛ nyag, echě elóntɛ́né éláán enwóŋ eʼsó éʼ moonyoŋ, echě chɔ́-ʼɛ elóntɛ́né éniin embɛ́ nɛ́ɛ mbyɛ awě apummeʼ.
7 O primeiro animal vivo assemelhava-se a um leão; o segundo, a um touro; o terceiro tinha um rosto como o de um homem; e o quarto era semelhante a uma águia em pleno vôo.
8 Échê nyam éniin tɛ́ɛ́, enwóŋ mepab ntóób, mǐd-tɛ ménlōn bɔ́ yə̌l esyəə́l, kə́ə́ŋne á mepab-tê. Békɔ́néʼáá bwěm nkuu ne mǔte ésebán békɔ̂mme áte. Békɔ́néʼáá bán,
8 Estes Animais tinham cada um seis asas cobertas de olhos por dentro e por fora. Não cessavam de clamar dia e noite: Santo, Santo, Santo é o Senhor Deus, o Dominador, o que é, o que era e o que deve voltar.
9 Échê nyam éniin ékɔ̂nne ane awě adiídé atii dé nkamlɛn mɔ́ awě adé á aloŋgé abɛ́ ne abɛ́. Békɔ̄nnē mɔ́ nkə́ŋgé ḿme ḿbage mɔ́ ehúmé, edúbé ne meságnɛn.
9 E cada vez que aqueles Animais rendiam glória, honra e ação de graças àquele que vive pelos séculos dos séculos,
10 Póndé echě békɔ́nɛɛ́ nɛ̂, ábê bad bémbáá móom mébɛ ne béniin bênkwɛ̌ ásē áʼsō wɛ́ɛ ane awě adiídé atii dé nkamlɛn, awě adé á aloŋgé abɛ́ ne abɛ́, bébagé mɔ́ edúbé, bébwēm ábab eʼkóté bé nkamlɛn áʼsō ábe ádê atii dé nkamlɛn békɔ̄nē bán,
10 os vinte e quatro Anciãos inclinavam-se profundamente diante daquele que estava no trono e prostravam-se diante daquele que vive pelos séculos dos séculos, e depunham suas coroas diante do trono, dizendo:
11 “Awɛd Sáŋgwɛ́ɛ́ ne ádɛd Dyǒb, ekwǒgnédé
11 Tu és digno Senhor, nosso Deus, de receber a honra, a glória e a majestade, porque criaste todas as coisas, e por tua vontade é que existem e foram criadas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.