Mateus 26

Kitabu ka Kanu (BSP) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Ntɛ Yesu elip kəloku moloku mamɛ mɔ, k'oloku acɛpsɛ ɔn darəŋ:
1 Quando Jesus acabou de proferir estas palavras, disse aos seus discípulos:
2 «Nəncərɛ a kɔ mata mɛrəŋ mendecepər-ɛ, kəsata ka Kəcepər ka Mɛlɛkɛ Medif kəŋyi. Andebɛr Wan ka Wərkun afum dəwaca ntɛ tɔŋsɔŋɛ ŋacaŋ kɔ tɔk yɛpəmpəl kəroŋ mɔ.
2 — Vocês sabem que, daqui a dois dias, será celebrada a Páscoa, e o Filho do Homem será entregue para ser crucificado.
3 Aloŋnɛ apɔŋ kɔ abeki aSuyif ŋandekɔloŋkanɛ nde kəlɔ kəpɔŋ ka wəloŋnɛ wəpɔŋ nwɛ aŋwe Kayif mɔ,
3 Então os principais sacerdotes e os anciãos do povo se reuniram no palácio do sumo sacerdote, chamado Caifás,
4 ŋatəŋnɛ kəsumpər Yesu cəpənpən disrɛ ŋadif kɔ.
4 e deliberaram prender Jesus, à traição, e matá-lo.
5 Ti disrɛ kɔ ŋalokɛnɛ: «Ta pasumpər kɔ kəsata disrɛ ta tedesɔŋɛ pidikcɛ pedeyi afum dacɔ.»
5 Mas diziam: — Não durante a festa, para que não haja tumulto entre o povo.
6 Ntɛ Yesu ɛnayi Betani ndena Simɔŋ wəcunɛ sen,
6 Quando Jesus estava em Betânia, na casa de Simão, o leproso,
7 kɔ wəran wəlɔma ɔlɔtərnɛ Yesu. Wəran nwɛ pətɔmpər tɔkɔbɔ pa alabatər pɛlarɛ labundɛ da nar tɛp ndɛ deyeŋk kəway mɔ, Yesu pəyi dɛmɛsa kɔ wəran nwɛ ender pəloŋər kɔ labundɛ ndɛ fəp dəromp.
7 aproximou-se dele uma mulher, trazendo um frasco feito de alabastro com um perfume precioso, que ela derramou sobre a cabeça de Jesus, estando ele à mesa.
8 Kɔ pəntɛlɛ acɛpsɛ a Yesu darəŋ alɔma, kɔ ŋayifnɛ: «Ta ake tɔ wəran wəkawɛ ɛləsərɛ-ləsərɛ labundɛ dandɛ-ɛ?
8 Vendo isto, os discípulos ficaram indignados e disseram: — Para que este desperdício?
9 Anatam di kəcaməs kəway kəyeŋki, pasɔŋ pəsam papɔkɔ atɔyɔ daka.»
9 Este perfume poderia ter sido vendido por muito dinheiro, para ser dado aos pobres.
10 Mba kɔ Yesu oloku: «Nəce kɔ! Ta ake tɔ nəŋnalɛ kɔ-ɛ? Tɔyɔ tɔtɔt t'ɔyɔ nnɔ ina iyi mɔ.
10 Mas Jesus, sabendo disto, lhes disse:
11 Atɔyɔ daka, ŋayi nu dacɔ tɛm fəp. Mba ina, nəfɔdey'em tɛm fəp.
11 Porque os pobres estarão sempre com vocês, mas a mim vocês nem sempre terão.
12 Ntɛ oloŋər im labundɛ dandɛ dəris mɔ, kəbel kem k'eyi kəlompəs a pacwup ki.
12 Porque, derramando este perfume sobre o meu corpo, ela o fez para o meu sepultamento.
13 Kance icloku nu: Nnɔ o nnɔ andedəŋk Kibaru Kətɔt kaŋkɛ doru dandɛ kɔrkɔr mɔ, aŋloku sɔ tɔyɔ tɔtɔt ntɛ wəran wəkawɛ ɔyɔ mɔ kəcɛm-cɛməs ka doru.»
13 Em verdade lhes digo que, onde for pregado em todo o mundo este evangelho, também será contado o que ela fez, para memória dela.
14 Wəkin acɛpsɛ a Yesu darəŋ wəco kɔ mɛrəŋ dacɔ, nwɛ ancwe Yudas wəka dare da Keriyot, ɔŋkɔ nde abɛ a aloŋnɛ ŋayi mɔ,
14 Então um dos doze, chamado Judas Iscariotes, foi falar com os principais sacerdotes.
15 kəkɔyif ŋa: «Kɔ tɔyɔnɛ ilɛk Yesu ibɛr nu dəwaca-ɛ, pəsam cəke pɔ nəndesɔŋ im-ɛ?» Kɔ abɛ aŋɛ ŋalɔm gbeti gbəleŋ wəco maas (30), kɔ ŋasɔŋ kɔ.
15 Ele disse: — Quanto me darão para que eu o entregue a vocês? E pagaram-lhe trinta moedas de prata.
16 Kɔ Yudas ɛyɛfɛ oŋ kətɛn tɔyɔ ntɛ endebɛrɛ Yesu abɛ akakɔ dəwaca mɔ.
16 E, desse momento em diante, Judas buscava uma boa ocasião para entregar Jesus.
17 Dɔsɔk dɔcɔkɔ-cɔkɔ da kəsata ka Cəcom Cətɔnɔŋkəl Lebin, acɛpsɛ a Yesu darəŋ ŋayif kɔ: «Deke məfaŋ səkɔlomps'am yeri ya kəsata ka Kəcepər ka Mɛlɛkɛ Medif-ɛ?»
17 No primeiro dia da Festa dos Pães sem Fermento, os discípulos vieram a Jesus e lhe perguntaram: — Onde quer que façamos os preparativos para que o senhor possa comer a Páscoa?
18 Kɔ Yesu oloku: «Nəkɔ nəbɛrɛ dare ndena fum wəlɔma, nəloku kɔ: ‹Wətəksɛ kosu oloku: Tɛm tem tɔlɔtərnɛ, nnɔ ndaram indecepərɛnɛ kəsata ka Kəcepər ka Mɛlɛkɛ Medif kɔ acɛpsɛ em darəŋ.›»
18 E ele lhes respondeu:
19 Kɔ acɛpsɛ a Yesu darəŋ ŋayɔ tɔkɔ ɛnasom ŋa mɔ, kɔ ŋalompəs yeri ya kəsata kaŋkɔ.
19 E eles fizeram como Jesus lhes havia ordenado e prepararam a Páscoa.
20 Ntɛ dɔfɔy dɛmbəp mɔ,Yesu ŋandɛ dɛmɛsa kɔ acɛpsɛ ɔn darəŋ aŋɛ wəco kɔ mɛrəŋ.
20 Ao cair da tarde, Jesus pôs-se à mesa com os doze discípulos.
21 Ŋayi kədi yeri, kɔ Yesu oloku: «Kance icloku nu: Wəkin nu dacɔ, endebɛr im aterɛnɛ em dəwaca.»
21 E, enquanto comiam, Jesus disse:
22 Kɔ dis dɛndɛncɛ ŋa kɔ ŋamɔncnɛ, kɔ ŋayɛfɛ kəyifət Yesu: «Mariki, in'ɔfɔ ba?»
22 E eles, muito entristecidos, começaram um por um a perguntar-lhe: — Por acaso seria eu, Senhor?
23 Kɔ Yesu oloku: Nwɛ səmbɛr waca dap din disrɛ kədi yeri mɔ endebɛr im aterɛnɛ em dəwaca.
23 Jesus respondeu:
24 Wan ka Wərkun endefi pəmɔ tɔkɔ ancic ti mɔ. Mba pəlɛc pere peyi wərkun wəkawɛ endebɛr Wan ka Wərkun aterɛnɛ ɔn dəwaca mɔ! Kənatɔkom ka wərkun wəkawɛ kənatam kətesɛ kɔ!»
24 O Filho do Homem vai, como está escrito a seu respeito; mas ai daquele por quem o Filho do Homem está sendo traído! Melhor seria para ele se nunca tivesse nascido!
25 Yudas nwɛ ɛnayi kəyɔ Yesu cəpənpən mɔ, eyif Yesu: «Wətəksɛ, in'ɔfɔ ba?» Kɔ Yesu oluksɛ kɔ: «Mən'oloku ti.»
25 Então Judas, que o traía, perguntou: — Por acaso sou eu, Mestre? Jesus respondeu:
26 Ntɛ ŋancdi yeri mɔ, kɔ Yesu ɛlɛk kəcom, k'eyif Kanu barka, k'entepi ki k'ɔsɔŋəs acɛpsɛ ɔn darəŋ pəcloku: «Nəbaŋ nəsɔm kəcom kaŋkɛ, dis dem dɔ.»
26 Enquanto comiam, Jesus pegou um pão, e, abençoando-o, o partiu e deu aos discípulos, dizendo:
27 K'ɛlɛk sɔ tɔmbəl ta wɛn, ntɛ elip kəyif Kanu barka mɔ, k'ɔsɔŋ ŋa pəcloku: «Nəmun wɛn wawɛ fəp,
27 A seguir, Jesus pegou um cálice e, tendo dado graças, o deu aos seus discípulos, dizendo:
28 mecir mem mɔ, mmɛ aloŋɛ kəcaŋəs ka danapa da Kanu kɔ kənay ka afum teta kəŋaŋnɛnɛ ka kiciya mɔ.
28 porque isto é o meu sangue, o sangue da aliança, derramado em favor de muitos, para remissão de pecados.
29 Kance icloku nu: Ifɔsɔmun wɛn haŋ dɔsɔk ndɛ indegbɔkərɛ sɔ kəmun wi kɔ nəna, nde dɛbɛ da Papa kem mɔ.»
29 E digo a vocês que, desta hora em diante, nunca mais beberei deste fruto da videira, até aquele dia em que beberei com vocês o vinho novo, no Reino de meu Pai.
30 Ntɛ ŋalip kəleŋəs meleŋ mokor-korɛ Kanu mɔ, Yesu kɔ acɛpsɛ ɔn darəŋ ŋawurnɛ ntende kəca ka tɔrɔ ta Tɔk ya Olif.
30 E, tendo cantado um hino, saíram para o monte das Oliveiras.
31 Ntɛ Yesu kɔ acɛpsɛ ɔn darəŋ ŋambəp tɔrɔ tatɔkɔ mɔ, k'oloku ŋa: «Nəna akaŋɛ fəp nəndelukus im darəŋ, bawo Yecicəs Yosoku yoloku: ‹Indesut wəkɛk, ŋkesiya yɔcɔl yɛsamsər.›
31 Então Jesus disse aos discípulos:
32 Mba k'indefɔtɛ afi dacɔ-ɛ, indekɔkar nu Kalile.»
32 Mas, depois da minha ressurreição, irei adiante de vocês para a Galileia.
33 Kɔ Piyɛr oloku kɔ: «Ali fəp fəlukus əm darəŋ, ina ifɔlukus əm darəŋ.»
33 Mas Pedro, tomando a palavra, disse a Jesus: — Ainda que o senhor venha a ser um tropeço para todos, nunca o será para mim.
34 Kɔ Yesu oloku Piyɛr: «Kance, iclok'əm, pibi pampɛ yati, məndegbɛkəl kəcər'em kəmaas a kicipi kəccam.»
34 Mas Jesus lhe disse:
35 Mba Piyɛr pəcgbɛkəl ti: «Ali səcfi kɔ məna, ifɔgbɛkəl a incər'am.» Acɛpsɛ a Yesu darəŋ akɔ fəp toloku tin tayi tɔ ŋancloku.
35 Pedro insistiu: — Ainda que me seja necessário morrer com o senhor, de modo nenhum o negarei. E todos os discípulos disseram o mesmo.
36 Ti disrɛ kɔ Yesu ender kɔ acɛpsɛ ɔn darəŋ nde kəfo nkɛ aŋwe Ketsemane mɔ, k'oloku acɛpsɛ ɔn darəŋ: «Nəndɛ nnɔ, ibɔlɛ nu pipic itola Kanu.»
36 Em seguida, Jesus foi com eles a um lugar chamado Getsêmani. E disse aos discípulos:
37 Kɔ Yesu ɛlɛkɛnɛ Piyɛr kɔ awut a Sebede mɛrəŋ, ntɛ dis dɛndɛncɛ Yesu kɔ abəkəc ŋɛlɛcɛ-lɛcɛ kɔ mɔ,
37 E, levando consigo Pedro e os dois filhos de Zebedeu, começou a sentir-se tomado de tristeza e de angústia.
38 k'oloku ŋa: «Abəkəc ŋɛnaŋkanɛ kədɛnc'em pəmɔ ifi. Nəyi nnɔ, ta padirɛ!»
38 Então lhes disse:
39 Kɔ Yesu ɔmbɔlɛnɛ ŋa pipic, k'ontotnɛ k'ɛmbɛlkər kəcəp tobu dəntɔf, k'ontola ntɛ: «Papa kem, kɔ tɔyɔnɛ məwosɛ ti-ɛ, məbɔlɛn'em tɔmbəl pa kətɔrəs pampɛ! Mba bafɔ tɔkɔ ifaŋ ti mɔ, mba tɔkɔ məna Papa məfaŋ ti mɔ.»
39 E, adiantando-se um pouco, prostrou-se sobre o seu rosto, orando e dizendo:
40 Kɔ Yesu ender pəbəp acɛpsɛ ɔn darəŋ ŋacdirɛ. K'eyif Piyɛr: «Nəntam fɛ kətɔdirɛ kɔ ina ali dec din ba?
40 E, voltando para os discípulos, achou-os dormindo. E disse a Pedro:
41 Ta nədirɛ, nətola Kanu ntɛ tɔŋsɔŋɛ ta nəmbɛrɛ kəwakəs nkɛ kəŋsɔŋɛ nu kəyɔ mes mɛlɛc mɔ. Pəmbas mera yonu kəyɔ pətɔt, mba nəyɔ fɛ sɔkət kəyɔ ti.»
41 Vigiem e orem, para que não caiam em tentação; o espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
42 Kɔ Yesu ɔmbɔlɛ sɔ ta mɛrəŋ k'ontola Kanu ntɛ: «Papa kem, kɔ tɔyɔnɛ a tɔmbəl pampɛ pɔfɔbɔlɛ ta imun pi-ɛ, awa, tɛfaŋ tam teyi!»
42 Retirando-se pela segunda vez, orou de novo, dizendo:
43 Kɔ Yesu olukus, k'ender pəbəp acɛpsɛ ɔn darəŋ ŋacdɔŋəs, ntɛ fɔr yɛnalɔl ŋa mɔ.
43 E, voltando, achou-os outra vez dormindo; porque os olhos deles estavam pesados.
44 Kɔ Yesu ɛsak ŋa k'ɔmbɔlɛ sɔ, k'ontola sɔ Kanu ta maas, pəcgbɔkərɛ sɔ moloku min mayi.
44 Deixando-os novamente, foi orar pela terceira vez, repetindo as mesmas palavras.
45 Kɔ Yesu oluksərnɛ nnɔ acɛpsɛ ɔn darəŋ ŋayi mɔ, k'ɛŋgbəŋ-gbəŋər ŋa: «Nəndirɛ sɔ, kəŋesəm kɔ nəndɛ! Nəcəŋkəl: Tɛm tɛmbəp, ambɛr Wan ka Wərkun aciya dəwaca!
45 Então voltou para os discípulos e lhes disse:
46 Nəyɛfɛ, paŋkɔn! Bawo nwɛ eyi kəbɛr im afum dəwaca mɔ, ɔlɔtərnɛ.»
46 Levantem-se, vamos embora! Eis que o traidor se aproxima.
47 Yesu pəsɔrɔlok-loku, gbəncana babɔkɔ kɔ Yudas nwɛ ɛnayi acɛpsɛ a Yesu aŋɛ wəco kɔ mɛrəŋ dacɔ mɔ, ender pəsolɛ kənay ka afum alarəm aŋɛ ŋanatɔmpər-tɔmpər sakma kɔ tɔk yosutnɛnɛ mɔ. Aloŋnɛ apɔŋ kɔ abeki aSuyif ŋanasom ŋa.
47 E enquanto Jesus ainda falava, eis que chegou Judas, um dos doze, e, com ele, grande multidão com espadas e porretes, vinda da parte dos principais sacerdotes e dos anciãos do povo.
48 Yudas nwɛ ɛncbɛr Yesu aterɛnɛ ɔn dəwaca mɔ, ɛnasɔŋ asɔdar tɛməncɛ ntɛ: «Nwɛ iŋkɔcup mɔ, nkɔn ɔfɔ wəkakɔ. Nəsumpər kɔ.»
48 Ora, o traidor tinha dado a eles um sinal: “Aquele que eu beijar, é esse; prendam-no.”
49 Gbəncana babɔkɔ kɔ Yudas ender, k'ɔlɔtərnɛ Yesu, k'ewe kɔ: «Iyif əm, Wətəksɛ,» k'oncup kɔ.
49 E logo, aproximando-se de Jesus, Judas disse: — Salve, Mestre! E o beijou.
50 Kɔ Yesu oloku kɔ: «Wanapa, ntɛ mənder kəyɔ mɔ, məyɔ ti.» Kɔ afum akakɔ ŋancɔŋnɛ kɔ ŋantəpsər Yesu waca, kɔ ŋasumpər kɔ.
50 Jesus, porém, lhe disse: Nisto, aproximando-se eles, agarraram Jesus e o prenderam.
51 Gbəncana babɔkɔ kɔ wəkin asol a Yesu dacɔ, owurɛ dakma k'ɛncɛp wəcar ka wəloŋnɛ wəpɔŋ aləŋəs, k'eŋgbinti ŋi.
51 E eis que um dos que estavam com Jesus, estendendo a mão, sacou da espada e, golpeando o servo do sumo sacerdote, cortou-lhe a orelha.
52 Kɔ Yesu oloku kɔ: «Məluksɛ dakma dam dobom, bawo nwɛ o nwɛ endeyɛfərɛnɛ dakma mɔ, dakma dendedif kɔ.
52 Então Jesus lhe disse:
53 Məncɛm-cɛmnɛ a ifɔtam kəwe Papa kem nwɛ ɛntam kəkɛr'em mɛlɛkɛ asɔdar alarəm cəgba wəco kɔ mɛrəŋ ca wul kɔ wul ba?
53 Ou você acha que não posso pedir a meu Pai, e ele me mandaria neste momento mais de doze legiões de anjos?
54 Cəke cɔ Yecicəs Yosoku yɛntam kəlarɛ-ɛ? Bawo yɛnaloku a tantɛ tɔ pəmar mes mamɛ medecepər?»
54 Mas como, então, se cumpririam as Escrituras, que dizem que assim deve acontecer?
55 Gbəncana babɔkɔ bɔ Yesu ɛnaloku kənay kaŋkɔ: «Nəwur kədesumpər im, nətɔmpər-tɔmpər sakma kɔ tɔk yosutnɛnɛ pəmɔ ntɛ iŋyɔnɛ kalbante mɔ. Dɔsɔk o dɔsɔk inder indɛ nde kəlɔ kəpɔŋ ka Kanu ictəksɛ ta nənder nəsumpər im-ɛ.
55 Naquele momento, Jesus disse às multidões:
56 Mba mamɛ fəp meyi ntɛ tɔŋsɔŋɛ Yecicəs ya sayibɛ yɛlarɛ mɔ. Kɔ acɛpsɛ darəŋ ŋasak Yesu kɔ ŋayɛksɛ.
56 Tudo isto, porém, aconteceu para que se cumprissem as Escrituras dos profetas. Então todos os discípulos o deixaram e fugiram.
57 Afum aŋɛ ŋanasumpər Yesu mɔ ŋaŋkekərɛ kɔ ndena wəloŋnɛ wəpɔŋ Kayif, dəndo atəksɛ sariyɛ kɔ abeki aSuyif ŋanabəpsɛnɛ.
57 E os que prenderam Jesus o levaram à casa de Caifás, o sumo sacerdote, onde se haviam reunido os escribas e os anciãos.
58 Piyɛr ɛnacəmɛ Yesu darəŋ pəbɔlɛ haŋ nde abaŋka ŋa kəlɔ ka wəloŋnɛ wəpɔŋ. Kɔ Piyɛr ɛmbɛrɛ dəsaŋka k'ɔŋkɔ pəndɛ k'abum a kəlɔ ka wəloŋnɛ Kayif kəsək pəckɔkcɛ ntɛ mes ma Yesu mendekɔlip mɔ.
58 Pedro o seguia de longe até o pátio do sumo sacerdote. E, tendo entrado, assentou-se entre os servos, para ver como aquilo ia terminar.
59 Aloŋnɛ apɔŋ k'aboc kiti aSuyif fəp ŋanctɛn yem nyɛ ŋantam kəyemsɛnɛ Yesu, ntɛ tɔŋsɔŋɛ padif kɔ mɔ.
59 E os principais sacerdotes e todo o Sinédrio procuravam algum testemunho falso contra Jesus, a fim de o condenarem à morte.
60 Mba ŋanasɔtɔ fɛ, ali ntɛ sede alarəm ŋanader ŋaboncɛ kɔ yem mɔ. Tɛlpəs kɔ sede mɛrəŋ sənder,
60 E não acharam, apesar de terem sido apresentadas muitas testemunhas falsas. Mas, afinal, compareceram duas, afirmando:
61 nsɛ sənaloku: «Yesu oloku: ‹Intam kəcekəli kəlɔ kəpɔŋ ka Kanu, icəmbər sɔ ki mata maas disrɛ.›»
61 — Este disse: “Posso destruir o santuário de Deus e reconstruí-lo em três dias.”
62 Kɔ wəloŋnɛ wəpɔŋ ɛyɛfɛ k'eyif Yesu: «Məfɔluksɛ su tɔlɔm o tɔlɔm ba? Cəke cɔ məŋloku teta moloku ma sede mmɛ akaŋɛ ŋambonc am mɔ?»
62 E, levantando-se o sumo sacerdote, perguntou a Jesus: — Você não diz nada em resposta ao que estes depõem contra você?
63 Mba kɔ Yesu ɛncaŋk. Kɔ wəloŋnɛ wəpɔŋ oloku kɔ: «Tewe ta Kanu nkɛ kəyi mɔ, məloku su kɔ tɔyɔnɛ mən'ɔyɔnɛ Krist, Wan ka Kanu-ɛ.»
63 Jesus, porém, guardou silêncio. E o sumo sacerdote lhe disse: — Eu exijo que nos diga, tendo o Deus vivo por testemunha, se você é o Cristo, o Filho de Deus.
64 Kɔ Yesu oluksɛ kɔ: «Mən’oloku ti. Mba icloku nu, kəyɛfɛ oŋ ndɛkəl, nəndenəŋk Wan ka Wərkun pəndɛ kəca kətɔt ka Kanu nkɛ kəntam mes fəp mɔ, pəcder nɔrɔ da debeki dɔn disrɛ kəp ka dəKɔm kəroŋ.»
64 Jesus respondeu:
65 Kɔ wəloŋnɛ wəpɔŋ ɛwal-wali yamos yɔn pəcloku: «Ɔlɔməs Kanu! Sede səre sɔ pəmar payif-ɛ? Nəne tɔkɔ ontubcɛnɛnɛ Kanu mɔ, kəlɔməs ka Kanu kɔ.
65 Então o sumo sacerdote rasgou as suas vestes e disse: — Blasfemou! Por que ainda precisamos de testemunhas? Eis que agora mesmo vocês ouviram a blasfêmia!
66 Cəke cɔ nəncɛm-cɛmnɛ-ɛ?» Kɔ ŋaluksɛ moloku: «Mɛnɛ padif kɔ.»
66 O que vocês acham? E eles responderam: — É réu de morte.
67 Ti disrɛ kɔ ŋayukər Yesu lin dəkəro, kɔ ŋantiməs kɔ ŋkulma, alɔma ŋacsut kɔ waca dəkanca, ŋacloku:
67 Então alguns cuspiram no rosto de Jesus e bateram nele. E outros o esbofeteavam, dizendo:
68 «Krist wəyɛk-yɛk wəka Kanu, məboncər su ma, nwɛ osut əm mɔ!»
68 — Profetize para nós, ó Cristo! Quem foi que bateu em você?
69 Piyɛr pəndɛ nde dabaŋka, kɔ wəcar wəyecəra wəlɔma ɔlɔtərnɛ kɔ, k'oloku: «Məna wəkakɔ məndɛ mɔ, nən'ɛnayi kɔ Yesu wəka Kalile.»
69 Pedro estava sentado fora no pátio. Uma empregada se aproximou e lhe disse: — Você também estava com Jesus, o galileu.
70 Mba kɔ Piyɛr ɛŋgbɛkəl ti afum fəp fɔr kiriŋ, pəcloku: «Ina, incərɛ fɛ ntɛ məna məfaŋ kəloku mɔ.»
70 Mas ele negou diante de todos e disse: — Não sei o que você está dizendo.
71 Ntɛ nkɔn Piyɛr ɔnckɔ dəkusuŋka kəwur mɔ, kɔ wəran wəlɔma ɛnəŋk kɔ sɔ, k'oloku afum akɔ ŋanayi dənda mɔ: «Wəkawɛ, ŋa ŋanayi kɔ Yesu wəka Nasarɛt.»
71 Quando se dirigia para a porta, Pedro foi visto por outra empregada, que disse aos que estavam ali: — Este também estava com Jesus, o Nazareno.
72 Kɔ Piyɛr ɛŋgbɛkəl sɔ tatɔkɔ k'ɛndɛrəm: «Incərɛ fɛ wərkun wəkawɛ!»
72 E ele negou outra vez, com juramento: — Não conheço esse homem.
73 Pəwon fɛ akɔ ŋanacəmɛ di mɔ ŋalɔtərnɛ Piyɛr kɔ ŋayif kɔ: «Məna sɔ afum akaŋɛ ŋɔ nəyi, tolok-loku tam tementər ti.»
73 Pouco depois, aproximando-se os que estavam ali, disseram a Pedro: — Com certeza você também é um deles, porque o seu modo de falar o denuncia.
74 Kɔ Piyɛr ɛyɛfɛ kədɛrəm: «Kanu kətɔrəs im kɔ pəyɔnɛ a kəyemɛ k'indɛ-ɛ! Incərɛ fɛ fum wəkawɛ nəŋle mɔ!» Gbəncana babɔkɔ kɔ kicipi kəncam.
74 Então ele começou a praguejar e a jurar: — Não conheço esse homem! E no mesmo instante o galo cantou.
75 Kɔ Piyɛr ɛncɛm-cɛmnɛ moloku mɔkɔ Yesu ɛnaloku kɔ mɔ: «Məndegbɛkəl kətɔcər'em kəmaas a kicipi kəccam.» Kɔ Piyɛr owur dabaŋka k'ombok belbel.
75 Então Pedro se lembrou da palavra que Jesus lhe tinha dito: “Antes que o galo cante, você me negará três vezes.” E Pedro, saindo dali, chorou amargamente.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.