Mateus 22

Kitabu ka Kanu (BSP) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Kɔ Yesu ɔŋgbɔkərɛ sɔ kəlok-lokər afum aŋɛ dəmotubcɛnɛ, k'oloku:
1 De novo Jesus usou parábolas para falar ao povo. Ele disse:
2 «Dɛbɛ da dəkɔm dowurɛnɛ ntɛ: Wəbɛ wəlɔma ɛnayi, nwɛ ɛnalompəs yeri yɛlarəm ya kəgbaŋnɛ ka wan kɔn wərkun mɔ,
2 — O
3 k'osom acar ɔn kəkɔwe afum aŋɛ anawe kədetəŋnɛ kəgbaŋnɛ kaŋkɔ mɔ, mba kɔ afum aŋɛ ŋafati kəder.
3 Depois mandou os empregados chamarem os convidados, mas eles não quiseram vir.
4 K'ɔŋgbɔkərɛ sɔ kəsom acar alɔma pəcloku ŋa: ‹Nəkɔ nəloku aŋɛ awe mɔ: Awa alip kəlompəs yeri, mura mem kɔ cəna cəboŋu cem andifət ci. Yɛbəc ya kəlompəs yeri fəp yelip. Nəder pawoləs!›.
4 Então mandou outros empregados com o seguinte recado: “Digam aos convidados que tudo está preparado para a festa. Já matei os bezerros e os bois gordos, e tudo está pronto. Que venham à festa!”
5 Mba aŋɛ awe kəsata kaŋkɔ mɔ, ŋancɛm-cɛmnɛ fɛ kəkɔwosɛ kəwe kaŋkɔ: Kɔ wəkin ɔŋkɔ dalɛ dɔn, kɔ wəkɔ nkɔn ɔŋkɔ dəyɛbəc yɔn ya kəcaməs.
5 — Mas os convidados não se importaram com o convite e foram tratar dos seus negócios: um foi para a sua fazenda, e outro, para o seu armazém.
6 Kɔ alɔma ŋasumpər acar kɔ ŋayɔ ŋa pəlɛc kɔ ŋandif ŋa.
6 Outros agarraram os empregados, bateram neles e os mataram.
7 Kɔ mɛtɛlɛ meyi wəbɛ, k'osom asɔdar ɔn ŋakɔ ŋamələk adifət afum akaŋɛ ŋacɔf sɔ dare daŋan.
7 O rei ficou com tanta raiva, que mandou matar aqueles assassinos e queimar a cidade deles.
8 Kɔ wəbɛ oloku acar ɔn: ‹Yɛbəc ya kəlompəs ka yeri ya kəgbaŋnɛ yelip, mba aŋɛ awe mɔ, ŋayɔ fɛ delel dedinɛ yeri yayɛ.
8 Depois chamou os seus empregados e disse: “A minha festa de casamento está pronta, mas os convidados não a mereciam.
9 Nəkɔ nde səpɔ səkɔ səwur dare mɔ, nəwe nwɛ o nwɛ nəmbəp di mɔ, pədetəŋnɛ kəgbaŋnɛ kaŋkɛ.›
9 Agora vão pelas ruas e convidem todas as pessoas que vocês encontrarem.”
10 Kɔ acar ŋalɛk dɔpɔ, kɔ ŋaloŋka afum atɔt kɔ alɛc aŋɛ ŋanabəp di mɔ fəp, ntɛ tɔŋsɔŋɛ akut ŋɛlarɛ afum aŋɛ awe kəgbaŋnɛ mɔ tɛp.
10 — Então os empregados saíram pelas ruas e reuniram todos os que puderam encontrar, tanto bons como maus. E o salão de festas ficou cheio de gente.
11 Kɔ wəbɛ ɛmbɛrɛ pəcmɔmən aŋɛ ewe mɔ, kənəŋk wərkun wəlɔma nwɛ ɔntɔbɛrnɛ yamos ya kəsata mɔ.
11 Quando o rei entrou para ver os convidados, notou um homem que não estava usando roupas de festa
12 K'eyif kɔ: ‹Wanapa, cəke cɔ məntam kəbɛrɛ nnɔ ta məmbɛrnɛ yamos ya kəsata-ɛ?› Mba wərkun nwɛ ɛnaluksɛ fɛ wəbɛ toloku o toloku.
12 e perguntou: “Amigo, como é que você entrou aqui sem roupas de festa?”
13 Kɔ wəbɛ oloku abəc ɔn: ‹Nəkot kɔ wɛcək kɔ waca, nələm kɔ nde kubump ka dabaŋka disrɛ. Difɔ kəbok kɔ kəŋaŋərɛnɛ sek kəndekɔyi.›»
13 Então o rei disse aos empregados: “Amarrem os pés e as mãos deste homem e o joguem fora, na escuridão. Ali ele vai chorar e ranger os dentes de desespero.”
14 Kɔ Yesu endeŋər: « Afum alarəm ŋɔ Kanu kəŋwe kəbɛrɛ dɛbɛ da dəkɔm, mba apic ŋanayɛk-yɛk kəbɛrɛ ka di.»
14 E Jesus terminou, dizendo:
15 Mata mamɔkɔ disrɛ k'aFarisi ŋaloŋkanɛ, ŋactɛn kəcəpɛ Yesu towul ŋasumpər kɔ dəmoloku.
15 Os fariseus saíram e fizeram um plano para conseguir alguma prova contra Jesus.
16 K'aFarisi ŋasom acɛpsɛ aŋan darəŋ alɔma kɔ afum a Herodu. Kɔ afum akakɔ ŋaŋkɔ ŋaloku Yesu: «Wətəksɛ, səncərɛ a məŋloku kance, kɔ məntəksɛ afum dɔpɔ da Kanu kance fəp disrɛ, kənesɛ ka fum kəfɔyi əm, bawo məfɔmɔmən dəkəcəmɛ daŋan.
16 Então mandaram que alguns dos seus seguidores e alguns membros do partido de Herodes fossem dizer a Jesus: — Mestre, sabemos que o senhor é honesto, ensina a verdade sobre a maneira de viver que Deus exige e não se importa com a opinião dos outros, nem julga pela aparência.
17 Awa məloku su tɛcɛm-cɛmnɛ tam: Sariyɛ səwosɛ su kəsɔŋ Sesar wəbɛ wəka tɔf ya Rom dut ba, ka səwosɛ fɛ su kəsɔŋ kɔ di?»
17 Então o que o senhor acha: é ou não é contra a nossa Lei pagar impostos ao Imperador romano?
18 Mba Yesu nwɛ ɛnacərɛ mɛcɛm-cɛmnɛ maŋan mɛlɛc mɔ, oluksɛ ŋa: « Nəna abaŋɛnɛ kəlomp! Ta ake tɔ nəŋwakəs em-ɛ, ?
18 Mas Jesus percebeu a malícia deles e respondeu:
19 Nəmentər im gbəleŋ mbɛ aŋsɔŋɛ dut mɔ.» Kɔ ŋaŋkɛrɛ kɔ gbəleŋ ba pəsam papɔkɔ.
19 Tragam a moeda com que se paga o imposto! Trouxeram a moeda,
20 Kɔ Yesu eyif ŋa: «Alulu kɔ yecic ya ana yeyi gbəleŋ bambɛ kəroŋ-ɛ?»
20 e ele perguntou:
21 Kɔ ŋaluksɛ Yesu: «Ŋa wəbɛ Sesar ŋɔ.» Kɔ Yesu oloku ŋa ntɛ: «Nəsɔŋ Sesar yɔkɔ yɔyɔnɛ yɔn mɔ, kɔ Kanu sɔ yɔkɔ yɔyɔnɛ yɔn mɔ.»
21 Eles responderam: — São do Imperador. Então Jesus disse:
22 Ntɛ ŋane moloku mmɛ mɔ, kɔ pənciyanɛ ŋa kɔ ŋasak Yesu kɔ ŋaŋkɔ.
22 Eles ficaram admirados quando ouviram isso. Então deixaram Jesus e foram embora.
23 Awa aSadisi ŋancɛm-cɛmnɛ a kəyɛfɛ defi kəyi fɛ. Dɔsɔk din dadɔkɔ kɔ alɔma ŋa dacɔ ŋander ŋayif Yesu:
23 Naquele mesmo dia chegaram perto de Jesus alguns saduceus , afirmando que ninguém ressuscita.
24 «Wətəksɛ, Musa ɛnaloku: Kɔ fum efi ta ɔyɔ wan, mba pəsak wəran-ɛ, pəmar wɛnc ka wəfi pəlɛk wəcəbokəra wəkakɔ pənɛncɛ, pəsɔŋ wɛnc wəfi yuruya.
24 Eles disseram a Jesus: — Mestre, Moisés ensinou assim: “Se um homem morrer e deixar a esposa sem filhos, o irmão dele deve casar com a viúva, para terem filhos, que serão considerados filhos do irmão que morreu.”
25 Məcəŋkəl, awɛnc camət-mɛrəŋ alɔma ŋanayi su dacɔ. Kɔ wəcɔkɔ-cɔkɔ ɛnɛncɛ k'efi, mba ntɛ ɛnatɔyɔ wan mɔ, k'ɛsakərɛ wɛnc wəran kɔn.
25 Acontece que havia entre nós sete irmãos. O mais velho casou e morreu sem deixar filhos. Assim, ele deixou a viúva para o segundo irmão.
26 Tatɔkɔ tɔ wəka mɛrəŋ, wəka maas haŋ wəka camət-mɛrəŋ ŋanafis-fis sɔ fəp, ali wəkin ɛnasak fɛ wan.
26 A mesma coisa aconteceu com este, e também com o terceiro, e, finalmente, com todos os sete.
27 Ntɛ dɛwɛnc aŋa delip kəfis-fis mɔ, kɔ wəran ɛfəntərɛ sɔ k'efi.
27 Depois de todos eles, a mulher também morreu.
28 Awa, səyif əm: Dɔsɔk ndɛ afi ŋandekɔyɛfɛ defi mɔ, awɛnc aŋa akaŋɛ camət-mɛrəŋ an'endekɔsɔtɔ wəran wəkawɛ-ɛ? Bawo fəp faŋan ŋananɛncɛ kɔ!»
28 Portanto, no dia da ressurreição, de qual dos sete a mulher vai ser esposa? Pois todos eles casaram com ela!
29 Kɔ Yesu oluksɛ ŋa: «Mɛcɛm-cɛmnɛ monu mɔsɔk fɛ, bawo nəncərɛ fɛ Yecicəs Yosoku, nəncərɛ fɛ sɔ fənɔntər fa Kanu.
29 Jesus respondeu:
30 Dɔsɔk ndɛ afi ŋandekɔyɛfɛ dədefi mɔ, wərkun ɔfɔnɛncɛ, wəran ɔfɔlɔ, afɔdekɔ pacnɛncɛ pəmɔ mɛlɛkɛ mmɛ meyi dəkɔm mɔ.
30 Pois, quando os mortos ressuscitarem, serão como os anjos do céu, e ninguém casará.
31 Ntɛ tɔyɔnɛ ta afum kəyɛfɛ dədefi mɔ, nənakaraŋ fɛ ntɛ Kanu kənaloku nu dəYecicəs Yosoku mɔ ba?
31 E, quanto à ressurreição dos mortos, será que vocês nunca leram o que Deus disse? Ele afirmou:
32 ‹In'ɔyɔnɛ Kanu ka Abraham, ka Siyaka, kɔ ka Yakuba.› Bafɔ Kanu ka afi k'ɔyɔnɛ, mba ka ayi wəyeŋ.»
32 “Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó.” E Deus não é Deus dos mortos e sim dos vivos.
33 Cusu cənawos kənay ka afum aŋɛ ŋanccəŋkəl mɛtəksɛ mɔn mɔ.
33 Quando a multidão ouviu isso, ficou admirada com o ensinamento dele.
34 Ntɛ aFarisi ŋane a moloku mɔtɔt ma Yesu mɔsɔŋɛ aSadisi kəmɛp cusu mɔ, kɔ ŋa sɔ ŋaloŋkanɛ.
34 Os fariseus se reuniram quando souberam que Jesus tinha feito os saduceus calarem a boca.
35 Wəkin ŋa dacɔ nwɛ ɛnayɔnɛ wətəksɛ sariyɛ s'aSuyif mɔ, eyif Yesu toloku ntɛ tɔŋsɔŋɛ pəcəpɛ kɔ towul mɔ pəsumpər kɔ dəmoloku mɔn:
35 E um deles, que era mestre da Lei , querendo conseguir alguma prova contra Jesus, perguntou:
36 «Wətəksɛ, tosom tere tɛbɛk dəkəcəmɛ mosom ma sariyɛ fəp dacɔ-ɛ?»
36 — Mestre, qual é o mais importante de todos os mandamentos da Lei ?
37 Kɔ Yesu oluksɛ kɔ: «‹Məbɔtərɛ Mariki Kanu kam abəkəc ŋam fəp, afɔkəl ŋam fəp kɔ mɛcɛmcɛmnɛ mam fəp.›
37 Jesus respondeu:
38 Tatɔkɔ tɔyɔnɛ tosom tɔpɔŋ tɔcɔkɔ-cɔkɔ.
38 Este é o maior mandamento e o mais importante.
39 Tosom ta mɛrəŋ ntɛ towurɛnɛ tɔcɔkɔ-cɔkɔ mɔ: ‹Məbɔtər wɛnc əm pəmɔ tɔkɔ məmbɔtərnɛ mɔ.›
39 E o segundo mais importante é parecido com o primeiro: “Ame os outros como você ama a você mesmo.”
40 Sariyɛ sa Musa kɔ mɛtəksɛ ma sayibɛ fəp, mosom mamɔkɔ mɛrəŋ mɔ mɛŋgbɛkərnɛ.»
40 Toda a Lei de Moisés e os ensinamentos dos
41 Ntɛ aFarisi ŋanaloŋkanɛ mɔ, kɔ Yesu eyif ŋa toloku ntɛ:
41 Quando os fariseus estavam reunidos, Jesus perguntou a eles:
42 «Cəke cɔ nəncɛm-cɛmnɛ teta Krist wəbɛ nwɛ Kanu kəyɛk-yɛk mɔ-ɛ? Wan ka ana ɔfɔ-ɛ?» Kɔ aFarisi ŋaloku: «Wan ka Dawuda ɔfɔ.»
42 — O que vocês pensam sobre o — De Davi! — responderam eles.
43 Kɔ Yesu eyif ŋa: «Ak'ɛnasɔŋɛ Dawuda kəwe Krist ‹Mariki mem›-ɛ? Ntɛ Amera ŋa Kanu yati ŋɛnasɔŋɛ Dawuda kəloku dəYecicəs Yosoku:
43 Jesus tornou a perguntar:
44 ‹Kɔ Mariki Kanu oloku Mariki mem:
44 “O Senhor Deus disse ao meu Senhor:
45 Kɔ Dawuda ewe oŋ Krist wəbɛ nwɛ Kanu kəyɛk-yɛk mɔ ‹Mariki mem›-ɛ, cəke cɔ wəkakɔ ɛntam sɔ kəyɔnɛ wan ka nkɔn Dawuda-ɛ?»
45 Portanto, se Davi chama o Messias de Senhor, como é que o Messias pode ser descendente de Davi?
46 AFarisi dacɔ, ali wəkin ɛnatam fɛ kəluksɛ kɔ toloku. Kəlɛk dɔsɔk dadɔkɔ, ali fum eyeŋk fɛ sɔ abəkəc kəyif kɔ toloku.
46 Ninguém podia responder mais nada, e daquele dia em diante não tiveram coragem de lhe fazer mais perguntas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.