Mateus 26
Kitabu ka Kanu (BSP) vs ARIB
1 Ntɛ Yesu elip kəloku moloku mamɛ mɔ, k'oloku acɛpsɛ ɔn darəŋ:
1 E havendo Jesus concluído todas estas palavras, disse aos seus discípulos:
2 «Nəncərɛ a kɔ mata mɛrəŋ mendecepər-ɛ, kəsata ka Kəcepər ka Mɛlɛkɛ Medif kəŋyi. Andebɛr Wan ka Wərkun afum dəwaca ntɛ tɔŋsɔŋɛ ŋacaŋ kɔ tɔk yɛpəmpəl kəroŋ mɔ.
2 Sabeis que de hoje a dois dias celebrar-se-á a páscoa, e o Filho do homem será entregue para ser crucificado.
3 Aloŋnɛ apɔŋ kɔ abeki aSuyif ŋandekɔloŋkanɛ nde kəlɔ kəpɔŋ ka wəloŋnɛ wəpɔŋ nwɛ aŋwe Kayif mɔ,
3 Depois se reuniram os principais sacerdotes e os anciãos do povo no pátio da casa do sumo sacerdote, chamado Caifás;
4 ŋatəŋnɛ kəsumpər Yesu cəpənpən disrɛ ŋadif kɔ.
4 e deliberaram prender a Jesus à traição e tirar-lhe a vida.
5 Ti disrɛ kɔ ŋalokɛnɛ: «Ta pasumpər kɔ kəsata disrɛ ta tedesɔŋɛ pidikcɛ pedeyi afum dacɔ.»
5 Mas diziam: Durante a festa, não; para que não haja tumulto entre o povo.
6 Ntɛ Yesu ɛnayi Betani ndena Simɔŋ wəcunɛ sen,
6 Estando Jesus em Betânia, em casa de Simão, o leproso,
7 kɔ wəran wəlɔma ɔlɔtərnɛ Yesu. Wəran nwɛ pətɔmpər tɔkɔbɔ pa alabatər pɛlarɛ labundɛ da nar tɛp ndɛ deyeŋk kəway mɔ, Yesu pəyi dɛmɛsa kɔ wəran nwɛ ender pəloŋər kɔ labundɛ ndɛ fəp dəromp.
7 chegou-se a ele uma mulher que trazia um vaso de alabastro com precioso perfume, e lho derramou sobre a cabeça, quando ele estava à mesa.
8 Kɔ pəntɛlɛ acɛpsɛ a Yesu darəŋ alɔma, kɔ ŋayifnɛ: «Ta ake tɔ wəran wəkawɛ ɛləsərɛ-ləsərɛ labundɛ dandɛ-ɛ?
8 Vendo isto, seus discípulos indignaram-se e disseram:
9 Anatam di kəcaməs kəway kəyeŋki, pasɔŋ pəsam papɔkɔ atɔyɔ daka.»
9 Para que este desperdício? Pois o perfume podia ser vendido por muito dinheiro, e ser este dado aos pobres.
10 Mba kɔ Yesu oloku: «Nəce kɔ! Ta ake tɔ nəŋnalɛ kɔ-ɛ? Tɔyɔ tɔtɔt t'ɔyɔ nnɔ ina iyi mɔ.
10 Mas Jesus, percebendo isto, disse-lhes: Por que molestais essa mulher? ela me fez uma boa obra.
11 Atɔyɔ daka, ŋayi nu dacɔ tɛm fəp. Mba ina, nəfɔdey'em tɛm fəp.
11 Pois os pobres sempre os tendes convosco, mas a mim nem sempre me tendes;
12 Ntɛ oloŋər im labundɛ dandɛ dəris mɔ, kəbel kem k'eyi kəlompəs a pacwup ki.
12 derramando ela este perfume sobre o meu corpo, fê-lo para a minha sepultura.
13 Kance icloku nu: Nnɔ o nnɔ andedəŋk Kibaru Kətɔt kaŋkɛ doru dandɛ kɔrkɔr mɔ, aŋloku sɔ tɔyɔ tɔtɔt ntɛ wəran wəkawɛ ɔyɔ mɔ kəcɛm-cɛməs ka doru.»
13 Em verdade vos digo que onde quer que for pregado em todo o mundo este Evangelho, será também contado para memória sua o que ela fez.
14 Wəkin acɛpsɛ a Yesu darəŋ wəco kɔ mɛrəŋ dacɔ, nwɛ ancwe Yudas wəka dare da Keriyot, ɔŋkɔ nde abɛ a aloŋnɛ ŋayi mɔ,
14 Então um dos doze, chamado Judas Iscariotes, foi ter com os principais sacerdotes,
15 kəkɔyif ŋa: «Kɔ tɔyɔnɛ ilɛk Yesu ibɛr nu dəwaca-ɛ, pəsam cəke pɔ nəndesɔŋ im-ɛ?» Kɔ abɛ aŋɛ ŋalɔm gbeti gbəleŋ wəco maas (30), kɔ ŋasɔŋ kɔ.
15 e lhes disse: Que me quereis dar e eu vo-lo entregarei? Eles lhe pesaram trinta moedas de prata.
16 Kɔ Yudas ɛyɛfɛ oŋ kətɛn tɔyɔ ntɛ endebɛrɛ Yesu abɛ akakɔ dəwaca mɔ.
16 Desde então Judas buscava oportunidade para o entregar.
17 Dɔsɔk dɔcɔkɔ-cɔkɔ da kəsata ka Cəcom Cətɔnɔŋkəl Lebin, acɛpsɛ a Yesu darəŋ ŋayif kɔ: «Deke məfaŋ səkɔlomps'am yeri ya kəsata ka Kəcepər ka Mɛlɛkɛ Medif-ɛ?»
17 Ora, no primeiro dia dos pães ázimos, vieram os discípulos a Jesus, e perguntaram: Onde queres que façamos os preparativos para comeres a páscoa?
18 Kɔ Yesu oloku: «Nəkɔ nəbɛrɛ dare ndena fum wəlɔma, nəloku kɔ: ‹Wətəksɛ kosu oloku: Tɛm tem tɔlɔtərnɛ, nnɔ ndaram indecepərɛnɛ kəsata ka Kəcepər ka Mɛlɛkɛ Medif kɔ acɛpsɛ em darəŋ.›»
18 Respondeu-lhes: Ide à cidade ter com certo homem, e dizei-lhe que o Mestre diz: O meu tempo está próximo; em tua casa celebrarei a páscoa com meus discípulos.
19 Kɔ acɛpsɛ a Yesu darəŋ ŋayɔ tɔkɔ ɛnasom ŋa mɔ, kɔ ŋalompəs yeri ya kəsata kaŋkɔ.
19 Eles fizeram como Jesus lhes havia ordenado, e prepararam a páscoa.
20 Ntɛ dɔfɔy dɛmbəp mɔ,Yesu ŋandɛ dɛmɛsa kɔ acɛpsɛ ɔn darəŋ aŋɛ wəco kɔ mɛrəŋ.
20 À tarde estava ele sentado à mesa com os doze discípulos.
21 Ŋayi kədi yeri, kɔ Yesu oloku: «Kance icloku nu: Wəkin nu dacɔ, endebɛr im aterɛnɛ em dəwaca.»
21 Enquanto comiam, declarou Jesus: Em verdade vos digo que um de vós me trairá.
22 Kɔ dis dɛndɛncɛ ŋa kɔ ŋamɔncnɛ, kɔ ŋayɛfɛ kəyifət Yesu: «Mariki, in'ɔfɔ ba?»
22 Eles, muitíssimo contristados, começaram um por um a perguntar-lhe: Porventura sou eu, Senhor?
23 Kɔ Yesu oloku: Nwɛ səmbɛr waca dap din disrɛ kədi yeri mɔ endebɛr im aterɛnɛ em dəwaca.
23 Ele respondeu: O que põe comigo a mão no prato, esse é o que me trairá.
24 Wan ka Wərkun endefi pəmɔ tɔkɔ ancic ti mɔ. Mba pəlɛc pere peyi wərkun wəkawɛ endebɛr Wan ka Wərkun aterɛnɛ ɔn dəwaca mɔ! Kənatɔkom ka wərkun wəkawɛ kənatam kətesɛ kɔ!»
24 O Filho do homem vai-se, segundo está escrito a seu respeito, mas ai daquele por quem o Filho do homem é traído! melhor fora para esse homem se não houvesse nascido.
25 Yudas nwɛ ɛnayi kəyɔ Yesu cəpənpən mɔ, eyif Yesu: «Wətəksɛ, in'ɔfɔ ba?» Kɔ Yesu oluksɛ kɔ: «Mən'oloku ti.»
25 Judas, que o traiu, perguntou: Porventura sou eu, Mestre? Respondeu-lhe Jesus: Tu o disseste.
26 Ntɛ ŋancdi yeri mɔ, kɔ Yesu ɛlɛk kəcom, k'eyif Kanu barka, k'entepi ki k'ɔsɔŋəs acɛpsɛ ɔn darəŋ pəcloku: «Nəbaŋ nəsɔm kəcom kaŋkɛ, dis dem dɔ.»
26 Enquanto comiam, Jesus tomou o pão e, abençoando-o, o partiu e o deu aos discípulos, dizendo: Tomai, comei; isto é o meu corpo.
27 K'ɛlɛk sɔ tɔmbəl ta wɛn, ntɛ elip kəyif Kanu barka mɔ, k'ɔsɔŋ ŋa pəcloku: «Nəmun wɛn wawɛ fəp,
27 Tomando o cálice, rendeu graças e deu-lho, dizendo: Bebei dele todos;
28 mecir mem mɔ, mmɛ aloŋɛ kəcaŋəs ka danapa da Kanu kɔ kənay ka afum teta kəŋaŋnɛnɛ ka kiciya mɔ.
28 porque este é o meu sangue, o sangue da aliança, que é derramado por muitos para remissão de pecados.
29 Kance icloku nu: Ifɔsɔmun wɛn haŋ dɔsɔk ndɛ indegbɔkərɛ sɔ kəmun wi kɔ nəna, nde dɛbɛ da Papa kem mɔ.»
29 Mas digo-vos que desta hora em diante não beberei deste fruto da videira, até aquele dia em que o hei de beber novo convosco no reino de meu Pai.
30 Ntɛ ŋalip kəleŋəs meleŋ mokor-korɛ Kanu mɔ, Yesu kɔ acɛpsɛ ɔn darəŋ ŋawurnɛ ntende kəca ka tɔrɔ ta Tɔk ya Olif.
30 E tendo cantado um hino, saíram para o Monte das Oliveiras.
31 Ntɛ Yesu kɔ acɛpsɛ ɔn darəŋ ŋambəp tɔrɔ tatɔkɔ mɔ, k'oloku ŋa: «Nəna akaŋɛ fəp nəndelukus im darəŋ, bawo Yecicəs Yosoku yoloku: ‹Indesut wəkɛk, ŋkesiya yɔcɔl yɛsamsər.›
31 Então Jesus lhes disse: Todos vós esta noite vos escandalizareis de mim; pois está escrito: Ferirei o pastor, e as ovelhas do rebanho se dispersarão.
32 Mba k'indefɔtɛ afi dacɔ-ɛ, indekɔkar nu Kalile.»
32 Todavia, depois que eu ressurgir, irei adiante de vós para a Galiléia.
33 Kɔ Piyɛr oloku kɔ: «Ali fəp fəlukus əm darəŋ, ina ifɔlukus əm darəŋ.»
33 Mas Pedro, respondendo, disse-lhe: Ainda que todos se escandalizem de ti, eu nunca me escandalizarei.
34 Kɔ Yesu oloku Piyɛr: «Kance, iclok'əm, pibi pampɛ yati, məndegbɛkəl kəcər'em kəmaas a kicipi kəccam.»
34 Disse-lhe Jesus: Em verdade te digo que esta noite, antes que o galo cante três vezes me negarás.
35 Mba Piyɛr pəcgbɛkəl ti: «Ali səcfi kɔ məna, ifɔgbɛkəl a incər'am.» Acɛpsɛ a Yesu darəŋ akɔ fəp toloku tin tayi tɔ ŋancloku.
35 Respondeu-lhe Pedro: Ainda que me seja necessário morrer contigo, de modo algum te negarei. E o mesmo disseram todos os discípulos.
36 Ti disrɛ kɔ Yesu ender kɔ acɛpsɛ ɔn darəŋ nde kəfo nkɛ aŋwe Ketsemane mɔ, k'oloku acɛpsɛ ɔn darəŋ: «Nəndɛ nnɔ, ibɔlɛ nu pipic itola Kanu.»
36 Então foi Jesus com eles a um lugar chamado Getsêmani, e disse aos discípulos: Sentai-vos aqui, enquanto eu vou ali orar.
37 Kɔ Yesu ɛlɛkɛnɛ Piyɛr kɔ awut a Sebede mɛrəŋ, ntɛ dis dɛndɛncɛ Yesu kɔ abəkəc ŋɛlɛcɛ-lɛcɛ kɔ mɔ,
37 E levando consigo Pedro e os dois filhos de Zebedeu, começou a entristecer-se e a angustiar-se.
38 k'oloku ŋa: «Abəkəc ŋɛnaŋkanɛ kədɛnc'em pəmɔ ifi. Nəyi nnɔ, ta padirɛ!»
38 Então lhes disse: A minha alma está triste até a morte; ficai aqui e vigiai comigo.
39 Kɔ Yesu ɔmbɔlɛnɛ ŋa pipic, k'ontotnɛ k'ɛmbɛlkər kəcəp tobu dəntɔf, k'ontola ntɛ: «Papa kem, kɔ tɔyɔnɛ məwosɛ ti-ɛ, məbɔlɛn'em tɔmbəl pa kətɔrəs pampɛ! Mba bafɔ tɔkɔ ifaŋ ti mɔ, mba tɔkɔ məna Papa məfaŋ ti mɔ.»
39 E adiantando-se um pouco, prostrou-se com o rosto em terra e orou, dizendo: Meu Pai, se é possível, passa de mim este cálice; todavia, não seja como eu quero, mas como tu queres.
40 Kɔ Yesu ender pəbəp acɛpsɛ ɔn darəŋ ŋacdirɛ. K'eyif Piyɛr: «Nəntam fɛ kətɔdirɛ kɔ ina ali dec din ba?
40 Voltando para os discípulos, achou-os dormindo; e disse a Pedro: Assim nem uma hora pudestes vigiar comigo?
41 Ta nədirɛ, nətola Kanu ntɛ tɔŋsɔŋɛ ta nəmbɛrɛ kəwakəs nkɛ kəŋsɔŋɛ nu kəyɔ mes mɛlɛc mɔ. Pəmbas mera yonu kəyɔ pətɔt, mba nəyɔ fɛ sɔkət kəyɔ ti.»
41 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação; o espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
42 Kɔ Yesu ɔmbɔlɛ sɔ ta mɛrəŋ k'ontola Kanu ntɛ: «Papa kem, kɔ tɔyɔnɛ a tɔmbəl pampɛ pɔfɔbɔlɛ ta imun pi-ɛ, awa, tɛfaŋ tam teyi!»
42 Retirando-se mais uma vez, orou, dizendo: Pai meu, se este cálice não pode passar sem que eu o beba, faça-se a tua vontade.
43 Kɔ Yesu olukus, k'ender pəbəp acɛpsɛ ɔn darəŋ ŋacdɔŋəs, ntɛ fɔr yɛnalɔl ŋa mɔ.
43 E, voltando outra vez, achou-os dormindo, porque seus olhos estavam carregados.
44 Kɔ Yesu ɛsak ŋa k'ɔmbɔlɛ sɔ, k'ontola sɔ Kanu ta maas, pəcgbɔkərɛ sɔ moloku min mayi.
44 Deixando-os novamente, foi orar terceira vez, repetindo as mesmas palavras.
45 Kɔ Yesu oluksərnɛ nnɔ acɛpsɛ ɔn darəŋ ŋayi mɔ, k'ɛŋgbəŋ-gbəŋər ŋa: «Nəndirɛ sɔ, kəŋesəm kɔ nəndɛ! Nəcəŋkəl: Tɛm tɛmbəp, ambɛr Wan ka Wərkun aciya dəwaca!
45 Então voltou para os discípulos e disse-lhes: Dormi agora e descansai. Eis que é chegada a hora, e o Filho do homem está sendo entregue nas mãos dos pecadores.
46 Nəyɛfɛ, paŋkɔn! Bawo nwɛ eyi kəbɛr im afum dəwaca mɔ, ɔlɔtərnɛ.»
46 Levantai-vos, vamo-nos; eis que é chegado aquele que me trai.
47 Yesu pəsɔrɔlok-loku, gbəncana babɔkɔ kɔ Yudas nwɛ ɛnayi acɛpsɛ a Yesu aŋɛ wəco kɔ mɛrəŋ dacɔ mɔ, ender pəsolɛ kənay ka afum alarəm aŋɛ ŋanatɔmpər-tɔmpər sakma kɔ tɔk yosutnɛnɛ mɔ. Aloŋnɛ apɔŋ kɔ abeki aSuyif ŋanasom ŋa.
47 E estando ele ainda a falar, eis que veio Judas, um dos doze, e com ele grande multidão com espadas e varapaus, vinda da parte dos principais sacerdotes e dos anciãos do povo.
48 Yudas nwɛ ɛncbɛr Yesu aterɛnɛ ɔn dəwaca mɔ, ɛnasɔŋ asɔdar tɛməncɛ ntɛ: «Nwɛ iŋkɔcup mɔ, nkɔn ɔfɔ wəkakɔ. Nəsumpər kɔ.»
48 Ora, o que o traía lhes havia dado um sinal, dizendo: Aquele que eu beijar, esse é: prendei-o.
49 Gbəncana babɔkɔ kɔ Yudas ender, k'ɔlɔtərnɛ Yesu, k'ewe kɔ: «Iyif əm, Wətəksɛ,» k'oncup kɔ.
49 E logo, aproximando-se de Jesus disse: Salve, Rabi. E o beijou.
50 Kɔ Yesu oloku kɔ: «Wanapa, ntɛ mənder kəyɔ mɔ, məyɔ ti.» Kɔ afum akakɔ ŋancɔŋnɛ kɔ ŋantəpsər Yesu waca, kɔ ŋasumpər kɔ.
50 Jesus, porém, lhe disse: Amigo, a que vieste? Nisto, aproximando-se eles, lançaram mão de Jesus, e o prenderam.
51 Gbəncana babɔkɔ kɔ wəkin asol a Yesu dacɔ, owurɛ dakma k'ɛncɛp wəcar ka wəloŋnɛ wəpɔŋ aləŋəs, k'eŋgbinti ŋi.
51 E eis que um dos que estavam com Jesus, estendendo a mão, puxou da espada e, ferindo o servo do sumo sacerdote, cortou-lhe uma orelha.
52 Kɔ Yesu oloku kɔ: «Məluksɛ dakma dam dobom, bawo nwɛ o nwɛ endeyɛfərɛnɛ dakma mɔ, dakma dendedif kɔ.
52 Então Jesus lhe disse: Mete a tua espada no seu lugar; porque todos os que lançarem mão da espada, à espada morrerão.
53 Məncɛm-cɛmnɛ a ifɔtam kəwe Papa kem nwɛ ɛntam kəkɛr'em mɛlɛkɛ asɔdar alarəm cəgba wəco kɔ mɛrəŋ ca wul kɔ wul ba?
53 Ou pensas tu que eu não poderia rogar a meu Pai, e que ele não me mandaria agora mesmo mais de doze legiões de anjos?
54 Cəke cɔ Yecicəs Yosoku yɛntam kəlarɛ-ɛ? Bawo yɛnaloku a tantɛ tɔ pəmar mes mamɛ medecepər?»
54 Como, pois, se cumpririam as Escrituras, que dizem que assim convém que aconteça?
55 Gbəncana babɔkɔ bɔ Yesu ɛnaloku kənay kaŋkɔ: «Nəwur kədesumpər im, nətɔmpər-tɔmpər sakma kɔ tɔk yosutnɛnɛ pəmɔ ntɛ iŋyɔnɛ kalbante mɔ. Dɔsɔk o dɔsɔk inder indɛ nde kəlɔ kəpɔŋ ka Kanu ictəksɛ ta nənder nəsumpər im-ɛ.
55 Disse Jesus à multidão naquela hora: Saístes com espadas e varapaus para me prender, como a um salteador? Todos os dias estava eu sentado no templo ensinando, e não me prendestes.
56 Mba mamɛ fəp meyi ntɛ tɔŋsɔŋɛ Yecicəs ya sayibɛ yɛlarɛ mɔ. Kɔ acɛpsɛ darəŋ ŋasak Yesu kɔ ŋayɛksɛ.
56 Mas tudo isso aconteceu para que se cumprissem as Escrituras dos profetas. Então todos os discípulos, deixando-o fugiram.
57 Afum aŋɛ ŋanasumpər Yesu mɔ ŋaŋkekərɛ kɔ ndena wəloŋnɛ wəpɔŋ Kayif, dəndo atəksɛ sariyɛ kɔ abeki aSuyif ŋanabəpsɛnɛ.
57 Aqueles que prenderam a Jesus levaram-no à presença do sumo sacerdote Caifás, onde os escribas e os anciãos estavam reunidos.
58 Piyɛr ɛnacəmɛ Yesu darəŋ pəbɔlɛ haŋ nde abaŋka ŋa kəlɔ ka wəloŋnɛ wəpɔŋ. Kɔ Piyɛr ɛmbɛrɛ dəsaŋka k'ɔŋkɔ pəndɛ k'abum a kəlɔ ka wəloŋnɛ Kayif kəsək pəckɔkcɛ ntɛ mes ma Yesu mendekɔlip mɔ.
58 E Pedro o seguia de longe até o pátio do sumo sacerdote; e entrando, sentou-se entre os guardas, para ver o fim.
59 Aloŋnɛ apɔŋ k'aboc kiti aSuyif fəp ŋanctɛn yem nyɛ ŋantam kəyemsɛnɛ Yesu, ntɛ tɔŋsɔŋɛ padif kɔ mɔ.
59 Ora, os principais sacerdotes e todo o sinédrio buscavam falso testemunho contra Jesus, para poderem entregá-lo à morte;
60 Mba ŋanasɔtɔ fɛ, ali ntɛ sede alarəm ŋanader ŋaboncɛ kɔ yem mɔ. Tɛlpəs kɔ sede mɛrəŋ sənder,
60 e não achavam, apesar de se apresentarem muitas testemunhas falsas. Mas por fim compareceram duas,
61 nsɛ sənaloku: «Yesu oloku: ‹Intam kəcekəli kəlɔ kəpɔŋ ka Kanu, icəmbər sɔ ki mata maas disrɛ.›»
61 e disseram: Este disse: Posso destruir o santuário de Deus, e reedificá-lo em três dias.
62 Kɔ wəloŋnɛ wəpɔŋ ɛyɛfɛ k'eyif Yesu: «Məfɔluksɛ su tɔlɔm o tɔlɔm ba? Cəke cɔ məŋloku teta moloku ma sede mmɛ akaŋɛ ŋambonc am mɔ?»
62 Levantou-se então o sumo sacerdote e perguntou-lhe: Nada respondes? Que é que estes depõem contra ti?
63 Mba kɔ Yesu ɛncaŋk. Kɔ wəloŋnɛ wəpɔŋ oloku kɔ: «Tewe ta Kanu nkɛ kəyi mɔ, məloku su kɔ tɔyɔnɛ mən'ɔyɔnɛ Krist, Wan ka Kanu-ɛ.»
63 Jesus, porém, guardava silêncio. E o sumo sacerdote disse-lhe: Conjuro-te pelo Deus vivo que nos digas se tu és o Cristo, o Filho do Deus.
64 Kɔ Yesu oluksɛ kɔ: «Mən’oloku ti. Mba icloku nu, kəyɛfɛ oŋ ndɛkəl, nəndenəŋk Wan ka Wərkun pəndɛ kəca kətɔt ka Kanu nkɛ kəntam mes fəp mɔ, pəcder nɔrɔ da debeki dɔn disrɛ kəp ka dəKɔm kəroŋ.»
64 Respondeu-lhe Jesus: É como disseste; contudo vos digo que vereis em breve o Filho do homem assentado à direita do Poder, e vindo sobre as nuvens do céu.
65 Kɔ wəloŋnɛ wəpɔŋ ɛwal-wali yamos yɔn pəcloku: «Ɔlɔməs Kanu! Sede səre sɔ pəmar payif-ɛ? Nəne tɔkɔ ontubcɛnɛnɛ Kanu mɔ, kəlɔməs ka Kanu kɔ.
65 Então o sumo sacerdote rasgou as suas vestes, dizendo: Blasfemou; para que precisamos ainda de testemunhas? Eis que agora acabais de ouvir a sua blasfêmia.
66 Cəke cɔ nəncɛm-cɛmnɛ-ɛ?» Kɔ ŋaluksɛ moloku: «Mɛnɛ padif kɔ.»
66 Que vos parece? Responderam eles: É réu de morte.
67 Ti disrɛ kɔ ŋayukər Yesu lin dəkəro, kɔ ŋantiməs kɔ ŋkulma, alɔma ŋacsut kɔ waca dəkanca, ŋacloku:
67 Então uns lhe cuspiram no rosto e lhe deram socos;
68 «Krist wəyɛk-yɛk wəka Kanu, məboncər su ma, nwɛ osut əm mɔ!»
68 e outros o esbofetearam, dizendo: Profetiza-nos, ó Cristo, quem foi que te bateu?
69 Piyɛr pəndɛ nde dabaŋka, kɔ wəcar wəyecəra wəlɔma ɔlɔtərnɛ kɔ, k'oloku: «Məna wəkakɔ məndɛ mɔ, nən'ɛnayi kɔ Yesu wəka Kalile.»
69 Ora, Pedro estava sentado fora, no pátio; e aproximou-se dele uma criada, que disse: Tu também estavas com Jesus, o galileu.
70 Mba kɔ Piyɛr ɛŋgbɛkəl ti afum fəp fɔr kiriŋ, pəcloku: «Ina, incərɛ fɛ ntɛ məna məfaŋ kəloku mɔ.»
70 Mas ele negou diante de todos, dizendo: Não sei o que dizes.
71 Ntɛ nkɔn Piyɛr ɔnckɔ dəkusuŋka kəwur mɔ, kɔ wəran wəlɔma ɛnəŋk kɔ sɔ, k'oloku afum akɔ ŋanayi dənda mɔ: «Wəkawɛ, ŋa ŋanayi kɔ Yesu wəka Nasarɛt.»
71 E saindo ele para o vestíbulo, outra criada o viu, e disse aos que ali estavam: Este também estava com Jesus, o nazareno.
72 Kɔ Piyɛr ɛŋgbɛkəl sɔ tatɔkɔ k'ɛndɛrəm: «Incərɛ fɛ wərkun wəkawɛ!»
72 E ele negou outra vez, e com juramento: Não conheço tal homem.
73 Pəwon fɛ akɔ ŋanacəmɛ di mɔ ŋalɔtərnɛ Piyɛr kɔ ŋayif kɔ: «Məna sɔ afum akaŋɛ ŋɔ nəyi, tolok-loku tam tementər ti.»
73 E daí a pouco, aproximando-se os que ali estavam, disseram a Pedro: Certamente tu também és um deles pois a tua fala te denuncia.
74 Kɔ Piyɛr ɛyɛfɛ kədɛrəm: «Kanu kətɔrəs im kɔ pəyɔnɛ a kəyemɛ k'indɛ-ɛ! Incərɛ fɛ fum wəkawɛ nəŋle mɔ!» Gbəncana babɔkɔ kɔ kicipi kəncam.
74 Então começou ele a praguejar e a jurar, dizendo: Não conheço esse homem. E imediatamente o galo cantou.
75 Kɔ Piyɛr ɛncɛm-cɛmnɛ moloku mɔkɔ Yesu ɛnaloku kɔ mɔ: «Məndegbɛkəl kətɔcər'em kəmaas a kicipi kəccam.» Kɔ Piyɛr owur dabaŋka k'ombok belbel.
75 E Pedro lembrou-se do que dissera Jesus: Antes que o galo cante, três vezes me negarás. E, saindo dali, chorou amargamente.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.