Mateus 22

Kitabu ka Kanu (BSP) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Kɔ Yesu ɔŋgbɔkərɛ sɔ kəlok-lokər afum aŋɛ dəmotubcɛnɛ, k'oloku:
1 Jesus lhes contou outras parábolas. Disse ele:
2 «Dɛbɛ da dəkɔm dowurɛnɛ ntɛ: Wəbɛ wəlɔma ɛnayi, nwɛ ɛnalompəs yeri yɛlarəm ya kəgbaŋnɛ ka wan kɔn wərkun mɔ,
2 “O reino dos céus pode ser ilustrado com a história de um rei que preparou um grande banquete de casamento para seu filho.
3 k'osom acar ɔn kəkɔwe afum aŋɛ anawe kədetəŋnɛ kəgbaŋnɛ kaŋkɔ mɔ, mba kɔ afum aŋɛ ŋafati kəder.
3 Quando o banquete estava pronto, o rei enviou seus servos para avisar os convidados, mas todos se recusaram a vir.
4 K'ɔŋgbɔkərɛ sɔ kəsom acar alɔma pəcloku ŋa: ‹Nəkɔ nəloku aŋɛ awe mɔ: Awa alip kəlompəs yeri, mura mem kɔ cəna cəboŋu cem andifət ci. Yɛbəc ya kəlompəs yeri fəp yelip. Nəder pawoləs!›.
4 “Então ele enviou outros servos para lhes dizer: ‘Já preparei o banquete; os bois e novilhos gordos foram abatidos, e tudo está pronto. Venham para a festa!’.
5 Mba aŋɛ awe kəsata kaŋkɔ mɔ, ŋancɛm-cɛmnɛ fɛ kəkɔwosɛ kəwe kaŋkɔ: Kɔ wəkin ɔŋkɔ dalɛ dɔn, kɔ wəkɔ nkɔn ɔŋkɔ dəyɛbəc yɔn ya kəcaməs.
5 Mas os convidados não lhes deram atenção e foram embora: um para sua fazenda, outro para seus negócios.
6 Kɔ alɔma ŋasumpər acar kɔ ŋayɔ ŋa pəlɛc kɔ ŋandif ŋa.
6 Outros, ainda, agarraram os mensageiros, os insultaram e os mataram.
7 Kɔ mɛtɛlɛ meyi wəbɛ, k'osom asɔdar ɔn ŋakɔ ŋamələk adifət afum akaŋɛ ŋacɔf sɔ dare daŋan.
7 “O rei ficou furioso e enviou seu exército para destruir os assassinos e queimar a cidade deles.
8 Kɔ wəbɛ oloku acar ɔn: ‹Yɛbəc ya kəlompəs ka yeri ya kəgbaŋnɛ yelip, mba aŋɛ awe mɔ, ŋayɔ fɛ delel dedinɛ yeri yayɛ.
8 Disse a seus servos: ‘O banquete de casamento está pronto, e meus convidados não são dignos dessa honra.
9 Nəkɔ nde səpɔ səkɔ səwur dare mɔ, nəwe nwɛ o nwɛ nəmbəp di mɔ, pədetəŋnɛ kəgbaŋnɛ kaŋkɛ.›
9 Agora, saiam pelas esquinas e convidem todos que vocês encontrarem’.
10 Kɔ acar ŋalɛk dɔpɔ, kɔ ŋaloŋka afum atɔt kɔ alɛc aŋɛ ŋanabəp di mɔ fəp, ntɛ tɔŋsɔŋɛ akut ŋɛlarɛ afum aŋɛ awe kəgbaŋnɛ mɔ tɛp.
10 Então os servos trouxeram todos que encontraram, tanto bons como maus, e o salão do banquete se encheu de convidados.
11 Kɔ wəbɛ ɛmbɛrɛ pəcmɔmən aŋɛ ewe mɔ, kənəŋk wərkun wəlɔma nwɛ ɔntɔbɛrnɛ yamos ya kəsata mɔ.
11 “Quando o rei entrou para recebê-los, notou um homem que não estava vestido de forma apropriada para um casamento
12 K'eyif kɔ: ‹Wanapa, cəke cɔ məntam kəbɛrɛ nnɔ ta məmbɛrnɛ yamos ya kəsata-ɛ?› Mba wərkun nwɛ ɛnaluksɛ fɛ wəbɛ toloku o toloku.
12 e perguntou-lhe: ‘Amigo, como é que você se apresenta sem a roupa de casamento?’. O homem não teve o que responder.
13 Kɔ wəbɛ oloku abəc ɔn: ‹Nəkot kɔ wɛcək kɔ waca, nələm kɔ nde kubump ka dabaŋka disrɛ. Difɔ kəbok kɔ kəŋaŋərɛnɛ sek kəndekɔyi.›»
13 Então o rei disse: ‘Amarrem-lhe as mãos e os pés e lancem-no para fora, na escuridão, onde haverá choro e ranger de dentes’.
14 Kɔ Yesu endeŋər: « Afum alarəm ŋɔ Kanu kəŋwe kəbɛrɛ dɛbɛ da dəkɔm, mba apic ŋanayɛk-yɛk kəbɛrɛ ka di.»
14 “Pois muitos são chamados, mas poucos são escolhidos”.
15 Mata mamɔkɔ disrɛ k'aFarisi ŋaloŋkanɛ, ŋactɛn kəcəpɛ Yesu towul ŋasumpər kɔ dəmoloku.
15 Então os fariseus se reuniram para tramar um modo de levar Jesus a dizer algo que desse motivo para o prenderem.
16 K'aFarisi ŋasom acɛpsɛ aŋan darəŋ alɔma kɔ afum a Herodu. Kɔ afum akakɔ ŋaŋkɔ ŋaloku Yesu: «Wətəksɛ, səncərɛ a məŋloku kance, kɔ məntəksɛ afum dɔpɔ da Kanu kance fəp disrɛ, kənesɛ ka fum kəfɔyi əm, bawo məfɔmɔmən dəkəcəmɛ daŋan.
16 Enviaram alguns de seus discípulos, junto com os partidários de Herodes, para se encontrarem com ele. Disseram: “Mestre, sabemos como o senhor é honesto e ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade. É imparcial e não demonstra favoritismo.
17 Awa məloku su tɛcɛm-cɛmnɛ tam: Sariyɛ səwosɛ su kəsɔŋ Sesar wəbɛ wəka tɔf ya Rom dut ba, ka səwosɛ fɛ su kəsɔŋ kɔ di?»
17 Agora, diga-nos o que o senhor pensa a respeito disto: É certo pagar impostos a César ou não?”.
18 Mba Yesu nwɛ ɛnacərɛ mɛcɛm-cɛmnɛ maŋan mɛlɛc mɔ, oluksɛ ŋa: « Nəna abaŋɛnɛ kəlomp! Ta ake tɔ nəŋwakəs em-ɛ, ?
18 Jesus, porém, sabia de sua má intenção e disse: “Hipócritas! Por que vocês tentam me apanhar numa armadilha?
19 Nəmentər im gbəleŋ mbɛ aŋsɔŋɛ dut mɔ.» Kɔ ŋaŋkɛrɛ kɔ gbəleŋ ba pəsam papɔkɔ.
19 Mostrem-me a moeda usada para pagar o imposto”. Quando lhe deram uma moeda de prata,
20 Kɔ Yesu eyif ŋa: «Alulu kɔ yecic ya ana yeyi gbəleŋ bambɛ kəroŋ-ɛ?»
20 ele disse: “De quem são a imagem e o título nela gravados?”.
21 Kɔ ŋaluksɛ Yesu: «Ŋa wəbɛ Sesar ŋɔ.» Kɔ Yesu oloku ŋa ntɛ: «Nəsɔŋ Sesar yɔkɔ yɔyɔnɛ yɔn mɔ, kɔ Kanu sɔ yɔkɔ yɔyɔnɛ yɔn mɔ.»
21 “De César”, responderam. “Então deem a César o que pertence a César, e deem a Deus o que pertence a Deus”, disse ele.
22 Ntɛ ŋane moloku mmɛ mɔ, kɔ pənciyanɛ ŋa kɔ ŋasak Yesu kɔ ŋaŋkɔ.
22 Sua resposta os deixou admirados, e eles foram embora.
23 Awa aSadisi ŋancɛm-cɛmnɛ a kəyɛfɛ defi kəyi fɛ. Dɔsɔk din dadɔkɔ kɔ alɔma ŋa dacɔ ŋander ŋayif Yesu:
23 No mesmo dia, vieram a Jesus alguns saduceus, líderes religiosos que afirmam não haver ressurreição dos mortos,
24 «Wətəksɛ, Musa ɛnaloku: Kɔ fum efi ta ɔyɔ wan, mba pəsak wəran-ɛ, pəmar wɛnc ka wəfi pəlɛk wəcəbokəra wəkakɔ pənɛncɛ, pəsɔŋ wɛnc wəfi yuruya.
24 e perguntaram: “Mestre, Moisés disse: ‘Se um homem morrer sem deixar filhos, o irmão dele deve se casar com a viúva e ter um filho, que dará continuidade ao nome do irmão’.
25 Məcəŋkəl, awɛnc camət-mɛrəŋ alɔma ŋanayi su dacɔ. Kɔ wəcɔkɔ-cɔkɔ ɛnɛncɛ k'efi, mba ntɛ ɛnatɔyɔ wan mɔ, k'ɛsakərɛ wɛnc wəran kɔn.
25 Numa família havia sete irmãos. O mais velho se casou e morreu sem deixar filhos, de modo que seu irmão se casou com a viúva.
26 Tatɔkɔ tɔ wəka mɛrəŋ, wəka maas haŋ wəka camət-mɛrəŋ ŋanafis-fis sɔ fəp, ali wəkin ɛnasak fɛ wan.
26 O segundo irmão também morreu, e o terceiro irmão se casou com ela. E assim por diante, até o sétimo irmão.
27 Ntɛ dɛwɛnc aŋa delip kəfis-fis mɔ, kɔ wəran ɛfəntərɛ sɔ k'efi.
27 Por fim, a mulher também morreu.
28 Awa, səyif əm: Dɔsɔk ndɛ afi ŋandekɔyɛfɛ defi mɔ, awɛnc aŋa akaŋɛ camət-mɛrəŋ an'endekɔsɔtɔ wəran wəkawɛ-ɛ? Bawo fəp faŋan ŋananɛncɛ kɔ!»
28 Diga-nos, de quem ela será esposa na ressurreição? Afinal, os sete se casaram com ela”.
29 Kɔ Yesu oluksɛ ŋa: «Mɛcɛm-cɛmnɛ monu mɔsɔk fɛ, bawo nəncərɛ fɛ Yecicəs Yosoku, nəncərɛ fɛ sɔ fənɔntər fa Kanu.
29 Jesus respondeu: “O erro de vocês está em não conhecerem as Escrituras nem o poder de Deus,
30 Dɔsɔk ndɛ afi ŋandekɔyɛfɛ dədefi mɔ, wərkun ɔfɔnɛncɛ, wəran ɔfɔlɔ, afɔdekɔ pacnɛncɛ pəmɔ mɛlɛkɛ mmɛ meyi dəkɔm mɔ.
30 pois, quando os mortos ressuscitarem, não se casarão nem se darão em casamento. Nesse sentido, serão como os anjos do céu.
31 Ntɛ tɔyɔnɛ ta afum kəyɛfɛ dədefi mɔ, nənakaraŋ fɛ ntɛ Kanu kənaloku nu dəYecicəs Yosoku mɔ ba?
31 “Agora, quanto a haver ressurreição dos mortos, vocês não leram a esse respeito nas Escrituras? Deus disse:
32 ‹In'ɔyɔnɛ Kanu ka Abraham, ka Siyaka, kɔ ka Yakuba.› Bafɔ Kanu ka afi k'ɔyɔnɛ, mba ka ayi wəyeŋ.»
32 ‘Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó’. Portanto, ele é o Deus dos vivos, e não dos mortos”.
33 Cusu cənawos kənay ka afum aŋɛ ŋanccəŋkəl mɛtəksɛ mɔn mɔ.
33 Quando as multidões o ouviram, ficaram admiradas com seu ensino.
34 Ntɛ aFarisi ŋane a moloku mɔtɔt ma Yesu mɔsɔŋɛ aSadisi kəmɛp cusu mɔ, kɔ ŋa sɔ ŋaloŋkanɛ.
34 Sabendo os fariseus que Jesus tinha calado os saduceus com essa resposta, reuniram-se novamente para interrogá-lo.
35 Wəkin ŋa dacɔ nwɛ ɛnayɔnɛ wətəksɛ sariyɛ s'aSuyif mɔ, eyif Yesu toloku ntɛ tɔŋsɔŋɛ pəcəpɛ kɔ towul mɔ pəsumpər kɔ dəmoloku mɔn:
35 Um deles, especialista na lei, tentou apanhá-lo numa armadilha com a seguinte pergunta:
36 «Wətəksɛ, tosom tere tɛbɛk dəkəcəmɛ mosom ma sariyɛ fəp dacɔ-ɛ?»
36 “Mestre, qual é o mandamento mais importante da lei de Moisés?”.
37 Kɔ Yesu oluksɛ kɔ: «‹Məbɔtərɛ Mariki Kanu kam abəkəc ŋam fəp, afɔkəl ŋam fəp kɔ mɛcɛmcɛmnɛ mam fəp.›
37 Jesus respondeu: “‘Ame o Senhor, seu Deus, de todo o seu coração, de toda a sua alma e de toda a sua mente’.
38 Tatɔkɔ tɔyɔnɛ tosom tɔpɔŋ tɔcɔkɔ-cɔkɔ.
38 Este é o primeiro e o maior mandamento.
39 Tosom ta mɛrəŋ ntɛ towurɛnɛ tɔcɔkɔ-cɔkɔ mɔ: ‹Məbɔtər wɛnc əm pəmɔ tɔkɔ məmbɔtərnɛ mɔ.›
39 O segundo é igualmente importante: ‘Ame o seu próximo como a si mesmo’.
40 Sariyɛ sa Musa kɔ mɛtəksɛ ma sayibɛ fəp, mosom mamɔkɔ mɛrəŋ mɔ mɛŋgbɛkərnɛ.»
40 Toda a lei e todas as exigências dos profetas se baseiam nesses dois mandamentos”.
41 Ntɛ aFarisi ŋanaloŋkanɛ mɔ, kɔ Yesu eyif ŋa toloku ntɛ:
41 Então, rodeado pelos fariseus, Jesus lhes fez a seguinte pergunta:
42 «Cəke cɔ nəncɛm-cɛmnɛ teta Krist wəbɛ nwɛ Kanu kəyɛk-yɛk mɔ-ɛ? Wan ka ana ɔfɔ-ɛ?» Kɔ aFarisi ŋaloku: «Wan ka Dawuda ɔfɔ.»
42 “O que vocês pensam do Cristo? De quem ele é filho?”. Eles responderam: “É filho de Davi”.
43 Kɔ Yesu eyif ŋa: «Ak'ɛnasɔŋɛ Dawuda kəwe Krist ‹Mariki mem›-ɛ? Ntɛ Amera ŋa Kanu yati ŋɛnasɔŋɛ Dawuda kəloku dəYecicəs Yosoku:
43 Jesus perguntou: “Então por que Davi, falando por meio do Espírito, chama o Cristo de ‘meu Senhor’? Pois Davi disse:
44 ‹Kɔ Mariki Kanu oloku Mariki mem:
44 ‘O Senhor disse ao meu Senhor: Sente-se no lugar de honra à minha direita até que eu humilhe seus inimigos debaixo de seus pés’.
45 Kɔ Dawuda ewe oŋ Krist wəbɛ nwɛ Kanu kəyɛk-yɛk mɔ ‹Mariki mem›-ɛ, cəke cɔ wəkakɔ ɛntam sɔ kəyɔnɛ wan ka nkɔn Dawuda-ɛ?»
45 Portanto, se Davi chamou o Cristo de ‘meu Senhor’, como ele pode ser filho de Davi?”.
46 AFarisi dacɔ, ali wəkin ɛnatam fɛ kəluksɛ kɔ toloku. Kəlɛk dɔsɔk dadɔkɔ, ali fum eyeŋk fɛ sɔ abəkəc kəyif kɔ toloku.
46 Ninguém conseguiu responder e, depois disso, não se atreveram a lhe fazer mais perguntas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.