Mateus 26
Kitabu ka Kanu (BSP) vs ARC
1 Ntɛ Yesu elip kəloku moloku mamɛ mɔ, k'oloku acɛpsɛ ɔn darəŋ:
1 E aconteceu que, quando Jesus concluiu todos esses discursos, disse aos seus discípulos:
2 «Nəncərɛ a kɔ mata mɛrəŋ mendecepər-ɛ, kəsata ka Kəcepər ka Mɛlɛkɛ Medif kəŋyi. Andebɛr Wan ka Wərkun afum dəwaca ntɛ tɔŋsɔŋɛ ŋacaŋ kɔ tɔk yɛpəmpəl kəroŋ mɔ.
2 Bem sabeis que, daqui a dois dias, é a Páscoa, e o Filho do Homem será entregue para ser crucificado.
3 Aloŋnɛ apɔŋ kɔ abeki aSuyif ŋandekɔloŋkanɛ nde kəlɔ kəpɔŋ ka wəloŋnɛ wəpɔŋ nwɛ aŋwe Kayif mɔ,
3 Depois, os príncipes dos sacerdotes, e os escribas, e os anciãos do povo reuniram-se na sala do sumo sacerdote, o qual se chamava Caifás,
4 ŋatəŋnɛ kəsumpər Yesu cəpənpən disrɛ ŋadif kɔ.
4 e consultaram-se mutuamente para prenderem Jesus com dolo e o matarem.
5 Ti disrɛ kɔ ŋalokɛnɛ: «Ta pasumpər kɔ kəsata disrɛ ta tedesɔŋɛ pidikcɛ pedeyi afum dacɔ.»
5 Mas diziam: Não durante a festa, para que não haja alvoroço entre o povo.
6 Ntɛ Yesu ɛnayi Betani ndena Simɔŋ wəcunɛ sen,
6 E, estando Jesus em Betânia, em casa de Simão, o leproso,
7 kɔ wəran wəlɔma ɔlɔtərnɛ Yesu. Wəran nwɛ pətɔmpər tɔkɔbɔ pa alabatər pɛlarɛ labundɛ da nar tɛp ndɛ deyeŋk kəway mɔ, Yesu pəyi dɛmɛsa kɔ wəran nwɛ ender pəloŋər kɔ labundɛ ndɛ fəp dəromp.
7 aproximou-se dele uma mulher com um vaso de alabastro, com unguento de grande valor, e derramou-lho sobre a cabeça, quando ele estava assentado à mesa.
8 Kɔ pəntɛlɛ acɛpsɛ a Yesu darəŋ alɔma, kɔ ŋayifnɛ: «Ta ake tɔ wəran wəkawɛ ɛləsərɛ-ləsərɛ labundɛ dandɛ-ɛ?
8 E os seus discípulos, vendo isso, indignaram-se, dizendo: Por que este desperdício?
9 Anatam di kəcaməs kəway kəyeŋki, pasɔŋ pəsam papɔkɔ atɔyɔ daka.»
9 Pois este unguento podia vender-se por grande preço e dar-se o dinheiro aos pobres.
10 Mba kɔ Yesu oloku: «Nəce kɔ! Ta ake tɔ nəŋnalɛ kɔ-ɛ? Tɔyɔ tɔtɔt t'ɔyɔ nnɔ ina iyi mɔ.
10 Jesus, porém, conhecendo isso, disse-lhes: Por que afligis esta mulher? Pois praticou
11 Atɔyɔ daka, ŋayi nu dacɔ tɛm fəp. Mba ina, nəfɔdey'em tɛm fəp.
11 Porquanto sempre tendes convosco os pobres, mas a mim não me haveis de ter sempre.
12 Ntɛ oloŋər im labundɛ dandɛ dəris mɔ, kəbel kem k'eyi kəlompəs a pacwup ki.
12 Ora, derramando ela este unguento sobre o meu corpo, fê-lo preparando-me para o meu sepultamento.
13 Kance icloku nu: Nnɔ o nnɔ andedəŋk Kibaru Kətɔt kaŋkɛ doru dandɛ kɔrkɔr mɔ, aŋloku sɔ tɔyɔ tɔtɔt ntɛ wəran wəkawɛ ɔyɔ mɔ kəcɛm-cɛməs ka doru.»
13 Em verdade vos digo que, onde quer que este evangelho for pregado, em todo o mundo, também será referido o que ela fez para memória sua.
14 Wəkin acɛpsɛ a Yesu darəŋ wəco kɔ mɛrəŋ dacɔ, nwɛ ancwe Yudas wəka dare da Keriyot, ɔŋkɔ nde abɛ a aloŋnɛ ŋayi mɔ,
14 Então, um dos doze, chamado Judas Iscariotes, foi ter com os príncipes dos sacerdotes
15 kəkɔyif ŋa: «Kɔ tɔyɔnɛ ilɛk Yesu ibɛr nu dəwaca-ɛ, pəsam cəke pɔ nəndesɔŋ im-ɛ?» Kɔ abɛ aŋɛ ŋalɔm gbeti gbəleŋ wəco maas (30), kɔ ŋasɔŋ kɔ.
15 e disse: Que me quereis dar, e eu vo-lo entregarei? E eles lhe pesaram trinta moedas de prata.
16 Kɔ Yudas ɛyɛfɛ oŋ kətɛn tɔyɔ ntɛ endebɛrɛ Yesu abɛ akakɔ dəwaca mɔ.
16 E, desde então, buscava oportunidade para o entregar.
17 Dɔsɔk dɔcɔkɔ-cɔkɔ da kəsata ka Cəcom Cətɔnɔŋkəl Lebin, acɛpsɛ a Yesu darəŋ ŋayif kɔ: «Deke məfaŋ səkɔlomps'am yeri ya kəsata ka Kəcepər ka Mɛlɛkɛ Medif-ɛ?»
17 E, no primeiro dia da Festa dos Pães Asmos, chegaram os discípulos junto de Jesus, dizendo: Onde queres que preparemos a comida da Páscoa?
18 Kɔ Yesu oloku: «Nəkɔ nəbɛrɛ dare ndena fum wəlɔma, nəloku kɔ: ‹Wətəksɛ kosu oloku: Tɛm tem tɔlɔtərnɛ, nnɔ ndaram indecepərɛnɛ kəsata ka Kəcepər ka Mɛlɛkɛ Medif kɔ acɛpsɛ em darəŋ.›»
18 E ele disse: Ide à cidade a
19 Kɔ acɛpsɛ a Yesu darəŋ ŋayɔ tɔkɔ ɛnasom ŋa mɔ, kɔ ŋalompəs yeri ya kəsata kaŋkɔ.
19 E os discípulos fizeram como Jesus lhes ordenara e prepararam a Páscoa.
20 Ntɛ dɔfɔy dɛmbəp mɔ,Yesu ŋandɛ dɛmɛsa kɔ acɛpsɛ ɔn darəŋ aŋɛ wəco kɔ mɛrəŋ.
20 E, chegada a tarde, assentou-se à mesa com os doze.
21 Ŋayi kədi yeri, kɔ Yesu oloku: «Kance icloku nu: Wəkin nu dacɔ, endebɛr im aterɛnɛ em dəwaca.»
21 E, enquanto eles comiam, disse: Em verdade vos digo que um de vós me há de trair.
22 Kɔ dis dɛndɛncɛ ŋa kɔ ŋamɔncnɛ, kɔ ŋayɛfɛ kəyifət Yesu: «Mariki, in'ɔfɔ ba?»
22 E eles, entristecendo-se muito, começaram um por um a dizer-lhe: Porventura, sou eu, Senhor?
23 Kɔ Yesu oloku: Nwɛ səmbɛr waca dap din disrɛ kədi yeri mɔ endebɛr im aterɛnɛ em dəwaca.
23 E ele, respondendo, disse: O que mete comigo a mão no prato, esse me há de trair.
24 Wan ka Wərkun endefi pəmɔ tɔkɔ ancic ti mɔ. Mba pəlɛc pere peyi wərkun wəkawɛ endebɛr Wan ka Wərkun aterɛnɛ ɔn dəwaca mɔ! Kənatɔkom ka wərkun wəkawɛ kənatam kətesɛ kɔ!»
24 Em verdade o Filho do Homem vai, como acerca dele está escrito, mas ai daquele homem por quem o Filho do Homem é traído! Bom seria para esse homem se não houvera nascido.
25 Yudas nwɛ ɛnayi kəyɔ Yesu cəpənpən mɔ, eyif Yesu: «Wətəksɛ, in'ɔfɔ ba?» Kɔ Yesu oluksɛ kɔ: «Mən'oloku ti.»
25 E, respondendo Judas, o que o traía, disse: Porventura, sou eu, Rabi? Ele disse: Tu o disseste.
26 Ntɛ ŋancdi yeri mɔ, kɔ Yesu ɛlɛk kəcom, k'eyif Kanu barka, k'entepi ki k'ɔsɔŋəs acɛpsɛ ɔn darəŋ pəcloku: «Nəbaŋ nəsɔm kəcom kaŋkɛ, dis dem dɔ.»
26 Enquanto comiam, Jesus tomou o pão, e, abençoando- o, o partiu, e o deu aos discípulos, e disse: Tomai, comei, isto é o meu corpo.
27 K'ɛlɛk sɔ tɔmbəl ta wɛn, ntɛ elip kəyif Kanu barka mɔ, k'ɔsɔŋ ŋa pəcloku: «Nəmun wɛn wawɛ fəp,
27 E, tomando o cálice e dando graças, deu-lho, dizendo: Bebei dele todos.
28 mecir mem mɔ, mmɛ aloŋɛ kəcaŋəs ka danapa da Kanu kɔ kənay ka afum teta kəŋaŋnɛnɛ ka kiciya mɔ.
28 Porque isto é o meu sangue, o Novo Testamento, que é derramado por muitos, para remissão dos pecados.
29 Kance icloku nu: Ifɔsɔmun wɛn haŋ dɔsɔk ndɛ indegbɔkərɛ sɔ kəmun wi kɔ nəna, nde dɛbɛ da Papa kem mɔ.»
29 E digo-vos que, desde agora, não beberei deste fruto da vide até àquele Dia em que o beba de novo convosco no Reino de meu Pai.
30 Ntɛ ŋalip kəleŋəs meleŋ mokor-korɛ Kanu mɔ, Yesu kɔ acɛpsɛ ɔn darəŋ ŋawurnɛ ntende kəca ka tɔrɔ ta Tɔk ya Olif.
30 E, tendo cantado um hino, saíram para o monte das Oliveiras.
31 Ntɛ Yesu kɔ acɛpsɛ ɔn darəŋ ŋambəp tɔrɔ tatɔkɔ mɔ, k'oloku ŋa: «Nəna akaŋɛ fəp nəndelukus im darəŋ, bawo Yecicəs Yosoku yoloku: ‹Indesut wəkɛk, ŋkesiya yɔcɔl yɛsamsər.›
31 Então, Jesus lhes disse: Todos vós esta noite vos escandalizareis em mim, porque está escrito: Ferirei o pastor, e as ovelhas do rebanho se dispersarão.
32 Mba k'indefɔtɛ afi dacɔ-ɛ, indekɔkar nu Kalile.»
32 Mas, depois de eu ressuscitar, irei adiante de vós para a Galileia.
33 Kɔ Piyɛr oloku kɔ: «Ali fəp fəlukus əm darəŋ, ina ifɔlukus əm darəŋ.»
33 Mas Pedro, respondendo, disse-lhe: Ainda que todos se escandalizem em ti, eu nunca me escandalizarei.
34 Kɔ Yesu oloku Piyɛr: «Kance, iclok'əm, pibi pampɛ yati, məndegbɛkəl kəcər'em kəmaas a kicipi kəccam.»
34 Disse-lhe Jesus: Em verdade te digo que, nesta mesma noite, antes que o galo cante, três vezes me negarás.
35 Mba Piyɛr pəcgbɛkəl ti: «Ali səcfi kɔ məna, ifɔgbɛkəl a incər'am.» Acɛpsɛ a Yesu darəŋ akɔ fəp toloku tin tayi tɔ ŋancloku.
35 Disse-lhe Pedro: Ainda que me seja necessário morrer contigo, não te negarei. E todos os discípulos disseram o mesmo.
36 Ti disrɛ kɔ Yesu ender kɔ acɛpsɛ ɔn darəŋ nde kəfo nkɛ aŋwe Ketsemane mɔ, k'oloku acɛpsɛ ɔn darəŋ: «Nəndɛ nnɔ, ibɔlɛ nu pipic itola Kanu.»
36 Então, chegou Jesus com eles a um lugar chamado Getsêmani e disse a seus discípulos: Assentai-vos aqui, enquanto vou além orar.
37 Kɔ Yesu ɛlɛkɛnɛ Piyɛr kɔ awut a Sebede mɛrəŋ, ntɛ dis dɛndɛncɛ Yesu kɔ abəkəc ŋɛlɛcɛ-lɛcɛ kɔ mɔ,
37 E, levando consigo Pedro e os dois filhos de Zebedeu, começou a entristecer-se e a angustiar-se muito.
38 k'oloku ŋa: «Abəkəc ŋɛnaŋkanɛ kədɛnc'em pəmɔ ifi. Nəyi nnɔ, ta padirɛ!»
38 Então, lhes disse: A minha alma está cheia de tristeza até à morte; ficai aqui e vigiai comigo.
39 Kɔ Yesu ɔmbɔlɛnɛ ŋa pipic, k'ontotnɛ k'ɛmbɛlkər kəcəp tobu dəntɔf, k'ontola ntɛ: «Papa kem, kɔ tɔyɔnɛ məwosɛ ti-ɛ, məbɔlɛn'em tɔmbəl pa kətɔrəs pampɛ! Mba bafɔ tɔkɔ ifaŋ ti mɔ, mba tɔkɔ məna Papa məfaŋ ti mɔ.»
39 E, indo um pouco adiante, prostrou-se sobre o seu rosto, orando e dizendo: Meu Pai, se é possível, passa de mim este cálice; todavia, não seja como eu quero, mas como tu
40 Kɔ Yesu ender pəbəp acɛpsɛ ɔn darəŋ ŋacdirɛ. K'eyif Piyɛr: «Nəntam fɛ kətɔdirɛ kɔ ina ali dec din ba?
40 E, voltando para os seus discípulos, achou-os adormecidos; e disse a Pedro: Então, nem uma hora pudeste vigiar comigo?
41 Ta nədirɛ, nətola Kanu ntɛ tɔŋsɔŋɛ ta nəmbɛrɛ kəwakəs nkɛ kəŋsɔŋɛ nu kəyɔ mes mɛlɛc mɔ. Pəmbas mera yonu kəyɔ pətɔt, mba nəyɔ fɛ sɔkət kəyɔ ti.»
41 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação; na verdade, o espírito
42 Kɔ Yesu ɔmbɔlɛ sɔ ta mɛrəŋ k'ontola Kanu ntɛ: «Papa kem, kɔ tɔyɔnɛ a tɔmbəl pampɛ pɔfɔbɔlɛ ta imun pi-ɛ, awa, tɛfaŋ tam teyi!»
42 E, indo segunda vez, orou, dizendo: Meu Pai, se este cálice não pode passar de mim sem eu o beber, faça-se a tua vontade.
43 Kɔ Yesu olukus, k'ender pəbəp acɛpsɛ ɔn darəŋ ŋacdɔŋəs, ntɛ fɔr yɛnalɔl ŋa mɔ.
43 E, voltando, achou-os outra vez adormecidos, porque os seus olhos estavam carregados.
44 Kɔ Yesu ɛsak ŋa k'ɔmbɔlɛ sɔ, k'ontola sɔ Kanu ta maas, pəcgbɔkərɛ sɔ moloku min mayi.
44 E, deixando-os de novo, foi orar pela terceira vez, dizendo as mesmas palavras.
45 Kɔ Yesu oluksərnɛ nnɔ acɛpsɛ ɔn darəŋ ŋayi mɔ, k'ɛŋgbəŋ-gbəŋər ŋa: «Nəndirɛ sɔ, kəŋesəm kɔ nəndɛ! Nəcəŋkəl: Tɛm tɛmbəp, ambɛr Wan ka Wərkun aciya dəwaca!
45 Então, chegou junto dos seus discípulos e disse-lhes: Dormi, agora, e repousai; eis que é chegada a hora, e o Filho do Homem será entregue nas mãos dos pecadores.
46 Nəyɛfɛ, paŋkɔn! Bawo nwɛ eyi kəbɛr im afum dəwaca mɔ, ɔlɔtərnɛ.»
46 Levantai-vos, partamos; eis que é chegado o que me trai.
47 Yesu pəsɔrɔlok-loku, gbəncana babɔkɔ kɔ Yudas nwɛ ɛnayi acɛpsɛ a Yesu aŋɛ wəco kɔ mɛrəŋ dacɔ mɔ, ender pəsolɛ kənay ka afum alarəm aŋɛ ŋanatɔmpər-tɔmpər sakma kɔ tɔk yosutnɛnɛ mɔ. Aloŋnɛ apɔŋ kɔ abeki aSuyif ŋanasom ŋa.
47 E, estando ele ainda a falar, eis que chegou Judas, um dos doze, e com ele, grande multidão com espadas e porretes, vinda da parte dos príncipes dos sacerdotes e dos anciãos do povo.
48 Yudas nwɛ ɛncbɛr Yesu aterɛnɛ ɔn dəwaca mɔ, ɛnasɔŋ asɔdar tɛməncɛ ntɛ: «Nwɛ iŋkɔcup mɔ, nkɔn ɔfɔ wəkakɔ. Nəsumpər kɔ.»
48 E o traidor tinha-lhes dado um sinal, dizendo: O que eu beijar é esse; prendei-o.
49 Gbəncana babɔkɔ kɔ Yudas ender, k'ɔlɔtərnɛ Yesu, k'ewe kɔ: «Iyif əm, Wətəksɛ,» k'oncup kɔ.
49 E logo, aproximando-se de Jesus, disse: Eu te saúdo, Rabi. E beijou-o.
50 Kɔ Yesu oloku kɔ: «Wanapa, ntɛ mənder kəyɔ mɔ, məyɔ ti.» Kɔ afum akakɔ ŋancɔŋnɛ kɔ ŋantəpsər Yesu waca, kɔ ŋasumpər kɔ.
50 Jesus, porém, lhe disse: Amigo, a que vieste? Então, aproximando-se eles, lançaram mão de Jesus e o prenderam.
51 Gbəncana babɔkɔ kɔ wəkin asol a Yesu dacɔ, owurɛ dakma k'ɛncɛp wəcar ka wəloŋnɛ wəpɔŋ aləŋəs, k'eŋgbinti ŋi.
51 E eis que um dos que estavam com Jesus, estendendo a mão, puxou da espada e, ferindo o servo do sumo sacerdote, cortou-lhe uma orelha.
52 Kɔ Yesu oloku kɔ: «Məluksɛ dakma dam dobom, bawo nwɛ o nwɛ endeyɛfərɛnɛ dakma mɔ, dakma dendedif kɔ.
52 Então, Jesus disse-lhe: Mete no seu lugar a tua espada, porque todos os que lançarem mão da espada à espada morrerão.
53 Məncɛm-cɛmnɛ a ifɔtam kəwe Papa kem nwɛ ɛntam kəkɛr'em mɛlɛkɛ asɔdar alarəm cəgba wəco kɔ mɛrəŋ ca wul kɔ wul ba?
53 Ou pensas tu que eu não poderia, agora, orar a meu Pai e que ele não me daria mais de doze legiões de anjos?
54 Cəke cɔ Yecicəs Yosoku yɛntam kəlarɛ-ɛ? Bawo yɛnaloku a tantɛ tɔ pəmar mes mamɛ medecepər?»
54 Como,
55 Gbəncana babɔkɔ bɔ Yesu ɛnaloku kənay kaŋkɔ: «Nəwur kədesumpər im, nətɔmpər-tɔmpər sakma kɔ tɔk yosutnɛnɛ pəmɔ ntɛ iŋyɔnɛ kalbante mɔ. Dɔsɔk o dɔsɔk inder indɛ nde kəlɔ kəpɔŋ ka Kanu ictəksɛ ta nənder nəsumpər im-ɛ.
55 Então, disse Jesus à multidão: Saístes, como para um salteador, com espadas e porretes, para me prender? Todos os dias me assentava junto de vós, ensinando no templo, e não me prendestes.
56 Mba mamɛ fəp meyi ntɛ tɔŋsɔŋɛ Yecicəs ya sayibɛ yɛlarɛ mɔ. Kɔ acɛpsɛ darəŋ ŋasak Yesu kɔ ŋayɛksɛ.
56 Mas tudo isso aconteceu para que se cumpram as Escrituras dos profetas. Então, todos os discípulos, deixando-o, fugiram.
57 Afum aŋɛ ŋanasumpər Yesu mɔ ŋaŋkekərɛ kɔ ndena wəloŋnɛ wəpɔŋ Kayif, dəndo atəksɛ sariyɛ kɔ abeki aSuyif ŋanabəpsɛnɛ.
57 E os que prenderam Jesus o conduziram à casa do sumo sacerdote Caifás, onde os escribas e os anciãos estavam reunidos.
58 Piyɛr ɛnacəmɛ Yesu darəŋ pəbɔlɛ haŋ nde abaŋka ŋa kəlɔ ka wəloŋnɛ wəpɔŋ. Kɔ Piyɛr ɛmbɛrɛ dəsaŋka k'ɔŋkɔ pəndɛ k'abum a kəlɔ ka wəloŋnɛ Kayif kəsək pəckɔkcɛ ntɛ mes ma Yesu mendekɔlip mɔ.
58 E Pedro o seguiu de longe até ao pátio do sumo sacerdote e, entrando, assentou-se entre os criados, para ver o fim.
59 Aloŋnɛ apɔŋ k'aboc kiti aSuyif fəp ŋanctɛn yem nyɛ ŋantam kəyemsɛnɛ Yesu, ntɛ tɔŋsɔŋɛ padif kɔ mɔ.
59 Ora, os príncipes dos sacerdotes, e os anciãos, e todo o conselho buscavam falso testemunho contra Jesus, para poderem dar-lhe a morte,
60 Mba ŋanasɔtɔ fɛ, ali ntɛ sede alarəm ŋanader ŋaboncɛ kɔ yem mɔ. Tɛlpəs kɔ sede mɛrəŋ sənder,
60 e não o achavam, apesar de se apresentarem muitas testemunhas falsas, mas, por fim, chegaram duas
61 nsɛ sənaloku: «Yesu oloku: ‹Intam kəcekəli kəlɔ kəpɔŋ ka Kanu, icəmbər sɔ ki mata maas disrɛ.›»
61 e disseram: Este disse: Eu posso derribar o templo de Deus e reedificá-lo em três dias.
62 Kɔ wəloŋnɛ wəpɔŋ ɛyɛfɛ k'eyif Yesu: «Məfɔluksɛ su tɔlɔm o tɔlɔm ba? Cəke cɔ məŋloku teta moloku ma sede mmɛ akaŋɛ ŋambonc am mɔ?»
62 E, levantando-se o sumo sacerdote, disse-lhe: Não respondes coisa alguma ao que estes depõem contra ti?
63 Mba kɔ Yesu ɛncaŋk. Kɔ wəloŋnɛ wəpɔŋ oloku kɔ: «Tewe ta Kanu nkɛ kəyi mɔ, məloku su kɔ tɔyɔnɛ mən'ɔyɔnɛ Krist, Wan ka Kanu-ɛ.»
63 E Jesus, porém, guardava silêncio. E, insistindo o sumo sacerdote, disse-lhe: Conjuro-te pelo Deus vivo que nos digas se tu és o Cristo, o Filho de Deus.
64 Kɔ Yesu oluksɛ kɔ: «Mən’oloku ti. Mba icloku nu, kəyɛfɛ oŋ ndɛkəl, nəndenəŋk Wan ka Wərkun pəndɛ kəca kətɔt ka Kanu nkɛ kəntam mes fəp mɔ, pəcder nɔrɔ da debeki dɔn disrɛ kəp ka dəKɔm kəroŋ.»
64 Disse-lhes Jesus: Tu em breve o Filho do Homem assentado à direita do Todo-Poderoso e vindo sobre as nuvens do céu.
65 Kɔ wəloŋnɛ wəpɔŋ ɛwal-wali yamos yɔn pəcloku: «Ɔlɔməs Kanu! Sede səre sɔ pəmar payif-ɛ? Nəne tɔkɔ ontubcɛnɛnɛ Kanu mɔ, kəlɔməs ka Kanu kɔ.
65 Então, o sumo sacerdote rasgou as suas vestes, dizendo: Blasfemou; para que precisamos ainda de testemunhas? Eis que bem ouvistes, agora, a sua blasfêmia.
66 Cəke cɔ nəncɛm-cɛmnɛ-ɛ?» Kɔ ŋaluksɛ moloku: «Mɛnɛ padif kɔ.»
66 Que vos parece? E eles, respondendo, disseram: É réu de morte.
67 Ti disrɛ kɔ ŋayukər Yesu lin dəkəro, kɔ ŋantiməs kɔ ŋkulma, alɔma ŋacsut kɔ waca dəkanca, ŋacloku:
67 Então, cuspiram-lhe no rosto e lhe davam murros, e outros o esbofeteavam,
68 «Krist wəyɛk-yɛk wəka Kanu, məboncər su ma, nwɛ osut əm mɔ!»
68 dizendo: Profetiza-nos, Cristo, quem é o que te bateu?
69 Piyɛr pəndɛ nde dabaŋka, kɔ wəcar wəyecəra wəlɔma ɔlɔtərnɛ kɔ, k'oloku: «Məna wəkakɔ məndɛ mɔ, nən'ɛnayi kɔ Yesu wəka Kalile.»
69 Ora, Pedro estava assentado fora, no pátio; e, aproximando-se dele uma criada, disse: Tu também estavas com Jesus, o galileu.
70 Mba kɔ Piyɛr ɛŋgbɛkəl ti afum fəp fɔr kiriŋ, pəcloku: «Ina, incərɛ fɛ ntɛ məna məfaŋ kəloku mɔ.»
70 Mas ele negou diante de todos, dizendo: Não sei o que dizes.
71 Ntɛ nkɔn Piyɛr ɔnckɔ dəkusuŋka kəwur mɔ, kɔ wəran wəlɔma ɛnəŋk kɔ sɔ, k'oloku afum akɔ ŋanayi dənda mɔ: «Wəkawɛ, ŋa ŋanayi kɔ Yesu wəka Nasarɛt.»
71 E, saindo para o vestíbulo, outra criada o viu e disse aos que ali estavam: Este também estava com Jesus, o Nazareno.
72 Kɔ Piyɛr ɛŋgbɛkəl sɔ tatɔkɔ k'ɛndɛrəm: «Incərɛ fɛ wərkun wəkawɛ!»
72 E ele negou outra vez, com juramento: Não conheço tal homem.
73 Pəwon fɛ akɔ ŋanacəmɛ di mɔ ŋalɔtərnɛ Piyɛr kɔ ŋayif kɔ: «Məna sɔ afum akaŋɛ ŋɔ nəyi, tolok-loku tam tementər ti.»
73 E, logo depois, aproximando-se os que ali estavam, disseram a Pedro: Verdadeiramente, também tu és deles, pois a tua fala te denuncia.
74 Kɔ Piyɛr ɛyɛfɛ kədɛrəm: «Kanu kətɔrəs im kɔ pəyɔnɛ a kəyemɛ k'indɛ-ɛ! Incərɛ fɛ fum wəkawɛ nəŋle mɔ!» Gbəncana babɔkɔ kɔ kicipi kəncam.
74 Então, começou ele a praguejar e a jurar, dizendo: Não conheço esse homem. E imediatamente o galo cantou.
75 Kɔ Piyɛr ɛncɛm-cɛmnɛ moloku mɔkɔ Yesu ɛnaloku kɔ mɔ: «Məndegbɛkəl kətɔcər'em kəmaas a kicipi kəccam.» Kɔ Piyɛr owur dabaŋka k'ombok belbel.
75 E lembrou-se Pedro das palavras de Jesus, que lhe dissera: Antes que o galo cante, três vezes me negarás. E, saindo dali, chorou amargamente.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.