Mateus 12

Kitabu ka Kanu (BSP) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Tɛm tɔlɔma Yesu pəccali dalɛ, dɔsɔk da kəŋesəm ndɛ ampusɛ Mariki mɔ dɛnayi. Dor dɛnayɔ acɛpsɛ ɔn darəŋ, kɔ ŋayɛfɛ kəcŋosuru səbomp sa mɛŋgbɛn ŋacsɔm.
1 Atravessava Jesus os campos de trigo num dia de sábado. Seus discípulos, tendo fome, começaram a arrancar as espigas para comê-las.
2 Ntɛ aFarisi ŋanəŋk ti mɔ, kɔ ŋaloku Yesu: «Mənəŋk! Acɛpsɛ am darəŋ ŋayi kəyɔ ntɛ Sariyɛ səntɔwosɛ dɔsɔk da kəŋesəm ndɛ ampusɛ Mariki mɔ.»
2 Vendo isto, os fariseus disseram-lhe: Eis que teus discípulos fazem o que é proibido no dia de sábado.
3 Mba kɔ Yesu eyif ŋa: «Nəŋkaraŋ fɛ dəYecicəs Yosoku tɔkɔ Dawuda kɔ asol ɔn ŋanayɔ ntɛ dor dɛnayɔ ŋa mɔ ba?
3 Jesus respondeu-lhes: Não lestes o que fez Davi num dia em que teve fome, ele e seus companheiros,
4 Ntɛ ɛnabɛrɛ kəlɔ ka Kanu, kɔ ŋasɔm cəcom ncɛ analoŋnɛ Kanu, ncɛ Sariyɛ sənatɔwosɛ nkɔn kɔ asol ɔn kəsɔm mɛnɛ aloŋnɛ gbəcərəm mɔ?
4 como entrou na casa de Deus e comeu os pães da proposição? Ora, nem a ele nem àqueles que o acompanhavam era permitido comer esses pães reservados só aos sacerdotes.
5 Kɔ pəyɔnɛ fɛ ti nəŋkaraŋ fɛ sɔ dəsariyɛ sa Musa, a dɔsɔk da kəŋesəm ndɛ ampusɛ Mariki mɔ, bafɔ aloŋnɛ ŋafɔleləs sariyɛ sa kəŋesəm dəkəlɔ kəpɔŋ ka Kanu ba? Mba ti disrɛ ŋafɔsarɛ kiciya!
5 Não lestes na lei que, nos dias de sábado, os sacerdotes transgridem no templo o descanso do sábado e não se tornam culpados?
6 Icloku nu ti, paka pɔlɔma peyi nnɔ mpɛ dəkəcəmɛ da pi dɛmbɛk dɛtas kəlɔ kəpɔŋ ka Kanu mɔ.
6 Ora, eu vos declaro que aqui está quem é maior que o templo.
7 Kanu kənaloku dəYecicəs Yosoku: ‹Nɔnɔfɔr d'ifaŋ, bafɔ yoloŋnɛ!› Nəccərɛ tatɔkɔ-ɛ, kɔ nəntɔrəs fɛ atɔciya.
7 Se compreendêsseis o sentido destas palavras: Quero a misericórdia e não o sacrifício... não condenaríeis os inocentes.
8 Bawo Wan ka Wərkun ɔyɔnɛ mariki ma dɔsɔk da kəŋesəm ndɛ ampusɛ Mariki mɔ.
8 Porque o Filho do Homem é senhor também do sábado.
9 Kɔ Yesu ɔŋkɔ nde dəkətola Kanu daŋan dɔlɔma.
9 Partindo dali, Jesus entrou na sinagoga.
10 Awa wərkun wəlɔma ɛnayi dəndo pədɛmtər kəca. Kɔ aFarisi ŋayif Yesu: «Aŋwosɛ fum kətaməs dɔsɔk da kəŋesəm ndɛ ampusɛ Mariki mɔ ba?» Ŋanayɔ ti ntɛ tɔŋsɔŋɛ ŋayemsɛnɛ kɔ mɔ.
10 Encontrava-se lá um homem que tinha a mão seca. Alguém perguntou a Jesus: É permitido curar no dia de sábado? Isto para poder acusá-lo.
11 Kɔ Yesu eyif ŋa: «An'eyi nu dacɔ nwɛ ɔŋyɔ aŋkesiya ŋin gboŋ, ŋɛtɛmpɛnɛ debi dɔsɔk da kəŋesəm ta ɛmpɛnɛ ŋi dɔsɔk din dadɔkɔ-ɛ?
11 Jesus respondeu-lhe: Há alguém entre vós que, tendo uma única ovelha e se esta cair num poço no dia de sábado, não a irá procurar e retirar?
12 Dəkəcəmɛ da fum dencepər da aŋkesiya pəbɔlɛ! Ti disrɛ, Sariyɛ səwosɛ kəyɔ pətɔt simiti dɔsɔk da kəŋesəm.»
12 Não vale o homem muito mais que uma ovelha? É permitido, pois, fazer o bem no dia de sábado.
13 Kɔ Yesu oloku wərkun nwɛ: «Mətenci kəca!» Kɔ wərkun nwɛ entenci kəca kɔn kɔ kaŋkɔ sɔ kəntamnɛ pəmɔ kəŋkɔ.
13 Disse, então, àquele homem: Estende a mão. Ele a estendeu e ela tornou-se sã como a outra.
14 Ti tɛnasɔŋɛ kɔ aFarisi ŋawur dəkətola Kanu daŋaŋ kəkɔnəŋkɛnɛ ntɛ tɔŋsɔŋɛ ŋatəŋnɛ tedifɛ ta Yesu mɔ.
14 Os fariseus saíram dali e deliberaram sobre os meios de o matar.
15 Ntɛ Yesu ɛncərɛ mɛcɛmcɛmnɛ mɛlɛc maŋan mɔ, k'ɛyɛfɛ kəfo kaŋkɔ. Kɔ kənay k'afum kəncəmɛ kɔ darəŋ, k'ɛntaməs acuy fəp.
15 Jesus soube disso e afastou-se daquele lugar. Uma grande multidão o seguiu, e ele curou todos os seus doentes.
16 Mba Yesu pəctiŋ-tiŋ ŋa, pəcmɔnɛ ŋa kəloku afum nwɛ ɔyɔnɛ mɔ.
16 Proibia-lhes formalmente falar disso,
17 Ɛnaloku ti ntɛ tɔŋsɔŋɛ mes mɛlarɛ, mmɛ sayibɛ Esayi ɛnaloku mɔ:
17 para que se cumprisse o anunciado pelo profeta Isaías:
18 «Kɔ Kanu kəloku:
18 Eis o meu servo a quem escolhi, meu bem-amado em quem minha alma pôs toda sua a afeição. Farei repousar sobre ele o meu Espírito e ele anunciará a justiça aos pagãos.
19 Ŋafɔdecɔp kɔ fum, ɔfɔdekulɛ-kulɛ.
19 Ele não disputará, não elevará sua voz; ninguém ouvirá sua voz nas praças públicas.
20 Ɔfɔdetepi awo ŋonutnɛ,
20 Não quebrará o caniço rachado, nem apagará a mecha que ainda fumega, até que faça triunfar a justiça.
21 Afum a tɔf fəp ŋandegbɛkər tewe tɔn amera.›»
21 Em seu nome as nações pagãs porão sua esperança {Is 42,1-4}.
22 K'aŋkɛrɛ Yesu fum nwɛ ŋɔŋk ŋɛlɛc ŋɔnctɔrəs ta ɛŋnəŋk, ta ɛntam sɔ kəloku-loku mɔ. Kɔ Yesu ɛntaməs kɔ, k'ɛnəŋk k'oloku-loku sɔ.
22 Apresentaram-lhe, depois, um possesso cego e mudo. Jesus o curou de tal modo, que este falava e via.
23 Ntɛ pənciyanɛ kənay k'afum fəp mɔ, kɔ ŋaloku: «Bafɔ Wan ka Dawuda ɔfɔ, nwɛ Kanu kəsom kədeyac afum ɔn mɔ ba?»
23 A multidão, admirada, dizia: Não será este o filho de Davi?
24 Ntɛ aFarisi ŋane ti mɔ, kɔ ŋaloku: «Wəkiriŋ ka yɔŋk yɛlɛc Sentani Bɛlsɛbul, Yesu wəkawɛ ɛmbɛlsɛ yɔŋk yɛlɛc!»
24 Mas, ouvindo isto, os fariseus responderam: É por Beelzebul, chefe dos demônios, que ele os expulsa.
25 Ntɛ Yesu ɛncərɛ pɛcɛmcɛmnɛ paŋan mɔ, k'oloku: «Atɔf o atɔf nŋɛ ŋeŋyerɛnɛ ŋisərka mɔ, dəkəlɛcɛ ŋɔŋkɔ, tɔyɔnɛ dare o dare, kəlɔ o kəlɔ disrɛ, ca fəp nyɛ yeŋyerɛnɛ yisərka mɔ, yɔfɔtam kəcəmɛ.
25 Jesus, porém, penetrando nos seus pensamentos, disse: Todo reino dividido contra si mesmo será destruído. Toda cidade, toda casa dividida contra si mesma não pode subsistir.
26 Kɔ Sentani səmbɛləs Sentani-ɛ, səyernɛ sisərka. Cəke cɔ dɛbɛ da si dɛntam kəcəmɛ gbiŋ-ɛ?
26 Se Satanás expele Satanás, está dividido contra si mesmo. Como, pois, subsistirá o seu reino?
27 Kɔ tɔyɔnɛ ina Yesu, Bɛlsɛbul imbɛlsɛ yɔŋk yɛlɛc-ɛ, afum anu oŋ, an'ɔ ŋambɛlsɛ yɔŋk yɛlɛc-ɛ? Ti tɔsɔŋɛ ntɛ akakɔ yati ŋandeyɔnɛ akiti anu mɔ.
27 E se eu expulso os demônios por Beelzebul, por quem é que vossos filhos os expulsam? Por isso, eles mesmos serão vossos juízes.
28 Mba kɔ tɔyɔnɛ Amera ŋa Kanu ŋ'ina imbɛlsɛ yɔŋk yɛlɛc-ɛ, awa dɛbɛ da Kanu dender haŋ nnɔ nəyi mɔ.
28 Mas, se é pelo Espírito de Deus que expulso os demônios, então chegou para vós o Reino de Deus.
29 Cəke cɔ fum ɛntam kəbɛrɛ kəlɔ ka wəka sɔkət disrɛ, pəwɛtəs daka dɔn fəp, ta onuŋkɛnɛ pəsekət kərɛsna wəka sɔkət wəkakɔ-ɛ? K'elip kəsekət kɔ-ɛ a pədefoŋət daka da kəlɔ kɔn.
29 Como pode alguém penetrar na casa de um homem forte e roubar-lhe os bens, sem ter primeiro amarrado este homem forte? Só então pode roubar sua casa.
30 Nwɛ ɔntɔyi kɔ ina mɔ, enter im, mba nwɛ ɔntɔloŋkan'em mɔ, ɛsamsər'em.
30 Quem não está comigo está contra mim; e quem não ajunta comigo, espalha.
31 It'ɔsɔŋɛ ntɛ iloku nu, kiciya kɔ kəlɔməs fəp andekɔŋaŋnɛnɛ yi afum, mba afɔdekɔŋaŋnɛnɛ kəlɔməs ka Amera ŋa Kanu.
31 Por isso, eu vos digo: todo pecado e toda blasfêmia serão perdoados aos homens, mas a blasfêmia contra o Espírito não lhes será perdoada.
32 Məna nwɛ o nwɛ məŋloku pəlɛc pa Wan ka Wərkun mɔ, andekɔŋaŋnɛn'am ti, mba nwɛ o nwɛ oŋloku pəlɛc pa Amera Ŋecempi mɔ, afɔŋaŋnɛnɛ kɔ ti kəyɛfɛ nnɔ doru dandɛ haŋ doru ndɛ dendeder mɔ.»
32 Todo o que tiver falado contra o Filho do Homem será perdoado. Se, porém, falar contra o Espírito Santo, não alcançará perdão nem neste século nem no século vindouro.
33 Kɔ Yesu endeŋər sɔ moloku mmɛ: «Kɔ kətɔk kəntesɛ-ɛ, yokom ya ki yentesɛ. Kɔ kətɔk kəntɔtamnɛ-ɛ, yokom ya ki yɔfɔtesɛ. Yokom ya kətɔk y'aŋnɛpəlɛ ki.
33 Ou dizeis que a árvore é boa e seu fruto bom, ou dizeis que é má e seu fruto, mau; porque é pelo fruto que se conhece a árvore.
34 Nəna Ŋkisin! Cəke cɔ nəntam kəcərɛ kəloku moloku mɔtɔt ta nəna nəntesɛ-ɛ? Bawo ntɛ tɛŋlas abəkəc mɔ, tɔ kusu kəŋloku.
34 Raça de víboras, maus como sois, como podeis dizer coisas boas? Porque a boca fala do que lhe transborda do coração.
35 Fum wətɔt, dəabəkəc ŋɔn ŋɔtɔt ɛŋlɛk mes mɔtɔt mɔkɔ meyi kɔ mɔ. Fum wəlɛc, dəabəkəc ŋɔn ŋɛlɛc ɛŋlɛk mes mɛlɛc mɔkɔ meyi kɔ mɔ.
35 O homem de bem tira boas coisas de seu bom tesouro. O mau, porém, tira coisas más de seu mau tesouro.
36 Icloku nu ti: Dɔsɔk ndɛ andekiti afum fəp mɔ, ŋandelɔmər Kanu moloku maŋan mɛlɛc fəp mmɛ mɔntɔyɔ dəkəcəmɛ mɔ.
36 Eu vos digo: no dia do juízo os homens prestarão contas de toda palavra vã que tiverem proferido.
37 Bawo moloku mam mendesɔŋɛ Kanu kəlɔm əm wəlompu, kɔ pəyɔnɛ fɛ ti-ɛ, patɔrəs əm.»
37 É por tuas palavras que serás justificado ou condenado.
38 Atəksɛ sariyɛ sa aSuyif kɔ aFarisi ŋaloku Yesu: «Wətəksɛ, səfaŋ kənəŋk tɛgbɛkərɛ tɛwɛy-wɛy tam tin ntɛ tementər a Kanu kəsom əm mɔ.»
38 Então alguns escribas e fariseus tomaram a palavra: Mestre, quiséramos ver-te fazer um milagre.
39 Kɔ Yesu oloku ŋa: «Dɛtɛmp dɛlɛc dɔtɔcəmɛ danapa da Kanu darəŋ ŋayi kətɛn tɛgbɛkərɛ tɛwɛy-wɛy ntɛ tementər a Kanu kəsom im mɔ. Afɔsɔmentər ŋa tɛgbɛkərɛ ntɛ o ntɛ kɔ pəntɔyɔnɛ ta sayibɛ Yunusa-ɛ.
39 Respondeu-lhes Jesus: Esta geração adúltera e perversa pede um sinal, mas não lhe será dado outro sinal do que aquele do profeta Jonas:
40 Ɛy, Yunusa ɛnayi mata maas daŋ kɔ pibi kor ka alop ŋɔpɔŋ disrɛ. Ti tɔ pəndeyi Wan ka Wərkun sɔ, endeyi mata maas daŋ kɔ pibi antɔf disrɛ.
40 do mesmo modo que Jonas esteve três dias e três noites no ventre do peixe, assim o Filho do Homem ficará três dias e três noites no seio da terra.
41 Aka Niniwe ŋandeyɛfɛ dɔsɔk ndɛ Kanu kəndeboc kiti ka afum fəp mɔ, ŋaboncɛ afum a dɛtɛmp dandɛ kətɔsəkpər bəkəc, bawo kawandi ka Yunusa kənasɔŋɛ aka Niniwe kəsəkpər bəkəc yaŋan yɛlɛc kɔ ŋalomp. Awa fum eyi nu dacɔ nwɛ ɛntas Yunusa dəkəcəmɛ mɔ.
41 No dia do juízo, os ninivitas se levantarão com esta raça e a condenarão, porque fizeram penitência à voz de Jonas. Ora, aqui está quem é mais do que Jonas.
42 Wəbɛra ka atɔf nŋɛ ŋeyi Yisrayel kəca kətɔt mɔ, endetimɛ dɔsɔk da kiti kɔ dɛtɛmp dandɛ, pəboncɛ di kətɔwosɛ kəcəŋkəl kəcərɛ kəkɔtɛnɛ mes kətɔt, bawo pəbɔlɛ p'ɛnayɛfɛ kədecəŋkəl kəcərɛ kəkɔtɛnɛ mes kətɔt ka Sulemani. Awa fum eyi dɛ nwɛ ɛntas Sulemani dəkəcəmɛ mɔ.»
42 No dia do juízo, a rainha do Sul se levantará com esta raça e a condenará, porque veio das extremidades da terra para ouvir a sabedoria de Salomão. Ora, aqui está quem é mais do que Salomão.
43 «Ntɛ ŋɔŋk ŋɛlɛc ŋaŋɔkɔ ŋowur fum nwɛ dəris mɔ, ŋɛcyara-yara mofo mowosu, ŋɛctɛn dəkəŋesəm, mba ŋɛnasɔtɔ fɛ.
43 Quando o espírito impuro sai de um homem, ei-lo errante por lugares áridos à procura de um repouso que não acha.
44 Kɔ ŋolokunɛ: ‹Iluksərnɛ nde kəlɔ kem, nkɛ inawur disrɛ mɔ.› Ntɛ ŋolukus mɔ, kɔ ŋɛmbəp kəlɔ fos, pafɛŋ ki palompəs ki belbel.
44 Diz ele, então: Voltarei para a casa donde saí. E, voltando, encontra-a vazia, limpa e enfeitada.
45 Kɔ ŋolukus kəkɔtɛn yɔŋk yɛlɛc camət-mɛrəŋ nyɛ yɛnaŋkanɛ kəlɛcɛ yɛtas ŋi mɔ. Kɔ yɛmbɛrɛ kəlɔ disrɛ kɔ yɛndɛ. Ntɛ tencepər mɔ, kɔ pəlɛc pənaŋkanɛ fum nwɛ pətas tɔkɔ pənayi kɔ tɔcɔkɔ-cɔkɔ mɔ! Ti tendesɔtɔ afum a dɛtɛmp dɛlɛc dɔmɔkɔ dandɛ!»
45 Vai, então, buscar sete outros espíritos piores que ele, e entram nessa casa e se estabelecem aí; e o último estado daquele homem torna-se pior que o primeiro. Tal será a sorte desta geração perversa.
46 Ntɛ Yesu onclok-lokər afum mɔ, awa kɔ kɛrɛ k'awɛnc aŋa ŋacəmɛ dabaŋka, ŋacfaŋ kəlok-lokər kɔ.
46 Jesus falava ainda à multidão, quando veio sua mãe e seus irmãos e esperavam do lado de fora a ocasião de lhe falar.
47 Kɔ fum wəlɔma oloku Yesu: «Məcəŋkəl, wiri kɔ awɛnc əm aŋa ŋancəmɛ nde dabaŋka, ŋafaŋ kəlok-lokər əm.»
47 Disse-lhe alguém: Tua mãe e teus irmãos estão aí fora, e querem falar-te.
48 Mba kɔ Yesu oloku fum wəkakɔ ɛnaloku kɔ toloku tatɔkɔ mɔ: «An'ɔyɔnɛ iya kem-ɛ? Are ŋayɔnɛ awɛnc im aŋa-ɛ?»
48 Jesus respondeu-lhe: Quem é minha mãe e quem são meus irmãos?
49 Kɔ Yesu entenci kəca nnɔ acɛpsɛ ɔn darəŋ ŋayi mɔ, k'oloku: «Nənəŋk: Iya kem kɔ awɛnc im aŋa ŋɔ akaŋɛ!
49 E, apontando com a mão para os seus discípulos, acrescentou: Eis aqui minha mãe e meus irmãos.
50 Nwɛ o nwɛ ɔŋyɔ tɛfaŋ ta Kanu Papa kem nwɛ eyi nde dəKɔm mɔ, wəkakɔ ɔyɔnɛ wɛnc im, wəkirɛ kɔ iya kem.»
50 Todo aquele que faz a vontade de meu Pai que está nos céus, esse é meu irmão, minha irmã e minha mãe.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.