Apocalipse 19
Melɛ̌ Mékɔ̄ɔ̄lē (BSSNT) vs ARC
1 Áde ene Ángɛl émáá ḿmɛ́n mekan mésyə̄ə̄l ahɔ́b, dɔ́ɔ ńwógé chǒm nɛ̂ŋgáne ehɔ́b éche échə́gké é ndun e mod ébídé ámīn, bébōnē bán “Mekɛnag mébɛ̂ ne Dyǒb. Eʼsoósoŋ, ehúmé ne ngíne béhúú ne ádɛd Dyǒb.
1 E, depois destas coisas, ouvi no céu como que uma grande voz de uma grande multidão, que dizia: Aleluia! Salvação, e glória, e honra, e poder pertencem ao Senhor, nosso Deus,
2 Echě mbakú edé mbále etə́ŋgɛ́né-ʼɛ áyə̄le akáádté akwalɛɛ ambáá awě abɛ̌lté bad bé nkǒŋsé bésyə̄ə̄l mbéb ne áde akáb dé mesón, akuné-ʼɛ mekií ḿme ábē bembəledɛ ḿme ane mmwaád ânsyɔgké.”
2 porque verdadeiros e justos são os seus juízos, pois julgou a grande prostituta, que havia corrompido a terra com a sua prostituição, e das mãos dela vingou o sangue dos seus servos.
3 Dɔ́ɔ bébóné ámpē bán, “Mekɛnag mébɛ̂ ne Dyǒb. Mwɛ̌ntud ḿme ḿbídeʼ ngáne ene ndəle e dyad éhyáaʼɛ́ ńkag ámīn á ngíndé ne á ngíndé.”
3 E outra vez disseram: Aleluia! E a fumaça dela sobe para todo o sempre.
4 Ábê bad bémbáá móom mébɛ ne béniin ne échê nyam éniin bênkwɛ̌ ásē áʼsō éʼ Dyǒb bébagé-ʼɛ mɔ́ edúbé, mɔ́ awě adiídé atii dé nkamlɛn, béhɔ̄bē nɛ́n bán, “Ébɛ̂ nɛ̂! Mekɛnag mébɛ̂ ne Dyǒb.”
4 E os vinte e quatro anciãos e os quatro animais prostraram-se e adoraram a Deus, assentado no trono, dizendo: Amém! Aleluia!
5 Dɔ́ɔ ńwógé ehɔ́b ébídé á atii dé nkamlɛn, éhɔ̄bēʼ nɛ́n aá, “Nyékɛneʼ ádɛd Dyǒb. Nyé ábe nyêdé ábē bembəledɛ, nyé ábe nyêbage mɔ́ edúbé, ken bad ábe bédé etógnɛ́n-ɛ kéʼɛ ábe béesɛ̌ etógnɛ́n.”
5 E saiu uma voz do trono, que dizia: Louvai o nosso Deus, vós, todos os seus servos, e vós que o temeis, tanto pequenos como grandes.
6 Dɔ́ɔ ńwógé chǒm nɛ̂ŋgáne esaád é ngíne é ndun e mod, ébédé byánán mendíb ḿme mésobpeʼ, ébédé ámpē nɛ́ɛ dyǒb ákuméʼ áte ne ngíne. Échê esaád éhɔ̄bē nɛ́n, “Mekɛnag mébɛ̂ ne Dyǒb. Áyə̄le awɛd Sáŋgwɛ́ɛ́, Dyǒb á Ngum adé á nkamlɛn.
6 E ouvi como que a voz de uma grande multidão, e como que a voz de muitas águas, e como que a voz de grandes trovões, que dizia: Aleluia! Pois já o Senhor, Deus Todo-Poderoso, reina.
7 Syánē déwógeʼ menyiŋge bwâmbwam, déhɔ́be bán dedé menyiŋge dékɛné-ʼɛ mɔ́, áyə̄le póndé e eʼwóŋgé eche Mwǎn-a-Ńdyɔŋ ḿ mbód epedé, sɔ́mbé-ʼɛ emaá aboŋsɛn.
7 Regozijemo-nos, e alegremo-nos, e demos-lhe glória, porque vindas são as bodas do Cordeiro, e já a sua esposa se aprontou.
8 Áyə̄le akwǒgnédé, Dyǒb ábágé mɔ́ kunze âhɛ́ mbɔ́té eche bébáŋnédé kəse e abad áde béchəgɛɛ́ bán línɛn. Ápɛneʼ áte ásáá-ʼɛ.” Ene kəse e mbɔ́té édé nɛ̂ŋgáne mekan ḿme bad bé Dyǒb bébɛlɛɛ́ ḿme Dyǒb áhɛdɛɛ́.
8 E foi-lhe dado que se vestisse de linho fino, puro e resplandecente; porque o linho fino são as justiças dos santos.
9 Dɔ́ɔ ene ángɛl élâŋgɛɛ́ mɛ aá, “Těl nɛ́n wɛ, Nnam ne ábɛ̂ ábe bélébpé á ngande e eʼwóŋgé eche Mwǎn-a-Ńdyɔŋ ḿ mbód.” Anhɔ́b áwêm ámpē aláá-ʼɛ mɛ ámpē aá, “Ábɛ́n eʼyale éʼ mbále éʼhúú ne Dyǒb.”
9 E disse-me: Escreve: Bem-aventurados aqueles que são chamados à ceia das bodas do Cordeiro. E disse-me: Estas são as verdadeiras palavras de Deus.
10 Dɔ́ɔ ńkwédé ásē áwe eʼsó âbɛ mɔ́ edúbé. Anláá mɛ aá, “Weébɛ̄lē nɛ̂, mɛ́mpē ndíi mbəledɛ a Dyǒb nɛ́ɛ wɛ, mbɛ́ nɛ́ɛ bad bémpēe ábe bédúbpé Krǐstəə, mbɛ́-ʼɛ nɛ́ɛ nhɔ́g awě atyéémé áyə̄l e mbále eche Yesuɛ áyə́gté. Dyǒb dɔ́ɔ nyétə́ŋgɛ́né edúbé abɛ. Ene mbále eche Yesuɛ ábídté áwed, chɔ́ɔ ebage bad ngíne âkal nkalaŋ ń Dyǒb.”
10 E eu lancei-me a seus pés para o adorar, mas ele disse-me: Olha, não faças tal; sou teu conservo e de teus irmãos que têm o testemunho de Jesus; adora a Deus; porque o testemunho de Jesus é o espírito de profecia.
11 Menyín mɛɛ́ ádyōb ánédnédé. Hɛ́ɛ ńnɔ́né boŋ ńnyīnēʼ hɔ́sɛ echě épúbeʼ, mod awě mɔ́-ʼɛ andií chɔ́ béchə́géʼáá mɔ́ bán Ane Awě Adé mbále ábɛlé-ʼɛ bad âbíi mbále tə̂ŋgɛne Dyǒb. Akɔ́gsan bad nyaa echě etə́ŋgɛ́né áwanné-ʼɛ́ ábē bad bé ekɔyí.
11 E vi o céu aberto, e eis um cavalo branco. O que estava assentado sobre ele chama-se Fiel e Verdadeiro e julga e peleja com justiça.
12 Mǐd mébédé mɔ́ áte nɛ́ɛ muú ḿme ńchodneʼ, anhɛ́-ʼɛ eʼkóté bé nkamlɛn híin á nló. Anwóŋ dǐn á yə̌l áde modmod éebíiʼɛ́ éetómɛɛ́ mwěn.
12 E os seus olhos eram como chama de fogo; e sobre a sua cabeça havia muitos diademas; e tinha um nome escrito que ninguém sabia, senão ele mesmo.
13 Anwáá-ʼɛ megombe ḿme béchúbé á mekií-te, dǐn áde béchəgɛɛ́-ʼɛ mɔ́ ádíí Eyale é Dyǒb.
13 E estava vestido de uma veste salpicada de sangue, e o nome pelo qual se chama é a Palavra de Deus.
14 Sə́nze éche édé ádyōb énhɛ̄ kəse é mbɔ́té éche bébáŋnédé abad áde béchəgɛɛ́ bán línɛn, épūbēʼ ésáŋ-ʼɛ. Bêndií hɔ́sɛ éche épúbeʼ béhīdē mɔ́.
14 E seguiam-no os exércitos que há no céu em cavalos brancos e vestidos de linho fino, branco e puro.
15 Páá echě ekóbpeʼ bwâmbwam embíd mɔ́ á nsəl-tê. Chɔ́ɔ ábɛnlɛɛ́ âkɔ́gsɛn bad bé meloŋ. Ǎkamlɛ́n-nɛ bɔ́ ne ekáá éche éhyédé. Ǎkɔgtéd bwǎl bé eʼpum áte âbɛl ámīn besabé ábe bébɛnlɛɛ́ mǐm, âlúmed ḿmē meliŋgá mé ngíne mé ébébtéd ḿme Dyǒb á ngumɛ.
15 E da sua boca saía uma aguda espada, para ferir com ela as nações; e ele as regerá com vara de ferro e ele mesmo é o que pisa o lagar do vinho do furor e da ira do Deus Todo-Poderoso.
16 Dǐn ádé áwē mengombe ne áwē epəŋ mîn nɛ́n bán, “Kə̂ŋ e kə̂ŋ ésyə̄ə̄l ne Sáŋgwɛ́ɛ́ a besáŋgwɛ́ɛ́ bésyə̄ə̄l.”
16 E na veste e na sua coxa tem escrito este nome: Rei dos Reis e Senhor dos Senhores .
17 Dɔ́ɔ ńnyíné ángɛl etyéémé á enyɛn-tê boŋ ábōnnē menɔn ḿme mépúmméʼáá ádyōb ne ehɔ́b éche échə́gké aá “Nyéhyag nyéladɛn áyə̄le sáŋkalaa a ngande echě Dyǒb dɛ́boŋsɛ́nné.
17 E vi um anjo que estava no sol, e clamou com grande voz, dizendo a todas as aves que voavam pelo meio do céu: Vinde e ajuntai-vos à ceia do grande Deus,
18 Nyéhyag nyédyɛ̂ nyam é kə̂ŋ, nyam é sə́nze émbáá, nyam é ndəle é bad, nyam é hɔ́sɛ ne nyam é bad ábe bédíídé chɔ́. Nyéhyag nyédyɛ̂ nyam é baányoŋ bésyə̄ə̄l, é kunze ne é betâŋ, bad ábe bédé etógnɛ́n kéʼɛ ábe béesɛ̌ etógnɛ́n.”
18 para que comais a carne dos reis, e a carne dos tribunos, e a carne dos fortes, e a carne dos cavalos e dos que sobre eles se assentam, e a carne de todos os homens, livres e servos, pequenos e grandes.
19 Dɔ́ɔ ńnyíné nyam ne kə̂ŋ é bad é nkǒŋsé ne échab sə́nze éládné âwan nzum ne ane awě ansébé apɛ ádīī hɔ́sɛ echě épúbeʼ ne éche sə́nze.
19 E vi a besta, e os reis da terra, e os seus exércitos reunidos, para fazerem guerra àquele que estava assentado sobre o cavalo e ao seu exército.
20 Dɔ́ɔ békóbé ene nyam ne nkal éʼdəə́dəŋ a metóm. Ane nkal éʼdəə́dəŋ a metóm ambɛ́ chɔ́ áʼsō-te, álūmtē eʼchemléd âdog bad ábe békúdé eʼchem ábe ene nyam, bébagé-ʼɛ échē ediídiŋgɛ edúbé. Áde bédíí á aloŋgé, bémbwēm bɔ́ bad bébɛ á edib é nzab é muú, bénhyāŋ ne muú ḿme ńhunneʼ bwâmbwam.
20 E a besta foi presa e, com ela, o falso profeta, que, diante dela, fizera os sinais com que enganou os que receberam o sinal da besta e adoraram a sua imagem. Estes dois foram lançados vivos no ardente lago de fogo e de enxofre.
21 Ane awě adiídé hɔ́sɛ ambɛnléd páá e echě embíd mɔ́ á nsəl tê awúú bad ábe bélyə́gé ásē, échê kə̂ŋ ne échab sə́nze. Menɔn mésyə̄ə̄l ménkōd áde bédyédé échāb nyam.
21 E os demais foram mortos com a espada que saía da boca do que estava assentado sobre o cavalo, e todas as aves se fartaram das suas carnes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.