Mateus 22
Kitabu ka Kanu (BSP) vs ARIB
1 Kɔ Yesu ɔŋgbɔkərɛ sɔ kəlok-lokər afum aŋɛ dəmotubcɛnɛ, k'oloku:
1 Então Jesus tornou a falar-lhes por parábolas, dizendo:
2 «Dɛbɛ da dəkɔm dowurɛnɛ ntɛ: Wəbɛ wəlɔma ɛnayi, nwɛ ɛnalompəs yeri yɛlarəm ya kəgbaŋnɛ ka wan kɔn wərkun mɔ,
2 O reino dos céus é semelhante a um rei, que celebrou as bodas de seu filho.
3 k'osom acar ɔn kəkɔwe afum aŋɛ anawe kədetəŋnɛ kəgbaŋnɛ kaŋkɔ mɔ, mba kɔ afum aŋɛ ŋafati kəder.
3 Enviou os seus servos a chamar os convidados para a festa, e estes não quiseram vir.
4 K'ɔŋgbɔkərɛ sɔ kəsom acar alɔma pəcloku ŋa: ‹Nəkɔ nəloku aŋɛ awe mɔ: Awa alip kəlompəs yeri, mura mem kɔ cəna cəboŋu cem andifət ci. Yɛbəc ya kəlompəs yeri fəp yelip. Nəder pawoləs!›.
4 Enviou ainda outros servos com este recado: Dizei aos convidados: Tenho já preparado o meu banquete; as minhas reses e os meus cevados estão mortos, e tudo está pronto; vinde às bodas.
5 Mba aŋɛ awe kəsata kaŋkɔ mɔ, ŋancɛm-cɛmnɛ fɛ kəkɔwosɛ kəwe kaŋkɔ: Kɔ wəkin ɔŋkɔ dalɛ dɔn, kɔ wəkɔ nkɔn ɔŋkɔ dəyɛbəc yɔn ya kəcaməs.
5 Mas eles não fizeram caso e foram, um para o seu campo, outro para o seu negócio;
6 Kɔ alɔma ŋasumpər acar kɔ ŋayɔ ŋa pəlɛc kɔ ŋandif ŋa.
6 e os outros, agarrando os servos, os ultrajaram e mataram.
7 Kɔ mɛtɛlɛ meyi wəbɛ, k'osom asɔdar ɔn ŋakɔ ŋamələk adifət afum akaŋɛ ŋacɔf sɔ dare daŋan.
7 Irou-se o rei, e mandou as suas tropas exterminar aqueles assassinos e incendiar a sua cidade.
8 Kɔ wəbɛ oloku acar ɔn: ‹Yɛbəc ya kəlompəs ka yeri ya kəgbaŋnɛ yelip, mba aŋɛ awe mɔ, ŋayɔ fɛ delel dedinɛ yeri yayɛ.
8 Então disse aos servos: As bodas estão preparadas, mas os convidados não eram dignos;
9 Nəkɔ nde səpɔ səkɔ səwur dare mɔ, nəwe nwɛ o nwɛ nəmbəp di mɔ, pədetəŋnɛ kəgbaŋnɛ kaŋkɛ.›
9 ide, pois, às encruzilhadas dos caminhos e chamai para as bodas a quantos encontrardes.
10 Kɔ acar ŋalɛk dɔpɔ, kɔ ŋaloŋka afum atɔt kɔ alɛc aŋɛ ŋanabəp di mɔ fəp, ntɛ tɔŋsɔŋɛ akut ŋɛlarɛ afum aŋɛ awe kəgbaŋnɛ mɔ tɛp.
10 Indo aqueles servos pelos caminhos, reuniram todos os que encontraram, maus e bons; e a sala nupcial ficou cheia de convivas.
11 Kɔ wəbɛ ɛmbɛrɛ pəcmɔmən aŋɛ ewe mɔ, kənəŋk wərkun wəlɔma nwɛ ɔntɔbɛrnɛ yamos ya kəsata mɔ.
11 Mas entrando o rei para ver os convivas, notou ali um homem que não trajava veste nupcial,
12 K'eyif kɔ: ‹Wanapa, cəke cɔ məntam kəbɛrɛ nnɔ ta məmbɛrnɛ yamos ya kəsata-ɛ?› Mba wərkun nwɛ ɛnaluksɛ fɛ wəbɛ toloku o toloku.
12 e perguntou-lhe: Amigo, como entraste aqui sem veste nupcial? Ele, porém, emudeceu.
13 Kɔ wəbɛ oloku abəc ɔn: ‹Nəkot kɔ wɛcək kɔ waca, nələm kɔ nde kubump ka dabaŋka disrɛ. Difɔ kəbok kɔ kəŋaŋərɛnɛ sek kəndekɔyi.›»
13 Então o rei disse aos servos: Atai-o de pés e mãos, e lançai-o nas trevas exteriores; ali haverá o choro e o ranger de dentes.
14 Kɔ Yesu endeŋər: « Afum alarəm ŋɔ Kanu kəŋwe kəbɛrɛ dɛbɛ da dəkɔm, mba apic ŋanayɛk-yɛk kəbɛrɛ ka di.»
14 Pois muitos são chamados, mas poucos escolhidos.
15 Mata mamɔkɔ disrɛ k'aFarisi ŋaloŋkanɛ, ŋactɛn kəcəpɛ Yesu towul ŋasumpər kɔ dəmoloku.
15 Então os fariseus se retiraram e consultaram entre si como o apanhariam em alguma palavra;
16 K'aFarisi ŋasom acɛpsɛ aŋan darəŋ alɔma kɔ afum a Herodu. Kɔ afum akakɔ ŋaŋkɔ ŋaloku Yesu: «Wətəksɛ, səncərɛ a məŋloku kance, kɔ məntəksɛ afum dɔpɔ da Kanu kance fəp disrɛ, kənesɛ ka fum kəfɔyi əm, bawo məfɔmɔmən dəkəcəmɛ daŋan.
16 Enviaram os seus discípulos, juntamente com os herodianos, a perguntar: Mestre, sabemos que és verdadeiro e que ensinas o caminho de Deus segundo a verdade, e não se te dá de ninguém, porque não te deixas levar de respeitos humanos;
17 Awa məloku su tɛcɛm-cɛmnɛ tam: Sariyɛ səwosɛ su kəsɔŋ Sesar wəbɛ wəka tɔf ya Rom dut ba, ka səwosɛ fɛ su kəsɔŋ kɔ di?»
17 dize-nos, pois, qual é o teu parecer; é lícito ou não pagar o tributo a César?
18 Mba Yesu nwɛ ɛnacərɛ mɛcɛm-cɛmnɛ maŋan mɛlɛc mɔ, oluksɛ ŋa: « Nəna abaŋɛnɛ kəlomp! Ta ake tɔ nəŋwakəs em-ɛ, ?
18 Porém Jesus, tendo percebido a malícia deles, respondeu-lhes: Por que me experimentais, hipócritas?
19 Nəmentər im gbəleŋ mbɛ aŋsɔŋɛ dut mɔ.» Kɔ ŋaŋkɛrɛ kɔ gbəleŋ ba pəsam papɔkɔ.
19 Mostrai-me uma moeda de tributo. Trouxeram-lhe um denário.
20 Kɔ Yesu eyif ŋa: «Alulu kɔ yecic ya ana yeyi gbəleŋ bambɛ kəroŋ-ɛ?»
20 Ele perguntou: De quem é esta efígie e inscrição?
21 Kɔ ŋaluksɛ Yesu: «Ŋa wəbɛ Sesar ŋɔ.» Kɔ Yesu oloku ŋa ntɛ: «Nəsɔŋ Sesar yɔkɔ yɔyɔnɛ yɔn mɔ, kɔ Kanu sɔ yɔkɔ yɔyɔnɛ yɔn mɔ.»
21 Responderam: De César. Então lhes disse Jesus: Dai, pois, a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus.
22 Ntɛ ŋane moloku mmɛ mɔ, kɔ pənciyanɛ ŋa kɔ ŋasak Yesu kɔ ŋaŋkɔ.
22 Ao ouvirem isto, admiraram-se e, deixando-o, foram-se.
23 Awa aSadisi ŋancɛm-cɛmnɛ a kəyɛfɛ defi kəyi fɛ. Dɔsɔk din dadɔkɔ kɔ alɔma ŋa dacɔ ŋander ŋayif Yesu:
23 No mesmo dia vieram alguns saduceus, que dizem não haver ressurreição, e o interrogaram, dizendo:
24 «Wətəksɛ, Musa ɛnaloku: Kɔ fum efi ta ɔyɔ wan, mba pəsak wəran-ɛ, pəmar wɛnc ka wəfi pəlɛk wəcəbokəra wəkakɔ pənɛncɛ, pəsɔŋ wɛnc wəfi yuruya.
24 Mestre, Moisés disse: Se alguém morrer sem deixar filhos, seu irmão casará com a viúva e dará sucessão ao falecido.
25 Məcəŋkəl, awɛnc camət-mɛrəŋ alɔma ŋanayi su dacɔ. Kɔ wəcɔkɔ-cɔkɔ ɛnɛncɛ k'efi, mba ntɛ ɛnatɔyɔ wan mɔ, k'ɛsakərɛ wɛnc wəran kɔn.
25 Ora havia entre nós sete irmãos: o primeiro, depois de ter casado, morreu e, não havendo sucessão, deixou sua mulher a seu irmão;
26 Tatɔkɔ tɔ wəka mɛrəŋ, wəka maas haŋ wəka camət-mɛrəŋ ŋanafis-fis sɔ fəp, ali wəkin ɛnasak fɛ wan.
26 do mesmo modo também o segundo e o terceiro, até o sétimo.
27 Ntɛ dɛwɛnc aŋa delip kəfis-fis mɔ, kɔ wəran ɛfəntərɛ sɔ k'efi.
27 Depois de todos eles morreu a mulher.
28 Awa, səyif əm: Dɔsɔk ndɛ afi ŋandekɔyɛfɛ defi mɔ, awɛnc aŋa akaŋɛ camət-mɛrəŋ an'endekɔsɔtɔ wəran wəkawɛ-ɛ? Bawo fəp faŋan ŋananɛncɛ kɔ!»
28 Na ressurreição, pois, a qual dos sete pertencerá a mulher? porque todos foram casados com ela.
29 Kɔ Yesu oluksɛ ŋa: «Mɛcɛm-cɛmnɛ monu mɔsɔk fɛ, bawo nəncərɛ fɛ Yecicəs Yosoku, nəncərɛ fɛ sɔ fənɔntər fa Kanu.
29 Respondeu-lhes Jesus: Errais, não sabendo as Escrituras, nem o poder de Deus.
30 Dɔsɔk ndɛ afi ŋandekɔyɛfɛ dədefi mɔ, wərkun ɔfɔnɛncɛ, wəran ɔfɔlɔ, afɔdekɔ pacnɛncɛ pəmɔ mɛlɛkɛ mmɛ meyi dəkɔm mɔ.
30 Pois na ressurreição nem os homens casam, nem as mulheres são dadas em casamento porém são como os anjos no céu.
31 Ntɛ tɔyɔnɛ ta afum kəyɛfɛ dədefi mɔ, nənakaraŋ fɛ ntɛ Kanu kənaloku nu dəYecicəs Yosoku mɔ ba?
31 E, quanto à ressurreição dos mortos, não lestes o que foi dito por Deus:
32 ‹In'ɔyɔnɛ Kanu ka Abraham, ka Siyaka, kɔ ka Yakuba.› Bafɔ Kanu ka afi k'ɔyɔnɛ, mba ka ayi wəyeŋ.»
32 Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque, e o Deus de Jacó? Ora, ele não é Deus de mortos, mas de vivos.
33 Cusu cənawos kənay ka afum aŋɛ ŋanccəŋkəl mɛtəksɛ mɔn mɔ.
33 E as multidões, ouvindo isso, se maravilhavam da sua doutrina.
34 Ntɛ aFarisi ŋane a moloku mɔtɔt ma Yesu mɔsɔŋɛ aSadisi kəmɛp cusu mɔ, kɔ ŋa sɔ ŋaloŋkanɛ.
34 Os fariseus, quando souberam, que ele fizera emudecer os saduceus, reuniram-se todos;
35 Wəkin ŋa dacɔ nwɛ ɛnayɔnɛ wətəksɛ sariyɛ s'aSuyif mɔ, eyif Yesu toloku ntɛ tɔŋsɔŋɛ pəcəpɛ kɔ towul mɔ pəsumpər kɔ dəmoloku mɔn:
35 e um deles, doutor da lei, para o experimentar, interrogou-o, dizendo:
36 «Wətəksɛ, tosom tere tɛbɛk dəkəcəmɛ mosom ma sariyɛ fəp dacɔ-ɛ?»
36 Mestre, qual é o grande mandamento na lei?
37 Kɔ Yesu oluksɛ kɔ: «‹Məbɔtərɛ Mariki Kanu kam abəkəc ŋam fəp, afɔkəl ŋam fəp kɔ mɛcɛmcɛmnɛ mam fəp.›
37 Respondeu-lhe Jesus: Amarás ao Senhor teu Deus de todo o teu coração, de toda a tua alma, e de todo o teu entendimento.
38 Tatɔkɔ tɔyɔnɛ tosom tɔpɔŋ tɔcɔkɔ-cɔkɔ.
38 Este é o grande e primeiro mandamento.
39 Tosom ta mɛrəŋ ntɛ towurɛnɛ tɔcɔkɔ-cɔkɔ mɔ: ‹Məbɔtər wɛnc əm pəmɔ tɔkɔ məmbɔtərnɛ mɔ.›
39 E o segundo, semelhante a este, é: Amarás ao teu próximo como a ti mesmo.
40 Sariyɛ sa Musa kɔ mɛtəksɛ ma sayibɛ fəp, mosom mamɔkɔ mɛrəŋ mɔ mɛŋgbɛkərnɛ.»
40 Destes dois mandamentos dependem toda a lei e os profetas.
41 Ntɛ aFarisi ŋanaloŋkanɛ mɔ, kɔ Yesu eyif ŋa toloku ntɛ:
41 Ora, enquanto os fariseus estavam reunidos, interrogou-os Jesus, dizendo:
42 «Cəke cɔ nəncɛm-cɛmnɛ teta Krist wəbɛ nwɛ Kanu kəyɛk-yɛk mɔ-ɛ? Wan ka ana ɔfɔ-ɛ?» Kɔ aFarisi ŋaloku: «Wan ka Dawuda ɔfɔ.»
42 Que pensais vós do Cristo? De quem é filho? Responderam-lhe: De Davi.
43 Kɔ Yesu eyif ŋa: «Ak'ɛnasɔŋɛ Dawuda kəwe Krist ‹Mariki mem›-ɛ? Ntɛ Amera ŋa Kanu yati ŋɛnasɔŋɛ Dawuda kəloku dəYecicəs Yosoku:
43 Replicou-lhes ele: Como é então que Davi, no Espírito, lhe chama Senhor, dizendo:
44 ‹Kɔ Mariki Kanu oloku Mariki mem:
44 Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita, até que eu ponha os teus inimigos de baixo dos teus pés?
45 Kɔ Dawuda ewe oŋ Krist wəbɛ nwɛ Kanu kəyɛk-yɛk mɔ ‹Mariki mem›-ɛ, cəke cɔ wəkakɔ ɛntam sɔ kəyɔnɛ wan ka nkɔn Dawuda-ɛ?»
45 Se Davi, pois, lhe chama Senhor, como é ele seu filho?
46 AFarisi dacɔ, ali wəkin ɛnatam fɛ kəluksɛ kɔ toloku. Kəlɛk dɔsɔk dadɔkɔ, ali fum eyeŋk fɛ sɔ abəkəc kəyif kɔ toloku.
46 E ninguém podia responder-lhe palavra; nem desde aquele dia jamais ousou alguém interrogá-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.